جز اينكه عالم ديگرى جانشينش مى‏گردد (31) 

21 ـ محمد بن مسلم از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود: قبل از آفرينش انسان و با او و بعد از او بايد حجت موجودباشد (32) 

22 ـ علاء بن سيابه از حضرت صادق (ع) روايت كرده كه در تفسير آيه «ان هذا القرآن يهدى للتى هى اقوم» فرمود: قرآن مردم را به سوى امام هدايت مى‏كند (33) 

23 ـ ابوبصير از حضرت باقر عليه السلام روايت كرده كه در تفسير آيه «فأقم وجهك للدين حنيفا» فرمود: دين يعنى ولايت (34) 

24 ـ عمار ساباطى مى‏گويد: از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم معناى آيه «افمن اتبع رضوان الله كمن باء بسخط من الله و مأواه جهنم و بئس المصير هم درجات عند الله»

چيست؟ فرمود: كسانى كه از رضايت خدا پيروى نمودند امام هستند. به خدا سوگند امامان درجات مؤمنين مى‏باشند. به واسطه ولايت آنان با ما و معرفتشان نسبت به ما خدا اعمالشان را مضاعف مى‏كند و درجاتشان را بالا مى‏برد (35) 

25 ـ حضرت صادق (ع) خطبه‏اى خواند و فرمود: خدا به وسيله امامان اهل بيت دين را روشن نمود، و چشمه‏هاى علومش را آشكار ساخت. هر كس حق واجب امام را بشناسد شيرينى ايمان را خواهد چشيد و حسن و زيبايى اسلام را درك خواهد نمود، زيرا خدا امام را راهنما و حجت مردم قرار داده است. تاج عظمت را بر سرش نهاده و نور جبار وجودش را فرا گرفته است. توسط يك سبب و نيروى آسمانى كه مواد آن تمام نمى‏شود تأييدش مى‏كند. فيوضات حق تعالى به بندگان نمى‏رسد جز به وسيله اسباب خدا معرفت بندگان را قبول نمى‏كند مگر به معرفت امام. امام، به مشكلات وحى و معضلات سنن و مشتبهات آراء عالم است. خدا همواره امامان را از بين فرزندان حسين عليه السلام انتخاب مى‏كند. هر امامى بميرد خدا از صلب او امام ديگرى را براى مردم منصوب مى‏كند تا براى آنان راهنماى روشن و مناره درخشانى باشد. پيشوايانى هستند از جانب خدا كه مردم را به سوى حق و حقيقت هدايت مى‏كنند و با حق قضاوت مى‏نمايند. برگزيده فرزندان آدم و نوح و ابراهيم و اسماعيل مى‏باشند، افراد ممتاز عترت پيغمبر هستند. خدا پيش از آنكه جسم آنان را بيافريند گوهر وجودشان را در عالم ذر و در طرف راست عرش ايجاد نمود و در جهان غيب مخفى بودند. خدا آنان را حيات انسانها و ستونهاى اسلام قرار داد (36) 

26 ـ ابوصلت هروى از امام رضا (ع) روايت كرده كه فرمود: امام يگانه دهر است و هيچكس به مقام و منزلت او نمى‏رسد، و هيچ دانشمندى با او برابرى نمى‏كند، بدلى برايش پيدا نمى‏شود و مثل و نظيرى ندارد. تمام فضائل در وى جمع است ليكن نه بواسطه طلب و اكتساب بلكه از جانب خدا بدان فضيلت اختصاص يافته است. چه كسى مى‏تواند امام را بشناسد و انتخابش كند؟ 

هيهات، هيهات، عقلها متحير و خردها پريشان و انديشه‏ها حيران و ديده‏ها نابينا و بزرگان كوچك و حكما قاصر و سخنگويان و شعرا ناتوان و ادبا عاجز و بلغاء جاهلند كه بتوانند شأنى از شؤون يا فضيلتى از فضائل امام را بيان كنند، هرگز نمى‏توانند بلكه همه خردها به عجز و ناتوانى اعتراف مى‏نمايند. چگونه مى‏توان امام را توصيف نمود يا به كنه وجودش پى برد يا امرى از امورش را ادراك كرد؟ ! 

كجا بدلى برايش يافت مى‏شود؟ چگونه و كجاست كه ستايش ستايشگران و توصيف وصف كنندگان بتواند به او برسد؟ با چنين مقام و منزلتى كه امام دارد كجا مى‏توان او را شناخت و انتخاب نمود؟ خردها چگونه مى‏توانند در اين موضوع دشوار دخالت كنند و كجا مثل امام پيدا مى‏شود؟ (37) 

27 ـ حضرت على (ع) فرمود: مثل آل محمد مثل ستارگان آسمان است هرگاه ستاره‏اى غروب كند ستاره ديگرى طلوع مى‏كند (38) 

28 ـ عمر بن ثابت از پدرش و او از حضرت باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود: اگر زمين يك روز از وجود امام خالى شود اهلش را فرو مى‏برد و خدا به سخت‏ترين عذابها گرفتارشان مى‏كند. زيرا خدا ما را حجت زمين و امان اهل زمين قرار داده است. مادام كه ما در بينشان باشيم از فرو رفتن در امانند و هنگامى كه خدا بخواهد آنان را به هلاكت رساند و مهلتشان ندهد ما را از ميانشان مى‏برد آنگاه هر چه خواهد بسرشان مى‏آورد (39) 

29 ـ على بن ابى طالب (ع) فرمود: زمين از وجود قائمى كه براى خدا قيام كند و حجت حق را بر پا دارد خالى نمى‏گردد. يا ظاهر و مشهور است يا ترسان و مخفى، براى اينكه حجتهاى خدا باطل نگردد. عددشان كم و كجا هستند؟ به خدا سوگند از حيث عدد كم‏اند ليكن از جهت قدر و مقام بزرگند. خدا به وسيله آنان حجت و براهين خودش را حفظ مى‏كند تا هنگامى كه آن براهين را در نزد امثال خودشان وديعه گذارند و در قلوبشان نشو و نما دهند. علم، آنان را به حقيقت بصيرت و بينائى رسانده است و به روح يقين واصل شده‏اند. آنچه را شيفتگان مال و ثروت، دشوار مى‏شمارند در نظر آنان سهل و آسان است. به چيزى كه جهال از آن وحشت دارند مأنوسند. به واسطه بدنهايى كه ارواحش به محل اعلا مربوط است در دنيا زندگى مى‏كنند . آنان در زمين خليفه‏هاى خدا و دعوت كنندگان به دين هستند (40) 

30 ـ جابر مى‏گويد به حضرت باقر (ع) عرض كردم: به چه علت مردم احتياج به پيغمبر و امام دارند؟ فرمود: وجود پيغمبر و امام براى بقاء و صلاح عالم لازم است. زيرا در صورتى كه پيغمبر يا امام در بين بشر موجود باشد خدا عذاب را از آنان برطرف مى‏سازد. 

خدا در قرآن مى‏فرمايد: «اى محمد صلى الله عليه و آله مادام كه تو در ميان مردم باشى عذاب بر آنان نازل نمى‏شود» . و رسول خدا فرمود: چنانكه ستارگان براى اهل آسمان امانند اهل بيت من نيز براى اهل زمين امان مى‏باشند. وقتى ستارگان نابود شوند براى اهل آسمان پيش آمد ناگوارى رخ مى‏دهد. و هنگامى كه اهل بيت من در ميان مردم نباشد پيش آمد بدى براى اهل زمين فرا خواهد رسيد. 

مراد از اهل بيت امامانى است كه خدا اطاعتشان را در رديف اطاعت خود قرار داده و مى‏فرمايد : اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، از خدا اطاعت كنيد و از پيغمبر و اولى الامر نيز اطاعت نماييد. 

اهل بيت پيغمبر كه اولى الامر هستند معصوم و پاك مى‏باشند، مرتكب گناه و عصيان نمى‏شوند، از جانب خدا تأييد مى‏شوند، به كارهاى نيك موفق و در راه راست قرار دارند، به بركت وجود آنان خدا به بندگانش روزى مى‏دهد و بلاد را آباد مى‏كند و از آسمان باران نازل مى‏شود، و بركات زمين خارج مى‏گردد و بر گناهكاران عذاب نازل نمى‏شود. 

روح القدس از آنان مفارقت نمى‏كند، آنان از قرآن و قرآن از آنان جدا نمى‏گردد. (41) 

31 ـ ذريح محاربى مى‏گويد از حضرت صادق (ع) شنيدم كه فرمود: به خدا سوگند! از هنگامى كه آدم قبض روح شد خدا زمين را از وجود امام خالى نگذاشته است او مردم را به سوى خدا هدايت مى‏كند و حجت بر بندگان مى‏باشد. هر كس او را رها كند به هلاكت مى‏رسد، و هركس از او اطاعت نمايد رستگار مى‏گردد (42) 

32 ـ حضرت اما رضا عليه السلام مى‏فرمايد: خداوند متعال، به چند علت، صاحبان امر را قرار داد و به مردم دستور داد از آنان اطاعت نمايند: يكى از علل اينست كه: چون براى مردم قوانين 