قتها لفراغ و لا توخرها عن وقتها لا شتغال و اعلم ان كل شى ء من عملك تبع الصلوتك .

(نهج البلاغه نامه 27)
نماز را در وقت معين آن بخوان و به خاطر بيكارى ، آن را پيش از وقت بجا نياور و به بهانه كار داشتن آن را به تاءخير نينداز و بدان كه همه اعمال تو تابع نماز تو است .
توجه به نماز اول وقت حتى در جنگ

كان على يوما فى حزب صفين مشتغلا بالحرب و القتال و هو مع ذلك بين الصفين مراقب الشمس . فقال له ابن عباس : يا اميرالمؤ منين ما هذا لفعل ؟ قال : انظر الى الزوال حتى نصلى : فقال له ابن عباس و هل هذا وقت صلوة ؟ ان عندنا الشغلا بالقتال عن الصلوة . فقال : على ما نقاتلهم ؟ انما نقاتلهم على الصلوة . قال و لم يترك صلوة االيل قط حتى اليلة الهرير.)
(بحار الانوار ج 83 ص 23)
روزى در چنگ صفين حضرت على (عليه السلام ) در حالى كه مشغول جنگ بود مرتب به خورشيد نگاه مى كرد. ابن عباس عرض ‍ كرد: يا اميرالمؤ منين اين چه كارى است كه شما انجام مى دهيد؟ حضرت فرمود: نگاه مى كنم تا موقع فرا ريدن ظهر نمازم را (در اول وقت ) بخوانم . ابن عباس گفت : آيا حالا وقت نماز است ؟ اشتغال جنگ ما را از نماز باز داشته است ، حضرت فرمود: مگر ما براى چه چيزى مى جنگيم ؟ ما تنها براى نماز مى جنگيم . (ابن عباس گفت : نماز شب على (عليه السلام ) حتى در ليلة الهرير (11) هم ترك نشد).
محافظت از اوقات نماز

قال على (عليه السلام ):
حافظوا على الصلوات الخمس فى اءوقاتها. فانها. من الله عزوجل بمكان .

(بحار الانوار ج 77 ص 392)
مراقب اول وقت در نمازهاى پنچگانه باشيد؛ زيرا اين نماز در پيشگاه خداوند (عزوجل ) داراى موقعيتى خاص هستند.
ضايع كنند نماز

قال على (عليه السلام ):
عليكم بالمحاافظة على اءوقات الصلوة فليس منى من ضيع الصلوة .

(دعائم الاسلام ج 2 ص 251)
(برشماباد رعايت وقتهاى نماز، از من نيست هر كسيى كه نماز را ضايع كند.)
رسيدن وقت نماز

قال على (عليه السلام ):
جاء وقت الصلوة ، وقت امانة عرضها على السوات والارض و الجبال فاءبين ان يحملهنا و اشفقن منها.

(تفسير صافى ج 2 ص 370)
(هنگامى كه وقت نماز فرا مى رسيد حضرت مى فرمود:) وقت نماز رسيد، وقت اداى امانتى رسيد كه خدا بر آسمانها و زمين و كوه ها عرضه كرد اما آنها از قبول آن خوددارى كردند و ترسيدند.
مراعات اوقات نماز

قال على (عليه السلام ):
شيعتنا رعاة الشمس و القمر و النجوم يعنى التحفظ من مواقيت الصلوة .

(مستدرك الوسايل 1 ص 193)
شيعيان ما مراعات كننده خورشيد و ماه و ستارگانند؛ يعنى اوقات نماز را مراعات مى كنند.
اهميت اوقات نماز

قال على (عليه السلام ):
ارتقب وقت الصلوة فصلها لوقتها. ولا تعجل قبله الفراغ و لا تؤ خرها عنه لشغل . فان رجلا ساءل رسول الله (صلى الله عليه وآله ) عن اوقات الصلوة . فقال رسول الله (صلى الله عليه وآله ): اتانى جبرئيل (عليه السلام ) وقت الصلوة حين زالت الشمس فكانت على حاجبه الايمن ، ثم اتانى وقت العصر فكان ضلل كل شى مثله ثم صلى المغرب حين غربت الشمس ، ثم صلى العشاء الاخرة حين الشفق ، ثم صلى الصبح فاءغلس بها و النجوم مشتبكة فصل لهذه الاوقات و الزم السنة المعروفة و الطريق الواضح .

(بحارالانورا ج 83 ص 15)
مراقبت اوقات نمازت باش و آن را در وقت مقرر خود بجا آور، به خاطر فراغت ، قبل از وقت نماز، اقدام به اقامه آن نكن . و همچنين به خاطر كارى كه دارى آن را به تاءخير نينداز. (براى نمازت اهميتى خاص قائل شو و هرگز نمازت كنى )؛ زيرا مردى از رسول خدا (صلى الله عليه وآله ) از اوقات نماز پرسيد؟ حضرت چنين فرمود: جبرئيل نزد من آمد، هنگام نمازظهر، (وقت زوال خورشيد) در حالى كه آفتاب مقابل حاجب و ابروى راست او بود. سپس جبرئيل براى نماز عصر آمد، هنگامى كه سايه هر چيزى به قدر و اندازه خود آن چيز شده بود. سپس نماز مغرب را وقتى بجا آورد كه خورشيد غروب كرده بود. آنگاه نماز عشاء را هنگامى خواند كه حمزه مغربيه زايل شد، سپس نماز صبح را هنگامى بجا آورد كه تاريكى آخر شب بود و ستارگان مشبك بودند. (آنگاه اميرالمؤ منين (عليه السلام ) اضافه فرمود: اى محمد بن ابى بكر !) نمازت را در اين اوقات بجاى آور و اين راه و رسم شناخته شده و روشن را ترك مكن .
توجه به اوقات نماز

قال على (عليه السلام ):
قال رسول الله (صلى الله عليه وآله ): ما من عبد اهتم بمواقيت الصلوة و مواضع الشمس الا ضمنت له الروح عند الموت و انقطاع الهموم و الاحزان و النجاة من النار.

(سفينة البحار ج 2 ص 63) پيغمبر خدا (صلى الله عليه وآله ) فرمود: هيچ بنده اى نيست كه به اوقات نماز و طلوع و غروب آفتاب نظر و اهتمام بورزد جزآنكه من راحتى و آسايش به هنگام مرگ و دور بودن اندوه ها و نجات از آتش جهنم را براى او ضمانت مى كنم .
اوقات نمازهاى پنجگانه

قال على (عليه السلام ):
اما بعد فصلوا بالناس الظهر حتى تفى ء الشمس مثل مربض الغنز، وصلوابهم العصر و الشمس بيضاء حية فى عضو من النهار حين يسار فيها فرسخان . وصلوا بهام المغرب حين يفطر الصائم و يدفع الحاج الى منى وصلوا بهم العشاءحين يتو ارى الشفق الى ثلث الليل وصلوا بهم الغداة و الرجل يعرف وجه صاحبه .

(نهج البلاغه نامه 52)
اما بعد، پس نماز ظهر را با مردم (به جماعت ) هنگامى برپاى داريد كه آفتاب به طرف مغرب ميل كند و سايه آن به اندازه ديوار آغل بزها شود و نماز عصر را هنگامى برپاى داريد كه آفتاب در پاره اى از روز همچنان روشن است و مى توان تا دو فرسخ پياده راه رفت . نماز مغرب را در موقعى بگزاريد كه روزه دار افطار مى كند و حاجيان از عرفان به منا مى آيند. و نماز عشاء را در وقتى كه شفق ناپديد مى شود تا يك سوم شب ، برپاى داريد. و نماز صبح را موقعى برپاى داريد كه اگر كسى در آن روشنى كم ديگرى را ديد او را بشناسد.
رسول خدا (صلى الله عليه وآله ) در وقت نماز

قال على (عليه السلام ):
كان رسول الله (صلى الله عليه وآله ) لا يؤ ثر الصلوة عشاء و الا غيره وكان اذا دخل وقتها كانه لا يعرف اءهلا و لا حميما.

(سنن نبوى ص 14)
رسول خدا (صلى الله عليه وآله ) هيچ چيزى را - نه شام و نه غير آن را - بر نماز مقدم نمى داشت . هرگاه وقت نماز فرا مى رسيد، رسول خدا (صلى الله عليه وآله ) ديگر نه خانواده مى شناخت و نه دوست .
ج ) اءذان و اقامه
شنيدن اذان و شركت در نماز

قال على (عليه السلام ):
من سمع النداء فلم انداء يجبه من غير علة فلا صلوة له .

(وسايل الشيعه ج 55 ص 375)
هر كه بانگ (اذان ) را بشنود و بدون علت و آن پاسخ ندهد. پس نمازى براى او نيست .
اجابت نداى مؤ ذن

قال على (عليه السلام ):
اجابة المؤ ذن يزيد فى الرزق .

(بحار الانوار ج 84 ص 177)
اجابت دعوت اذان گو، سبب افزايش روزى مى شود.
اذان و اقامه و صف فرشتگان

قال على (عليه السلام ):
من صلى باءذان و اقامة صلى خلفة صف من الملائكة لايرى طرفاه و من صلى با قامة صلى خلفه ملك .

(ثواب الاعمال ص 58)
هر كسى كه نماز خود را با با اذان و اقامه بخواند، صفى از فرشتگان پشت سر او به نماز مى ايستند كه دو طرف آن صف ديده نمى شود و هر كسى نماز خود را اقامه تنها بخواند، يك فرشته پشت سر او نماز مى گزارد.
فصيح بودن مؤ ذن

