است .
تاءثير همنشينى 
قارِنْ اَهْلَ الْخَيْرِ تَكُنْ مِنْهُمْ وَ بايِنْ اَهْلَ الشَّرِّ تَبِنْ عَنْهُمْ.(1009)
با نيكوكاران بپيوند تا از ايشان باشى و از بدان دورى گزين تا از آنان نشوى .
قطعه آتش 
صاحِبُ السُّوءِ قِطْعَةٌ مِنَ النّارِ.(1010)
همنشين بد پاره اى از آتش است .
همنشينى با بدان 
صُحْبَةُ الاَْشْرارِ تَكْسِبُ الشَّرَّ.(1011)
همنشينى با بدان ، بدى مى آورد.
اثرگذارى همنشين 
فَاءِنَّ الصّاحِبَ مُعْتَبَرٌ بِصاحِبِهِ.(1012)
هر كس را از همصحبت او توان شناخت .
زينهار از هواپرستان 
مُجَالَسَةُ اءَهْلِ الْهَوَى مَنْسَاةٌ لِلاِْيمانِ وَ مَحْضَرَةٌ لِلشَّيْطَانِ.(1013)
هـمـنـشـيـنـى بـا هـواپـرسـتان ايمان را به دست فراموشى مى سپارد و شيطان را به حضور مى كشاند.
راه گزينش 
كَفى بِالصُّحْبَةِ اخْتِباراً.(1014)
براى آزمودن (افراد) همنشينى ، كافى است .
حرمت همنشينى 
ما تَاءَكَّدَتِ الْحُرْمَةُ بِمِثْلِ الْمُصاحَبَةِ وَالُْمجاوَرَةِ.(1015)
(رعايت ) حرمت هيچ چيز به مانند حرمت همراهى (رفاقت ) و همسايگى تاءكيد نشده است .
همنشينان بايسته 
اَلاُْنْسُ فى ثَلاثَةٍ: اَلزَّوْجَةُ الْمُوافِقَةُ وَالْوَلَدُ الصّالِحُ وَالاَْخُ الْمُوافِقُ.(1016)
اُنس و الفت در سه چيز است : همسرى كه موافق راءى انسان باشد، فرزندى كه صالح باشد و برادرى كه موافق راءى باشد.
درد پنهان 
اَلْهَوى داءٌ دَفينٌ.(1017)
خواهش نفسانى دردى است پنهان .
آفت خرد 
اَلْهَوى آفَةُ الاَْلْبابِ.(1018)
هوا و هوس ، آفت عقل ها است .
دشمن خرد 
اَلْهَوى عَدُوُّ الْعَقْلِ.(1019)
هواى نفس دشمن خرد است .
نشان سيه بختى 
اَلشَّقِىُّ مَنِ انْخَدَعَ لِهَواهُ وَ غُرُورِهِ.(1020)
بدبخت و سياه روز، كسى است كه فريب هوا و هوس خود را بخورد.
يتيم نوازى
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:215.txt">يتيم نوازى</a><a class="text" href="w:text:216.txt">يقين</a></body></html>دستگيرى از يتيمان 
وَاللّهَ اَللّهَ فِى الاَْيْتامِ فَلا تُغِبُّوا اءَفْواهَهُمْ وَ لا يَضيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ.(1021)
خدا را! خدا را! درباره يتيمان (در نظر آريد و) آنان را گاه گرسنه و گاه سير مداريد.
پاداش يتيم نوازى 
مـا مِنْ مُؤْمِنِ وَ لا مُؤْمِنَةٍ يَضَعُ يَدَهُ عَلى رَاءْسِ يَتيمٍ تَرَحُّماً لَهُ اِلاّ كَتَبَ اللّهُ لَهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ مَرَّتْ يَدُهُ عَلَيْها حَسَنَةً.(1022)
هـر مـرد و زن با ايمانى كه دست نوازش بر سر يتيمى بكشد، خداوند رحمان به هر تار مويى كه از زير دست او بگذرد برايش ثواب مى نويسد.
فضيلت يقين 
نَوْمٌ على يَقينٍ خَيْرٌ مِنْ صَلاةٍ فى شَكٍّ.(1023)
خـواب هـمراه با يقين بهتر از نماز [مستجّى ] همراه با شك و ترديد است . [بسان خوارج كه نسبت به على (ع ) ترديد داشتند.]1 ـ نهج البلاغه ، ن 69، ص 1067.
2 ـ همان ، ح 354، ص 1255.
3 ـ همان ، ح 347.
4 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 236.
5 ـ نهج السعاده ، ج 3، ص 150.
6 ـ نهج البلاغه ، خ 157، ص 462.
7 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 623.
8 ـ نهج البلاغه ، ن 40، ص 955.
9 ـ نهج البلاغه ، خ 42، ص 128.
10 ـ همان ، ح 212، ص 1184.
11 ـ همان ، خ 191، ص 648.
12 ـ همان ، ح 6، ص 1091.
13 ـ همان ، خ 23، ص 84.
14 ـ نهج البلاغه ، ح 41، ص 1108.
15 ـ همان ، خ 156، ص 180.
16 ـ همان ، ح 272، ص 1222.
17 ـ همان ، ح 101، ص 1133.
18 ـ نهج البلاغه ، خ 157، ص 462.
19 ـ همان ، ن 31، ص 931.
20 ـ همان ، خ 152، ص 474.
21 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 110.
22 ـ نهج البلاغه ، ح 33، ص 1103.
23 ـ شرح غررالحكم ، ج 5، ص 229.
24 ـ نهج البلاغه ، خ 85، ص 208.
25 ـ همان ، خ 86، ص 208.
26 ـ نهج البلاغه ، ح 35، ص 1103.
27 ـ همان ، ح 18، ص 1095.
28 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 51.
29 ـ نهج البلاغه ، خ 52، ص 139 و 1340.
30 ـ همان ، خ 28، ص 98.
31 ـ شرح غررالحكم ، ج 1، ص 119.
32 ـ نهج البلاغه ، خ 42، ص 127.
33 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 373.
34 ـ نهج البلاغه ، ن 31، ص 929.
35 ـ شرح غررالحكم ، ج 1، ص 378.
36 ـ نهج البلاغه ، خ 85، ص 206.
37 ـ شرح غررالحكم ، ج 3، ص 132.
38 ـ نهج البلاغه ، خ 87، ص 219.
39 ـ شرح غررالحكم ، ج 4، ص 320.
40 ـ نهج البلاغه ، ح 376.
41 ـ همان ، خ 234، ص 792.
42 ـ نهج البلاغه ، خ 234، ص 795.
43 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 527.
44 ـ همان ، ج 4، ص 398.
45 ـ نهج البلاغه ، ح 252، ص 1201.
46 ـ شرح غررالحكم ، ج 1، ص 165.
47 ـ نهج البلاغه ، ح 217، ص 1186.
48 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 39.
49 ـ نهج البلاغه ، ح 210.
50 ـ نهج البلاغه ، ح 45، ص 1110.
51 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 484.
52 ـ همان ، ج 5، ص 346.
53 ـ نهج البلاغه ، ح 256، ص 1215.
54 ـ نهج البلاغه ، ح 433.
55 ـ شرح غررالحكم ، ج 6، ص 267.
56 ـ نهج البلاغه ، ن 33، ص 942.
57 ـ همان ، ن 53، ص 1027.
58 ـ شرح غررالحكم ، ج 1، ص 12.
59 ـ همان ، ج 2، ص 70.
60 ـ همان ، ج 5، ص 188.
61 ـ نهج البلاغه ، ح 45، ص 1110.
62 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 209.
63 ـ نهج البلاغه ، ن 31، ص 910.
64 ـ شرح غررالحكم ، ج 1، ص 159.
65 ـ نهج البلاغه ، ح 59، ص 1114.
66 ـ نهج البلاغه ، ن 31، ص 921.
67 ـ همان ، ح 168، ص 117.
68 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 29.
69 ـ همان ، ج 3، ص 425.
70 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 391.
71 ـ نهج البلاغه ، ح 150.
72 ـ شرح غررالحكم ، ج 1، ص 178.
73 ـ نهج البلاغه ، ح 195، ص 1179.
74 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 75.
75 ـ همان ، ج 1، ص 297.
76 ـ همان ، ج 2، ص 195.
77 ـ همان ، ج 1، ص 148.
78 ـ نهج البلاغه ، ح 414، ص 1284.
79 ـ شرح غررالحكم ، ج 1، ص 229.
80 ـ نهج البلاغه ، خ 23، ص 84.
81 ـ همان ، ح 380، ص 1270.
82 ـ شرح غررالحكم ، ج 3، ص 256.
83 ـ همان ، ج 6، ص 77.
84 ـ نهج البلاغه ، خ 127، ص 392.
85 ـ همان ، خ 5، ص 57.
86 ـ نهج البلاغه ، خ 87، ص 219.
87 ـ تحف العقول ، ص 219.
88 ـ نهج البلاغه ، ح 37، ص 1104.
89 ـ شرح غررالحكم ، ج 1، ص 150.
90 ـ همان ، ص 127.
91 ـ همان ، ص 388.
92 ـ همان ، ص 191.
93 ـ همان ، ص 167.
94 ـ نهج البلاغه ، ح 109، ص 1139.
95 ـ شرح غررالحكم ، ج 3، ص 418.
96 ـ خصال ، شيخ صدوق ، ص 633.
97 ـ نهج البلاغه ، ح 247، ص 1199.
98 ـ نهج البلاغه ، ح 393، ص 1275.
99 ـ شرح غررالحكم ، ج 3، ص 425.
100 ـ نهج البلاغه ، خ 234، ص 799.
101 ـ تحف العقول ، ص 237.
102 ـ نهج البلاغه ، ح 169، ص 1170.
103 ـ شرح غررالحكم ، ج 1، ص 202.
104 ـ همان ، ج 4، ص 121.
105 ـ همان ، ج 3، ص 438.
106 ـ نهج البلاغه ، ح 109، ص 1139.
107 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 447.
108 ـ همان ، ج 3، ص 57.
109 ـ همان ، ص 77.
110 ـ همان ، ج 2، ص 191.
111 ـ نهج البلاغه ، ن 31، ص 921.
112 ـ همان ، خ 126، ص 390.
113 ـ همان ، ن 47، ص 977.
114 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 188.
115 ـ همان ، ج 6، ص 20.
116 ـ همان ، ج 4، ص 290.
117 ـ نهج البلاغه ، ح 366، ص 921.
118 ـ همان ، خ 155، ص 490.
119 ـ شرح غررالحكم ، ج 4، ص 518.
120 ـ بحارالانوار، ج 68، ص 348.
121 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 214.
122 ـ همان ، ج 4، ص 451.
123 ـ همان ، ج 5، ص 259.
124 ـ نهج البلاغه ، ح 244، ص 1197.
125 ـ همان ، خ 129، ص 386.
126 ـ نهج البلاغه ، ن 31، ص 910.
127 ـ همان ، خ 234، ص 808.
128 ـ شرح غررالحكم ، ج 4، ص 171.
129 ـ شرح غررالحكم ، ج 6، ص 435.
130 ـ همان ، ج 4، ص 100.
131 ـ همان ، ص 165.
132 ـ نهج البلاغه ، ح 7، ص 1091.
133 ـ نهج البلاغه ، ح 411، ص 1282.
134 ـ شرح غررالحكم ، ج 1، ص 152.
135 ـ كافى ، ج 2، ص 144.
136 ـ نهج البلاغه ، ن 52، ص 324.
137 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 543.
138 ـ نهج البلاغه ، ح 32، ص 1103.
139 ـ شرح غررالحكم ، ج 4، ص 13.
140 ـ همان ، ح 64، ص 1115.
141 ـ نهج البلاغه ، ح 224، ص 1189.
142 ـ شرح غررالحكم ، ج 2، ص 483.
143 ـ شرح غررالحكم ، ج 5، ص 184.
144 ـ نهج البلاغه ، خ 239، ص 826.
145 ـ شرح غررالحكم ، ج 5، ص 302.
146 ـ نهج البلا