تا شاید تقوا پیشه کنید و متقی شوید. (بقره، آیه ۳۸۱) 

البته زمان روزه گرفتن درشرایع دیگر شاید متفاوت باشد؛ چنان که از نظر مقدار وجوب زمان امساک و یا چیزهایی که می بایست از آن امساک و خودداری شود نیز متفاوت است. 

از آن جایی که مردم مدینه با یهودیان درتماس و ارتباط دایم بودند از روزه های آنان آگاهی داشتند. هنگامی که حکم واجب روزه رسید، خداوند حکم کرد که بر شما نیز همانند دیگر امت ها و ملت ها روزه واجب شد. مسلمانان این گونه گمان بردند که در انجام طریقت امساک و روزه گرفتن نیز باید از اهل کتاب تقلید کنند. 

به سخن دیگر، پیش از آنکه قوانین جزیی روزه وارد شود مردم براساس همان قوانین شرایع دیگر اقدام به روزه می کردند و در طول شبانه روز تنها یک بار افطار می کردند و زناشویی در شب را حرام می دانستند؛ ولی پس از آن، قوانین اسلامی وارد شد و تغییراتی درشمار روزها و زمان و نحوه روزه گرفتن داده شد. از جمله این تغییرات می توان به وجوب روزه و خودداری از خوردن و آشامیدن از زمان فجر تا شب هنگام و جواز زناشویی در شب اشاره کرد. 

روزه در شریعت اسلام درماه رمضان واجب شد؛ چرا که ماه نزول قرآن است. خداوند در آیه ۵۸۱ سوره بقره ماه رمضان را ماه خاصی برمی شمارد، که در آن نشانه های روشنی برای هدایت وجود دارد، چنان که ماه فرقان نیز می باشد و انسان هایی که می خواهند راه رستگاری را بپیمایند و متقی شوند از غیر ایشان بازشناخته می شوند. درقرآنی که در این ماه فرو فرستاده شده نیز ویژگی های هدایت عمومی مردم، دلایل روشن هدایت عمومی و جدایی حق از باطل و راه راست از راه گمراهی وجود دارد. 

دراین ماه فرصت استثنایی برای دعا و نیایش فراهم می آید و خداوند به بندگان، عنایت خاص و ویژه ای مبذول می دارد و دعاهای ایشان را پاسخ می گوید. از این رو ماه رمضان را ماه استجابت دعا نیز دانسته اند چنان که خداوند به صراحت در آیه ۶۸۱ سوره بقره به این امر اشاره می کند. امام حسن(ع) دراین باره می فرماید: ان لکل صائم عند فطوره دعوه مستجابه فاذا کان اول لقمه فقل: بسم الله اللهم یا واسع المغفره اغفرلی؛ هر روزه داری هنگام افطار یک دعای اجابت شده دارد. پس در اولین لقمه افطار بگو: به نام خدا، ای خدایی که آمرزش تو فراگیر و وسیع است، مرا ببخش. (اقبال الاعمال، ص۶۱۱) 
● هدایت و رشد در ماه رمضان 

هم چنین ماه رمضان، ماه دست یابی به هدایت رشدی است. هدایت رشدی همان چیزی است که حضرت موسی (ع) بنابر این آیات سوره کهف، سفر سخت و دشوار خویش را تا مجمع البحرین برای دیدن عالم ربانی و دست یابی به علم لدنی که از آن به علم رشدی تعبیر می کند، آغاز می کند. بنابر این، می توان گفت کسانی که می خواهند سفر رشدی خویش را انجام دهند و به علم لدنی دست یابند می توانند از زمان ماه رمضان برای این سفر رشدی بهره برند، چرا که خداوند ماه رمضان را ماهی می داند که در آن احتمال دست یابی به علم لدنی و رشدی فراهم است. 

خداوند به سبب جایگاه خاص روزه های ماه رمضان فرمان می دهد تا به هر طریقی شده انسان ها این ماه را درک کنند و از فواید و آثار آن بهره مند شوند. امام حسن (ع) می فرماید: ان الله جعل شهر رمضان مضمار الخلقه، فیستبقون فیه بطاعته الی مرضاته؛ به درستی که خداوند ماه رمضان را میدان مسابقه خلق خود ساخته تا به وسیله طاعتش به رضای او سبقت گیرند. (تحف العقول، ص ۹۳۲) 

در این ماه دل های مرده با باران رحمت الهی هم چون زمین که از باران بهاری بهره مند می شود و رستاخیز دارد، زنده می شود. از این رو امام محمدباقر(ع) در وصف بهاری بودن ماه رمضان می فرماید: لکل شیء ربیع، و ربیع القرآن شهر رمضان؛ هر چیزی بهاری دارد و بهار قرآن ماه رمضان است.(کافی، ج۲، ص ۰۳۶) 

امام سجاد(ع) در نیایشی که در صحیفه سجادیه نقل شده، به توصیف ماه رمضان و روزه های آن می پردازد. آن حضرت(ع) می فرماید: اللهم و انت جعلت من صفایا تلک الوظائف و خصائص تلک الفروض شهر رمضان الذی اختصصته من سائر الشهور و تخیرته من جمیع الازمنه و الدهور و اثرته علی کل اوقات السنه بما انزلت فیه من القرآن و النور و ضاعفت فیه من الایمان و فرضت فیه من الصیام و رغبت فیه من القیام و اجللت فیه من لیله القدر التی هی خیر من الف شهر؛ بار خدایا! تو از کارهای برگزیده و واجبات مخصوص، ماه رمضان را قرار داده ای؛ همان ماهی که آن را از همه ماهها اختصاص داده و بر همه زمانها و روزگارها برتری داده و بر همه وقتهای سال برگزیده ای به سبب قرآن و نوری که (قرآنی که نور و روشنایی از ضلالت و گمراهی است) در آن فرو فرستادی و به سبب آن که ایمان را در آن ماه چندین برابر نمودی (از بسیاری عبادت و بندگی در آن، آن را کامل گردانیدی) و روزه را در آن واجب و برپا شدن (برای عبادت) را در آن ترغیب نمودی و شب قدر را که از هزار ماه بهتر است در آن بزرگ گردانیدی. 

آن حضرت در ادامه می فرماید: (ع): ثم اثرتنا به علی سائر الامم، و اصطفیتنا بفضله دون اهل الملل، فصمنا بامرک نهاره، و قمنا بعونک لیله، متعرضین بصیامه و قیامه لما عرضتنا له من رحمتک، و تسببنا الیه من مثوبتک و أنت الملی بمارغب فیه الیک، الجواد بما سئلت من فضلک، القریب الی من حاول قربک؛ سپس ما را به وسیله آن ماه بر همه امتها برگزیدی و به فضل و برتری آن، ما را بر ملتها و کیشها برتری دادی (این بیان صریح و آشکار است در این که ماه رمضان از خصایص پیروان دین اسلام است، چنان که در شرح جمله سوم از دعای چهل و چهارم به آن اشاره شد) پس به فرمان تو روزش را روزه داشتیم و به یاری تو شبش را (برای بندگی) برخاستیم در حالی که روزه داشتن و برخاستن آن خود را برای رحمتت که ما را بر آن خواسته ای در آوردیم و آن را وسیله پاداش تو گردانیدیم و تو به آنچه از درگاهت خواسته شود توانایی، به آنچه از فضل و احسانت درخواست گردد بخشنده ای، به کسی که قصد تقرب به (رحمت) تو کند نزدیکی. 

حضرت زهرا (س) روزه های ماه رمضان را عامل دست یابی به اخلاص می داند و می فرماید: جعل الله ... الزکاه تزکیه للنفس و نماء فی الرزق، و الصیام تثبیتا للاخلاص؛ خدای تعالی زکات را مایه پاکی جان و فزونی روزی، و روزه را برای پابرجایی اخلاق قرارداد. (احتجاج طبرسی ج ۱، ص ۸۵۲) 

و در جایی دیگر درباره چگونگی دست یابی به اخلاص در ماه رمضان می فرماید: ما یصنع الصائم بصیام اذا لم یصن لسانه و سمعه و بصره و جوارحه؛ اگر روزه ، زبان و گوش و چشم و دست و پای روزه دار را از ارتکاب اعمال ناپسند حفظ نکند، روزه را می خواهد چه کند و به چه دردش می خورد. (مستدرک الوسائل، ج ۷، ص ۶۶۳)یکشنبه
----------
بیست و یکم رمضان
----------

اذان صبح
4:22
طلوع آفتاب
5:54
اذان ظهر 
12:35
غروب آفتاب
19:15 
اذان مغرب
19:34
نیمه شب شرعی
23:49    <?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><html><body><a class='text' href='w:text:4.txt' >نکته!!</a><a class='folder' href='w:html:5.xml' >مشهد</a><a class='folder' href='w:html:40.xml' >تهران</a><a class='folder' href='w:html:75.xml' >تبریز</a><a class='folder' href='w:html:110.xml' >اصفهان</a></body></html>دوشنبه
----------
بیست و دوم رمضان
----------

اذان صبح
4:24