233
(14
(7) - سيره ابن هشام، ج 4، ص 248
(8) - همان، ج 21، ص 390 و 395 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 233 و 234
(9) - الاحتجاج، ج 1، ص 68
(10) - بحارالانوار، ج21، ص399 به‏نقل‏از فروع‏كافى، ج1، ص 233
(11) - همان، ج 21، ص 395 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234
(12) - همان، ج 21، ص 399 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 235
(13) - همان، ج 21، ص 396 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234
(14) - يعنى پنبه‏اى را در پارچه‏اى بپيچ و در محل قرار بده تا از خون‏ريزى جلوگيرى كند.
(15) - صحيح مسلم، ج 4، ص 36 / شيخ طوسى خلاصه خبر را در امالى خود، حديث 895، آورده است.
(16) - بحارالانوار، ج21،ص379به‏نقل‏از فروع كافى، ج 1، ص 277
(17) - همان، ج 21، ص 379 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 289
(18) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1089 - 1090 و در اعلام الورى آمده است آن حضرت به خاطر زايمان اسماء بنت عميس آن شب را در آن‏جا توقف كرد.
(19) - بحارالانوار، ج 21، ص 390 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 233،234و245. و آن حضرت در سفر نمازجمعه را برگزار نكرد.
(20) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1089 و در آن آمده است: آن حضرت بين مكه و مدينه نمازها را دو ركعتى به جاى مى‏آورد در حالى كه در امنيت بود و خوفى در كار نبود.
(21) - بحارالانوار، ج 21، ص 390، به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 233 مطلب به همين صورت آمده ولى آنچه در حديث و فقه معروف مى‏باشد اين است كه آن حضرت صلى‏الله‏عليه‏و‏آله حجّ قِران به جاى آورد،چنان‏كه‏درالروضة‏البهيه، ج1، ص174،چاپ‏قاهره‏آمده‏است.
(22) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1090) 1091 به نقل از امّ سلمه و ابن عباس و ناجية.
(23) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1090) 1091 به نقل از امّ سلمه و ابن عباس و ناجية.
(24) - بحارالانوار،ج21،ص396به‏نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234
(25) - همان، ج 21، ص 401 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 259 و در مغازى واقدى، ج 2، ص 1090 آمده است كه آن حضرت در إزار ورداى صحارى محرم شد.
(26) - بحارالانوار،ج21،ص390به‏نقل از فروع كافى، ج 1، ص 233
(27) - همان، ج 21، ص 395 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234
(28) - شيخ مفيد، ارشاد، ج 1، ص 173
(29) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1092) 1097
(30) - ارشاد، ج 1، ص 172
(31) - سيره ابن اسحاق، ج 4، ص 248
(32) - بحارالانوار، ج 21، ص 39 به نقل از: فروع كافى، ج 1، ص 233 / بحارالانوار، ج 21، ص 395 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234 / بحارالانوار، ج 21، ص 389 به نقل از سرائر ابن محبوب.
(33) - بحارالانوار، ج 21، ص 396 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234 / مغازى واقدى، ج 2، ص 1097 و آن حضرت فرمود: پروردگارا، بر شرافت و عظمت و كرامت و مهابت و نيكى اين خانه بيفزا.
(34) - بحارالانوار، ج 21، ص 402 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 283/ مغازى‏واقدى،ج2، ص 1098 و فرمود: بسم الله و الله اكبر.
(35) - همان، ج 21، ص 390 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 223 / همان، ج 21، ص 395 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234 / همان به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234
(36) - بحارالانوار، ج 21، ص 404 اين چيزى است كه در صحيح مسلم، ج 4، ص 36 از امام صادق از امام باقر عليه‏السلام روايت شده‏است.
(37) - همان، ج 21، ص 396 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234 و 284 و مغازى واقدى، ج 2، ص 1098
(38) - همان، ج 21، ص 404 و اين همان چيزى است كه در صحيح مسلم، ج 4، ص 36 و مغازى واقدى، ج 2، ص 1099 آمده است.
(39) - همان،، ج 21، ص 396 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234
(40) - واقدى مى‏نويسد: اين حُلّه‏ها، خمس غنائم بوده است و مفيدى مى‏نويسد: اين‏ها جزيه نصاراى نجران بوده است.
(41) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1080
(42) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1080
(43) - ارشاد، ج 1، ص 172) 173 و ابن اسحاق آن را در سيره ج 4، ص 250 ذكر كرده، الا اين‏كه گفته است: هنگامى كه سپاهش نزديك شد، بيرون رفت تا همراه آن‏ها وارد مكه شود.
(44) - بحارالانوار، ج21،ص391به‏نقل‏از: فروع كافى، ج 1، ص 233
(45) - ارشاد، ج 1، ص 173) 174
(46) - هنگامى كه محرم بودن حجاج به طول مى‏كشيد، آنان براى جلوگيرى از ژوليدگى و شپش زدگى و كثيف شدن موهاى خود، بدان صمغ يا خطمى (گلى خوشبو) مى‏ماليدند.
(47) - سيره ابن اسحاق، ج 4، ص 248) 249 و واقدى هم آن را در مغازى ج 2، ص 1092 روايت كرده‏است.
(48) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1100
(49) - بحارالانوار، ج21، ص392 به‏نقل از فروع كافى ج 1، ص 233
(50) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1100
(51) - سيره ابن اسحاق، ج 4، ص 250
(52) - ارشاد، ج 1، ص 173
(53) - مغازى واقدى، ج 3، ص 110
(54) - مغازى واقدى، ج 3، ص 110
(55) - بحارالانوار، ج 21، ص 392 به نقل از فروغ كافى، ج 1، ص 233. در مغازى واقدى، ج 2، ص 1101 آمده است: آن حضرت در جايى كه امروزه دارالاماره است، فرود آمدند.
(56) - همان، ج 21، ص 405 به نقل از المنتقى و در صحيح مسلم، ج 4، ص 36 به نقل از امام صادق عليه‏السلام از امام باقر عليه‏السلام از جابربن عبدالله و در مغازى واقدى، ج 2، ص 1101
(57) - همان، ج 21، ص 395، به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234
(58) - بقره: 199. بنابراين،نزول‏اين‏آيه‏درسال‏دهم‏هجرى‏بوده است.
(59) - بحارالانوار، ج 21، ص 392 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 233 / مغازى واقدى، ج 2، ص 1102
(60) - بحارالانوار، ج 21، ص 405 / صحيح مسلم، ج 4، ص 36 / مغازى واقدى، ج 2، ص 1101
(61) - بحارالانوار، ج 2، ص 932 / فروغ كافى، ج 1، ص 233 / مغازى واقدى، ج 2، ص 1101
(62) - امالى شيخ مفيد، ص 161
(63) - بحارالانوار،ج21،ص392به‏نقل از فروع كافى، ج 1، ص 233
(64) - همان، ج 21، ص 405 و آنچه كه در صحيح مسلم، ج 4، ص 36 از امام صادق عليه‏السلام از امام باقر عليه‏السلام از جابر روايت شده است و بنابراين، اولين خطبه پيامبراكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله در عرفات بوده است.
(65) - تحف العقول، ص 29
(66) - بحارالانوار، ج 21، ص 405 / مغازى واقدى، ج 2، ص 1102
(67) - توبه: 36
(68) - حجرات: 10
(69) - باب 36 و قسمت آخر از ج 21 بحارالانوار درباره حجة‏الوداع و حوادث مربوط به آن است كه از صفحه 378 تا صفحه 413 را شامل مى‏شود.
(70) - حجرات: 13
(71) - تحف العقول، ص 29 - 30 / تاريخ يعقوبى، ج 2، ص 111 كه در آن حديث ثقلين هم آمده است.
(72) - مغازى واقدى، ج 3، ص 1102
(73) - بحارالانوار، ج 21، ص 405 به نقل از المنتقى، صحيح مسلم، ج 4، ص 36 به نقل از امام باقر عليه‏السلام از امام صادق عليه‏السلام از جابر.
(74) - همان به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 233
(75) - بحارالانوار، ج 21، ص 393 از فروع كافى، ج 1، ص 233
(76) - همان، ج 21، ص 394، از فروع كافى، ج 1، ص 295 - 296
(77) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1106 - 1107
(78) - همان به نقل از ابوجعفر
(79) - بحارالانوار، ج 21، ص 406 به نقل از المنتقى ما فى صحيح مسلم، ج4،ص36به‏نقل‏ازامام‏صادق عليه‏السلام از امام باقر عليه‏السلام از جابر
(80) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1107 - 1108
(81) - بحارالانوار، ج 21، ص 406 به نقل از المنتقى، ج 4، ص 36 / مغازى واقدى، ج 2، ص 1108 به نقل از ابن عباس.
(82) - بحارالانوار، ج 21، ص 393 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 234 / مغازى واقدى، ج 2، ص 1108 به نقل از على عليه‏السلام
(83) - بحارالانوار، ج 21، ص 400 به نقل از فروع كافى، ج 1، ص 235. اما در تاريخ مدينه منوره، ج 2، ص 617 از ابن شبة آمده است: عبدالله بن زيد سر آن حضرت را در همان لباس احرامش تراشيد و پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله احرامى خود را به او بخشيد. پس از آن محمدبن عبدالله بن زيد مى‏گفت: موهاى پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله كه با حنا و گل خطمى خضاب شده است، نزد ما است.
(84) - مغازى واقدى، ج 2، ص 1108 - 1109
(85) - بحارالانوار، ج 21، ص 380 به ن