 صادق (عليه السلام):
امام صادق (عليه السلام) به بعضى از شيعيان خود فرمودند: بر شما لازم است پرهيزكارى و تلاش و راستگويى و امانت دارى و چنگ زدن به مذهب خود، زيرا هر يك از شما به هنگام جان دادن ، غبطه او را خواهد خورد.
(8)
امام صادق (عليه السلام):
پدرم در فضيلت زيارت حسين بن على (عليه السلام) فرمودند : جايگاه آن حضرت از آن زمان كه كشته شده ، از فرشته يا جن يا حيوان وحشى كه بر آن حضرت درود مى فرستد خالى نيست و هر چيزى غبطه زائر آن حضرت را مى خورد و خود را به او مى مالد و در نگاه كردن به زائر امام حسين (عليه السلام) اميد خير دارد زيرا او به قبر امام حسين (عليه السلام) نگاه كرده است .
(9)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
خداوند متعال مى فرمايد: برخود واجب كرده ام دوست داشتن كسانى كه به خاطر من به ديار يكديگر مى روند و كسانى كه در راه من به يكديگر بخشش مى نمايند، چنين كسانى (روز قيامت ) بر منابرى از نورند به گونه اى كه پيامبران و صديقين به جايگاه آنان غبطه مى خورند.
(10)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
آيا آگاه كنم شما را از گروهى كه نه از انبيا هستند و نه از شهدا، ولى انبيا و شهدا در روز قيامت به مقام و منزلت آنان غبطه مى خورند، و آنها بر منبرهايى از نور نشسته اند؟ سوال شد اى رسول خدا! آنان كيانند؟ فرمودند: آنان كسانى هستند كه بندگان خدا را نزد خدا و خدا را نزد بندگانش محبوب مى گرداند عرض كرديم : ايجاد محبت خدا در دلها معلوم است ، ولى چگونه بندگان را نزد خدا محبوب مى گردانند؟ فرمودند: آنان را فرمان مى دهند به آنچه خدا دوست مى دارد و باز مى دارند از آنچه خدا دوست نمى دارد، پس اگر آنان را اطاعت كنند، خداوند دوستشان مى دارد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1465.txt">وفای به عهد</a><a class="text" href="w:text:1466.txt">گذشت</a><a class="text" href="w:text:1467.txt">امانتداری</a><a class="text" href="w:text:1468.txt">تشکر از مردم</a><a class="text" href="w:text:1469.txt">نصیحت</a><a class="text" href="w:text:1470.txt">تواضع</a><a class="text" href="w:text:1471.txt">تکبر</a><a class="text" href="w:text:1472.txt">صبر</a><a class="text" href="w:text:1473.txt">محبت</a><a class="text" href="w:text:1474.txt">کینه</a></body></html>(1)
امام صادق (عليه السلام):
لقمان به فرزندش گفت : حسود را سه نشانه است : پشت سر غيبت مى كند، رو به رو تملق مى گويد و از گرفتارى ديگران شاد مى شود.
(2)
امام على (عليه السلام):
حسادت عيبى رسوا و بخلى سهمگين است و حسود تا به آرزوى خود درباره محسودش نرسد آرام نمى گيرد.
(3)امام على (عليه السلام):
حسود زود خشمگين مى شود و دير كينه از دلش مى رود.
(4)
امام على (عليه السلام):
حسادت نتيجه اى جز زيان و ناراحتى كه دلت را سست و تنت را بيمار مى گرداند به بار نمى آورد.
(5)
امام صادق (عليه السلام):
شيطان به سپاهيانش مى گويد: ميان مردم حسد و تجاوزگرى بياندازيد چون اين دو، نزد خدا برابر با شرك است .
(6)
امام صادق (عليه السلام):
نصيحت و خيرخواهى از حسود محال است .
(7)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
در برآوردن نيازهاى خود از پنهان كارى كمك بگيريد، زيرا هر صاحب نعمتى مورد حسد واقع مى شود.
(8)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
از حسادت بپرهيزيد، زيرا حسد نيكى ها را مى خورد چنان كه آتش هيزم را مى خورد.
(9)
امام على (عليه السلام):
آفرين بر حسادت ! چه عدالت پيشه است ! پيش از همه صاحب خود را مى كشد.
(10)
امام صادق (عليه السلام):
شش (صفت ) در مومن نيست : سخت گيرى ، بى خبرى ، حسادت ، لجاجت ، دروغگويى و تجاوز.(1)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
امت من تا هنگامى كه يگديگر را دوست بدارند، به يكديگر هديه دهند و امنانتدارى كنند، در خير و خوبى خواهند بود.
(2)
امام صادق (عليه السلام):
بنگر على (عليه السلام) با چه چيز آن مقام را نزد پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) پيدا كرد همان را پيروى كن . همانا على (عليه السلام ) آن مقام را نزد پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) با راستگويى و امانتدارى بدست آورد.
(3)
امام صادق (عليه السلام):
تقواى الهى پيشه كنيد و امانت را به كسى كه شما را امين دانسته است ، باز گردانيد، زيرا حتى اگر قاتل امير المومنين (عليه السلام) امانتى را به من بسپرد هر آينه آن را به او بر مى گردانم .
(4)
امام على (عليه السلام):
امانتدارى روزى مى آورد و خيانت در امانت فقر.
(5)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
به زيادى نماز و روزه و حج و احسان و مناجات شبانه مردم نگاه نكنيد، بلكه به راستگويى و امانتدارى آنها توجه كنيد.
(6)
امام على (عليه السلام):
به كسى كه تو را امين قرار داده است خيانت مكن هر چند او به تو خيانت كرده باشد و راز او را فاش مساز اگر چه او زار تو را فاش ساخته باشد.
(7)
امام على (عليه السلام):
شخص به ستوه آمده و رنجيده را امين مشمار.
(8)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
كسى كه در دنيا به امانتى خيانت كند و آن را به صاحبش بر نگرداند و آن گاه بميرد و دين من نمرده است و با خدا ديدار مى كند در حالى كه بر او خشمگين است .
(9)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
هر كس به فردى غير امين امانت بسپارد، خداوند ضامن او نيست ، زيرا او را از امانت سپارى به غير امين باز داشته است .
(10)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
از ما نيست كسى كه امانت را كوچك بشمارد و از آن مواظبت نكند و در معرض تلف شدن قرار بدهد.(1)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
تقواى الهى داشته باشيد و اصلاح كنيد ميان خودتان را زيرا خداوند در روز قيامت ميان مومن را اصلاح مى كند.
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
آيا شما را به چيزى با فضيلت تر از نماز روزه و صدقه (زكات ) آگاه نكنم ؟ آن چيز اصلاح ميان مردم است ، زيرا تيره شدن رابطه ميان مردم ريشه كن كننده دين است .
(3)
امام كاظم (عليه السلام):
خوشا به سعادت اصلاح كننده بين مردم كه آنان همان مقربان روز قيامت اند.
(4)
امام صادق (عليه السلام):
به مفضل فرمودند: هر گاه ميان دو نفر از شيعان من نزاعى ديدى از مال من غرامت بده (يعنى با پرداخت وجه مورد اختلاف ، ميان آنان را اصلاح كن ).
(5)
امام صادق (عليه السلام):
صدقه اى كه خداوند آن را دوست دارد عبارت است از: اصلاح ميان مردم هر گاه رابطه شان تيره و شده و نزديك كردن آنها به يكديگر هر گاه از هم دور شدند.
(6)
امام صادق (عليه السلام):
سخن سه گونه است : راست و دروغ و اصلاح ميان مردم به آن حضرت عرض شد: قربانت اصلاح ميان مردم چيست ؟ فرمودند: از كسى سخنى درباره ديگرى مى شنوى كه اگر سخن به گوش او برسد، ناراحت مى شود. پس تو آن ديگرى را مى بينى و برخلاف آنچه شنيده اى ، به او مى گويى : از فلانى شنيدم كه در خوبى تو چنين و چنان مى گفت .
(7)
امام صادق (عليه السلام):
... به خدا قسم كه : به لقمان تنها حكمت و دانش عطا نشده بود، و نيز دارائى و خانواده و قدرت جسمى و زيبايى چشمگير نداشت ولى او مردى با اراده بود تا آنجا كه امام فرمودند: و او به دو نفر كه با هم نزاع مى كردند و يا مى جنگيدند نمى گذشت مگر اينكه : ميانشان صلح برقرار مى كرد و از پيش آنان نمى رفت تا آنكه آنها د