ردت قطيعه اخيك فاستبق له من نفسك بقيه يرجع اليها ان بداله ذلك يوما ما، و من ظن بك خيرا فصدق ظنه.

و لا تضيعن حق اخيك اتكالا عل ما بينك و بينه، فانه ليس لك باخ من اضعت حقه، و لا يكن اهلك اشقى الخلق بك، و لا ترغبن فيمن زهد عنك، و لا يكونن اخوك على مقاطعتك اقوى منك على صلته، و لا يكونن على الاساءه اقوى منك على الاحسان، و لا يكبرن عليك ظلم من ظلمكم، فانه يسعى فى مضرته و نفعك، و ليس جزاء من سرك ان تسوءه،

در همكارى كه اهانت مى كند خيرى نيست و در دوست بخيل سودى يافت نمى شود. با روزگار تا آنجا كه با تو مى سازد سازشن كن. به بيش از ظرفيت طرف كه اميد داشته باشى خود خود "و خواسته ات" را در معرض خطر قرار داده اى، مواظب باش كه لجاجت تو را سقوط ندهد.

در اين موارد برادر دينى خود را تحمل كن:

قطع رابطه كرد، تو قطع نكن، بى اعتنايى كرد، تو مهربانى كن و ارتباطت را حفظ نما. به تو بخل ورزيد تو به او كمك كن، از تو دورى كرد با او نزديك باش، هنگام عصبانيت او نرم باش، موقعى كه اشتباه كرد و عذر خواست بپذير "آن قدر با او مدارا كن" كه گويا بنده اش هستى و او به تو حق دارد و بر تو مسلط است.

مواظب باش اين برنامه ها را درباره ى فردى كه درك مى كند به كارگيرى و از اجراى آن درباره ى نااهل پرهيز نمايى.

دشمن دوستت را به دوستى نپذير، زيرا با دوست خود دشمنى كرده اى. از نصيحت خالصانه به برادرت خود دارى نكن، خواه پند در راه خير باشد و يا پرهيز از كار بد. خشم خود را آهسته آهسته فروبنشان، زيرا جرعه اى كه از نظر نتيجه، شيرين تر و لذت بخش تر از فروبردن غيظ باشد نديده ام.

با كسى كه با تو بد رفتارى مى كند خوش رفتارى كن، زيرا او هم به زودى با تو نرم خواهد شد. به دشمن خود محبت كن كه هميشه لطف، گام اول پيروزى است.

اگر تصميم گرفتى از برادر دينى ات جدا شوى، براى دوستى راه بازگشتى بگذار، كه اگر او خواست بار ديگر دوست شود بتواند. كسى كه به تو حسن ظن دارد، گمان او را حفظ كن. حق برادر خود را براى رفاقت زير پا نگذار، زيرا كسى كه حق او را ضايع كنى برادرت نخواهد بود. نبايد نزديكانت نسبت به تو بدترين مردم باشند. به كسى كه از تو كناره گيرى مى كند ميل نداشته باش. قطع رابطه با برادرت نبايد از ارتباط با وى قوى تر و بدى با وى نبايد نيرومندتر از نيكى باشد. ظلم كسى كه به تو ظلم كرده در نظرت بزرگ جلوه نكند، زيرا او به ضرر خود و نفع تو كار مى كند و پاداش كسى كه به تو نزديكى كرده اين نيست كه به او بدى كنى.

الحمدلله رب العالمين

و العاقبه للمتقين <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:356.txt">معرفی کتاب</a><a class="text" href="w:text:357.txt">مقدمه </a><a class="text" href="w:text:358.txt">پيام مقام معظم رهبرى به اولين اجلاس اقامه نماز</a><a class="text" href="w:text:359.txt">فصل اول : اهميت و فضيلت نماز</a><a class="text" href="w:text:360.txt">فصل دوم : نماز امام على عليه السلام</a><a class="text" href="w:text:361.txt">فصل سوم : آثار و اسرار نماز</a><a class="text" href="w:text:362.txt">فصل چهارم : آمادگى قبل از نماز</a><a class="text" href="w:text:363.txt">فصل پنجم : حضور قلب</a><a class="text" href="w:text:364.txt">فصل ششم : اعمال و ذكرهاى نماز</a><a class="text" href="w:text:365.txt">فصل هفتم : تعقيبات نماز</a><a class="text" href="w:text:366.txt">فصل هشتم : سهل انگارى در نماز</a><a class="text" href="w:text:367.txt">فصل نهم : آثار ترك نماز</a><a class="text" href="w:text:368.txt">فصل يازدهم : موانع قبولى نماز</a><a class="text" href="w:text:369.txt">فصل دوازدهم : نمازهاى مستحبى</a><a class="text" href="w:text:370.txt">فصل سيزدهم : نماز جماعت</a><a class="text" href="w:text:371.txt">فصل چهاردهم : نماز شب</a><a class="text" href="w:text:372.txt">فصل پانزدهم : نماز جمعه</a><a class="text" href="w:text:373.txt">فصل شانزدهم : مسجد</a><a class="text" href="w:text:374.txt">فصل هفدهم : نماز و خانواده</a></body></html>نام کتاب : كلام برتر
( سخنان حضرت على (ع ) درباره نماز )

نویسنده : خدابخش كرميان زيارانى
منبع کتاب :  سایت مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتن www.ketaab.iec-md.orgمقدمه :

باسمه تعالى

كلام على كلام على 	  	 
  	و ما قاله المرتضى مرتضى


سخنان امام على عليه السلام كلام برتر است و آنچه مرتضى عليه السلام فرموده است ، پسنديده خاطرات .
از دير باز كسانى كه با كلمات و سخنان امام على بن ابيطالب عليه السلام آشنايى داشته اند بر اين باور بوده اند كه فرمايشهاى آن امام بزرگوار در اوج فصاحت و بلاغت است ، نه تنها زيبايى لفظ و آرايش واژگان و موسيقاى كلمات گوش را مى نوازد و بر زبان مى تراود؛ بلكه عمق محتواى آنها نهال حكمت را در روح انسان با دور مى سازد و گوش جان او را به دريافت معارفى والا و بالا منزلت مى بخشد. بسيارى از پيشينيان از شيفتگان و دلدادگان مولا عليه السلام در گلشن كلمات او گشته اند و هر كدام به وسع و امكان دسته گلى به هديه آورده اند. پسينيان نيز به تاءسى از آنان خواسته اند و از قافله گل چينيان گلزار علوى عقب نمانند، آنها نيز وارد شده اند. آنچه در اين دفتر گرد آمده است ، مجموعه اى از فرمايشهاى امام على ابن ابيطالب (عليه السلام ) كه درباره نماز از زبان و بيان ايشان جارى شده و يا به قلم و بيان ايشان صادر گشته است . نماز در نگاه اميرالمؤ منين (عليه السلام ) عهد و پيمان الهى است كه رشته بندگى را استوار مى دارد و جان و روان انسان را در زلال خويش طهارت مى بخشد، بنابراين خوشتر آن ديدم در سالى كه به نام و ياد امام على بن ابيطالب (عليه السلام ) عطر و بو گرفته است شادابى جان دوستان آن حضرت در زلال جارى كلمات ايشان كه به رايحه نماز نيز آغشته است دو چندان شود و يادگارى از فضاى معنوى امسال و دسته گلى از گلگشت نمازيان در بوستان علوى (عليه السلام ) به همه شيفتگان و شيعيان خاندان اهل بيت (عليه السلام ) فراهم آيد.
اين مجموعه به همت برادر ارجمند جناب آقاى خدا بخش كرميان زيارانى گرد آورى و تنظيم شده است ، آرزومند توفيقات ايشان در دوام خدمت به اسلام و مسلمين در سايه رهبرى مقام منيع ولايت حضرت آيت الله العظمى خامنه اى هستيم ؛ بزرگى كه به تدبير و اقدام ايشان امسال سال امام على بن ابيطالب (عليه السلام ) ناميده شد.
در آستانه غدير 1421
معاونت تحقيق و تاليف
ستاد اقامه نمازپيام مقام معظم رهبرى به اولين اجلاس اقامه نماز

(نماز و طهارت روح )
بسم الله الرحمن الرحيم
در ميان خصلتهاى نكوهيده كه سلامت جان و راحت زندگى را با خطر و مانع مواجه مى سازند، تكبر از پر آفت ترين آنها است . خود برتربينى و سركشى برخاسته از آن ، چه بسيار حقيقتهاى را ناشناخته ، و چه راههاى فضيلت را ناپيموده مى گذارد، و چه كينه ها و خصومتهاى نابحق و چه زشتيها و ناهنجاريها كه پديد مى آورد. آرى تكبر، حجاب حقيقت و خار راه فضيلت و دشمن صفا و صداقت ، و انگيزه ى دشمنى و شرارت است . آحاد و جامعه هاى بشرى از آغاز خود تاكنون ، ضايعات بيشمارى را از كبر و خود پسندى اقوام و افراد، و سركشى ها و تعصبات ناشى از آن ، تحمل كرده اند و مى كنند.
عبادات اسلامى و بيش از همه نماز، براى زدودن اين آفات از جان آدميان از جمله درمانهاى مؤ ثر و كار آمد مى باشند.
نماز آنگاه كه با حال و ح