ن پاكدامن و بى عفتى و هرزگى كردن و مِى گسارى
وَبَخْسِ الْمِكْيالِ وَنَقْصِ الْميزانِ وَشَهادَةِ الزُّورِ وَالْفِرارِ مِنَ
و كم فروشى با پيمانه و ترازو و شهادت ناحق دادن و گريختن از
الزَّحْفِ عَصَمَنَا اللَّهُ وَاِيّاكُمْ بِالتَّقْوى وَجَعَلَ الاْخِرَةَ خَيْراً لَنا وَلَكُمْ
جهاد با دشمن ، خداوند ما و شما را بوسيله تقوا نگاه دارد و بگرداند منزل آخرت را براى ما و شما بهتر
مِنَ الاُْولى اِنَّ اَحْسَنَ الْحَديثِ وَاَبْلَغَ مَوْعِظَةِ الْمُتَّقينَ كِتابُ اللَّهِ
از منزل دنيا براستى كه بهترين سخن و رساترين پند براى پرهيزكاران كتاب خداوند
الْعَزيزِالْحَكيمِ اَعُوذ ُبِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
نيرومند فرزانه است ، پناه برم به خدا از شيطان رانده (درگاه حق ) به نام خداى بخشاينده مهربان
قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ اَللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً اَحَدٌ
بگو او خداى يگانه است خداى بى خلل است كه نزاده و زائيده نشده و نيست برايش همتائى هيچكس
پس مى نشيند اندكى بعد از فراغ از خطبه مانند كسى كه تعجيل داشته باشد پس برمى خيزد وخطبه دويّم را مى خواند و آن همان خطبه اى است كه حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام در روز جمعه بعد از نشستن و برخاستن از خطبه اوّل مى خواندند و آن خطبه چنين است :
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعينُهُ وَنُؤْمِنُ بِهِ وَنَتَوَكَّلُ عَلَيْهُ وَنَشْهَدُ اَنْ لا
ستايش خداى را، او را ستايش كنيم و از او كمك جوئيم و به او ايمان داريم و بر او توكل كنيم و گواهى دهيم كه
اِلهَ اِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَاَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ صَلَواتُ
معبودى نيست جز خداى يگانه اى كه شريك ندارد و نيز به اينكه محمد بنده و رسول او است درودهاى
اللَّهِ وَسَلامُهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَمَغْفِرَتُهُ وَرِضْوانُهُ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى
خدا و سلام او بر آن حضرت و بر آلش و نيز آمرزش و خوشنوديش بر آنها باد خدايا درود فرست بر
مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ وَنَبِيِّكَ صَلوةً نامِيَةً زاكِيَةً تَرْفَعُ بِها دَرَجَتَهُ
محمد بنده و رسول و پيامبرت درودى با بركت و پاكيزه كه بوسيله آن درجه اش را بالا برى
وَتُبَيِّنُ بِها فَضْلَهُ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَبارِكْ عَلى مُحَمَّدٍ
و برتريش را آشكار كنى و درود فرست بر محمد و آل محمد و بركت ده بر محمد
وَآلِ مُحَمَّدٍ كَما صَلَّيْتَ وَبارَكْتَ وَتَرَحَّمْتَ عَلى اِبْراهيمَ وَآلِ
و آل محمد چنانچه درود فرستادى و بركت دادى و رحمت فرستادى بر ابراهيم و آل
اِبْراهيمَ اِنَّكَ حَميدٌ مَجيدٌ اللّهُمَّ عَذِّبْ كَفَرَةَ اَهْلِ الْكِتابِ الَّذينَ
ابراهيم كه براستى تو ستوده و بزرگوار هستى خدايا عذاب كن كافران اهل كتاب را آنان كه
يَصُدُّونَ عَنْ سَبيلِكَ وَيَجْحَدُونَ آياتِكَ وَيُكَذِّبُونَ رُسُلَكَ اَللّهُمَّ
مردم را از راه تو باز دارند و آيات تو را انكار كنند و پيامبرانت را دروغگو پندارند خدايا
خالِفْ بَيْنَ كَلِمَتِهِمْ وَاَلْقِ الرُّعْبَ فى قُلُوبِهِمْ وَاَنْزِلْ عَلَيْهِمْ رِجْزَكَ
در ميان آنان اختلاف كلمه ايجاد كن و رعب و ترس در دلهاشان بينداز و عذاب و انتقام و بلاى
وَنَقِْمَتَكَ وَبَاْسَكَ الَّذى لا تَرُدُّهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمينَ اَللّهُمَّ انْصُرْ
سختت را بر آنان نازل گردان آن عذابى را كه بازنگردانى از مردم بدكار و مجرم خدايا يارى كن
جُيُوشَ الْمُسْلِمينَ وَسَراياهُمْ وَمُرابِطيهِمْ فى مَشارِقِ الاَْرْضِ
لشگرهاى مسلمانان و سپاههاى ايشان و مرزبانانشان را در شرقها
وَمَغارِبِها اِنَّكَ عَلى كُلِّشَى ءٍ قَديرٌ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنينَ
و غربهاى زمين كه براستى تو بر هر چيز توانائى خدايا بيامرز مردان با ايمان
وَالْمُؤْمِناتِ وَالْمُسْلِمينَ وَالْمُسْلِماتِ اَللّهُمَّ اجْعَلِ التَّقْوى زادَهُمْ
و زنان با ايمان را و مردان و زنان مسلمان را خدايا تقوى را توشه آنها قرار ده
وَالاْيمانَ وَالْحِكْمَةَ فى قُلُوبِهِمْ وَاَوْزِعْهُمْ اَنْ يَشْكُرُوا نِعْمَتَكَ الَّتى
و ايمان و حكمت را در دلهاشان بنه و به آنان بياموز كه سپاسگزارى كنند از نعمتى كه به ايشان
اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ وَاَنْ يُوفُوا بِعَهْدِكَ الَّذى عاهَدْتَهُمْ عَلَيْهِ اِلهَ الْحَقِّ
داده اى و وفا كنند به آن پيمانى كه تو از ايشان گرفتى اى معبود بحق
وَخالِقَ الْخَلْقِ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِمَنْ تُوُفِّىَ مِنَ الْمُؤْمِنينَ وَالْمُؤْمِناتِ
و اى آفريدگار خلق ، خدايا بيامرز هر كه از اين جهان رفته از مردان و زنان با ايمان
وَالْمُسْلِمينَ وَالْمُسْلِماتِ وَلِمَنْ هُوَ لاحِقٌ بِهِمْ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْهُمْ اِنَّكَ
و مردان و زنان مسلمان را و هر كه از آنها كه از اين پس بديشان ملحق گردد كه براستى
اَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ اِنَّ اللَّهَ يَاْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالاِْحْسانِ وَايتآءِ
تو نيرومند و فرزانه اى ، همانا خداوند دستور دهد به عدالت و نيكى كردن و بخشش
ذِى الْقُرْبى وَيَنْهى عَنِ الْفَحْشآءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْىِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ
به خويشان و منع كند از كار بد و ناروا و ستم ، پندتان مى دهد تا شايد پند گيريد
تَذَكَّرُونَ اُذْكُرُوا اللَّهَ يَذْكُرْكُمْ فَاِنَّهُ ذاكِرٌ لِمَنْ ذَكَرَهُ وَاسْئَلُوا اللَّهَ مِنْ
ياد خدا كنيد تا خدا هم ياد شما كند زيرا كه او ياد كند كسى را كه يادش كند و از
رَحْمَتِهِ وَفَضْلِهِ فَاِنَّهُ لا يَخيبُ عَلَيْهِ داعٍ دَعاهُ رَبَّنا آتِنا فِى الدُّنْيا
رحمت و فضل او درخواست كنيد كه از او نوميد نشود هر كه او را بخواند پروردگارا عطا كن به ما در دنيا
حَسَنَةً وَفِى الاْخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنا عَذابَ النّارِ
نعمت (و نيكى ) و در آخرت نعمت و نگاهمان دار از عذاب دوزخ

دعاى وداع ماه مبارك رمضان


اَلْحَمدُلِلّهِ وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذينَ اصْطَفى )) چنين گويد اين گنه كار روسياه عبّاس قمّى عَفَى اللّهُ عَنْهُ بعد از آنكه بعون اللّه تعالى كتاب مفاتيح الجنان را تاءليف نمودم و در اقطار منتشر گشت بخاطرم رسيد كه در طبع دويّم آن بر آن زياد كنم دعاى وداعى براى ماه رمضان و خطبه روز عيد فطر و زيارت جامعه ائمّة المؤ منين و دعاى ((اَللّهُمَّ اِنّى زُرْتُ هذَا الاِْمامَ)) كه در عقب زيارات خوانده مى شود و زيارت وداعى كه هر يك از ائمّه عليهم السلام را به آن وداع كنند و رُقعه اى كه براى حاجت مى نويسند و دعائى كه در غيبت امام عصر عجل اللّه فرجه بايد خوانده شود و آداب زيارت به نيابت بواسطه كثرت حاجت به اينها لكن ديدم هرگاه اين كار را كنم فتح بابى شود براى تصرّف در كتاب مفاتيح و بسا شود بعضى از فضولان بعد از اين در آن كتاب بعضى از ادعيه 