بزرگوارش نقل مى‏كند كه فرمودند: حقيقتا فرزند مسلمان نزد خداوند به عنوان شفاعت كننده و شفاعت شده ناميده شده‏اند، پس زمانى كه به دوازده سالگى رسيدند، كارهاى خوبشان نوشته و زمانى كه به هنگام بلوغ رسيدند، كارهاى بدشان (نيز) نوشته خواهد شد.

4 حَدَّثَنَا أَبِي وَ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَحِمَهُمَا اللَّهُ قَالا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْعَطَّارُ وَ أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ جَمِيعاً عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ يَحْيَى بْنِ عِمْرَانَ الْأَشْعَرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ حَرِيزٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ احْتَجَّ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى سَبْعَةٍ عَلَى الطِّفْلِ وَ الَّذِي مَاتَ بَيْنَ النَّبِيِّينَ وَ الشَّيْخِ الْكَبِيرِ الَّذِي أَدْرَكَ النَّبِيَّ وَ هُوَ لَا يَعْقِلُ- وَ الْأَبْلَهِ وَ الْمَجْنُونِ الَّذِي لَا يَعْقِلُ وَ الْأَصَمِّ وَ الْأَبْكَمِ فَكُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ يَحْتَجُّ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ قَالَ فَيَبْعَثُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِمْ رَسُولًا فَيُؤَجِّجُ لَهُمْ نَاراً وَ يَقُولُ إِنَّ رَبَّكُمْ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَثِبُوا فِيهَا فَمَنْ وَثَبَ فِيهَا كَانَتْ عَلَيْهِ بَرْداً وَ سَلَاماً وَ مَنْ عَصَى سِيقَ إِلَى النَّارِ

ترجمه :

4. زراره از امام باقر (عليه السلام) نقل مى‏كند كه آن حضرت فرمودند: زمانى كه روز قيامت بيايد، خداوند بر هفت گروه احتجاج خواهد كرد: كودك، كسى كه ميان (زمان) دو پيامبر بميرد پيرمرد سالخوده‏اى كه (زمان) پيامبر را درك كرده است، در حالى كه ديوانه مى‏باشد، نادان، ديوانه‏اى كه بى عقل است، كر و لال. پس هر كدام از آنها نسبت به خداوند عذر مى‏آورند. آن حضرت (در ادامه) فرمودند: خداوند به سوى آنها پيامبرى مى‏فرستد تا براى آنها آتشى شعله ور سازد مى‏گويد: حقيقتا پيامبر شما دستور مى‏دهد كه خود را در آن (آتش) بيندازيد. پس كسى كه خود را در آن بيندازد، خنك و سالم مى‏باشد و كسى كه نافرمانى كند (و خود را در آتش نيندازد) به سوى آتش (جهنم) برده مى‏شود.

5 حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ الْوَلِيدِ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ عَنْ فَضْلِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ مُوسَى بْنِ الْقَاسِمِ الْبَجَلِيِّ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ حَرِيزٍ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَعْيَنَ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع صَلَّى عَلَى ابْنٍ لِجَعْفَرٍ ع صَغِيرٍ فَكَبَّرَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا زُرَارَةُ إِنَّ هَذَا وَ شِبْهَهُ لَا يُصَلَّى عَلَيْهِ وَ لَوْ لَا أَنْ يَقُولَ النَّاسُ إِنَّ بَنِي هَاشِمٍ لَا يُصَلُّونَ عَلَى الصِّغَارِ مَا صَلَّيْتُ عَلَيْهِ قَالَ زُرَارَةُ فَقُلْتُ فَهَلْ سُئِلَ عَنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ص قَالَ نَعَمْ قَدْ سُئِلَ عَنْهُمْ فَقَالَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ ثُمَّ قَالَ يَا زُرَارَةُ أَ تَدْرِي مَا قَوْلُهُ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ قَالَ فَقُلْتُ لَا وَ اللَّهِ فَقَالَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهِمُ الْمَشِيَّةُ إِنَّهُ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ احْتَجَّ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلَى سَبْعَةٍ عَلَى الطِّفْلِ وَ عَلَى الَّذِي مَاتَ بَيْنَ النَّبِيِّ وَ النَّبِيِّ وَ عَلَى الشَّيْخِ الْكَبِيرِ الَّذِي يُدْرِكُ النَّبِيَّ وَ هُوَ لَا يَعْقِلُ وَ الْأَبْلَهِ وَ الْمَجْنُونِ الَّذِي لَا يَعْقِلُ وَ الْأَصَمِّ وَ الْأَبْكَمِ فَكُلُّ هَؤُلَاءِ يَحْتَجُّ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَبْعَثُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ رَسُولًا وَ يُخْرِجُ إِلَيْهِمْ نَاراً فَيَقُولُ لَهُمْ إِنَّ رَبَّكُمْ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَثِبُوا فِي هَذِهِ النَّارِ فَمَنْ وَثَبَ فِيهَا كَانَتْ عَلَيْهِ بَرْداً وَ سَلَاماً وَ مَنْ عَصَاهُ سِيقَ إِلَى النَّارِ

ترجمه :

5. زراره بن اعين مى‏گويد: امام باقر (عليه السلام) را ديدم كه بر فرزند امام صادق (عليه السلام) كه بسيار كوچك بود، نماز خواند و بر او تكبير گفت. سپس فرمودند: اى زراره! بر مثل اين (كودك) و مانند آن نماز خوانده نمى‏شود و اگر نبود كه مردم مى‏گفتند: بنى‏هاشم بر كودكان نماز نمى‏خوانند، يقينا بر او نماز نمى‏خواندم. زراره مى‏گويد: به آن حضرت عرض كردم: آيا از رسول خدا درباره كودكان سؤال شده است؟ آن حضرت فرمودند: بله، از ايشان سؤال شده است و رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) فرموده است: خداوند به آن چه كودكان انجام مى‏دهند، داناتر است. سپس امام باقر (عليه السلام) فرمودند: اى زراره! آيا معناى سخن رسول خدا را مى‏دانيد كه فرمودند: خداوند به آن چه كودكان انجام مى‏دهند، داناتر است. زراره مى‏گويد: عرض كردم: به خدا قسم، نمى‏دانم. آن حضرت فرمودند خداوند نسبت به آنها قصدى دارد (به طورى كه) وقتى روز قيامت برسد، خداوند بر هفت گروه احتجاج مى‏كند: كودك، كسى كه ميان دو پيامبر از دنيا رفته باشد، پيرمرد سالخودره‏اى كه پيامبر را درك كرده، اما بى‏عقل است، نادان، ديوانه‏اى كه شعور ندارد، كرو لال. پس خداوند نسبت به هر كدام از اين گروه، احتجاج مى‏كند و فرستاده‏اى به سوى آنها مى‏فرستد و آتش مى‏آفروزد و آن فرستاده به آنها مى‏گويد: پروردگارتان به شما دستور مى‏دهد كه خود را در اين آتش بيندازيد، پس كسى كه خود را در آن (آتش) بيندازد، آتش بر او سرد و سالم مى‏شود و كسى كه نافرمانى كند، به سوى آتش (جهنم) برده خواهد شد.

6 حَدَّثَنَا أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الْهَيْثَمِ بْنِ أَبِي مَسْرُوقٍ النَّهْدِيِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رِئَابٍ عَنِ الْحَلَبِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى كَفَّلَ إِبْرَاهِيمَ ع وَ سَارَةَ أَطْفَالَ الْمُؤْمِنِينَ- يُغَذُّونَهُمْ مِنْ شَجَرَةٍ فِي الْجَنَّةِ لَهَا أَخْلَافٌ كَأَخْلَافِ الْبَقَرِ فِي قُصُورٍ مِنْ دُرٍّ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أُلْبِسُوا وَ طُيِّبُوا وَ أُهْدُوا إِلَى آبَائِهِمْ فَهُمْ مَعَ آبَائِهِمْ مُلُوكٌ فِي الْجَنَّةِ

ترجمه :

6. حلبى از امام صادق (عليه السلام) نقل مى‏كند كه آن حضرت فرمودند: حقيقتا خداوند، به حضرت ابراهيم و ساره سرپرستى كودكان (افراد )مؤمن (شيعه دوازده امامى) داده است.

آنها نيز كودكان را از درختى در بهشت كه داراى پستان‏هايى مثل پستان‏هاى گاو است، در قصرى كه از مرواريد مى‏باشد، غذا مى‏دهند و زمانى كه روز قيامت برسد، لباس مى‏پوشند و خوش بو 