شته باشي كار خودش را بكند بايد ازش بگيري. روزه بركت مي دهد و به آدم ترك دنيا و گذشت كردن ياد مي دهد، نه ترك آب خوردن و نان خوردن. 
براي اينكه اين ثمرات روزه پيش شما قوي شود بايد كار عملياتي هم انجام دهيد، مثلا با رفيقت بحث مي كني كار به مجادله مي كشد ، بگو حيف من روزه هستم و الا بحثم را ادامه مي دادم. روايت است كه مي گويد با رفيق خودت بحث به جدل كشيد، و هي آن مي گويد تو مي گويي، اين مي گويد تو مي گويي، كلام را قطع كن ، نسبت به روزه بي ادبي مي شود ، بي ادبي به روزه مجادله كردن است. تأدب يعني چه ؟ يعني ترك بدي ها است. 
<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><html><body><a class='text' href='w:text:29.txt' >30یکشنبه</a><a class='text' href='w:text:30.txt' >31دوشنبه</a><a class='text' href='w:text:31.txt' >1سه شنبه</a><a class='text' href='w:text:32.txt' >2چهار شنبه</a><a class='text' href='w:text:33.txt' >3پنج شنبه</a><a class='text' href='w:text:34.txt' >4جمعه</a><a class='text' href='w:text:35.txt' >5شنبه</a><a class='text' href='w:text:36.txt' >6یکشنبه</a><a class='text' href='w:text:37.txt' >7دوشنبه</a><a class='text' href='w:text:38.txt' >8سه شنبه</a><a class='text' href='w:text:39.txt' >9جهارشنبه</a></body></html>
ادب ماه رمضان چيست؟ 
---------------------------- 
اميرالمومنين بلند شد صدا زد يا رسول الله ادب ماه رمضان چيست ؟ پيغمبر فرمودند: اجتناب از معاصي. وقتي خداوند مي گويد آب نخور به مراتب معلوم است كه عرق هم نبايد بخوريم. وقتي مي فرمايد در ماه رمضان ذكر من را بگو يعني يك غيبت هم نكن. تو وقتي غيبت مي كني اثر روزه را از بين مي بري. در روايت مي فرمايند كسي كه غيبت مي كند ديگر روزه در او اثر ندارد. يعني چه روزه در او اثر ندارد ؟ يعني تو اثر آن را كشتي. روزه ماه رمضان مي تواند حب دنيا را از دل زايل كند 
روزه ماه رمضان به آدم ضعف مي دهد عصرهاي ماه رمضان كه بهت مي گويند ذكر بگو، مي گويي حال ندارم ذكر بگويم در مناجات خودت نمي خواهد ذكر بگويي، بگو خدا ضعيفتم، خيلي ضعيفتم، تو هيچ وقت مثل ضعف غروبهاي ماه رمضان نمي تواني اين حرف را قشنگ به خدا بزني. بگو خدا خيلي از اين ضعيف تر هم مي شوم "اذا بلغت الحلقوم " آنجايي كه دارم جان مي كنم، خيلي ضعيفتم. بگذار ملائكه خداوند اعتراض كنند، بابا تو اينقدرها هم ضعيف نيستي اگر بلند شوي مي تواني چهار تا معلق بزني. خودت را بيشتر به ضعف بزن، حرف ملائكه خداوند را گوش نده ، ملائكه اگر اين چيزها را مي فهميدند آدم مي شدند. برو از اين ضعف زياد بهره برداري كن. 
روزه يك كار مي كند تو ده برابر از آن بردار، روزه يك ترك بهت مي دهد، تو دايره ترك را افزايش بده، روزه ترك آب خوردن به تو مي گويد، تو استعداد ترك دنيا را به خودت بده، روزه پذيرفتن گرسنگي را بهت ياد مي دهد. در ادب ماه رمضان اين است كه نگويي آخ، اي كاش يك چلوكبابي مي توانستيم امروز بخوريم چه مي چسبد اين طوري اثر ماه رمضان از بين مي رود. مي گويد بابا ما كه چيزي نگفتيم، نخورديم كه، گفتيم اي كاش يك لقمه اي مي زديم ، شوخي كرديم، نه ديگر اثرش را از بين بردي. روزه هم مثل خداي روزه ناز دارد، زود قهر مي كند. رويش را برمي گرداند، برگرد به روزه بگو گرسنگي تو را مي خرم، خريدارم، تشنگي تو را خريدارم. عادت داشتي ظهر غذا بخوري بگو خريدارم اين يعني نداشتن ها را پذيرفتي. 

با پذيرش نداشتن ها، خدا با انسان چه مي كند؟ 
------------------------------------------------------- 
با پذيرش نداشتن ها، خدا با انسان چه مي كند؟ آنهايي كه در دنيا از چيزهايي محروم بوده اند و پذيرفتند، روز قيامت خدا به آنها مقامي مي دهد كه تمام اولياي خدا آرزو مي كنند كه اي كاش ما در تمام طول عمرمان هر روز مقروض مي شديم تا كمي از مقام محرومين را پيدا مي كرديم. محروميني كه پذيرفتند ندارند. خدا براي بنده اي كه نيازهايي دارد اما به خدا اعتراض نمي كند خودش را تكه و پاره مي كند. مثل بچه اي كه براي نداشتن ها به بابا اعتراض نمي كند ، بابا براي بچه مي ميرد. بچه با كتاني پاره در برف راه مي رود، بچه من كتاني براي تو بخرم، نه بابا . اين بابا براي بچه مي ميرد. و خدا بنده هاي خودش را از اين بابا بيشتر دوست دارد. يك بنده اي روزه گرفته گرسنه است، لبخند مي زند، مي گويد فداي گرسنگي تو، خدا خودش را مي كشد براي اين بنده. 
نمي دانيد پذيرش محروميت چه قيمتي دارد. شما روزه گرفتيد و با خيال اينجا خوش نشستيد نمي دانيد آن خدايي كه براي شما معده آفريده و از تشنگي و گرسنگي و ضعف شما خبر دارد و آسايش تو را دوست دارد، پشت پرده براي تو چي كار كرده است؟ خودت را پيش خدا بيشتر لوس كن ، روزه گرفتي وقتي گرسنه شدي بگوخدايا هيچ اشكالي نداره فداي گرسنگي تو، من فقط خوشحالم كه براي تو گرسنه بشوم،خوشحال نمي شوم از اين كه سر افطار، افطار باز مي كنم، خوشحال مي شوم براي اينكه اين گرسنگي را خوب پشت سر گذاشتم، از غذاخوردن خوشحال نمي شوم، از آن مدتي كه غذا نخوردم خوشحال مي شوم. به همين سادگي با پذيرش محروميت و پذيرش نداشتن مي توانيد بهره روزه را در خودتان افزايش دهيد. 
عرفا در باب روزه مي گويند چرا خدا فرمود: "الصوم لي " روزه مال من است "انا اجزا " من خودم جزاي روزه هستم يا فرموده است: "انا اجزا " من جزاي روزه هستم. هر كاري كني خدا پاداش مي دهد. اما خدا مي گويد روزه بگيري خودم را بهت مي دهم، يا اينكه نه خودم خصوصي جزاي تو را مي دهم. بقيه را مي دهم كارمندان جزا را بدهند اين را خودم جزا مي دهم. هر جوري معنا كني جزاي ويژه دارد و خدا فرمود: "اقم الصلاه لذكري " نماز بخوان به ياد من، نماز هم مال خداست اما خدا فرموده "الصوم لي " روزه مال من است چون روزه تنها عبادت عدمي است. در روزه هيچ كاري نمي كنيد؟ هيچ، نمي خوريد، نمي آشاميد، يك سري كارهايي را نمي كنيد. عدمي است، خدا از هرچه رنگ عدم داشته باشد بيشتر خوشش مي آيد. شنيديد كه عرفا فناي في الله پيدا مي كنند، مي-خواهند اثري از وجود خودشان نباشد جز يار، روزه عبادتي عدمي است كه در آن خودت را دائما تخليه مي كني، خدايا كاش به خاطر تو،اصلاً نمي خورديم و نمي آشاميديم. 

* سخنراني حجت الاسلام عليرضا پناهيان در مسجد دانشگاه تهران - رمضان 1426رهایی از هوای نفس با روزه ماه رمضان	
	رمضان ماه خودسازی است. در این ماه به فضل و عنایت خاص الهی، شیاطین به بند کشیده شده اند و فرصت خاصی برای خودسازی فراهم می آید.
رمضان ماه خودسازی است. در این ماه به فضل و عنایت خاص الهی، شیاطین به بند کشیده شده اند و فرصت خاصی برای خودسازی فراهم می آید. دوره کوتاه سی روزه ماه رمضان و شرایط استثنائی آن موجب می شود تا بندگان میهمان خدا باشند و از سفره برکات همه جانبه خداوند بهره برند. مائده الهی چنان گسترده است که هر انسانی می تواند از آن سود برد. تنها زیانکاران هستند که از این سفره بهره ای نمی برند و بر سر سفره سی روزه الهی ماه رمضان حاضر نمی شوند. 
ماه رمضان ویژگی های بسیاری دارد که هر یک از آن ها خود به تنهایی می تواند ارزش این روزها و شب ها را نسبت به دیگر زمان های سال دو چندان بیفزاید؛ شب ها و روزهایی که به انسان قدرت می بخشد تا خود را بیابد و در مسیر کمالی خلافت ا