ست نداشته باشد كه او را به پرهيزكارى بستايند.
(7)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
سه چيز است كه خداوند به سبب آنها جز بر خير و خوبى نمى افزايد: تواضع كه خداوند به سبب آن جز بلند مرتبگى نمى افزايد، شكسته نفسى كه خداوند به سبب آن جز عزت نمى افزايد و مناعت طبع كه خداوند به سبب آن جز بى نيازى نمى افزايد.
(8)
امام كاظم (عليه السلام):
زراعت در زمين همواره مى رويد، نه بر سنگ سخت و چنين است كه حكمت ، در دل هاى متواضع جاى مى گيرد نه در دل هاى متكبر. خداوند متعال ، تواضع را وسيله عقل و تكبر را وسيله جهل قرار داده است .
(9)
امام رضا (عليه السلام):
تواضع درجاتى دارد: يكى از آنها اين است كه انسان اندازه خود را بشناسد و با طيب خاطر خود را در آن جايگاه قرار دهد، دوست داشته باشد با مردم همان گونه رفتار كند كه انتظار دارد با او رفتار كنند، اگر بدى ديد آن را با خوبى جواب دهد، خشم خود را فرو خورد و از مردم در گذرد، و خداوند نيكوكاران را دوست دارد.
(10)
امام على (عليه السلام):
هر كس در مقابل ثروتمند در مقابل ثروتش تواضع كند دو سوم دينش از بين برود.(1)
امام صادق (عليه السلام):
تكبر، اين است كه مردم را تحقير كنى و حق را خوار شمارى .
(2)
امام على (عليه السلام):
حرص و كبر و حسادت ، انگيزه هاى فرورفتن در گناهانند.
(3)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
آيا شما را از اهل دوزخ آگاه نكنم ؟ هر درشتخوى خشن متكبر.
(4)
امام صادق (عليه السلام):
هيچ كس نيست كه تكبر ورزد، مگر بر اثر خوارى و حقارتى است كه در خود مى بيند.
(5)
امام على (عليه السلام):
در شگفتم از شخص متكبر، كه ديروز نطفه اى بود و فردا لاشه اى است .
(6)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
براستى كه خوش دارم مرد با خوشحالى و افتخار چيزى را با دست خودش براى خانواده اش ببرد و بدين وسيله تكبر را از خود دور كند.
(7)
امام على (عليه السلام):
در وصف پرهيزگاران ، مى فرمايد: اگر از كسى دورى مى كند، به خاطر دنيا گريزى و پاكدامنى است و اگر به كسى نزديك مى شود، از سر خوشخويى و مهربانى است ، نه دورى كردنش از روى تكبر و نخوت است و نه نزديك شدنش از روى مكر و فريب .
(8)
امام صادق (عليه السلام):
هر كس خودش را بهتر از ديگران بداند، او از متكبران است . حفص بن غياث مى گويد: عرض كردم : اگر گنهكارى را ببيند و به سبب بى گناهى و پاكدامنى خود، خويشتن را از او بهتر بداند چه ؟ فرمودند: هرگز هرگز! چه بسا كه او آمرزيده شود اما تو را براى حسابرسى نگه دارند، مگر داستان جادوگران و موسى (عليه السلام) را نخوانده اى ؟
(9)
امام على (عليه السلام):
از اين جاست كه خداوند بندگان مومن خود را به وسيله نمازها و زكاتها و جديت در روزه دارى در روزهاى واجب ، نگهبانى مى كند، زيرا كه اين امور باعث آرام شدن اعضاء و جوارح و خشوع ديدگان و فروتنى جانها و خضوع دلها و بيرون راندن كبر و نخوت از وجود آنان مى شود... بنگريد، كه اين اعمال چگونه نمودهاى فخر فروشى را در هم مى شكند و آثار و نشانه هاى تكبر را مى زدايد!
(10)
امام حسن مجتبى (عليه السلام):
در پاسخ كسى كه به ايشان گفت : در وجود شما تكبر است ، فرمودند: هرگز، تكبر تنها از آن خداست . اما در وجود من ، عزت است . خداى متعال فرموده است : ((و عزت از آن خدا و پيامبر او و مومن است )).(1)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
صبر سه نوع است : صبر در هنگام معصيت ، صبر بر طاعت و صبر بر ترك گناه .
(2)
امام على (عليه السلام):
صبر آن است كه انسان گرفتارى و مصيبتى كه به او مى رسد تحمل كند و خشم خود را فرو خورد.
(3)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
صبور سه نشانه دارد: اول آن كه سستى نمى كند، دوم آنكه افسرده و دلتنگ نمى شود و سوم آن كه از پروردگار خود شكوه نمى كند؛ زيرا اگر سستى كند، حق را ضايع كرده ، و اگر افسرده و دلتنگ باشد شكر نمى گذارد و اگر از پروردگارش شكوه كند او را معصيت كرده است .
(4)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
صبر چهار شعبه دارد: شوق ، ترس ، زهد و انتظار، هر كس شوق بهشت داشته باشد، از هوا و هوس دست مى كشد و هر كس از آتش بترسد، از حرام ها خود را نگه مى دارد و هر كس به دنيا بى اعتنا باشد، گرفتارى ها را به چيزى نگيرد و هر كس منتظر مرگ باشد، در كارهاى خير بكوشد.
(5)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
كسى كه سه خصلت در او باشد خداوند خير دنيا و آخرت را براى او فراهم مى كند: خشنودى به مقدرات ، صبر در بلا و دعا در سختى و راحتى .
(6)
امام كاظم (عليه السلام):
بر طاعت خدا صبر كن و بر ترك معاصى او شكيبا باش ؛ زيرا دنيا لحظه اى بيش نيست . آنچه گذشته جاى شادى و غم ندارد و از آنچه نيامده نيز خبر ندارى ، پس لحظه اى را كه در آن به سر مى برى ، صبور باش چنان كه گويى خوشبخت و خوشحالى .
(7)
امام على (عليه السلام):
در برابر دنيايى كه گرفتارى آن ، مانند خواب هاى پريشان شب مى گذرد شكيبا باش .
(8)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
براستى كه كمك از جانب خداوند به اندازه هزينه مى رسد و صبر از جانب خداوند به اندازه گرفتارى مى آيد.
(9)
امام على (عليه السلام):
اگر صبر كنى مقدرات الهى بر تو جارى خواهد شد و اجر خواهى برد و اگر بيتابى كنى باز هم مقدرات خداوند بر تو جارى مى شود و گناهكار خواهى بود.
(10)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
خدايا روزى كن مرا... صبر بر آنچه مرا بدان مى آزمايى .(1)
امام جواد (عليه السلام):
با سه خصلت ، محبت (ديگران ) به دست مى آيد: انصاف در معاشرت ، همدردى (با ديگران ) در سختى ها، و بازگشت به قلبى پاك .
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
بهترين مومنان كسى است كه با مومنان انس بگيرد و كسى كه انس نگيرد و انس نپذيرد، خير در او نيست .
(3)
امام على (عليه السلام):
خير خواهى محبت آور است .
(4)
امام صادق (عليه السلام):
خداوند عزوجل انسان را براى محبت بسيار به فرزندانش مورد رحمت خود قرار مى دهد.
(5)
امام سجاد (عليه السلام):
گفتار نيك ، ثروت را زياد و روزى را فراوان مى كند، مرگ را به تاخير مى اندازد، (انسان را) محبوب خانواده مى كند و به بهشت وارد مى نمايد.
(6)
امام على (عليه السلام):
هر كس به مردم خوش گمان باشد، محبت آنان را به دست مى آورد.
(7)
امام على (عليه السلام):
سخاوتمند و خوش اخلاق باشيد زيرا اين دو روزى را زياد مى كنند و محبت آورند.
(8)
امام باقر (عليه السلام):
بدان كه ، انس و الفت گرفتن (با ديگران ) از خداوند و دشمنى از شيطان است .
(9)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
به يكديگر هديه بدهيد تا محبت را در ميان خود بيفزاييد.
(10)
امام صادق (عليه السلام):
خدايا از تو خوبى ، آراستگى و محبت را خواستارم و از بدى و دشمنى و كينه ، به تو پناه مى برم .(1)
امام على (عليه السلام):
دنيا كوچكتر و حقيرتر و ناچيزتر از آن است كه در آن از كينه ها پيروى شود.
(2)
امام على (عليه السلام):
كينه ، خوبى ها را نابود مى كند.
(3)
امام على (عليه السلام):
هر كس كينه را از خود دور كند، قلب و عقلش آسوده گردند.
(4)
امام على (عليه السلام):
علت فتنه ها و آشوب ها كينه توزى است .
(5)
امام حسين (علي