ى كند و اگر بدى كرده از خدا طلب آمرزش ‍ نموده و توبه كند.
(7)
امام على (عليه السلام):
توبه پشيمانى با دل است و آمرزش خواهى با زبان و ترك گناه در عمل و مصمم شدن بر تكرار نكردن آن .
(8)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
هر گاه كار بدى از تو سر زد، از آن توبه كن ، براى گناه پنهانى ، توبه پنهانى و براى گناه آشكار، توبه آشكار.
(9)
امام صادق (عليه السلام):
خداى عزوجل به داود پيامبر (عليه السلام) وحى كرد: اى داود هر گاه بنده مومن من گناهى كند و سپس از آن بر گردد و توبه نمايد و به هنگام ياد كردن از آن گناه از من شرم كند، او را بيامرزم و آن گناه را از ياد فرشتگان نگهبان اعمال ببرم و آن را به نيكى بدل كنم . و از اين كار مرا باكى نيست كه من مهربان ترين مهربانانم .
(10)
امام على (عليه السلام):
مردم هر لحظه در معرض آن اند كه فرصت عملشان به پايان رسد و در توبه بر آنان بسته شود و در نتيجه ايمان كسى كه پيش از مرگ ايمان نياورده و كار خيرى انجام نداده سودى ندارد.(1)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
كارگزاران شما (نتيجه ) اعمال شما هستند، همان گونه كه هستيد، بر شما حكومت مى شود.
(2)
امام صادق (عليه السلام):
براى حاكم سزاوار نيست كه در سه كار كوتاهى كند: حفظ مرزها، رسيدگى به حقوق پايمال شده و انتخاب افراد شايسته براى كارهاى خود.
(3)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
هر گاه حاكمانتان نيكان شما باشند و ثروتمندانتان بخشندگان شما و كارها ميان شما با مشورت باشد، روى زمين از درون آن براى شما بهتر است هر گاه حاكمان شما اشرار شما و ثروتمندان شما بخيلان باشند و كارهاى شما به دست زنان افتد، درون زمين براى شما بهتر از روى زمين است .
(4)
امام على (عليه السلام):
به عمر بن خطاب -: سه چيز است كه اگر آنها را به خاطر سپارى و به كار بندى به چيز ديگر نياز نخواهى داشت و اگر آنها را رها كنى ، هيچ چيز ديگرى سودت نبخشد. عمر گفت : آنها چيست اى اباالحسن ؟ فرمودند: اجراى حدود درباره نزديكان و بيگانه ، حكم بر اساس كتاب خدا در خشنودى و خشم و تقسيم عادلانه (بيت المال ) ميان سرخ و سفيد. عمر گفت : به جانم سوگند كه كوتاه و رسا گفتى .
(5)
امام على (عليه السلام):
در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر -: ديگر آن كه در كارهاى كراگزارانت انديشه و تاءمل كن و پس از آزمودن آنها، ايشان را به كار گمار و به صرف جانبدارى يا علاقه به كسى او را عهده دار كارى مكن ، زيرا اين دو، كانون انواع ستم و خيانت است . كارگزاران خود را از ميان افراد با تجربه و آبرومند خاندان هاى نيك و خوشنام و پيشگام در اسلام انتخاب كن .
(6)
امام على (عليه السلام):
چون حكومت بر پايه هاى عدل بنا شود و باستون هاى عقل استوار گردد، خداوند دوستانش را يارى و دشمنانش را خوار مى نمايد.
(7)
امام على (عليه السلام):
(در فرمان به استاندار مصر) و مقدارى از وقت خود را به نيازمندان خود اختصاص ده و با آنان در يك مجلس عمومى بنشين و شخصا به مشكلاتشان رسيدگى كن و در آن مجلس براى خداوندى كه تو را آفريده است فروتنى نما و سربازان و يارانت را كه جزء پاسداران و نگهبانان تو هستند از آنان دور بدار تا هر كس مى خواهد سخن بگويد بدون لكنت زبان و ترس مطالبش را اظهار كند...
(8)
امام على (عليه السلام):
در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر -: به كارهاى آنان (كارگزاران ) رسيدگى كن و از ميان افراد با صداقت و وفادار مراقبانى بر آنها بگمار، زيرا مراقبت پنهانى تو در كارهاى ايشان ، آنها را به رعايت امانت و خوشرفتارى با مردم وا مى دارد و با دقت مراقب دستياران خويش ‍ باش ...
(9)
امام على (عليه السلام):
آنچه براى خود و خانواده ات دوست دارى ، براى توده ملت خود نيز دوست بدار و آنچه براى خود و خانواده ات نمى پسندى براى آنان مپسند، زيرا كه اين كار حجت را تمام تر مى كند، و در اصلاح ملت موثرتر است .
(10)
امام على (عليه السلام):
زكات حاكم ، فرياد رسى دلسوختگان و درماندگان است .(1)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
ملتى كه نتوان در ميان آنان بدون دلهره حق ضعيف را از قوى گرفت ، هرگز قابل ستايش نيست .
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
دو گروه از امت من اگر صالح شوند امتم صالح مى شوند و اگر آنها فاسد شوند امتم فاسد شوند. عرض شد اى رسول خدا آن دو گروه كدامند؟ فرمودند: عالمان و دولتمران .
(3)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
هلاك پيشينيان شما از آنجا بود كه اگر سرشناسى دزدى مى كرد، رهايش ‍ مى ساختند و چون ناتوانى دزدى مى نمود، مجازاتش مى كردند.
(4)
امام صادق (عليه السلام):
كسى كه به اوضاع زمان خود آگاه باشد، گرفتار هجوم اشتباهات نمى شود.
(5)
امام على (عليه السلام):
مردم تا زمانى كه با هم تفاوت دارند، در خيرند و هر گاه همه يكسان شوند هلاك مى گردند.
(6)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
با هم اختلاف نكنيد، كه پيشينيان شما دچار اختلاف شدند و نابود گشتند.
(7)
امام على (عليه السلام):
مردم به دولتمردان خود شبيه ترند تا به پدرانشان .
(8)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
هر كس صبح كند و به امور مسلمانان همت نورزد، از آنان نيست و هر كس ‍ فرياد كمك خواهى كسى را بشنود و به كمكش نشتابد، مسلمان نيست .
(9)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
چون پس از من زنا زياد شود، مرگ ناگهانى زياد مى شود و چون كم فروشى كنند، خداوند آنان را به قحطى و كمبود مبتلا مى گرداند و چون زكات ندهند، زمين بركات خود مانند غلات و ميوه ها و معادن را از آنان دريغ مى دارد و چون در قضاوت ستم نمايند، بر ظلم و تجاوز يكديگر را يارى كنند و چون عهد و پيمان ها را بشكنند، خداوند دشمنشان را بر آنان مسلط كند...
(10)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
آگاه باشيد كه همه شما سرپرست و مسئوول هستيد و درباره زيردستانتان بازخواست مى شويد.(1)
امام على (عليه السلام):
حق به شخصيت ها شناخته نمى شود، خود حق را بشناس تا پيروان آن را بشناسى .
(2)
امام صادق (عليه السلام):
هيچ باطلى نيست كه در برابر حق بايستد مگر آن كه حق بر باطل چيره شود و اين سخن خداوند است : ((بلكه حق را بر سر باطل مى زنيم تا آن را در هم كوبد...)).
(3)
امام على (عليه السلام):
هر كس بر اساس حق رفتار كند، مردم به سوى او روى خواهد آورد.
(4)
امام على (عليه السلام):
هرگز رستگار نمى شود (نجات پيدا نمى كند) كسى كه به حق عمل نكند.
(5)
امام على (عليه السلام):
شبيه ترين مردم به پيامبران الهى كسى است كه در بيان حق گوياتر و در عمل به حق صابرتر باشد.
(6)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
حق را از هر كس برايت آورد كوچك باشد و يا بزرگ بپذير هر چند دشمنت باشد و باطل را، كوچك يا بزرگ هر كس گويد به خودش برگردان هر چند دوستت باشد.
(7)
امام على (عليه السلام):
خود را بر اداى حق شكيبا دار كه هر كس حق را ادا نكند، دو برابر آن را در باطل مى پردازد.
(8)
امام صادق (عليه السلام):
مردى از اهالى جبل از امام صادق (عليه السلام) استفتايى كرد، حضرت فتوايى داد كه بر خلاف ميل او بود. امام ناراحتى را در چهره او مشا