ل در علم او بوده و او مستحق آن نام‏ها است، صحيح مى‏باشد (و خوب است.) و اگر بگويى كه شكل نام‏ها، بخش‏ها و جدا شدن حروف ازلى است، به خدا پناه برده مى‏شود از اين كه چيزى غير از او با خداوند باشد، بلكه خداوند وجود داشت، در حالى كه مخلوقى نبود و سپس خداوند آنها را آفريد و خداوند حروف را آفريد تا بين او و مخلوقاتش وسيله‏اى باشد كه (مخلوقات) به وسيله آن حروف به سوى خداوند گريه مى‏كنند و او را مى‏پرستند و اين نام‏ها و صفات، ياد خداوند هستند در حالى كه خدا بود و يادى نبود و آن چه يادآور مى‏شود، همان خداوند ازلى است كه هميشگى است و نام‏ها و صفات از معانى به وجود آمده‏اند و معانى همان خداوند ازلى است كه تفاونت و اشتراك شايسته او نيست، بلكه چيزهاى قابل تجزيه و جدايى از هم جدا شده و به يكديگر متصل مى‏شوند. پس گفته نمى‏شود: خداوند يك جا جمع شده است. او نه زياد و نه كم است، بلك ذاتا قديم (هميشگى) مى‏باشد، زيرا هر چيزى غير از خداوند قابل تجزيه است در حالى كه خداوند تجزيه‏پذير نيست و به كمى و زيادى وارد ذهن نمى‏شود و هر چيزى كه قابل تجزيه و به كمى و زيادى در ذهن ما آيد، آفريده شده است و دلالت مى‏كند بر اين كه آفريدگارى دارد و همين طور سخن تو كه مى‏گويى: (خداوند) آگاه است يعنى كلمه جهل را از او دور كرده‏اى و نادانى را غير او قرار داده‏اى. پس زمانى كه خداوند چيزها را از بين مى‏برد، چهره‏ها و بخش‏ها را از بين برده است در حالى كه او هميشه و بدون هيچ فطع شدنى آگاهى از او گرفته نمى‏شود. دوباره آن مرد پرسيد: چگونه پروردگار ما شنوا ناميده شده است؟ فرمودند: زيرا آن چه به وسيله گوش‏ها شنيده مى‏شود، از او مخفى نمى‏باشد و او را به گوشى كه در سر وجود دارد توصيف نمى‏كنيم و اين كه او را بينا مى‏ناميم، زيرا آن چه به وسيله چشم‏ها ديده مى‏شود مثل رنگ و افراد و غير آنها بر او پوشيده نيست و او را به نگاه كردن توسط چشم توصيف نمى‏كنيم و همين طور او را لطيف مى‏ناميم، زيرا او به چيزى لطيف مثل پشه و كوچك‏تر از آن و جاى رويش، شكافتن، عقل، شهوت، توليد نسل، فهماندن به همديگر و منتقل كردن غذا و آب در كوه‏ها، غارها، بيابان‏ها و رودها به فرزندانشان علم دارد. پس مى‏دانيم كه آفريدگار آنها بدون چگونگى لطيف است و چگونگى مخصوص آفريده‏هايى است كه داراى چگونگى مى‏باشند و همين طور پروردگار ما قدرتمند ناميده شده است، البته نه اين كه مثل مخلوقات داراى نيرو و قدرت است و اگر قدرت او مانند قدرتى باشد كه در مخلوقات است، شباهت به وجود مى‏آمد و احتمال زيادى در آن است و هر چيزى كه احتمال زيادى داشته باشد، احتمال كمى هم دارد و آن چه كم باشد، غير ازلى خواهد بود و آن چه غير ازلى باشد، ناتوان است و پروردگار ما هيچ شباهتى ندارد و هيچ مخالف، همتا، چگونگى، پايان و زمانى براى او نيست. بر قلب‏ها حرام است كه او را به تصوير بكشند و بر ذهن جايز نيست كه او را محدود بسازند و بر درون (انسان) حرام است كه براى او چگونگى در نظر بگيرد. خداود از ابزار مخلوقات و نشانه‏هاى بندگان خود برتر و بزرگ‏تر از آنها است.

8 حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ الْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا الْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَبِيبٍ قَالَ حَدَّثَنَا تَمِيمُ بْنُ بُهْلُولٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْعَبْدِيِّ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى تِسْعَةً وَ تِسْعِينَ اسْماً مِائَةً إِلَّا وَاحِداً مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَ هِيَ اللَّهُ الْإِلَهُ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الْأَوَّلُ الآْخِرُ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ الْقَدِيرُ الْقَاهِرُ الْعَلِيُّ الْأَعْلَى الْبَاقِي الْبَدِيعُ الْبَارِئُ الْأَكْرَمُ الظَّاهِرُ الْبَاطِنُ الْحَيُّ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ الْحَلِيمُ الْحَفِيظُ الْحَقُّ الْحَسِيبُ الْحَمِيدُ الْحَفِيُّ الرَّبُّ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ الذَّارِئُ الرَّزَّاقُ الرَّقِيبُ الرَّءُوفُ الرَّائِي- السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ السَّيِّدُ السُّبُّوحُ الشَّهِيدُ الصَّادِقُ الصَّانِعُ الطَّاهِرُ الْعَدْلُ الْعَفُوُّ الْغَفُورُ الْغَنِيُّ الْغِيَاثُ الْفَاطِرُ الْفَرْدُ الْفَتَّاحُ الْفَالِقُ الْقَدِيمُ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ الْقَوِيُّ الْقَرِيبُ الْقَيُّومُ الْقَابِضُ الْبَاسِطُ قَاضِي الْحَاجَاتِ الْمَجِيدُ الْمَوْلَى الْمَنَّانُ الْمُحِيطُ الْمُبِينُ الْمُقِيتُ الْمُصَوِّرُ الْكَرِيمُ الْكَبِيرُ الْكَافِي كَاشِفُ الضُّرِّ الْوَتْرُ النُّورُ الْوَهَّابُ النَّاصِرُ الْوَاسِعُ الْوَدُودُ الْهَادِي الْوَفِيُّ الْوَكِيلُ الْوَارِثُ الْبَرُّ الْبَاعِثُ التَّوَّابُ الْجَلِيلُ الْجَوَادُ الْخَبِيرُ الْخَالِقُ خَيْرُ النَّاصِرِينَ الدَّيَّانُ الشَّكُورُ الْعَظِيمُ اللَّطِيفُ الشَّافِي

ترجمه :

8. امام حسين (عليه السلام) از پدر بزرگوارش امام على (عليه السلام) نقل مى‏كند كه آن حضرت فرمودند: رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) فرموده است: براى خداوند نود و نه اسم وجود دارد، كسى كه آنها را بشمارد (و به زبان بياورد) داخل بهشت خواهد شد: خدا، پروردگار، يگانه، يكتا، بى‏نياز، اول، آخر، شنوا، بينا، توانا، پيروز، بلند مرتبه، برتر، ماندگار، سازنده، آفريننده، گرامى، آشكار، درون (باطل)، زنده، فرزانه، دانا، بردبار، نگهبان، بر حق، حساب گر، ستوده، آگاه، مهربان، بخشنده، آفريدگار، روزى دهنده، نگهبان، مهربان، بيننده، درود، تصديق كننده، شاهد، برتر، پيروز، بزرگ، سرور، پاك، گواه، راست گو، سازنده، پاكيزه، عادل، بخشنده، بسيار بخشنده، بى‏نياز، فرياد رس، آفريدگار، يكتا، حاكم، گشاينده، ازلى، پادشاه، منزه از عيب، قدرتمند، نزديك، استوار، گيرنده، دهنده (با بخشندگى)، برطرف كننده نيازها، بخشنده، ياور، نعمت دهنده، تسلط يافته، آشكار، با قدرت، چهره پرداز، بخشنده، بزرگ، كفايت كننده، برطرف كننده گرفتارى، تنها، نور، بسيار بخشنده، حمايت كننده، وسعت دهنده، دوست داشتنى، هدايت كننده، وفا كننده، نگهبان، وارث، نيكو كار، توبه‏پذير، بزرگ، بخشنده، دانا، آفريدگار، بهترين ياور، پاداش دهنده، شكرپذير، نيكى كننده و شفابخش.

9 حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْهَمَدَانِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَا