 مزقونى و يقول المسجد: يارب عطلونى و ضيعونى و تقول العترة : يارب قتلونا و طردونا و شردونا، فاجثوا للركبتين فى الخصومة فيقول الله ان اولى بذلك 
در قيامت سه چيز به حق شكايت برند: قرآن ، مسجد، عترت
قرآن مى گويد: پروردگارا!مرا تحريف (از نظر معنى تغيير داده ) و پاره پاره كردند. مسجد مى گويد: پروردگارا!مرا بيكاره گذاردند و ضايع نمودند.
عترت مى گويد: بارالها! ما را كشتند و راندند و آواره كردند.
پيامبر (ص ) مى فرمايد: من براى احقاق حق اينها، در پيشگاه حضرت حق ، زانو مى زنم و خداوند مى فرمايد: من به محاكمه خائنان به اين سه سزاوارترم . (بحارالانوار، ج 83، ص ‍ 368).
 1381 - غبطه مردگان به اهل مسجد
قال رسول الله -صلى الله عليه وآله -
ما من ليلة الا و ملك الموت ينادى يا اهل القبور لمن تغبطون اليوم فيقول الموتى : انما نغبط المؤ منين فى مساجدهم لانهم يصلون و لا نصلى 
هر شب فرشته مرگ ندا دهد: اى خفتگان در خاك !نسبت به چه كسى غبطه مى خوريد؟... مردگان درجواب گويند: ما به مؤ منانى غبطه مى خوريم كه در مساجد نماز مى خوانند در حالى كه ما نماز نمى خوانيم . (ارشاد القلوب ، ص 65).
  ب ) ثواب حضور در مسجد:
1382: نمازگزار در قيامت
قال رسول الله -صلى الله عليه وآله -
يا اباذر !طوبى لاصحاب الالوية يوم القيامة يحملونها فيسبقون الناس الا و هم السابقون الى المساجد بالاسحار و غير الاسحار 
اى ابوذر !خوشا به حال آنان كه در روز رستاخيز پرچم در دست دارند و در رفتن به بهشت بر مردم پيشى مى گيرند، آنان افرادى هستند كه سحرگاهان و ساير اوقات به مساجد ازديگران پيشى مى جويند. (مستدرك الوسائل ، ج 3، ص 433).
 1383 - ضمانت خداوند براى اهل مسجد
قال رسول الله -صلى الله عليه وآله -
خصال ست ما من مسلم يموت فى واحدة منهن ، الا كان ضامنا على الله - عزوجل - ان يدخله الجنة منها: رجل توضا فاحسن الوضوء ثم خرج الى مسجد الصلاة فان مات فى وجهه ، كان ضامنا على الله 
شش خصلت است كه هر كسى در آن حال بميرد خداوند - عزوجل - ضمانت نموده كه او را در بهشت داخل كند: يكى از آن موارد شخصى است كه وضوى خويش را نيكو به جاى آورد و به سوى مسجد و محل نماز حركت كند و چون در راه مرگ وى فرا برسد خداوند بهشت را براى او ضمانت نموده است . (مستدرك الوسائل ، ج 3، ص 364).
 1384 - سكونت درجوار عرش 
قال على - عليه السلام -
تحت ظل العرش يوم لاضل الا ظلة رجل خرج من بيته فاسبع الطهر ثم مشى الى بيت من بيوت الله ليقضى فريضة من فرائض الله فهلك فيما بينه و بين ذلك و رجل قام فى جوف الليل بعد ما هدات العيون فاسبع الطهر ثم ثام الى بيت من بيوت الله فهلك فيها بينه و بين ذلك 
مردى كه طهارت رانيكو به جاى مى آورد آنگاه به سوى خانه اى از خانه هاى خداوند گام برميداردتا نماز واجب به جاى آورد، در زير سايه عرش الهى است در آن روز كه هيچ سايه اى جز سايه عرش نيست وبا اين كار گناهان او آمرزيد مى شود و همين طور است شخصى كه در دل شب ، در حالى كه مردم به خواب رفته اند طهارت (وضوى ) خويش را نيكو به جاى مى آورد و به سوى خانه اى از خانه هاى خداوند حركت مى كند و در بين خانه و مسجد مى ميرد. (مستدرك الوسائل ، ج 3، ص 365).
 1385 - ده حسنه و ده گناه و ده درجه
قال رسول الله -صلى الله عليه وآله -
من مشى الى مسجد من مساجد الله فله بكل خطوة خطاها حتى يرجع الى منزلة عشر حسنات و يمحى عنه عشر سيئات ، ويرفع له عشر درجات 
هر كه به سوى مسجدى از مساجد خدا روانه شود، براى هر گامى كه برميدارد (تا وقتى كه به منزلش برگردد) ده حسنه براى او نوشته شده و ده گناه از او آمرزيده و ده درجه بر درجاتش افزوده مى شود. (ثواب الاعمال ، ص 259).
 1386 - رفتن به مسجد در شب 
قال رسول الله -صلى الله عليه وآله -
بشر المشائين الى المساجد فى ظلم الليل ، بنور ساطع يوم القيامة 
به كسانى كه در ظلمت شب به سوى مساجد مى روند، مژده ده كه در روز قيامت فروغى درخشنده خواهند داشت . (مستدرك الوسائل ، ج 3، ص 363).
 1387 - ثواب پياده رفتن به سوى مسجد
قال الصادق - عليه السلام -
من مشى الى المسجد لم يضع رجله على رطب ولايابس الا سبحت له الارض الى الارضين السابعة 
هركس پياده به سوى مسجدروان شود، پاى خود را به هيچ تر و خشكى نمى گذارد، مگر آنكه از آنجا تا زمين هفتم به جاى او پروردگار را تسبيح مى نمايد. (ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ، ص 51، بحارالانوار، ج 84، ص 13).
 1388 - اهل مسجد مؤ من اند
قال رسول الله -صلى الله عليه وآله -
اذ راءيتم الرجل يعتاد المساجد فاشهدوا له بالايمان ، لان الله يقول : انما يعمر مساجد الله من امن بالله 
هنگامى كه ديديد مردى بر رفت و آمد به مسجد مداومت مى كند وى را مؤ من بدانيد. چونكه خداوند متعال مى فرمايد: آنان كه ايمان خداوند دارند، مساجد خدا را آباد مى كنند. (مستدرك الوسائل ، ج 3، ص 362).1389 - نماز در مسجد
قال رسول الله -صلى الله عليه وآله -
من مشى منكم فى ظلم الليل الى المساجد مشى بالنور التام يوم القيامة يسعى بين يديه 
هركس از شما در تاريكى شب برخيزد و براى نماز به مسجد برود، خداى تعالى در روز قيامت به او نورى دهد كه پياپيش او را روشن كند. (شهاب الاخبار، ص 178).
 1390 - آفات سخن ناروا در مسجد گفتن
قال رسول الله -صلى الله عليه وآله -
لحديث البغى فى المسجد، تاءكل الحسنات كما تاءكل البهيمة الحشيش 
سخن ناروا در مسجد، حسنات انسان را از بين مى برد، چنانچه كه چهارپايان ، علفها را مى خورند. (مستدرك الوسائل ، ج 3، ص 371).
 1391 - اهل مسجد، اهل بهشت است 
قال رسول الله -صلى الله عليه وآله -
اجابة المؤ ذن رحمة و ثوابه الجنة و من لم يجب ، خاصمته يوم القيامة فطوبى لمن اجاب داعى الله و مشى الى المسجد، ولايجيبه و لايمشى الى المسجد الامؤ من من اهل الجنة 
پذيرفتن دعوت مؤ ذن ، توفيق و رحمت الهى بوده و پاداش آن بهشت است و كسى كه اين دعوت را پاسخ نگويد روز قيامت او را مؤ اخذه مى كنم خوشا به حال آنان كه نداى دعوت كننده به سوى خدا (موذن ) را پاسخ گفته و به مسجد بروند، زيرا كسى كه به سوى مسجد گام برميدارد، مؤ من واهل بهشت است . (بحارالانوار، ج 81، ص 154).
 1392 - ثمره رفتن به مسجد
قال رسول الله -صلى الله عليه وآله -
والمشى الى المسجد طاعة اللله و طاعة رسوله و من اطاع الله و رسوله ادخله الجنة مع الصديقين و الشهداء و كان فى الجنة رفيق داود - عليه السلام - و له مثل ثواب داود - عليه السلام -
رسول خدا (ص ) فرمود: قدم برداشتن به سوى مسجد اطاعت از خداوند و پيامبر اوست و هر كس كه از خدا و رسولش اطاعت كند، خداونداو راهمراه صديقين و شهدا داخل بهشت خواهد كرد و همنشين داود (ع ) است و مثل او پاداش مى گيرد. (مستدرك الوسائل ، ج 3، ص 368).
 1393 - تهديد افراد گريزان از مسجد
قال الصادق - عليه السلام -
ان اناسا كانوا على عهد رسول الله -صلى الله عليه وآله - ابطاوا عن الصلاة فى المسجد، فقال النبى -صلى الله عليه وآله -: ليوشك قوم يدعون الصلوة فى السمجد ان ناءمر بحطب فتوقد عليهم نار فتحرق عليهم بيوتهم 
در زمان رسول خدا (ص ) برخى از مردم نسبت به رفتن به مسجد و شركت در نماز كوتاهى مى كردند