 (عليه السلام):
هر كس شرايط بندگى خدا را به جا آورد سزاوار آزادگى مى شود و هر كس ‍ در عمل به شرايط آزادگى كوتاهى كند، به بندگى (غير خدا) مبتلا مى شود.
(10)
امام حسين (عليه السلام):
اگر دين نداريد و از قيامت نمى ترسيد لااقل در دنياى خود آزاد مرد باشيد.(1)
امام رضا (عليه السلام):
خداوند تبارك و تعالى هيچ خوردنى و نوشيدنى را حلال نكرده است مگر آن كه در آن منفعت و صلاحى بوده و هيچ خوردنى و نوشيدنى را حرام ننموده مگر آن كه در آن زيان و مرگ و فسادى بوده است پس هر چيز سودمندى مقوى براى جسم ، كه باعث تقويت بدن است حلال شده است .
(2)
امام على (عليه السلام):
در سفارشى به فرزند خود امام مجتبى (عليه السلام) فرمودند: فرزندم ! آيا چهار نكته به تو نياموزم كه با رعايت آنها از طبيب بى نياز شوى ؟ عرض كرد: چرا، اى اميرالمومنان . حضرت فرمودند: تا گرسنه نشدى غذا نخور و تا اشتها دارى از غذا دست بكش و غذا را خوب بجو و قبل از خوابيدن قضاى حاجت كن . اگر اين نكات را رعايت كنى . از مراجعه به طبيب بى نياز مى شوى .
(3)
امام حسين (عليه السلام):
در مدت عمر، در حفظ سلامت تن بكوشيد.
(4)
امام صادق (عليه السلام):
مردم هر شهرى به سه چيز نيازمندند كه در امور دنيا و آخرت خود به آنها رجوع كنند و چنانچه آن سه را نداشته باشند گرفتار جهل و نابسامانى مى شوند: دين شناس داناى پرهيزكار، حاكم نيكوكارى كه مردم از او اطاعت كنند و پزشك بصير مورد اعتماد.
(5)
امام رضا (عليه السلام):
دارويى نيست مگر اين كه بيمارى ديگرى را تحريك مى كند.
(6)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
تا هنگامى كه بدنت درد را تحمل مى كند از مصرف دارو بپرهيز، چنانچه درد را تحمل نكردى آنگاه از دارو استفاده كن .
(7)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
خداوند هيچ دردى را بى درمان نيافريده مگر سام (مرگ ) كه هيچ درمانى ندارد.
(8)
امام رضا (عليه السلام):
دو گروه هميشه مريضند، سالمى كه پرهيز مى كند و مريضى كه پرهيز نمى كند.
(9)
امام رضا (عليه السلام):
هر كس مى خواهد معده اش آزارش ندهد، در بين غذا آب نخورد.
(10)
امام صادق (عليه السلام):
داخل حمام نشو مگر در حالى كه در شكمت چيزى (غذايى ) كه شدت حرارت معده را خاموش كند وجود داشته باشد، كه براى بدن موجب تقويت است و در حالى كه شكمت از غذا پر است نيز وارد حمام مشو.(1)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
عيادت كننده از بيمار، در رحمت خدا غوطه ور مى شود.
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
عيادت كننده از بيمار، در نخلستان بهشت ميوه مى چيند و هر گاه نزد بيمار بنشيند، رحمت خدا او را فرا مى گيرد.
(3)
امام صادق (عليه السلام):
هر كس به عيادت بيمار برود، هفتاد هزار فرشته او را مشايعت مى كنند و برايش آمرزش مى طلبند تا آن گاه كه به منزل خود برگردد.
(4)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
خداى عزوجل در روز قيامت مى فرمايد: اى پسر آدم ! من بيمار شدم اما عيادتم نكردى ؟ عرض مى كند: پروردگارا چگونه تو را عيادت كنم حال آن كه تو پروردگار جهانيانى ؟ مى فرمايد: مگر ندانسته اى كه فلان بنده ام مريض شد و عيادتش نكردن ، مگر نمى دانستى كه اگر به عيادتش روى ، مرا نزد او مى يابى ؟
(5)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
بهترين عيادت ، آن است كه سبك تر برگزار شود.
(6)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
از كسى كه به عيادت تو نمى آيد عيادت كن و به كسى كه به تو هديه نمى دهد، هديه بده .
(7)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
مسلمان بر مسلمان پنج حق دارد... و وقتى بيمار شد عيادتش ‍ كند.
(8)
امام صادق (عليه السلام):
يكى از وابستگان امام صادق (عليه السلام) گويد: يك نفر از ياران حضرت بيمار شد و ما عده اى از ياران امام براى عيادت او بيرون رفتيم . در راه با حضرت صادق (عليه السلام) روبرو شديم . از ما پرسيدند: كجا مى رويد؟ عرض كرديم به عيادت فلانى مى رويم . فرمودند: بايستيد. ما ايستاديم . حضرت فرمودند: آيا سيبى ، بهى ، ترنجى ، كمى عطر يا قطعه اى عود با يكى از شما هست ؟ عرض كرديم : از اين چيزها با خود نداريم . حضرت فرمودند: مگر نمى دانيد كه بيمار از اين كه چيزى برايش ببرند، آرامش مى يابد.
(9)
امام على (عليه السلام):
از بزرگترين پاداش ها در نزد خداوند عزوجل را آن عيادت كننده دارد كه هر گاه به عيادت برادرش برود، زمان كوتاهى نزد او بنشيند، مگر اين كه خود بيمار دوست داشته باشد و از او بخواهد كه بيشتر بنشيند.
(10)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
به عيادت بيمار برويد و در تشييع جنازه شركت كنيد، كه شما را به ياد آخرت مى اندازد.(1)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
خداوند زيباست و زيبايى را دوست دارد، بخشنده است و بخشش را دوست دارد، پاكيزه است و پاكيزگى را دوست دارد.
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
خودتان را با هر وسيله اى كه مى توانيد پاكيزه كنيد، زيرا كه خداى متعال اسلام را برپايه پاكيزگى بنا كرده است و هرگز به بهشت نرود مگر كسى كه پاكيزه باشد.
(3)
امام على (عليه السلام):
چه نيكو جايگاهى است حمام ، يادآور دوزخ است و چرك را از ميان مى برد.
(4)
امام على (عليه السلام):
خودتان را با آب ، از بوى بد، كه ديگران را آزار مى دهد بشوييد.
(5)
امام صادق (عليه السلام):
هر ميوه اى سمى دارد، هر گاه ميوه به دستتان رسيد آن را با آب بشوييد و يا در آب فرو بريد.
(6)
امام على (عليه السلام):
لباس پاكيزه غم و اندوه را مى برد و موجب پاكيزگى نماز است .
(7)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
بلند نكند كسى از شما موهاى سبيل و موهاى زير بغل و موى زير شكم خود را، زيرا شيطان اين مراكز را پناهگاه خود قرار داده زير موها پنهان مى شود.
(8)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
گرفتن ناخنها درد بزرگ را مانع مى شود و روزى را زياد مى كند.
(9)
امام على (عليه السلام):
خانه هاى خود را از تار عنكبوت تميز كنيد، زيرا باقى گذاشتن آن در خانه ، فقر مى آورد.
(10)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
زباله را شب در خانه هاى خود نگه نداريد و آن را در روز به بيرون از خانه منتقل كنيد، زيرا زباله نشيمنگاه شيطان است .(1)
امام باقر (عليه السلام):
اگر مردم نتايج و خواص مسواك كردن را بدانند هيچ گاه مسواك را از خود جدا نمى كنند.
(2)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
جبرائيل پيوسته مرا به مسواك سفارش مى كرد تا جايى كه ترسيدم (از كثرت مسواك زدن ) دندانهايم سائيده شود و از بين برود.
(3)
امام صادق (عليه السلام):
در مسواك زدن دوازده فايده وجود دارد: 1. سنت پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) است ، 2. دهان را پاكيزه مى كند، 3. نور چشم را زياد مى كند، 4. باعث خشنودى خداوند است ، 5. دندانها را سفيد مى كند، 6. پوسيدگى آنها را از بين مى برد، 7. لثه را محكم مى سازد، 8. اشتها آور است ، 9. بلغم را مى برد، 10. حافظه را زياد مى كند، 11. حسنات دو چندان مى شوند، 12. فرشتگان شاد مى گردند.
(4)
رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم):
مسواك كنيد كه مسواك زدن خوب چيزى است لثه را محكم مى كند، بوى دهان را مى برد، معده را اص