را داشته باشيد براي اينكه تا آخر ماه رمضان بيشترين بهره را ببريد، ؛ عارفانه بيشترين حسرت ها را بخوريد. ولي ديگر آن حسرت ها جانسوز و جگرسوز نخواهد بود، بلكه آن حسرت ها خيلي لطيف و زيبا خواهد بود. 

اثر حداقلي و حداكثري روزه 
--------------------------------- 
يكي از راه ها بسيار مهم براي اينكه از رمضان و فرصت هاي قشنگ آن بيشتر استفاده را بكنيم اين است كه: 
غرض هايي كه خدا از صيام دارد، از روزه دارد، اين غرض ها را در آن غور كنيم و غواصي كنيم. 
دل بدهيم. نه اينكه خودمان را در اختيار اين عمل زيبا و شريف و نيك مثل روزه قرار بدهيم و بگوييم خوب حالا ما را ببرد ديگه، كه حالا يك كاري با ما بكند، آن كاري كه با ما خواهد كرد اثر حداقلي روزه است. 
اثر حداكثري روزه اين است كه به روزه بگوييم كه تو مي خواهي با ما چكار كني؟ تا تو را كمك كنيم اين را مي گويند، آگاهانه و عارفانه با احكام ديني برخورد كردن. 
اين برخورد را شما با نماز هم مي توانيد داشته باشيد. به نماز بگوييد كه تو با من چكار مي خواهي بكني؟ اين شبيه همان همكاري بيمار و پزشك است كه مي گويند خيلي وقتها پيش شرط مهم در درمان است. 
Textچطور مي توانيم از نماز بهره بيشتري بگيريم؟ 
---------------------------------------------------- 
چطور مي توانيم از نماز بهره بيشتري بگيريم؟ مي خواهي وضو بگيري يك كلمه بگو، توجه دارم به اينكه آماده مي شوم، با خدا حرف بزنم. وقتي اين دارم را در باطن خود مي گويي، بهره تو از نماز بيشتر مي شود. همين كه گفتي اميداورم اين نماز يك اثري روي من بگذارد، تمام شد. همين را كه گفتي، توجه و تمناي بهره نماز را براي تو بالا مي برد. حال اگر اين بهره كشي ها از نماز و روزه در جهت اهداف از پيش تعيين شده سازندگان نماز و روزه باشد خيلي اثر دارد. 

چرا بعضي ها روزه مي گيرند؟ 
---------------------------------- 
چرا بعضي ها روزه مي گيرند؟ مي گويند بگذار كمي خوب بشوم، بلكه خدا با من مهربان بشود و اين مريضي لاعلاج ما را درست بكند. خدا لبخند مي زند مي گويد حالا باشد من مريضي تو را درست كنم، ولي بهره روزه اين چيزها نيست، بهره مستقيم را ول كردي رفتي بهره هاي فرعي را چسبيدي؟! حتي اگر بخواهيد با روزه از عذاب دوزخ نجات پيدا كنيد، اين هم قشنگ نيست. بهشت خدا را هم اگر بخواهيد، اين هم آنقدر قشنگ نيست. 
مي گويند حتي گل و گياه را، مي خواهي آب بدهي دل هم بهش بده، گل فقط آب نمي خواهد حس شما را هم مي گيرد. 
به خدا نماز هم اينجوري است، بايد با نمازو روزه يك بده و بستان روحي داشته باشيد. آنوقت خيلي بيشتر از آن بهره خواهيد برد. مي خواهيد دعاي كميل بخوانيد، اين توجه و تمنا را ببينيد و با دعاي كميل، با مناجات كردن شروع كنيد. عين اين كلمات را كميل روزي از لبان اميرالمومنين شنيده است كه اين به دعا زيبايي مي دهد، اين زيبايي را از خود دعا تمنا كنيد. اينجوري از دعا خوانان معمولي به اميرالمومنين يك قدم نزديك ترخواهيد شد و يا توجه كنيد اين دعا را اميرالمومنين و حضرت خضر نبي طراحي كرده اند. اين معناي عميقي دارد كه به محض آنكه توجه مي كنيد اوضاع خيلي بهتر ميشود، به همين سادگي. 

روزه با ما چه مي كند؟ 
---------------------------- 
روزه با ما چه مي كند؟ روزه با ما حرف هايي مي زند و آثار تربيتي خاصي دارد. خدا در آيه وجوب روزه از آثارش سخن گفت: "كتب عليكم الصيام كما كتب علي الذين من قبلكم لعلكم تتقون " من روزه را بر شما واجب كردم تا اين آثار تربيتي را بر شما داشته باشد :به شما تقوا بدهد. 
دنيا و نيازهاي ما همان چيزي است كه ما را بي تقوا مي كند. اگر در يك كلمه بخواهيم تقوا را بگوييم و اينكه چه طور از روزه پرهيز در مي آيد، اين است كه: خدا مي گويد من جلوي نيازهاي واجب و طبيعي وحداقلي وضروري تو رو را مي گيرم، آدم شو. تويي كه نمي تواني از نيازهاي الكي خودت بگذري، من جلوي نيازهاي واقعي تو را گرفتم. اگر تو به خاطر خدا از نيازهاي واقعي خودت چشم پوشيدي اما آدم نشدي، ديگر با پرهيز از نيازهاي كاذبي كه دور و برت هستند، آدم نمي شوي. 
خداوند مي گويد من تو را از عادت كردن به دنيا و از انس گرفتن به بلعيدن دنيا كندم. از هر كاري كه هوس تو، تو را به آن دعوت مي كند جدا كردم. حالا من تو را از نيازهاي واجب خودت مثل آب خوردن مي كشم. 
براي اينكه از دنيا كامل بگذري؟ كمي نگاهش كن، در ماه رمضان آب را بگير، كمي نگاهش كن، نمي خورم، من براي چي نمي خورم؟، گرسنه ام چرا نمي خورم؟، هيچ كس هم نيست، خودم هستم، از من چه مي خواستي ؟ مي خواستي من از دنيا كندن را ياد بگيرم، با خودت حرف بزن، با خودت بگو، با خدا بگو، چشم بردار ديگر، دل بكن ديگر، ول كن، نمي ميري كه، افطار مي رسد. 
افطار را در روايات به ملاقات خدا هنگام ورود به بهشت تشبيه كردند، يك روزي افطار مي كني ، ولش كن، ولش كن، مي خواهد اين را يادت بدهد. روح خودت را اينجا پرواز بده، روزه از من چه خواسته، روزه از من ترك خواسته، ديگر روزه چه از من چه خواسته، پذيرفتن نداشتن ها، آقا ديگر هرچه كه نداشتي بپذير ديگر، چه طور گرسنگي خودت را تا شب پذيرفتي ؟روزه به ما ياد مي دهد كه هر نداشتني را بپذيريم، روزه اين را از ما مي خواهد ولي اگر نداشتن هاي خودت را نپذيري بي تقوا مي شوي. شما قناعت نفس، از اين فضيلت بالاتر مي خواهيد، روزه مفت و مجاني آنرا به ما مي دهد. خدا آب و نان آدم را در ماه رمضان قطع مي كند و تو مي پذيري. 
خدايا وجود من در پذيرفتن همه محروميت ها به واسطه اين روزه هاي ناچيزي كه مي گيرم فربه بگردان، توانا بگردان. از روزه ماه رمضان آمدي بيرون مي گويند ماشين نداري خانه نداري و تو مي گويي مهم نيست در حاليكه قبل از رمضان مي گفتي خيلي مهم است. خدا آب و نان ما را يك ساعتي قطع كرد ما چيزي نگفتيم ، بابا يك ساعتي بود بعد بيشتر را خورديم اگر تو از روزه اثر و استعانت بگيري با تو همين كار را مي كند. همه نداشتن ها را مي پذيري. روزه پذيرفتن محروميت ها است در روايت آمده كه روزه براي اين است كه گرسنه شوي و از گرسنه ها ياد كني ، نه ياد بكني از گرسنه ها به اين معنا كه دلت برايشان بسوزد و به آنها صدقه دهي. به اين معنا كه تو خودت هم گرسنه خيلي چيزها هستي بي خيال آنها شو، پذيرش اين گرسنگي يعني پذيرش نداشتن ها. 
آدم مستغني نه زيادي خوشحال مي شود، نه زيادي غمگين. روزه مي خواهد ما را مستغني كند. اين را از او بگير. اگر از روزه ماه رمضان بيرون بيايي و اين ها را نگرفته باشي ضرر كردي، آنوقت روز عيد فطر در خانه خدا مي روي و مي گويي من از روزه فقط گرسنگي آن را كشيدم و اين بد است . 
روزه جوان ها را براي نداشتن همسر مستغني مي كند و به آنها استغنا مي دهد. نمي خواهم شهوت را بزرگ كنم اما براي خراب كردن آدم ها از شهوت بالاتر نيست، ولي مي فرمايد جوان ها براي مقابله با شهوت بروند روزه بگيرند. روزه يك اثر جسمي در برخورد با شهوت دارد، ولي اثر جسمي اش در مقابل اثر روحي آن چيزي نيست اما اثر روحي را هر چقدر كه بخواهي مي بري. روزه قرص آنتي بيوتيك نيست كه تو سواد داشته باشي يا ند