م به صاحبش بازگردانم گرچه بـا آن ازدواج كـرده باشند، زيرا در عدالت وسعت و گشايشى است و كسى كه اجراى عدالت بر او سخت آيد به يقين جور و ستم بر او سخت تر آيد.
سرآمد بندگان 
فـَاعـْلَمْ اَنَّ اَفـْضـَلَ عـِبـادِ اللّهِ عِنْدَ اللّهِ اِمامٌ عادِلٌ هُدِىَ وَ هَدى ، فَاَقامَ سُنَّةً مَعْلُومَةً وَ اَماتَ بِدْعَةً مَجْهُولَةً.(722)
بدان كه برترين بندگان خدا نزد او، پيشوايى است دادگر، هدايت يافته و هدايتگر كه سنّت و راه معلوم را بر پا مى دارد و بدعت مجهول را از ميان برمى دارد.
سياست عادلانه 
سـِيـاسـَةُ الْعـَدْلِ ثـَلاثٌ: ليـنٌ فـى حـَزْمٍ وَ إِسـْتـِقـْصـاءٌ فـى عـَدْلٍ وَ إِفـْضـالٌ فـى قـَصـْدٍ.(723)سـيـاسـت عـدل در سـه چيز است : نرمش همراه با دورانديشى ، موشكافى در عدالت و ميانه روى در بخشش .
قضاوت بر پايه گمان 
لَيْسَ مِنَ الْعَدْلِ الْقَضاءُ عَلَى الثِّقَةِ بِالظَّنِّ.(724)
از عدالت نبود حكم نمودن به گمان .
ترازوى خداوند 
إِنَّ الْعَدْلَ ميزانُ اللّهِ سُبْحانَهُ.(725)
عدالت ، ترازوى خداى سبحان است .
تسليم در برابر حق و عدالت 
مـَنِ اسـْتـَثـْقـَلَ الْحـَقَّ اءَنْ يـُقـالَ لَهُ اءَوِ الْعـَدْلَ اءَنْ يـُعـْرَضَ عـَلَيـْهِ، كـانَ الْعـَمَلُ بِهِمَا اءَثْقَلَ عَلَيْهِ.(726)
كـسـى كـه شـنـيـدن حـق و عـرضـه عـدالت بـر او گـران آيـد، عمل به آنها بر او گران تر است .
عدالت علوى 
وَاللّهِ لَوْ اءُعـْطـِيـتُ الاَْقـالِيـمَ السَّبـْعـَةِ بـِمَا تَحْتَ اءَفْلاكِهَا، عَلَى اءَنْ اءَعْصِىَ اللّهَ فِى نَمْلَةٍ اءَسْلُبُهَا جِلْبَ شَعِيرَةٍ مَا فَعَلْتُهُ.(727)
بـه خدا سوگند! اگر اقليمهاى هفتگانه با آنچه در زير آسمانها است به من دهند كه خداوند را با گرفتن پوست جوى از دهان مورچه اى نافرمانى كنم ، هرگز نخواهم كرد.
بازداشتن نفس از پستى ها 
وَ اَكْرِمْ نَفْسَكَ عَنْ كُلِّ دَنِيَّةٍ وَ اِنْ ساقَتْكَ اِلَى الرَّغائِبِ.(728)
نفس خويش را از پستى ها بازدار، هر چند تو را به آنچه خواهانى برساند.
مصونيت نفس 
اَلنَّفْسُ الْكَريمَةُ لا تُؤَثِّرُ فيهَا النَّكَباتُ.(729)
بدبختى ها در نَفْس بزرگ منش اثرگذار نباشد.
ثمره پرداخت به عيوب خويش 
اِشْتِغالُكَ بِمَعايِبِ نَفْسِكَ يَكْفيكَ الْعارَ.(730)
پرداختن به عيب هاى خودت ، تو را از ننگ بركنار مى دارد.
عفت و غيرت 
عِفَّةُ الرَّجُلِ عَلى قَدْرِ غَيْرَتِهِ.(731)
پاكدامنى مرد به اندازه غيرت او است .
شغل سالم 
اَلْحِرْفَةُ مَعَ الْعِفَّةِ خَيْرٌ مِنَ الْغِنى مَعَ الْفُجُورِ.(732)
كار با عفت و پاكدامنى بهتر است از توانگرى كه با گناهان همراه است .
پاداش پاكدامن 
مـَا الُْمجَاهِدُ الشَّهيدُ فِى سَبِيلِ اللّهِ بِاءَعْظَمَ اءَجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ؛ لَكَادَ الْعَفيفُ اءَن يَكُونَ مَلَكاً مِنَ الْمَلاَئِكَةِ.(733)
اجـر مـجاهد شهيد در راه خدا بيشتر از كسى نيست كه قدرت بر گناه دارد اما خويشتندارى مى كند. گويى كه انسان پاكدامن ، فرشته اى است از فرشتگان !
نشانه مردانگى 
دَليلُ غَيْرَةِ الرَّجُلِ عِفَّتُهُ.(734)
دليل غيرت مرد عفت اوست .
فرجام گذشت 
وَاصْفَحْ مَعَ الدَّوْلَةِ تَكُنْ لَكَ الْعاقِبَةُ.(735)
در چيرگى چشم پوش ، تا سرانجام [نيكو] از آن تو باشد.
زكات پيروزى 
اَلْعَفْوُ زَكاةُ الظَّفَرِ.(736)
بخشش ، زكات پيروزى است .
بهترين گذشت 
اَوْلَى النّاسِ بِالْعَفْوِ اَقْدَرُهُمْ عَلَى الْعُقُوبَةِ.(737)
سزاوارترين كس براى بخشودن ، اوست كه تواناترين كس براى كيفر دادن باشد.
پايه هر نيكى 
اَلْعِلْمُ اَصْلُ كُلِّ خَيْرٍ.(738)
علم ، ريشه هر خوبى است .
ميراثى ارزشمند 
اَلْعِلْمُ وِراثَةٌ كَريمَةٌ.(739)
دانش ، ميراثى ارجمند است .
با ارزش ترين دانش 
اَرْفَعُ الْعِلْمِ ما ظَهَرَ فِى الْجَوارِحِ وَالاَْرْكانِ.(740)
برترين دانش آن است كه در همه اندام ـ و در اعضا و اركان بدن ـ پديدار شود.
فقدان دانش و خوارى 
اِذا اَرْذَلَ اللّهُ عَبْداً خَطَرَ عَلَيْهِ الْعِلْمَ.(741)
هر گاه خداوند خوارى بنده اى را بخواهد، از دانش بى بهره اش كند.
دانش و انديشه 
لا خَيْرَ فى عِلْمٍ لَيْسَ فيهِ التَّفَكُّرُ.(742)
علمى كه با انديشه همراه نباشد، سودمند نيست .
گلستان دانش 
اَلْكُتُبُ بَساتينُ الْعُلَماءِ.(743)
كتاب ها، بستان هاى دانشورانند.
اقسام علم 
الْعِلْمُ عِلْمَانِ: مَطْبُوعٌ وَ مَسْمُوعٌ وَ لاَ يَنْفَعُ الْمَسْمُوعُ إِذَا لَمْ يَكُنِ الْمَطْبُوعُ.(744)
عـلم دو گـونه است : سرشته به طينت و شنيده شده به گوش ، مادامى كه شنيده شده ، به طينت سرشته نباشد، سودى ندهد.
راه رستگارى 
اَطِعِ الْعِلْمَ وَاعْصِ الْجَهْلَ تُفْلِحْ.(745)
از علم پيروى كن و با جهل مخالفت كن تا رستگار شوى .
امتياز دانش بر ثروت 
اَلْعِلْمُ خَيْرٌ مِّنَ الْمالِ، اَلْعِلْمُ يَحْرُسُكَ، وَ اَنْتَ تَحْرُسُ الْمالَ.(746)
دانـش از مـال بـهـتـر اسـت ، كـه دانـش پـاسـبـان تـوسـت و تـو نـگـهـبـان مال .
رابطه علم و ايمان 
اَلاْ يمانُ وَالْعِلْمُ اَخَوانِ تَوْاءَمانِ وَ رَفيقانِ لا يَفْتَرِقانِ.(747)
ايمان و علم ، دو برادر همزاد و دو دوست جدايى ناپذيرند.
رابطه علم و دين 
وَ مَنْ عَلِمَ غَوْرَ الْعِلْمِ صَدَرَ عَنْ شَرائِعِ الْحُكْمِ.(748)
آن كس كه به ژرفاى دانش برسد، از آبشخور دين سيراب گردد.
راه سعادت 
اِعْمَلُوا بِالْعِلْمِ تَسْعَدُوا.(749)
به علم عمل كنيد تا سعادت مند شويد.
تواءمان با وفا 
الْعـِلْمُ مـَقـْرُونٌ بـِالْعـَمـَلِ: فـَمـَنْ عـَلِمَ عـَمـِلَ؛ وَالْعـِلْمُ يَهْتِفُ بِالْعَمَلِ، فَإِنْ اءَجَابَهُ وَ إِلا ارْتَحَلَ عَنْهُ.(750)
دانـش هـمـنـشـيـن بـا عـمـل اسـت ؛ بـنـابـرايـن هـر كـس عـالم اسـت ، عـامل نيز هست . دانش (صاحب خويش را) به عمل فرامى خواند، اگر پاسخ داد (كه مطلوب است ) و گرنه روى از او بگرداند.
نقش علم در عمل 
اَلْعـامـِلُ بـِالْعـِلْمِ كـَالسـّائِرِ عـَلَى الطَّريـقِ الْواضـِحِ. فـَلْيـَنـْظـُرْ نـاظـِرٌ؛ اَسـائِرٌ هـُوَ اَمـْ راجِعٌ؟(751)
كـسـى كـه آگـاهـانـه عـمل مى كند، مانند كسى است كه در راه روشن حركت مى نمايد، پس هر بينا بايد بنگرد كه آيا واقعاً پيش مى رود يا پس مى آيد؟
از هر رشته بهترينش را برگزينيد 
اَلْعِلْمُ اَكْثَرُ مِنْ اَنْ يُحاطَ بِهِ فَخُذُوا مِنْ كُلِّ عِلْمٍ اَحْسَنَهُ.(752)
عـلم بـيـشـتـر از آن اسـت كـه تـمـام قـلمـرو آن قـابـل احاطه باشد. پس ، از هر دانش بهترينش را برگزينيد.
علم غير مفيد 
رُبَّ عالِمٍ قَدْ قَتَلَهُ جَهْلُهُ وَ عِلْمُهُ مَعَهُ لا يَنْفَعُهُ.(753)
چه بسيار دانشمند كه نادانى اش او را هلاك كرده و علمش به او سودى نبخشيده است .
رسالت هر يك از دانش و عمل 
اَلْعِلْمُ يُرْشِدُكَ وَالْعَمَلُ يَبْلُغُ بِكَ الْغايَةَ.(754)
علم به تو راه را نشان مى دهد و عمل تو را به نهايت مى رساند.
آفت دانش 
آفَةُ الْعِلْمِ تَرْكُ الْعَمَلِ بِهِ.(755)
آفت علم ، عمل نكردن 