ه السلام):
بى گمان شيعيان ما دلهايشان از هر خيانت ، كينه ، و فريبكارى پاك است .
(6)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
به يكديگر هديه بدهيد زيرا كينه ها را از بين مى برد.
(7)
امام على (عليه السلام):
براى درو كردن بدى از سينه ديگران ، آن را از سينه خودت ريشه كن كن .
(8)
امام على (عليه السلام):
برادرت را با همان وضعى كه دارد تحمل كن و زياد سرزنش نكن ، زيرا اين كار كينه مى آورد.
(9)
امام على (عليه السلام):
در هنگام سختى ها و گرفتارى ها كينه ها از بين مى رود.
(10)
امام هادى (عليه السلام):
گلايه كردن كليد سرسنگينى و بهتر از كينه است .<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1476.txt">عزت</a><a class="text" href="w:text:1477.txt">ذلت</a><a class="text" href="w:text:1478.txt">غیرت</a><a class="text" href="w:text:1479.txt">همت</a><a class="text" href="w:text:1480.txt">روانشناسی</a><a class="text" href="w:text:1481.txt">زبان</a><a class="text" href="w:text:1482.txt">غیبت</a><a class="text" href="w:text:1483.txt">سلام</a><a class="text" href="w:text:1484.txt">شوخی</a><a class="text" href="w:text:1485.txt">حلال</a></body></html>(1)
امام حسن عسكرى (عليه السلام):
هيچ عزيزى حق را ترك نكرد، مگر اين كه ذليل شد و هيچ ذليلى به حق عمل نكرد مگر اين كه عزيز شد.
(2)
امام صادق (عليه السلام):
خداوند اختيار همه كارها را به مومن داده اما اين اختيار را به او نداده است كه ذليل باشد. مگر نشنيده اى كه خداى تعالى مى فرمايد: ((عزت از آن خدا و رسولش و مومن است ))؟ پس ، مومن عزيز است و ذليل نيست . (در ادامه ) فرمودند: مومن از كوه محكم تر است ، زيرا از كوه با ضربات تيشه كم مى شود اما با هيچ وسيله اى از دين مومن نمى توان كاست .
(3)
امام على (عليه السلام):
بدانيد كه هر كس با مردم منصفانه رفتار كند، خداوند جز برعزت او نيفزايد.
(4)
امام صادق (عليه السلام):
هيچ بنده اى خشم خود را فرو نخورد، مگر اين كه خداوند عزوجل بر عزت او در دنيا و آخرت افزود.
(5)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
خداى تعالى هر روز مى فرمايد: من پروردگار عزيز شما هستم ، پس هر كس خواهان عزت دو جهان است بايد كه از خداى عزيز اطاعت كند.
(6)
امام على (عليه السلام):
قرآنى كه بر پيامبر نازل شد... عزتى است كه هوادارانش شكست نمى خورند...
(7)
امام صادق (عليه السلام):
به خدا قسم سه چيز حق است : هيچ ثروتى بر اثر پرداخت صدقه و زكات كم نشده ، در حق هيچ كس ستمى نشد كه بتواند تلافى كند، اما خويشتندارى نمود مگر اينكه خداوند بجاى آن به او عزت بخشيد و هيچ بنده اى در خواهشى را به روى خود نگشود مگر اين كه درى از فقر به رويش باز شد.
(8)
امام سجاد (عليه السلام):
خداوندا... مرا در پيشگاه خودت خوار و نزد خلقت عزيز فرما، مرا در خلوت با خودت پست و در ميان بندگانت سربلند گردان و از كسى كه از من بى نياز است ، بى نياز گران و بر نيازمندى و فقر من به خودت بيفزاى .
(9)
امام على (عليه السلام):
خداوند... جهاد را براى عزت و سربلندى اسلام واجب فرمود.
(10)
امام صادق (عليه السلام):
عزت پيوسته بى قرارى مى كند تا آن كه به خانه اى در آيد كه اهل آن چشم طمع به دست مردم نداشته باشند و در آن جا مستقر مى شود.(1)
امام على (عليه السلام):
هر كس به جز از خدا عزت بجويد آن عزت او را هلاك مى كند.
(2)ا
مام على (عليه السلام):
هر عزيزى كه تحت قدرت و سلطه اى باشد ذليل است .
(3)
امام صادق (عليه السلام):
ندادن حقوق (ديگران ) ذلت مى آورد و انسان در اين باره مجبور به دروغ گفتن مى شود.
(4)
امام حسين (عليه السلام):
چه آسان است مرگى كه در راه رسيدن به عزت و احياى حق باشد، مرگ عزتمندانه جز زندگى جاويد و زندگى ذليلانه جز مرگ هميشگى نيست .
(5)
امام على (عليه السلام):
مردم از ترس ذلت به سوى ذلت مى شتابند.
(6)
امام صادق (عليه السلام):
سزاوار نيست كه مومن خود را خوار سازد - مفضل بن عمر مى گويد: - پرسيدم چگونه خود را خوار مى كند؟ فرمودند: دست به كارى زند كه موجب عذر خواهى شود.
(7)
امام على (عليه السلام):
مرگ آرى اما پستى و خوارى هرگز، به اندك ساختن آرى اما دست سوى اين و آن دراز كردن هرگز.
(8)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
هر كس آزادانه ذلت را بپذيرد از ما خاندان نيست .
(9)
امام على (عليه السلام):
كسى كه از گرفتارى خود پرده بردارد، به خوارى تن داده است .
(10)
امام على (عليه السلام):
راستى عزت است و نادانى ذلت .(1)
امام صادق (عليه السلام):
خداوند با غيرت است و مردان غيور را دوست دارد و از همين رو، زشتى ها را چه آشكار و چه پنهان حرام كرده است .
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
غيرت از ايمان است و بى بندوبارى از نفاق .
(3)
امام على (عليه السلام):
از غيرت نابجا بپرهيزيد زيرا اين كار، زن درستكار را به انحراف و زن پاكدامن را به ترديد مى كشاند.
(4)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
خداى متعال ، بى گمان نفرت دارد از مردى كه به زور وارد خانه اش شوند و او نجنگد.
(5)
امام على (عليه السلام):
پاكدامنى مرد به اندازه غيرت اوست .
(6)
امام على (عليه السلام):
غيرت مومن به خاطر خداوند سبحان است .
(7)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
پدرم ابراهيم با غيرت بود و من با غيرت تر از اويم . خدابينى مومنى را كه غيرت ندارد، به خاك مى مالد.
(8)
امام على (عليه السلام):
غيرت به اندازه تعصب و ننگ داشتن بستگى دارد.
(9)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
بدانيد كه خدا حرام را ممنوع فرموده و حدود آن را مشخص كرده است و احدى غيرتمندتر از خدا نيست و از غيرت اوست كه زشتى ها را حرام فرموده است .
(10)
امام على (عليه السلام):
به من خبر رسيده كه زنانتان در بازار تنه شان به تنه مردان بى ايمان و لاابالى مى خورد آيا غيرت نداريد؟! كسى كه غيرت ندارد خيرى در او نيست .(1)
امام على (عليه السلام):
شرافت به همت هاى بلند است نه به استخوان هاى پوسيده .
(2)
امام على (عليه السلام):
كردار زيبا از بلندى همت خبر مى دهد.
(3)
امام على (عليه السلام):
فرمانبرى از خداوند همت زيركانه است . نافرمانى از خدا همت پليدانه است .
(4)
امام على (عليه السلام):
شريف ترين همت ها نگهدارى حق و حرمت ها و رعايت عهد و پيمان هاست .
(5)
امام على (عليه السلام):
طمع نداشتن به آنچه در نزد مردم است ، (نشان ) عزت نفس و بلند همتى است .
(6)
امام على (عليه السلام):
پايبندى به قناعت ، از والايى همت است .
(7)
امام على (عليه السلام):
همت خود را صرف چيزهايى كن كه به آن نياز دارى و آنچه را به كار تو نمى آيد پى گيرى مكن .
(8)
امام على (عليه السلام):
به خدا پناه مى برم از مطامع پست و همت ها و خواسته هاى ناپسند.
(9)
امام على (عليه السلام):
اگر همت والاى اصلاح مردم را در سردارى ، از خودت آغاز كن ، زيرا پرداختن تو به اصلاح ديگران ، در حالى كه خود فاسد باشى بزرگترين عيب است .
(10)
امام على (عليه السلام):
چه دور است خير و خوبى از كسى كه هم و غمش شمك و شرمگاه اوست .فصل نهم : در دعاهاى وقت نوره كشيدن 
از حضرت صادق منقول است كه : هر كه پيش از نوره كشيدن ، اندكى از نوره بردارد و ببويد و بر سر بينى بگذارد و بگويد:صَلَّى اللّهُ عَلَى سُلَيْمانِ بْنِ داوُدَ كَما اَمَرَ بِالنُّورَةِ، او را نوره نسوزاند.
از حضرت على بن الحس