165- كنزالعمال ، ج 4، حديث 170، ص 60.
166- البداية و النهاية ، ابن كثير، ج 5، ص 284.
167- طبقات ابن سعد، ج 2، ص 314 - 316 بيروت .
168- البداية و النهاية ، ج 5، ص 274.
169- طبقات ابن سعد، ج 2، ص 237؛ + حيات محمد، ص 475؛ + سيره حلبيه ، ج 3، ص 54.
170- اشاره به دو آيه قرآن راجع به ارث سليمان و...
171- طبقات ، ج 2، ص 315.
172- طبقات ابن سعد، ج 2، ق 2، ص 61 و 63، ليدن .
173- كنز العمال ، ج 4، ص 54؛ مستدرك حاكم ، ج 3، ص 59؛ تلخيص ذهبى ؛ استيعاب بيوگرافى على عليه السلام ؛ مستدرك ، ج 3، ص 111؛ كنز، ج 3، ص 155، حديث 2583؛ كنز، ج 6، ص 393؛ اى على تو غسل دهنده و كفن كننده من مى باشى ؛ مسند احمد بن حنبل ، پاورقى ص 145.
174- كنز العمال ، ج 6، ص 155، ص 404، ص 153، ص 155؛ مسند احمد بن حنبل ، ج 4، ص 164.
175- صحيح مسلم ، ج 3، ص 1256، باب الوصية ، حديث 16 و 17؛ بخارى ، ج 3، ص 6 - 5؛ باب مرض النبى ، ص 144؛ دارالفكر (با حذف : چرا مردم ماءمور به وصيت شده اند).
176- مسند احمد بن حنبل ، ج 5؛ حاشية ، ص 45؛ كنز العمال ، ج 6، ص 403.
177- نهج البلاغه ، خطبه ، 161، فيض الاسلام در بخش احتجاج ، (10 - 5) شمار 3، از اين خطبه ياد خواهيم نمود.
178- شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد، ج 9، ص 248، ص 250.
179- همان مدرك ، ج 2، ص 53.
180- همان مدرك .
181- شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 1، ص 190.
182- سوره زمره آيه 30.
183- آل عمران ، آيه 144.
184- نظرية الامامة ، لدى الشيعة الاثنى عشرية ، ص 209، 222، نويسنده ياد شده مصرى و از برادران اهل سنت است .
185- سوره نساء، آيه 59.
186- قواعد المرام فى علم الكلام : ميثم البحرانى ، الامامة البحث الثانى ، نسخه خطى آن در كتابخانه آية الله مرعشى در قم موجود است ؛ كشف المراد حلى (ره ) در شرح تجريد الاعتقاد خواجه نصيرالدين طوسى ، المقصد الخامس فى الامامة ؛ شرح مواقف ايجى .
187- المائدة ، آيه 55 - 54.
188- صحيح نسائى ؛ كتاب الجمع بين الصحاح الست ؛ اسباب النزول واحدى ، حديث ابن عباس در تفسير اين آيه ؛ كنز العمال ، ج 6، ص 391، حديث 5991 و ص 405، حديث 6137؛ شرح تجريد قوشچى مبحث امامت ؛ تفسير كبير ثعلبى در شاءن نزول آيه ياد شده .
189- الميزان فى تفسير القرآن ، در ذيل تفسير اين آيه و همه كتب تفاسير و كتابهاى مناظرات كلامى و عقائدى شيعه .
190- از قبيل آيه تبليغ و اكمال و آياتى كه در شاءن اميرالمؤ منين على عليه السلام نازل شده است .
191- تاريخ طبرى ، ج 2، ص 229، و تواريخ ديگر.
192- طبقات ابن سعد، ج 2، ص 246، بيروت .
193- سيرة الرسول صلى الله عليه واله وسلم ، سيد محسن امين ، ص 162؛ بحارالانوار، ج 6، ص 786؛ اعلام الورى ، ص 135.
194- در فصل خطبه هاى پيامبر صلى الله عليه واله و سلم از آن سخن خواهيم گفت .
195- به فصل سپاه اسامة مراجعه شود.
196- همان مدرك .
197- سوره مائده آيه 67.
198- سوره آيه .
199- تاريخ ابن اثير، ج 2، ص 303 - 304، تعداد جنگهايى كه پيامبر صلى الله عليه واله و سلم در آن شركت داشته ، 27 و يا 26 و جنگهاى ديگر را 35 - 48 دانسته و مغازى ، ج 1، 27 و 47 دانسته است .
200- تاريخ يعقوبى ، ج 2، ص 115.
201- سوره الشعراء، آيه 214.
202- ج 1، ص 543- 542؛دار الكتب ، كامل ابن اثير، ج 2، ص 63، 62،دار صادر؛ سيره حلبيه ، و تاريخ ابى الفداء و شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد، و دهها مدرك ديگر.
203- المراجعات ، مراجعه 20، پاورقى 5.
204- ابوداوود و ديگر اصحاب سنن به نقل المراجعات ، مراجعه 36؛ 2 در اين رابطه شود به مسند احمد بن حنبل ، ج 4، ص 438، و حاكم و مستدرك ، ج 3، ص 111، و كنز العمال متقى هندى ، ج 6، ص ‍ 400، و ابن الى الحديد، و بسيارى ديگر از محدثين . 205- تاريخ ابن اثير، ج 2، ص 278، چاپ دار صادر، و بسيارى از كتب حديث و تاريخ .
206- المراجعات ، ص 133؛ و افزون بر مدارك فوق ، صحيح مسلم ، ج 4، ص 1870، فضائل الصحابه ، فضل على عليه السلام ، حديث 30- 31- 32؛ صحيح بخارى ، ج 3، غزوه تبوك ، ص 129؛ و ترمذى در صحيح و بزاز در مسند و.....
207- حديث 2544، ج 6، ص 154، كنز العمال .
208- خصائص علويه ، نسائى ، ص 19.
209- حديث 29، 6، 32، 6، كنز العمال .
210- مسند احمد بن حنبل مناقب على عليه السلام در مورد برادرى اول ، و سيره حلبيه جزء دوم ، ص ‍ 26؛ و مؤ اخاة دوم ، ج 2، ص 120 و غيره ....
211- سوره الحجر، آيه 47.
212- كنز العمال ، ج 5 حديث 919، و بسيارى ديگر از محدثين و آثار نويسان ، المراجعات ، مراجعه 32.
213- مسند احمد بن حنبل ، ج 5، ص 31؛ منتخب كنز العمال ، در آخر حاشيه صفحه ياد شده .
214- ينابيع الموده ، باب 17، اخطب خوارزم .
215- همان مدرك .
216- نظريه الامامه لدى الشيعه الاثنى عشريه ، ص 224.
217- همان مدرك ، كتاب ياد شده تز دكتراى احمد محمود صبحى است . كه در بسيارى از موارد انصاف را رعايت كرده است .
218- سوره طه ، آيه 29.
219- سوره طه ، 36.
220- سوره اعراف ، آيه 7.
221- نظريه الامامه ، لدى الشيعه الاثنى عشريه ، ص 229.
222- سوره طه ، آيه 29- 31.
223- شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد، ج 3، ص 211،دار الكتاب ؛ حديث الوزاره ، مجمع الزوائد الهيثمى ، ج 9، ص 121؛دار احياء الكتب العربى .
224- صواعق ، ابن حجر، فصل پنجم از باب اول ، ص 25، شبهه يازدهم ؛ مستدرك حاكم ، ج 3، مناقب على عليه السلام و باب زيد بن ارقم و صدها مدارك ديگر، براى اطلاع بيشتر به كتاب الغدير مراجعه شود.
225- طبقات ابن سعد، ج 2، ق 2، ص 36- 37، ليدن ؛ طبرى ، ج 2، ص 228 - 229، بيروت ؛ البدايه و النهايه ، ابن كثير، ج 5، ص 227، ابن اثير، ج 2، ص 320،دار صادر؛ حياه محمد، 474؛ صحيح مسلم ، ج 2، الوصيه ، حديث 22، ص 1295؛ بخارى ، ج 4 و باب قول المريض قوموا على ؛ و همه كتابهايى كه بيمارى پيامبر اكرم را در هنگام رحلت مطرح نموده اند.
226- مستدرك حاكم ، ص 107، از روايات صحيح است كه حاكم آن را از مستدرك خود استخراج كرده .
227- ابن عساكر و غيره .
228- ابن عساكر، از آن ياد نموده است . 229- صواعق ، فصل سوم ، باب نهم ، اين حديث و سه حديث قبل را ذكر نموده است .
230- مدرك سابق ، به نقل المراجعات ، مراجعه 49.
231- تفسير ثعلمبى سوره معارج ، سيره حلبيه ، ص 274، ج 3؛ نظريه الامه لدى الشيعه ، ص 211.
232- صواعق ابن حجر، ص 25، مستدرك حاكم ، ج 3، ص 109، مسند احمد بن حنبل ، ج 4، ص ‍ 372.
233- صواعق ابن حجر، ص 25، مستدرك حاكم ، ج 3، ص 109، مسند احمن بن حنبل ، ج 4، ص ‍ 372.
234- الحافظ ابن حجر در كتاب (الفتاوى الحديثه )، ص 86 گويد: ابن تيميه كسى است كه خداوند او را بيچاره و گمراه و كور و كر ذليل نموده است ، و او كسى است كه دانشمندان او را فاسد الحال و دروغ گفتار دانسته اند، و اگر كسى مايل است در اين زمينه اطلاع حاصل كند، به او سفارش مى كنم به گفتار امام مجتهد كه جلالت قدرش مورد اتفاق است ، ابى الحسن السبكى و فرزندش (التاج ) و شيخ امام العز بن جماعه و هم دوره اى او و ديگران از مالكيه و حنفيه و شافعيه مراجعه كند، و او تنها به صوفيه اعتراض ننموده ، بلكه در مورد على بن ابى طالب و عمر نيز اعتراض دارد.... الغدير، ج 3، ص 217،دار الكتاب بيروت .
و اما ابن حزم ، فقهاى هم دوره او اتفاق نظر دارند كه او گمراه است ، و مردم را از نزديك شدن به كتابهاى او نهى نموده اند، چنانكه در لسان الميزان ، ج 4، ص 200 آمده است ، و آلوسى در مورد او گويد: او گمراه و گمراه كننده است ، تفسير آلوسى ، ج 21، ص 76، الغدير، ج 1، ص 323.
او در مورد قاتل امير المومنين على عليه الس