﻿#1878- اندوه، بدن را ويران كند#1878- الحزن يهدم الجسد#1879- اندوهها، بيماري دلهاست#1879- الأحزان سقم القلوب#1880- اندوه و بيتابي، چيز از دست رفته را باز نگردانند#1880- الحزن و الجزع لا يردّان الفائت#1881- هر گاه چيزي از دنيا از دستت رفت غمگين مشو، و هر گاه به كسي احسان كردي منّت مگذار#1881- اذا فاتك من الدّنيا شي‏ء فلا تحزن و اِذا أحسنت فلا تمنن#1882- بسا اندوهگيني كه اندوهش او را به شادماني هميشگي در آورد (مانند كسي كه اندوهش براي آخرتش باشد و به دنبال آن عمل كند)#1882- كم من حزين وفد به حزنه علي سرور الأبد#1883- كسي كه اندوهش در دنيا براي خويشتن طولاني باشد خداي تعالي ديده‏اش را در قيامت روشن كرده و در سراي ماندني (بهشت) او را در آورد#1883- من طال حزنه علي نفسه في الدّنيا اقرّ اللَّه عينه يوم القيامة و أحلّه دار المقامه#1884- اندوه (براي آخرت)، شعار مردمان با ايمان است#1884- الحزن شعار المؤمنين