﻿#1677- پايانه‏هاي خويشتن داري اوائل ورودگاههاي بيم و پرهيز است#1677- اواخر مصادر التوقّي اوائل موارد الحذر#1678- شايسته‏ترين مردم به پرهيز (از گناه و نافرماني) آن كسي است كه از دگرگونيهاي روزگار و پيش آمدهاي ناگوار سالمتر است#1678- اولي النّاس بالحذر اسلمهم عن الغير#1679- سزاوارترين كسي كه بايد از او پرهيز كرد (يكي) سلطان ستمكار و زورگو است، و (ديگري) دشمن توانا و (سوّمي) دوست بيوفا و پيمان شكن#1679- احقّ النّاس أن يحذر: السّلطان الجائر و العدوّ القادر و الصّديق الغادر#1680- هيچ خير خواهي و نصيحتي چون بيم دادن (از ارتكاب گناه و معصيت) نيست#1680- لا نصح كالتّحذير#1681- براي كسي كه خود را شناخته شايسته است كه هراس و پشيماني از او جدا نگردد از ترس آنكه مبادا پايش بلغزد#1681- ينبغي لمن عرف نفسه ان لا يفارقه الحذر و النّدم، خوفا ان تزلّ به القدم#1682- پرهيز كن از هر گفتار و كرداري كه به تباهي آخرت و دين بيانجامد#1682- احذر كلّ قول و فعل يؤدّي الي فساد الاخرة و الدّين#1683- بپرهيز از هر كاري كه آخرت را تباه و دنيا را اصلاح كند#1683- احذر كلّ امر يفسد الآجلة و يصلح الدّانية#1684- بر حذر باش از هر عملي كه در پنهاني انجام شود ولي در آشكار از آن شرم شود#1684- احذر من كلّ عمل يعمل في السّرّ و يستحيي منه في العلانية#1685- بپرهيز از هر كاري كه چون آشكار شود انجام دهنده آن كار را پست و حقير سازد#1685- احذر كلّ امر اذا هر ازري بفاعله و حقّره#1686- بر حذر باش از هر عملي كه چون از انجام دهنده‏اش بپرسند شرم كرده و انكار كند#1686- احذر كلّ عمل اذا سئل عنه صاحبه استحيي منه و أنكره#1687- آن كس كه بسيار پرهيز كند به هلاكت افتد#1687- قد يعطب المتحذّر#1688- كسي كه نگهداري او زياد باشد غيب او (كه عالم برزخ و آخرت باشد) سالم ماند#1688- من كثر احتراسه سلم غيبه#1689- كسي كه خود را حراست و نگهباني كند (از اين كه به جهاد رود و تكاليف الهي را انجام دهد) در افتاده است#1689- المحترس ملقي#1690- كسي كه از حيله و فريبها پيش از رسيدنش احتراز نكرده، افسوس او پس از هجوم آنها سودش ندهد#1690- من لم يتحرّز من المكايد قبل وقوعها، لم ينفعه الاسف بعد هجومها#1691- چه بسا پرهيز كننده از چيزي كه آفت و بلاي او در همان پرهيز از آن است (نه در خود آن)#1691- ربّ متحرّز من شي‏ء فيه آفته#1692- به راستي كسي كه خود را شناخته، شايسته است كه اندوه و احتياط از او جدا نشود#1692- ينبغي لمن عرف نفسه ان لا يفارقه الحزن و الحذر