تيمى باشد و به او نيكى كنند و بدترين خانه هاى مسلمانان خانه اى است كه در آن يتيمى باشد و با او بدى كنند، من و سرپرست يتيم در بهشت مانند دوانگشت همراهيم .
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
اى على هر گاه يتيم بگريد، عرش به لرزه مى افتد، سپس خداند عزوجل به جبرئيل مى فرمايد: آتش دوزخ را براى كسى كه او را گرياند، گسترش بده كه من او را خواهم گرياند. و براى كسى كه او را خنداند در بهشت جايى بازكن كه من او را خندان سازم .
(3)
امام على (عليه السلام):
هيچ مرد و زن مومنى نيست كه دست محبت بر سر يتيمى بگذارد، مگر اين كه خداوند به اندازه هر تار مويى كه بر آن دست كشيده است ثوابى برايش بنويسد.
(4)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
براى يتيم چون پدر و مادر باش ، و بدان كه هر چه كشت كنى همان مى دروى .
(5)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
هر كس يتيمى را سرپرستى كند تا آن كه بى نياز گردد، خداوند به سبب اين كار بهشت را بر او واجب مى سازد، همچنان كه آتش دوزخ را بر خورنده مال يتيم واجب ساخته است .
(6)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
آيا دوست دارى نرم دل شوى و به خواسته ات برسى ؟ به يتيم مهربانى كن و دست محبت بر سر او بكش و از غذايت به او بخوران ، تا دلت نرم شود و به خواسته ات برسى .
(7)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
سه كس در روز قيامت هنگامى كه سايه اى جز سايه عرش نيست در آن جاى دارند... و زنى كه شوهرش بميرد و اطفال صغيرى باقى گذارد و او گويد من با وجود يتيمان خود شوهر نمى كنم تا بميرند يا خداوند آنها را بى نياز كند.
(8)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
هر كس به پسر و يا دختر يتيمى نيكى كند، من و او در بهشت مانند اين دو انگشت همسايه يكديگريم .
(9)
امام باقر (عليه السلام):
چهار چيز است كه اگر در كسى باشد خداوند خانه اى در بهشت براى او بنا مى كند: كسى كه يتيمى را پناه بدهد، به ناتوان رحم كند، نسبت به پدر و مادرش دلسوز و مهربان باشد، براى آنها خرج كند و با مملوك خود مدارا نمايد.
(10)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
شبى كه به آسمان برده شدم گروهى را ديدم كه در شكم هاى آنها آتش ‍ افكنده مى شود و از مخرجشان خارج مى گردد. گفتم : اى جبرئيل ، اينها كيستند؟ گفت : اينها كسانى هستند كه اموال يتيمان را به ناحق مى خورند.(1)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
هر كس به خدا و روز قيامت ايمان دارد، بايد ميهمانش را گرامى دارد.
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
ميهمان ، روزى خود را مى آورد و گناهان اهل خانه را مى برد.
(3)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
هر خانه اى كه ميهمان بر آن وارد نشود، فرشتگان واردش ‍ نمى شوند.
(4)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
هيچ كس نبايد بيش از توانش خود را براى ميهمان به زحمت اندازد.
(5)
امام رضا (عليه السلام):
مردى اميرالمومنين (عليه السلام) را به ميهمانى دعوت كرد. حضرت فرمودند: مى پذيرم به شرط اين كه سه قول به من بدهى . عرض كرد: چه قولى اى اميرالمومنين ؟ فرمودند: از بيرون چيزى براى من تهيه نكنى ، حاضرى خانه ات را از من دريغ ننمايى و به زن و فرزندانت اجحاف نكنى ، عرض كرد: قبول مى كنم اى اميرالمومنين . پس على بن ابى طالب عليه السلام دعوت او را پذيرفتند.
(6)
امام صادق (عليه السلام):
ابن ابى يعفور: در خانه امام صادق (عليه السلام) ميهمانى ديدم . روزى او براى انجام كارى برخاست . حضرت به او اجازه ندادند و شخصا آن كار را انجام دادند و فرمودند: رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) از به كار گرفتن ميهمان ، نهى فرموده است .
(7)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
انسان را همين گناه بس ، كه آنچه را كه تقديم برادران ميهمان خود مى كند كم شمارد و ميهمان را همين گناه بس ، كه آنچه را كه ميزبانشان براى آنها فراهم مى كند كم شمارند.
(8)
امام باقر (عليه السلام):
هر گاه يكى از شما به خانه برادرش وارد شد، هر جا صاحب خانه گفت همان جا بنشينيد، زيرا صاحب خانه به وضع اتاق خود از ميهمان آشناتر است .
(9)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
ميهمان تا دو شب پذيرايى مى شود، از شب سوم جزو اهل خانه به شمار مى آيد و هر چه رسيد بخورد.
(10)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
غذاى مردم فاسق را نخور.(1)
امام صادق (عليه السلام):
خوش همسايگى شهرها را آباد و عمرها را زياد مى كند.
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
اگر مى خواهيد كه خدا و پيغمبر شما را دوست بدارند وقتى امانتى به شما سپردند رد كنيد و چون سخن گوييد راست گوييد و با همسايگان خود به نيكى رفتار نماييد.
(3)
امام على (عليه السلام):
تا چهل خانه از چهار طرف همسايه به شمار مى آيند.
(4)
امام على (عليه السلام):
قبل از مسافرت ببين همسفرت كيست و پيش از خريد خانه ببين همسايه ات كيست .
(5)
امام سجاد (عليه السلام):
اما حق همسايه ات اين است كه در غياب او آبرويش را حفظ كن و در حضورش او را احترام نهى . اگر به او ظلمى شد ياريش رسانى ، دنبال عيبهايش نباشى ، اگر بدى از او ديدى بپوشانى ، اگر بدانى نصيحت تو را مى پذيرد او را در خفا نصيحت كنى ، در سختى ها رهايش نكنى ، از لغزشش درگذرى ، گناهش راببخشى و با او به خوبى و بزرگوارى معاشرت كنى .
(6)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
درباره حقوق همسايه فرمودند: اگر از تو كمك خواست كمكش كنى ، اگر از تو قرض خواست به او قرض دهى ، اگر نيازمند شد نيازش را بر طرف سازى ، اگر مصيبتى ديد او را دلدارى دهى ، اگر خيرى به او رسيد به وى تبريك گويى ، اگر بيمار شد به عيادتش روى ، وقتى مرد در تشييع جنازه اش شركت كنى . خانه ات را بلندتر از خانه او نسازى تا جلوى جريان هوا را بگيرى مگر آن كه خودش اجازه دهد...
(7)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
به من ايمان نياورده است آن كس كه شب سير بخوابد و همسايه اش ‍ گرسنه باشد. به من ايمان نياورده است آن كسى كه شب پوشيده بخوابد و همسايه اش برهنه باشد.
(8)
امام كاظم (عليه السلام):
خوش همسايگى تنها اين نيست كه آزار نرسانى ، بلكه خوش همسايگى اين است كه در برابر آزار و اذيت همسايه صبر داشته باشى .
(9)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
كسى كه همسايه از شرش در امان نباشد به بهشت نمى رود.
(10)
امام صادق (عليه السلام):
هر كس همسايه اى را داشته باشد كه گناه مى كند ولى او را نهى نكند، شريك در گناه اوست .(1)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
صدقه بجا و نيكوكارى و نيكى به پدر و مادر وصله رحم ، بدبختى را به خوشبختى تبديل و عمر را زياد و از مرگ بد جلوگيرى مى كند.
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
صدقه دادن ده حسنه ، قرض دادن هجده حسنه ، رابطه با برادران (دينى ) بيست حسنه وصله رحم بيست و چهار حسنه دارد.
(3)
امام على (عليه السلام):
صله رحم محبت آور است و دشمن را خوار مى گرداند.
(4)
امام على (عليه السلام):
با صدقه و صله رحم گناهان خود را پاك كنيد و خود را محبوب پروردگارتان گردانيد.
(5)
امام على (عليه السلام):
صله رحم نعمت ها را فراوان مى كند و سختى ها را از بين 