كُمْ تَصْدُرُ وَ اِلَيْكُمْ تَرْجِعُ، فَمَكَّنْتُمُ الظَّلَمَةَ مِنْ مَنْزِلَتِكُمْ وَ اَلْقـَيـْتُمْ اِلَيْهِمْ اَزِمَّتَكُمْ وَ اَسْلَمْتُمْ اُمُورَ اللّهِ فى اَيْديهِمْ يَعْمَلُونَ بِالشُّبُهاتِ وَ يَسيرُونَ فِى الشَّهَواتِ.(661)
داورى در احـكـام خـدا را نـزد شـما مى آوردند، و از سوى شما به ديگران مى رسيد و هم به شما بـازمـى گـرديـد. پـس دست ستمكاران را بر خود گشاديد و رشته هاى كار خويش به دست آنان داديد و داورى در حكم الهى را در كف آنان نهاديد تا كارها به شبهت كنند و راه شهوت بسپرند.
عـامـل دگرگونى نعمت ها 
لَيْسَ شَىْءٌ اءَدْعى إِلى تَغْييرِ نِعْمَةِ اللّهِ وَ تَعْجيلِ نِقْمَتِهِ مِنْ إِقامَةٍ عَلى ظُلْمٍ.(662)
هيچ چيز چون بنياد ستم نهادن ، نعمت خداوند را دگرگون نسازد.
روز بد ستمگر 
يَوْمُ الْمَظْلُومِ عَلَى الظّالِمِ اَشَدُّ مِنْ يَوْمِ الظّالِمِ عَلَى الْمَظْلُومِ.(663)
روز دادخواهى ستمديده از ستمگر، سخت تر از روز بيدادگرى ستمگر بر ستمديده است .
نتيجه ستمگرى 
اَلظُّلْمُ يُزِلُّ الْقَدَمَ وَ يَسْلِبُ النِّعَمَ وَ يُهْلِكُ الاُْمَمَ.(664)
ستمگرى گام ها را مى لغزاند، نعمت ها را مى گيرد و امت ها را هلاك مى كند.
عامل سيه روزى 
اَلْبَغْىُ يَجْلُبُ النِّقَمَ.(665)
سركشى ، عامل بلاها و بدبختى هاست .
نتيجه ظلم و ستم 
مَنْ سَلَّ سَيْفَ الْبَغْىِ قُتِلَ بِهِ.(666)
هر كس شمشير ستم از غلاف بيرون كشد، خود با آن كشته شود.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:156.txt">صبر</a><a class="text" href="w:text:157.txt">صدقه</a></body></html>سپر بلا 
اَلصَّبْرُ اَدْفَعُ لِلْبَلاءِ.(667)
صبر، بهترين دفع كننده بلا است .
تضمين كننده پيروزى 
اَلصَّبْرُ كَفيلٌ لِلظَّفَرِ.(668)
صبر و شكيبايى ، ضامن پيروزى است .
كارآيى شكيبايى 
اَلصَّبْرُ يُهَوِّنُ الْفَجيعَةَ.(669)
شكيبايى ، مصيبت را آسان مى گرداند.
نيروى شكيبايى 
اَلصَّبْرُ يُرْغِمُ الاَْعْداءَ.(670)
شكيبايى ، بينى دشمنان را به خاك مى مالد.
جايگاه صبر 
اَلصَّبْرُ مِنَ الاْ يمانِ كَالرَّاءْسِ مِنَ الْجَسَدِ.(671)
نسبت صبر به ايمان مانند نسبت سر براى بدن است .
گنجينه ايمان 
مِنْ كُنُوزِ الاْ يمانِ، الصَّبْرُ عَلَى الْمَصائِبِ.(672)
از گنجينه هاى ايمان ، شكيب بر گرفتارى ها است .
تمرين صبر 
عَوِّدْ نَفْسَكَ التَّصَبُّرَ عَلَى الْمَكْرُوهِ.(673)
خود را به شكيبايى در برابر كار ناخوشايند عادت ده .
ميوه شيرين صبورى 
لا يَعْدَمُ الصَّبُورُ الظَّفَرَ وَ اِنْ طالَ بِهِ الزَّمانُ.(674)
فرد صبور پيروزى را از دست نمى دهد هر چند پس از روزگارى دراز.
انواع شكيبايى 
1ـ اَلصَّبْرُ صَبْرانِ: صَبْرٌ عَلى ما تُكْرِهُ وَ صَبْرٌ عَلى ما تُحِبُّ.(675)
شكيبايى دو گونه است : شكيبايى بر آنچه نمى پسندى و شكيبايى از آنچه دوست دارى .
2ـ اَلصَّبـْرُ صـَبـْرانِ: صـَبـْرٌ فـِى البـَلاءِ حـَسـَنٌ جـَمـيـلٌ وَ اَحـْسـَنُ مـِنـْهُ الصَّبـْرُ عـَنـِ الَْمحارِمِ.(676)
صـبـر بـر دو نـوع است . يكى صبر بر بلا و مصيبت كه آن زيباست اما نيكوتر از آن صبر بر كارهاى حرام است .
كارآيى شكيبايى 
اَلصَّبْرُ يُمَحِّصُ الرَّزيَّةَ.(677)
شكيبايى مصيبت را كم مى كند.
شرط سرورى 
بِاِحْتِمالِ الْمُؤَنِ يَجِبُ السُّودَدُ.(678)
با تحمّل رنجها، سرورى به دست آيد.
داروى شفابخش 
اَلصَّدَقَةُ دَواءٌ مُنْجِحٌ.(679)
صدقه ، داروى نجاتبخش است .
بخشش آشكار و نهان 
صَدَقَةُ السِّرِّ تُكَفِّرُ الْخَطيئَةَ. وَ صَدَقَةُ الْعَلانِيَةِ فَاِنَّها تَدْفَعُ مَيْتَةَ السُّوءِ.(680)
صدقه پنهانى گناهان را پاك و صدقه آشكار مردن بد را دفع مى كند.
خواص صدقه و زكات 
سُو سُوْا اِيمانَكُمْ بِالصَّدَقَةِ وَ حَصِّنُوا اَمْوالَكُمْ بِالزَّكاةِ.(681)
ايمان خود را با صدقه دادن پاس داريد، و مالهاتان را با زكات دادن .
وسيله نزول رحمت الهى 
اَلصَّدَقَةُ تَسْتَنْزِلُ الرَّحْمَةَ.(682)
صدقه رحمت و آمرزش را فرود مى آورد.
داروى بيماران 
داوُوا مَرْضاكُمْ بِالصَّدَقَةِ.(683)
بيماران را با صدقه درمان كنيد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:159.txt">عبادت و بندگی</a><a class="text" href="w:text:160.txt">عبرت</a><a class="text" href="w:text:161.txt">عدالت</a><a class="text" href="w:text:162.txt">عزّت نفس</a><a class="text" href="w:text:163.txt">عفت و پاكدامنى</a><a class="text" href="w:text:164.txt">عفو و گذشت</a><a class="text" href="w:text:165.txt">علم و عالم</a><a class="text" href="w:text:166.txt">عمل</a><a class="text" href="w:text:167.txt">عهد و پيمان</a><a class="text" href="w:text:168.txt">عيب جويى</a></body></html>راه عزتمندى 
إِذا طَلَبْتَ الْعِزَّ فَاطْلُبْهُ بِالطّاعَةِ.(684)
هرگاه كه عزت خواستى ، آن را با اطاعت بجوى .
عزت دروغين 
مَنِ اعْتَزَّ بِغَيْرِ اللّهِ اءَهْلَكَهُ العِزُّ.(685)
هر كه عزت را جز از خدا بجويد، عزت او را هلاك گرداند.
صراط مستقيم 
اءَيُّهَا النَّاسُ، مَنْ سَلَكَ الطَّرِيقَ الْواضِحَ وَرَدَ الْمَاءَ وَ مَنْ خَالَفَ وَ قَعَ فِى التِّيهِ.(686)
مردم ! آن كه راه آشكار را بپيمايد به آب درآيد، و آن كه بيراهه را پيش گيرد، در بيابان بى نشان افتد.
محبوب ترين بنده 
عِبَادَ اللّهِ، إِنَّ مِنْ اءَحَبِّ عِبَادِ اللّهِ إِلَيْهِ عَبْداً اءَعَانَهُ اللّهُ عَلَى نَفْسِهِ.(687)
بـنـدگـان خـدا! مـحـبـوب تـرين بندگان خدا، بنده اى است كه خداوند او را بر تسلط بر نفسش يارى دهد.
تجارت سودمند 
اَلطّاعَةُ مَتْجَرٌ رابِحٌ.(688)
فرمانبردارى از [دستورات دينى ]، تجارتى سودمند است .
عبادت خالصانه 
اَلْعِبادَةُ الْخالِصَةُ اءَنْ لا يَرْجُوَ الرَّجُلُ اِلاّ رَبَّهُ وَ لا يَخافَ اِلاّ ذَنْبَهُ.(689)
عبادت خالص ، اين است كه آدمى جز به پروردگارش اميد نبندد، و جز از گناه خويش ‍ نترسد.
اطاعت و هدايت 
هُدِيَ مَنْ اءطاعَ رَبَّهُ وَ خافَ ذَنْبَهُ.(690)
آن كس هدايت مى يابد كه از پروردگارش فرمان برد و از گناهش بترسد.
پشتكارى در عبادت 
قَليلٌ تَدُومُ عَلَيْهِ اَرْجَى مِنْ كَثِيرٍ مَّمْلُولٍ مِنْهُ.(691)
اندك پيوسته از زياد خسته كننده ، نتيجه بخش تر است .
خيرخواه ترين فرد به خويشتن 
اِنَّ اَنْصَحَ النّاسِ لِنَفْسِهِ اَطْوَعُهُمْ لِرَبِّهِ.(692)
همانا خيرخواه ترين مردم به خويشتن ، مطيع ترين آنها به خداوند است .
سپاس نعمت هاى الهى 
لَوْ لَمْ يَتَوَعَّدِ اللّهُ عَلى مَعْصِيَتِهِ لَكانَ يَجِبُ اَنْ لاّ يُعْصى شُكْراً لِنِعَمِهِ.(693)
اگـر خداوند از نافرمانى خود بيم نمى داد باز هم واجب بود كه به پاس نعمتهايش سرپيچى نشود.
بوستان مشتاقان 
اَلسَّهَرُ رَوْضَةُ الْمُشْتاقينَ.(694)
بيدارى (در شبها و عبادت ) باغ مشتاقان است .
زيبندگى و بندگى 
جَمالُ الْعَبْدِ الطّاعَةُ.(695)
زيبايى بنده در اطاعتش از خداوند است .
بندگى و اختيار 
اِنَّ اللّهَ سُبْحانَهُ اَمَرَ عِبادَهُ تَخْييراً وَ نَهاهُمْ تَحْذيراً.(696)
بـى گـمـان خـداى سـبحان ، بندگانش را در حال اختيار فرمان داده و به عنوان هشدار ـ نه سلب قدرت ـ از محرمات نهيشان كرده است .
