ه معذبهم و هم يستغفرون ) 
در زمين دو امان از كيفر الهى بود كه يكى برداشته شد و ديگرى با شماست پس چنگ زنيد. اما امانى كه برداشته شد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بود و آن كه مانده آمرزش است كه خداوند فرمود: و خداوند ايشان را كيفر نكرد در حالى كه تو در ميانشان بودى و ايشان را كيفر نفرمايد در حالى كه آمرزش مى خواهند. (1233)
1240. باز بودن در توبه 
من اءعطى التوبة لم يحرم القبول ، و من اءعطى الاستغفار لم يحرم المغفرة .
هر آن كس كه توبه كند از پذيرفته شدن آن نااميد نشود و آن كس كه از خداى آمرزش طلبد از بخشايش حق نوميد نگردد.
1241. از رحمت خدا نوميد مباش ! (1234)
عجبت لمن يقنط و معه الاستغفار
در شگفتم از آن كه از (رحمت خدا) نوميد است ، در حالى كه استغفار به همراه دارد. (1235)
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:113.txt">چشم</a></body></html>بخش پنجم : ذكر 
1242. كليد ياد خدا
الحمدلله الذى جعل الحمد مفتاحا لذكره ، و سببا المزيد من فضله ، و ذليلا على آلائه و عظمته .
ستايش از آن خداست . ستايش از آن خدايى است كه ستايش را كليد ياد خود و مايه فزونى فضل و نعمتش و رهنماى نعمت ها و عظمت خويش ‍ قرار داد. (1236)
1243. ذاكران حق 
ان للذكر لاءهلا اءخذوه من الدنيا بدلا، فلم تشغلهم تجارة و لا بيع عنه ، يقطعون به ايام الحياة 
به ياد خدا بودن اهلى دارد كه آن را به جاى اين دنيا گرفته اند و لذا بازرگانى و خريد و فروش آنان را از آن (ذكر خدا) باز نمى دارد. (1237)
1244. ترنم حزب الله به ذكر الهى 
طوبى لنفس اءدت الى ربها فرضها، و عركت بجنبها بؤ سها، و هجرت فى اليل غمضها، حتى اذا غلب الكرى عليها افترشت اءرضها، و توسدت كفها، فى معشر اءسهر عيونهم خوف معادهم ، و تجافت عن مضاجعهم جنوبهم ، و همهمت بذكر ربهم شفاههم ، و تقشعت بطول استغفارهم ذنوبهم ، (اءولئك حزب الله ، اءلا ان حزب الله هم المفلحون ) .
خوشا به حال آن كس كه فريضه پروردگارش را به جاى آورد و بر سختى ها و ناملايمات صبر كرد و خواب را از ديدگانش دور ساخت و اگر خواب بر او چيره آمد، زمين را بستر خود كرد و دستش را بالش ، آنان كه خوف روز رستاخيز چشمانشان را بيدار نگه داشت و پهلويشان را از بسترهاى راحتشان دور كردند و لب هايشان به ذكر پروردگارشان زمزمه كرد و از بسيارى آمرزش خواهى ، گناهانشان زدوده شد.
اينان حزب خدايند و بدانيد كه حزب خدا پيروز است . (1238)
1245. مونس تنهايى ها
اللهم انك انس الانسين لاءوليائك ... ان اءوحشتهم الغربة انسهم ذكرك ، و ان صبت عليهم المصائب لجاء و الى الاستجاره بك .
خدايا! تو با دوستان خود انيس ترينى ... اگر غربت و تنهايى آنان را به وحشت اندازد، ياد تو همدم آنان باشد و اگر مصيبت ها بر آنان فرو ريزد، به زنهارخواهى از تو، پناه مى برند. (1239)
1246. آرامش دل ها
كل لله مطيعا، و بذكره انسا، و تمثل فى حال توليك عنه اقباله عليك .
فرمانبردار خدا باش و همدم ذكر او باش و در آن وقت كه از او روى مى گردانى ، روى آوردن او را به خود در تصور آر. (1240)
1247. جلابخش قلوب 
ان الله سبحانه و تعالى جعل الذكر جلاء للقلوب ، تسمع به بعد الوقرة ، و تبصر به بعد العشوة ، و تنقاد به بعد المعاندة .
خداى سبحان ياد خويش را صيقل دهنده دل ها قرار داده است ، گوش هاى سنگين شده دل ها با ياد خدا شنوا مى شوند و چشم هاى ضعيف شده دل ها به وسيله آن تيز و بينا مى گردند و دل هاى معاند و ستيزه گر با آن رام مى شود.(1241)بخش ششم : دعا 
1248. گشايش در دعا
ما كان الله ليفتح على عبد باب الشكر و يغلق عنه باب الزيادة ، و لا ليفتح على عبد باب الدعاء و يغلق عنه باب الاجابة .
چنين نيست كه خداوند، باب شكر را بر بنده اى بگشايد و در فراوانى را بر او ببندد و چنين هم نيست كه باب دعا را بر كسى بگشايد، اما در اجابت را به رويش ببندد. (1242)
1249. نيازمندتر به دعا
ماالمبتلى الذى قد اشتد به البلاء، باءحوج الى الدع من العافى الذى لا ياءمن البلاء !
كسى كه از بلا رسته است چون از بلا ايمن نيست از بلا رسيده اى كه گرفتار درد و رنج است به دعا نيازمندتر است .
1250. دفع بلا با دعا (1243)
ادفعوا اءمواج البلاء بالدعاء
امواج بلا را با دعا بازپس رانيد. (1244)
1251. اخلاص در سؤ ال 
(قال لابنه الحسن عليه السلام ): و اءخلص فى المساءلة لربك : فان بيده العطاء و الحرمان .
(به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمود): در سؤ ال (حاجت ) از پروردگارت اخلاص داشته باش ؛ زيرا بخشش و محروم ساختن در دست اوست . (1245)
1252. نوميدنشدن از كندى اجابت 
فى وصيته لابنه الحسن عليه السلام : اعلم اءن الذى بيده خزائن السموات و الارض قد اءذن لك فى الدعا، و تكفل لك بالاجابة ... فلا يقنطنك ابطاء اجابته فان العطية على قدر النية .
امام عليه السلام در وصيت خويش به فرزندش امام حسن عليه السلام فرمودند: بدان آن خداوندى كه گنجينه هاى آسمان ها و زمين به دست او است به تو اجازه دعا داد و اجابت آن را به عهده گرفته است .
پس تاءخير اجابت دعايى كه به بارگاه خداوند نموده اى ، نااميدت نسازد؛ زيرا عطاى الهى به قدر نيت است .
1253. محروم نبودن از اجابت (1246)
من اءعطى اءربعا لم يحرم اءربعا، من اءعطى الدعا لم يحرم الاجابة 
هر كه را چهار چيز دهند، از چهار چيز محروم نماند، آن را كه دعا دهند از اجابت محروم نكنند. (1247)
1254. همانند تيرانداز بدون كمان 
الداعى بلا عمل كالرامى بلاوتر
دعاكننده بدون عمل ، مانند تيرانداز بدون وتر (زه كمان ) است . (1248)
1255. طريقه دعاكردن 
اذا كانت لك الى الله سبحانه حاجة فابداء بمساءلة الصلاة على رسوله صلى الله عليه و آله ثم سل حاجتك : فان الله اكرم من اءن يساءل حاجتين فيقضى احداهما و يمنع الاخرى .
هرگاه به درگاه خداى سبحان حاجتى دارى ، قبل از اين كه از خدا بخواهى ، بر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله صلوات فرست ، سپس نيازت را بخواه ؛ زيرا خداوند كريم تر از آن است كه در دو حاجت ، يكى را قبول و ديگرى را رد كند.بخش هفتم : دعاهاى امام على (ع ) (1249) 
1256. پناه بر خدا از انحراف 
اللهم انا نعوذ بك اءن نذهب عن قولك ، اءو اءن نفتتن عن دينك 
بارخدايا! به تو پناه مى بريم كه از گفتارت روى گردانيم ، يا از دينت منحرف شويم . (1250)
1257. نيانيش حضرت على (ع ) 
اللهم انى اعوذ بك اءن اءفتقر فى غناك ، اءو اءضل فى هداك ، اءو اءضام فى سلطانك ، اءو اءضطهد و الامر لك !
بارخدايا! به تو پناه مى برم از اين كه با وجود توانگرى تو، من تهيدست باشم ، يا با وجود هدايتگرى ،، در گمراهى به سر برم ، يا با آن كه قدرت و پادشاهى از آن توست ، به من ستم شود، يا با آن كه زمام اختيار امور در دست توست ، من مقهور و خوار گردم . (1251)
1258. پناه به خدا
اللهم انى اعوذ بك من اءن تحسن فى لامعة العيون علانيتى ، و تقبح فيما اءبطن لك سريرتى ، محافظا على رياء الناس من نفسى بجميع ما اءنت مطلع عليه منى ، فاءبدى للناس حسن ظاهرى ، و اءفضى اليك بسوء عملى ، تقربا الى عبادك و تباعدا من مرضاتك .
خداوندا! به تو پناه مى برم از اين كه ظاهرم را در چشم هاى مردم نيكو جلوه دهى و باطنم را در پيشگاهت زشت سازى ، و به وسيله اعمالى كه تو از 