لت پيشگان به لهو و لعب مشغول هستند و غفلت زدگان در بستر خواب آرميده اند .اينك گواه باشيد كه من به طور حتم او را آمرزيدمساءله (بحارالانوار، ج 87، ص 137، به نقل از امالى صدوق ).
 1184 - نزديكترين ساعات انسان به خدا
قال عن ابن ابى يعفور عن ابى عبدالله - عليه السلام -
قلت له : اخبرنى - جعلت فداك - اى ساعة يكون العبد اقرب الى الله ، و الله منه قريب ؟ قال : اذا قام فى اخر الليل و العيون هادئة فيمشى الى وضوئه حتى يتوضاء باسبع وضوء، ثم يجى ء حيت يقوم فى مسجده فيوجه وجهه الى الله ويصف قدميه و يرفع صوته ويكبر و افتتح الصلوة فقراء اجزانه و صلى ركعتين و قام ليعيد صلوته ناداه مناد من عنان السماء عن يمين العرش : ايها العبد المنادى ربه !ان البر لينشر على رسك من عنان السماء، و الملائكة محيطة بك من لدن قدميك الى عنان : جعلت فداك يابن رسول الله ما الانفتال ؟ قال : تقول بوجهك و جسدك هكذا، ثم ولى وجهه و ذلك الانفتال 
ابن ابى يعفور (راوى حديث ) مى گويد به حضور امام صادق (ع ) عرضه داشتم : قربانت شوم ! بفرماييد چه زمانى انسان به خدا و خدا به او نزديك است ؟ فرمود: چون آخر شب برخيزد، در حالى كه چشم هايش در خواب هستند، وضويى شاداب گرفته و در عبادتگاه خود بايستد و با حضور قلب و توجه به خدا، تكبير نماز گفته وقرائت را بخواند و دو ركعت نماز به جاى آورد و آنگاه براى نماز ديگرى برخيزد، از سوى آسمان و از جانب عرش اين ندا برآيد: اى بنده اى كه خداى خود را مى خوانى ! الحال احسان و بر و خير از جانب آسمان درحال فرود آمدن بر تو است و فرشتگان از كنار قدم هايت تا عنان آسمان گرد تو جمع شده اند و خداوند مى فرمايد: اى بنده من !اگر بدانى كه در حال گفتگو و راز و نيازى ، انفتال از خود نشان نمى دهد. (راوى مى گويد) گفتم : اى فرزند رسول خدا! قربانت شوم ، مقصود از انفتال چيست ؟ امام در حالى كه صورت خود را به سمت پشت سر مى چرخانيد، انفتال اين است كه صورت و بدنت را برگردانى . (بحارالانوار، ج 87، ص 158).
 1185 - سفارش خداوند به حضرت موسى (ع )
قال الصادق - عليه السلام -
كان فيماناجى الله - عزوجل - به موسى بن عمران - عليه السلام - ان قال له : يابن عمران ! كذب من زعم انه يحبنى فاذا جنه الليل نام عنى اليس كل محب يحب خلوة حبيبه ؟ها انا ذايابن عمران مطلع على احبائى اذا جهنم الليل حولت ابصارهم فى قلوبهم و مثلت عقوبتى بين اعينهم يخاطبونى عن المشاهده و يكلمونى عن الحضور يابن عمران ! هب لى من قبلك الخشوع و من بدنك الخضوع و من عينيك الدموع فى ظلم ، وادعنى فانك تجدنى قريبا مجيبا .
خداوند حكيم به حضرت موسى (ع ) فرمود: اى پسر عمران ! دروغ مى گويد آن كس كه گمان كند مرا دوست دارد، در حالى كه كه چون شب فرا مى رسد از من چشم مى پوشد و به خواب مى رود! آيا نه چنين است كه هر عاشقى خلوت با معشوق را دوست دارد؟ هان اى پسرعمران ! اين منم كه بردوستانم مطلعم چون شب آنان را فرا گيرد، چشم دلشان رادگرگون مى سازم (كه جز من چيزى نمى بينند) و عقوبتم را در مقابل ديدگانشان مجسم مى كنم (بدان گونه )از راه شهود و رويارويى با من به مخاطبه مى پردازند و حضورا با من به گفتگو مى نشينند، اى پسر عمران ! در دل شبهاى تار از دلت خشوع و از تنب خضوع و از چشمانت قطرات اشك نثار من بنما و مرا بخوان كه مرا به خود نزديك و اجابت كننده دعوتت خواهى يافت . (بحارالانوار، ج 87، ص 139).
 1186 - عبادت در شب و استجابت دعا
عن النيشابورى قال :
قلت لابى عبدالله - عليه السلام - ان الناس يروون عن النبى -صلى الله عليه وآله - ان فى الليل ساعة لايدعو فيها عبدمؤ من بدعوة الا استجيب له قال : نعم قلت : متى هى جعلت فداك ؟ قال : ما بين نصف الليل الى الثلث الباقى منه ، قلت : اهى ليلة من الليالى معلومة او كل ليلة ؟ قال : بل كل ليلة 
به امام صادق (ع ) عرض كردم : مردم از پيامبر (ص ) نقل مى كنند در شب ساعتى است كه هيچ بنده مؤ منى در آن دعايى نمى كند مگر اين كه دعايش مستجاب شود فرمود: بلى عرض ‍ كردم : فدايت شوم آن چه زمانى است ؟ فرمود: بين نصف شب تا ثلث باقى مانده از آن عرض كردم : آيا آن شب معينى است از شب ها يا هر شب است ؟ فرمود: هر شب است . (بحارالانوار، ج 87، ص 165).1187 - قصد نماز شب 
عن زرارة قال :
قلت لابى جعفر - عليه السلام -: اناء الليل ساجدا و قائما يحذر الاخرة و يرجوا رحمة ربه قل هل يستوى الذين يعلمون والذين لايعلمون ؟... قال يعنى صلاة الليل 
از زراه نقل شده مى گويد: به ابوجعفر (ع ) عرض كردم : مراد از آيه ((وقتهاى شب سجده كنان به پا ايستادگان از آخرت مى ترسد و رحمت پروردگارش را اميد مى دارد. بگو آيا آنان كه مى دانند و آنان كه نمى دانند برابرند))چيست ؟ فرمود: نماز شب است . (بحارالانوار، ج 87، ص 192).
 1188 - ديندارى مؤ منان
قال الصادق - عليه السلام -
خبر طويل ذكر فيه الائمة و علامة الائمة فقال : و دينهم الورع و العفة و الصدق و الصلاح والاجتهاد و اداء الامانة الى البر و الفاجر، و طول السجود، و قيام الليل ، و اجتناب المحارم ، وانتظار الفرج بالصبر و حسن الصحبة و حسن الجوار 
در خبرى طولانى كه در آن ذكر پيشوايان دينى و نشانه آنان آمده ، نقل شده كه حضرت فرمود: و دين آنها، پرهيزكارى ، و عفت و راستى و صلاح و كوشش و اداى امانت به نيك و بد است و طول دادن سجده و عبادت شب و پرهيز كردن از حرام و با شكيبايى در انتظار فرج آل محمد (ص ) بودن و نيكى مصاحبت و رفتار با همسايگان است . (بحارالانوار، ج 87، ص ‍ 143، اصول وافى ، ج 2، ص 121).
 1189 - نماز سواره
قال عن فيض بن مطر:
دخلت على ابى جعفر و انا اريد ان اساءله عن صلوة الليل فى المحمل قال : فابتداءنى فقال : كان رسول الله -صلى الله عليه وآله - يصلى على راحلته حيث توجهت به .
خدمت حضرت امام باقر (ع ) وارد شده و مى خواستم از خواندن نماز شب در كجاوه سوال كنم آن حضرت پيش از سوال من فرمود: پيغمبر اكرم (ص ) بر شتر خود كه به هر سو درحركت بود، نماز مى گذاشت . (اثبات الهداة ، ج 5، ص 306)
 1190 - توجه مؤ من به نماز شب 
عن على - عليه السلام - قال :
ان الله - جل جلاله - اذا راءى قرية اسرفوا فى المعاصى ، و فيها ثلاثة نفر من المؤ منين ، ناداهم -جل جلاله و تقدست اسماؤ ه - يااهل معصيتى ! لولا مافيكم من المؤ منين ، المتحابين بجلالى العامرين بصلاتهم ارضى و مساجدى ، المستغفرين بالاسحار خوفا منى ، لانزلت بكم عذابى ثم لاابالى .
از على بن ابى طالب (ع ) نقل شده است كه فرمود: چون خداوند - جل جلاله - ديد كه مردمى در گناهان زياده روى كردند و در ميان آنها، سه نفر از مؤ منين است خداوند - عزوجل - ندا مى كند: اين گناهكاران ! اگر در ميان شما نبودند كسانى كه براى من باهم دوستى مى كنند و با نماز خواندنشان زمين من و مسجدهاى مرا آباد مى كنند و شب ها در موقع سحر از ترس ‍ من از من آمرزش مى خواهند، عذابم را به شما نازل مى كردم وهيچ درنگى نمى كردم . (بحارالانوار، ج 87، ص 140).
 1191 - نماز شب باعث رفع گناهان
فى تفسير على بن ابراهيم :
اقم الصلوة طرفى النهار و زلفا من الليل ان الحسنات يذهبن السيئات فان صلاة المؤ من فى الليل تذهب ماعملو