<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:2.xml">کتابخانه همراه شهید غلامرضا زهره منش</a><a class="text" href="w:text:2107.txt">معرفی و وصیت نامه شهید</a><a class="text" href="w:text:2108.txt">درباره کتابخانه</a></body></html>نسخه هایی که کتاب با آنها مقابله شده 
لازم به توضیح است که در تصحیح این کتاب بر چهار نسخه تکیه داشتیم: 
1- نسخه خطی کامل و ارزشمند موجود در کتابخحانه ملی عمومی ملک در واقع در تهران به شماره3617، این نسخه دارای 226 صفحه 16 سطری و ابعاد 10*15 سانتیمتر است نویسنده آن محمد مومن جرفادقانی است و در روز پنجشنبه 21ماه مبارک رمضان سال 1077 کتابت آن را به پایان رسانده است. از خلال نوشته های کتاب چنین برمی اید که نویسنده به هنگام کتابت به نسخه های دیگری مراجعه کرده است.
2. نسخه ای چاپی که اساتید و دو باب  آخر با نسخه موجود در کتابخانه آستان قدس رضوی سلام ا لله علیه به شماره 187 مقابله شده است مقابله آن وسیله عالم بارع و محقق شریف سید موسی زنجانی ادام الله تعالی ظله انجام یافته  و  ایشان اختلاف فیما بین را در حاشیه و در میان سطرها و بالای کلمات آن مرقوم داشته است و پشت نسخه چنین نوشته : در نسخه موجود کتاب در کتابخانه قدس رضوی سلام الله علیه به شماره 187 به خط بسیار نیکویی ( که به نظر می رسد خط نسخه بردار کتاب ا ست) کتاب غیبت تألیف أبی عبدالله محمدبن ابراهیم نعمانی رحمه الله که آن را در ذی الحجه سال 342 تألیف کرده و بر پشت آن خطوط فراوانی است که تاریخ پاره ا ی از آ نها 13 ذیقعده و 720و بعضی به خط بسیار نیکو چنینی است: قرائت و صفحه نگاذری آن را به پایان رسانیدم نیازمند رحمت خدای تعالی الفضل الحسین بن علی بن یحیی بن محمد بن محمدبن احمدبن جعفربن الحسن بن علی بن الحسین بن علی بن الحسن سپس استاد زنجانی افزوده اند:
احتمال دارد که حسین اخیر حسن،و حسن اخیر حسن بوده باشد و شاید بعداز آن که کلمه عمر باشد تا آخر.
و نیز در حاشیه صفحه آخر ا« آنجه را که ما در پایان کتاب آورده ایم نوشته ایند. 
3. نسخه دست نویس دیگری به شماره 2671  که ان نیز متعلق به کتابخانه ملک است. از ابتدا و میانه انتهای این نسخه صفحاتی افتاد است با وجود این بسیار گرانبها و عتیقه به حساب می آید نویسنده آن و تاریخ تحریرش به دلیل آفتادگی معلوم نیست این نسخه دارای 312 صفحه 15 سطری و طول و عرض 5/8*14 سانتمتر بوده و خط حاکی از این است که نویسنده اش قبل از قرن دهم هجری یا در همان حدود می زیسته است.
4. علاوه بر آنچه گذشت در پاره ای موارد به نسخه استاد مشکوۀ که در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران تحت شماره578موجود است مراجعه و بابهائی از کتاب را با آن مقابله نموده ام، نسخه مذکور دارای 57 صفحه 32 سطری و اندازه آن 10*25 سانتیمتر است و نسخه ای گرانبها و دارای حواشی بوده و مندرجات آن نشان می دهد که به نسخه های دیگری مراجعه داشته است و برپشت آن خط عالم جلیل حاج میرزا حسن نوری رحمۀ  الله علیه مشاهده می شود که کتاب ومولف آ« را معرفی می نماید و آ« را در سال 1289 هجری برایخود نسخه بردارینموده است. صورت فتوگرافی نسخه های یاد شده رد صفحات آتی از نظر خوانندگان خواهد گذشت.
خادم العلم والدین علی اکبرغفّاری<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:101.txt">فصل اول : در فضيلت تزويج كردن و نهى از رهبانيت</a><a class="text" href="w:text:102.txt">فصل دوم : در اصناف زنان و صفات پسنديده و ناپسنديده ايشان </a><a class="text" href="w:text:103.txt">فصل سوم : در آداب نكاح و اراه آن </a><a class="text" href="w:text:104.txt">فصل چهارم : در بيان آداب زفاف و مجامعت </a><a class="text" href="w:text:105.txt">فصل پنجم : درآداب نماز و دعا در شب زفاف و در وقت مقاربت زنان </a><a class="text" href="w:text:106.txt">فصل ششم : در بيان حق زن و شوهر بر يكديگر واحكام ايشان </a><a class="text" href="w:text:107.txt">فصل هفتم : در بيان دعاهاى طلب فرزند و فضيلت آن</a><a class="text" href="w:text:108.txt">فصل هشتم : در احكام ايام حمل و آداب روز ولادت و نام نهادن طفل</a><a class="text" href="w:text:109.txt">فصل نهم : در عقيقه كردن و سر تراشيدن و آداب هر يك  </a><a class="text" href="w:text:110.txt">فصل دهم : در ختنه كردن پسران و دختران و سوارخ كردن گوش ايشان و آداب هر يك</a><a class="text" href="w:text:111.txt">فصل يازدهم : در آداب شير دادن و تربيت كردن فرزندان و رعايت ايشان</a><a class="text" href="w:text:112.txt">فصل دوازدهم : در بيان حق پدر و مادر بر فرزند و وجوب رعايت حرمت ايشان</a></body></html>آداب تيمم
1 - مستحب است چيزى كه بر آن تيمم مى شود، گردى داشته باشد كه به دست بماند.
2 - مستحب است بعد از زدن دست بر چيزى كه گرد دارد، دست را بتكاند كه گرد آن بريزد.
3 - مستحب است براى تيمم ، نقطه بلندتر زمين را انتخاب كند.
4 - تيمم به زمين شوره زارى كه زيادى نمك آن به قدرى است كه اسم زمين بر آن صادق است ، مكروه مى باشد.
5 - تيمم كردن بر رمل (ريگ ) و ماسه مكروه است .
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1002.txt">مستحبات نماز</a><a class="text" href="w:text:1003.txt">مستحبات و مكروهات اذان و اقامه</a><a class="text" href="w:text:1004.txt">مستحبات تكبيرة الاحرام</a><a class="text" href="w:text:1005.txt">مستحبات قيام</a><a class="text" href="w:text:1006.txt">مستحبات و مكروهات قرائت و ذكر</a><a class="text" href="w:text:1007.txt">مستحبات و مكروهات ركوع</a><a class="text" href="w:text:1008.txt">مستحبات و مكروهات سجده</a><a class="text" href="w:text:1009.txt">مستحبات تشهد و سلام</a><a class="text" href="w:text:1010.txt">مستحبات قنوت</a><a class="text" href="w:text:1011.txt">آداب مخصوص زنان در نماز</a><a class="text" href="w:text:1012.txt">تعقيبات نماز</a><a class="text" href="w:text:1013.txt">تعقيبات مخصوص نماز صبح</a><a class="text" href="w:text:1014.txt">مستحبات ديگر در باب نماز</a><a class="text" href="w:text:1015.txt">مكروهاتى ديگر در باب نماز</a></body></html>1 - استفاده از انگشتر عقيق .
2 - پوشيدن لباس پاكيزه .
3 - شانه كردن موها.
4 - مسواك كردن قبل از نماز.
5 - خود را براى نماز خوشبو نمودن .
6 - خواندن نماز در اول وقت ؛ هر چه به اول وقت نزديكتر باشد، بهتر است ، مگر آنكه تاءخير آن از جهاتى بهتر باشد؛ مثلا صبر كند، تا نماز را به جماعت بخواند.
7 - خواندن نماز به جماعت .
8 - گفتن اذان و اقامه به گونه اى كه بين اذان و اقامه به اندازه يك سجده فاصله بيندازد و دعاهاى وارده را بخواند.
9 - همراه داشتن عمامه با تحت الحنك در نماز.
10 - پوشيدن لباس سفيد و عبا براى نماز .مستحبات و مكروهات اذان و اقامه
1 - بلند كردن صدا در اذان و اقامه براى مرد مستحب است ؛ به گونه اى كه بلندى صدا در اقامه ، بلندتر از صداى اذان نباشد.
2 - مستحب است كه زن موقع نبودن مرد نامحرم كلمات اذان و اقامه را آهسته بگويد.
3 - مستحب است كه نمازگزار اذان را آرام و شمرده بگويد؛ (يعنى كلمات اذان را آشكارا ادا كند، به طورى كه شنونده بتواند حروفش را بشمارد). و همچنين مستحب است كه وقف كردن در آخر هر بخش ‍ اذان را كمى طول بدهد.
4 - به سرعت گفتن اقامه مستحب است ؛ آن به اين معنى كه وقف در آخر هر بخش را طول ندهد.
5 - مستحب است كه اذان گو در جايى بلند، مانند مناره ، بايستد تا صدايش ‍ به نمازگزاران برسد.
6 - مستحب است كه اذان گو در وقت گفتن اذان و اقامه ، مخصوصا در اقامه رو به قبل