یادی دربین دانشمندان ایجاد کرد. 

لکه های خورشیدی لکه هایی با خاصیت مغناطیسی و به بزرگی یک سیاره هستند .این لکه ها زاده فعل و انفعالات مغناطیسی درون خورشید می باشندوهمچون سایر میدانهای مغناطیسی دارای دوقطب شمال و جنوب هستند. در۳۱ جولای(نهم مرداد ماه)گذشته لکه خورشیدی درطول جغراقیای۶۵ درجه شرقی و عرض جغراقیایی ۱۳ درجه جنوبی متولد شد(ازنظر موقعیت مکانی درزمین مقایسه کنید با بولیویا)که میدان مغناطیسی آن درجهتS-N بود آنهم درحالیکه میدانهای مغناطیسی لکه های این منطقه ازخورشید همگی درجهتN-S هستند.

نانو
با اتمام طرح ذخيره اطلاعات روي نانوذرات محقق مي‌شود: ذخيره اطلاعات دو ميليون كتاب در فضايي كمتر از يك تمبر پستي

سیاه‌چاله‌ها حتی قوانین فیزیک را هم می‌بلعند!
سیاه‌چاله‌های جهان آغازین، برخی قوانین فیزیک را دور زدند تا بتوانند به‌سرعت رشد کنند و به ابعاد بزرگتر دست پیدا کنند. با این یافته یکی از قدیمی‌ترین معماهای سیاه‌چاله‌ها حل شده است، این‌که سیاه‌چاله‌های بسیار سنگین چگونه توانسته‌اند این‌قدر سریع در آغاز جهان تشکیل شوند.

اتفاقات مهم در تاريخ پرواز
1500 - طراحي يك وسيله پرنده توسط لئوناردو داوينچي 
1783 - اولين پرواز انسان توسط يك وسيله ي سبكتر از هوا ﴿ بالن هواي گرم برادران فرانسوي mongolfier ﴾
1903 - 7 دسامبر - پرواز برادران رايت با اولين هواپيماي موتور دار جهان
1939 - پرواز اولين هواپيما با موتور جت ﴿ heinkel he-178 )
1947 - chuck yeager سرعت صوت را بوسيله ي اولين هواپيماي مافوق صوت جهان شكست.
1961 - يوري گاگارين,اولين انسان در فضا
1969 - نيل آرمسترانگ,اولين انسان بروي ماه 
1970 - ورود بوئينگ 747 به اسمان ﴿اولين جامبو جت جهان ﴾
1976 - ورود كنكورد ﴿ اولين هواپيماي مسافربري مافوق صوت جهان ﴾ 
1981 - قرار دادن اولين شاتل فضايي جهان توسط امريكا در فضاپديده هاى ناشناخته در علم
پيام هايى از موجودات فضايى، آب شفابخش و انرژى لايتناهى. چنين پديده هايى اگرچه زمانى افسانه اى و غيرقابل باور به نظر مى رسيدند، اما اينك همگى به واقعيت هاى علمى بدل شده اند، پديده هايى كه تبيين هريك چالشى اساسى براى علم مدرن امروز محسوب مى شود. وجود چنين چالش هايى گواه آن است كه در آغاز قرن بيست و يكم، جهانى كه انسان با آن روبه رو است، هنوز همچنان در پرده اى از اسرار و ناشناختگى پوشيده است. آرى، آخرين پيشرفت هاى علمى حاكى از آن است كه جهان بسيار ناشناخته تر و اسرارآميزتر از آن است كه تاكنون مى پنداشتيم. شايد پندارها و تصورهاى ما از جهان فاصله بسيارى با حقيقت جهان داشته باشد و شايد اين فاصله هيچ گاه پر نشود. 

ماده تاريك
اگر كامل ترين شناختى را كه اكنون نسبت به نيروى گرانش داريم، براى تبيين چگونگى چرخش كهكشان ها به كار بگيريم با مسئله عجيبى مواجه خواهيم شد: كهكشان ها با چنان سرعتى در حال چرخشند كه بايد تاكنون مضمحل مى شدند. به عبارت ديگر، در كهكشان ها آنقدر جرم وجود ندارد كه آنها را با سرعتى كه اكنون مشاهده مى كنيم به چرخش درآورد. «ورا روبين» (Vera Rubin) اخترشناس موسسه كارنگى واشينگتن، اولين كسى بود كه در دهه ۱۹۷۰ به اين مسئله عجيب و ناشناخته پى برد. بهترين عكس العمل فيزيكدان ها براى حل اين مسئله آن بود كه فرض كنند ماده بيشترى در فضاى درون كهكشان ها وجود دارد؛ ماده اى كه براى ما غير قابل مشاهده است. اما مشكل اساسى در اينجا است كه تاكنون هيچ كس نتوانسته در مورد چيستى اين «ماده تاريك» توضيح قابل قبولى ارائه دهد. در واقع بايد گفت كه مسئله «ماده تاريك» شكافى اساسى را در دانش امروز بشر ايجاد كرده است. مشاهدات اخترشناسى حاكى از آن است كه ماده تاريك بايد حدود ۹۰ ٪ كل جرم جهان را تشكيل دهد و اين مسئله وحشتناكى است كه ما از ماهيت اين ۹۰ ٪ جرم جهان هيچ چيز ندانيم.

نتايج آزمايشات هوميوپاتى
«مادلين انيس» (Madeleine Ennis)، دانشمند داروشناس دانشگاه كوئينز ايرلند از مخالفان سرسخت هوميوپاتى (Homeopathy) بود. در هوميوپاتى گفته مى شود كه اگر يك ماده دارويى را در آب حل كرده و فرآيند انحلال را آن قدر ادامه دهيم كه به لحاظ آمارى حتى يك مولكول از ماده مزبور نيز در حجم مورد نظر باقى نماند، اثر دارويى اين آب (كه از نظر علم شيمى عملاً با آب خالص تفاوتى ندارد) همچنان حفظ مى شود. اما مخالفت «انيس» با هوميوپاتى همچنان ادامه داشت تا زمانى كه تصميم گرفت عملاً دست به كار شده و با انجام آزمايشى علمى، يك بار براى هميشه پوچ بودن هوميوپاتى را نشان دهد. او در مقاله اى كه اخيراً منتشر كرده آزمايش هاى گروه خود را در مورد تاثير هاى محلول فوق خالص هيستامين روى گلبول هاى سفيد خون كه در بروز التهاب مؤثر بودند توضيح مى دهد. آزمايش «انيس» در چهار آزمايشگاه علمى ديگر نيز عيناً تكرار شده و با كمال شگفتى مشخص شده است محلول هاى - هوميوپاتيك هيستامين - آنقدر رقيق شده اند كه احتمال وجود حتى يك مولكول هيستامين نيز در حجم معينى از آنها وجود ندارد، دقيقاً همانند هيستامين عمل مى كنند (Inflammation Research, vol.53,p.181). «انيس» در انتهاى مقاله خود چنين مى نويسد: «از آنجايى كه ما از توضيح اين پديده عجيب و غريب عاجز بوديم، نتيجه آزمايش هاى خود را منتشر كرديم تا بدين وسيله ديگران نيز به تحقيق بيشتر در مورد اين مسئله تشويق شوند.» و ادامه مى دهد: «اگر آنچه اتفاق افتاده واقعيت داشته باشد، تاثيرات ژرفى بر علم خواهد گذاشت و در آن صورت ناگزير خواهيم بود در بنيادهاى تمامى فيزيك و شيمى تجديد نظر كنيم.» 

سيگنال فضايى ناشناخته 
«جرى امان» (Jerry Ehman) از دانشگاه ايالتى اوهايو در ۱۵ آگوست ۱۹۷۷ اين سيگنال اسرارآميز را با استفاده از راديوتلسكوپ بيگ اير (Big Ear به معناى گوش بزرگ) ثبت كرد. طول زمانى اين سيگنال ۳۷ ثانيه بود.
امروزه پس از گذشت ۲۸ سال هنوز هيچ كس منبع آن سيگنال ناشناخته را كه از اعماق فضا منتشر مى شد نمى داند. «امان» مى گويد: «هنوز هم در پى توضيح قابل قبولى در مورد منبع آن سيگنال عجيب هستم.»
اين سيگنال كه از سوى منبعى در صورت فلكى قوس منتشر مى شد، محدوده فركانسى باريكى حول و حوش ۱۴۲۰ مگاهرتز داشت. اين فركانس در محدوده اى از فركانس ها واقع است كه براساس توافق هاى بين المللى براى استفاده هاى مخابراتى ممنوع بوده و از آن استفاده نمى شود و همين امر، احتمال اينكه سيگنال ثبت شده، حاصل از تداخل امواج مخابراتى زمينى باشد را عملاً منتفى مى كند، اما منابع نجومى ديگرى نيز كه به طور طبيعى تابش مى كنند، عموماً گستره فركانسى بسيار بالاترى دارند. پس منشاء اين سيگنال فضايى اسرارآميز چه بوده است؟ آيا ممكن است اين سيگنال، توسط يك تمدن فرازمينى بسيار پيشرفته و از طريق يك آنتن فرستنده فوق العاده بزرگ و قدرتمند ارسال شده باشد؟

انرژى تاريك
اين مسئله يكى از مشهورترين و چالش برانگيزترين مسائل در حوزه فيزيك است. تا سال ۱۹۹۸ تمامى دانشمندان بر اين باور بودند كه سرعت انبساط جهان در حال كاهش است