سى كه عارف بحق او بوده و او را زيارت كند هزار و هزار حج است. (5) از على بن حسن بن على بن فضال از پدرش از حضرت ابى الحسن (ع) مروى است كه مردى از اهل خراسان بآن جناب عرض كرد يا ابن رسول اللَّه رسول خدا (ص) را در خواب ديدم گويا بمن فرمود چگونه است حال شما هر گاه در زمين شما مدفون شود پاره تن من و طلب كرده شود از شما حفظ كردن امانت من و غايب شود در خاك شما ستاره من حضرت رضا فرمود منم كه در زمين شما مدفون شوم و منم پاره تن پيغمبر شما و منم امانت و ستاره او بدانيد هر كس مرا زيارت كند و بشناسد آنچه را كه خدا از براى من واجب گردانيده است از اداى حق من و اطاعت من پس من و پدرانم در روز قيامت شفيع‏هاى او باشيم، و هر كسى كه ما شفيعهاى او باشيم نجات مى‏يابد اگر چه گناه جن و انس‏
                           508
بر او باشد (1) و بتحقيق كه حديث كرده است مرا پدر بزرگوارم از جد بزرگوارم از پدرش از پدرانش عليهم السلام كه رسول خدا (ص) فرمود هر كسى مرا در خواب زيارت كند پس پس بتحقيق كه مرا ديده و زيارت كرده است كه شيطان بصورت من ممثل نشود و نه بصورت احدى از اوصياء من و نه بصورت احدى از شيعيان ايشان و همانا رؤياى صادقه و خوابهائى كه شيطانى نباشد يك جزء از هفتاد جزء پيغمبرى است (2) از عبد الرحمن بن ابى نجران مروى است كه گفت از ابى جعفر (ع) سؤال كردم چه حق است از براى كسى كه پدر بزرگوارت را زيارت كند فرمود بخدا قسم كه حق او بهشت است. (3) از على بن اسباط مروى است كه گفت از حضرت ابى جعفر (ع) سؤال كردم چه حق است از براى كسى كه پدر بزرگوارت را در خراسان زيارت كند فرمود به خدا قسم حق او بهشت است و بخدا قسم حق او بهشت است. (4) از قبيضة ابن جابر بن يزيد جعفى مروى است كه گفت شنيدم از وصى اوصياء و وارث علم انبياء ابى جعفر محمد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب (ع) كه فرمود حديث كرد مرا سيد العابدين على بن حسين از سيد شهدا حسين بن على از سيد اوصياء امير المؤمنين (ع) كه فرمود رسول خدا (ص) فرمود بزودى دفن شود پاره تن من در زمين خراسان، هيچ محزون و گناهكارى او را زيارت نكند مگر آنكه خدا حزن او را برطرف كند و گناهانش را بيامرزد. (5) از محمد بن سليمان مروى است كه گفت از حضرت ابى جعفر محمد بن على الرضا (ع) سؤال كردم از مردى كه حج كرده باشد حجة الاسلام را پس از بابت استحباب در حالتى كه در عمره متمتعه باشد داخل حج شود پس خدا او را اعانت كند بر اتمام حج و عمره خود و داخل مدينه شود و بر رسول خدا سلام كند و آن جناب را زيارت كند پس از آن بيايد در نزد قبر پدر بزرگوارت امير المؤمنين در حالتى كه عارف باشد بحق او و بداند كه او است حجت خدا بر جميع آفريدگان و او است باب اللَّه كه بندگان را بايد از آن باب داخل رحمت خدا شد پس بر آن بزرگوار سلام كند و او را زيارت كند و بعد از آن بيايد در نزد قبر ابى عبد اللَّه الحسين و بر او سلام كند و او را زيارت كند و بعد از آن بيايد در بغداد و بر حضرت ابى الحسن موسى (ع) سلام كند و او را زيارت كند پس از آن بوطن خود برگردد و چون حقتعالى او را روزى كرد كه در اين وقت اين قسم حج كرد كه اصل حج مستحبى بود و مشتمل بر اين زيارات بود آيا كسى كه حجة الاسلام كه حج واجب او بود بجاى آورده است و از بابت استحباب ثانيا مراجعت كرده و باين قسم حج كرده است حج او بهتر است يا اينكه برود در خراسان در نزد قبر پدر بزرگوارت على بن موسى الرضا (ع) و برو سلام كند و او را زيارت كند فرمود بلكه اگر
                           509
بيايد بخراسان (1) و بر پدر بزرگوارم سلام كند افضل و بهتر است و بايد در ماه رجب زيارت پدر بزرگوارم كنند و ليكن در اين زمان سزاوار نيست زيرا كه شايد بر ما و بر شما از سلطان و خليفه فضاحتى و اذيتى رسد يعنى اين زيارت پدر بزرگوارم كه اين همه ثواب دارد در غير زمان تقيه است و اين زمان چون در زمان دولت بنى عباس است بسا هست كه بشيعيان اذيت ميرسانند پس بايد تقيه كرد. (2) از احمد بن محمد بن ابى نصر بزنطى مروى است كه گفت از حضرت رضا (ع) شنيدم كه فرمود زيارت نكند مرا احدى از دوستانم كه عارف بحق من باشد مگر آنكه در روز قيامت او را شفاعت كنم. (3) از نعمان بن سعد مروى است كه گفت امير المؤمنين على بن ابى طالب (ع) فرمود كه بزودى شهيد شود مردى از فرزندان من در زمين خراسان بزهر ستم كه اسم او اسم من باشد و اسم پدر او اسم پسر عمران موسى باشد آگاه باشيد هر كسى او را در محل غريبى او زيارت كند خداوند جميع گناهان گذشته و آينده‏اش را بيامرزد اگر چه گناهان او بقدر شماره ستاره‏ها و قطرات بارانها و برگهاى درختها باشد. (4) از حمزة بن عمران مروى است كه گفت حضرت صادق (ع) فرمود كشته شود حفده من يعنى نواسه من بزمين خراسان در شهرى كه آن را طوس گويند هر كس او را زيارت كند و بحق او عارف باشد دست او را در روز قيامت بگيرم و ببهشت داخلش كنم و اگر چه از كسانى باشد كه گناهان كبيره از او صادر شده باشد عرض كردم فداى وجودت شناختن حق او چيست فرمود عارف بحق او باشى يعنى بدانى كه امام واجب الاطاعة است و شهيد شده پس هر كسى كه او را زيارت كند و بحق او عارف باشد حقتعالى اجر هفتاد هزار شهيد از كسانى كه پيش روى رسول خدا از روى حقيقت و صدق نيست شهيد شده باشند باو عطا كند، و در حديث ديگر گويد حضرت صادق (ع) فرمود كه كشته مى‏شود از اين فرزندم (و اشاره كرد بدست مباركش بمولاى ما موسى (ع) فرزندى در طوس و از شيعيان ما زيارت نكند او را مگر ترسانتر از ايشان از خدا پس ترسانتر يا اينكه كمتر از ايشان پس كمتر. (5) از ايوب بن نوح مروى است كه گفت از حضرت بابى جعفر محمد بن على بن موسى (ع) مروى است كه فرمود هر كس زيارت كند قبر پدر بزرگوارم را در طوس بيامرزد خدا گناهان گذشته و آينده او را و چون روز قيامت شود منبرى از براى او در مقابل منبر رسول خدا گذاشته شود و در آنجا قرار گيرد تا آنكه خدا از حساب بندگان فارغ شود. (6) از سليمان بن حفص مروزى مروى است كه گفت از حضرت ابى الحسن موسى بن جعفر شنيدم كه فرمود هر كس زيارت كند قبر فرزندم على (ع) را از براى او در نزد خدا هفتاد حج خالص باشد عرض كردم هفتاد حج فرمود بلكه هفتاد هزار حج و فرمود بسا حجى است‏
                           510
 (1) كه قبول نميشود يعنى اين ثواب را ثواب حج مقبول دهند و هر كسى او را زيارت كند يا اينكه يك شب نزديك قبر آن بزرگوار بخوابد مثل كسى است كه خدا را در عرش زيارت كرده باشد عرض كردم مثل كسى است كه خدا را در عرش زيارت كرده باشد فرمود چون روز قيامت شود چهار نفر از اولين و چهار نفر از آخرين بر روى عرش خدا باشند اما اولين نوح و ابراهيم و موسى و عيسى عليهم السلام باشند، اما چهار نفر از آخرين محمد و على و حسن و حسين عليهم السلام باشند پس از آن ريسمانى چون ريسمان بنائى بكشند يعنى در عرش خدا ريسمانى بكشند و اندازه‏اى معين كنند و ما با زوار قبر ائمه بنشينيم آگاه باش كه بلندترين اين زوار در درجه و نزديكترين ايشان در عطاياى پروردگار زيارت‏كنندگان قبر فرزندم رضا (ع) باشند. (2) «مصنف گويد» كه معنى قول آ