 ، بلكه همه شامل حديثهاى صحيح و حسن و موثق و قابل اعتماد است و هم شامل حديثهاى ضعيف و مجهول و مقطوع و مرسل و مضمر، كه از نظر فن حديث فاقد شرايط حجيتند و تمسك به آنها جز با ضميمه قراينى كه احيانا تحقق مى پذيرد غير صحيح است ، چه آنكه كتابى كه هيچ ضعف و انحراف و خطا و اشتباه در آن راه نيابد، از غير خدا و اولياى معصومين محال و غير ممكن است و فعلا آن كتاب قرآن مجيد است و بس .
بالجمله كتابى كه در برابر شما است ، خلاصه اى از جلد دوم اصول كافى است (1) كه قسمت اخلاقيات آن در اينجا گنجانده شده ، سندهاى احاديث كه مورد استفاده همه نيست و همچنين مكررات آن حذف گرديده ، و چون غالب مراجعان ناآشنا به زبان عربى هستند، متون اخبار در اين كتاب در پاورقى و اصل آن به فارسى تنظيم شده است .
وضع اين مجموعه به صورت كتابهاى لغت است ، كلمه مورد نظر را ابتدا بر طبق حروف الفبا از فهرست پيدا كرده ، سپس به خود كتاب مراجعه فرماييد.
رجامنديم طالبان كمال و فضيلت و علاقه مندان خودشناسى و خودسازى مندرجات آن را (بدين تناسب كه موضوع سخن ، بزرگ و گويندگانش بس ‍ عظيمند) به دقت فراگيرند و آن را قالب شكل بخش روح و الگوى صفات روان و آرايش جان سازند، در خود هضم كنند تا انسانى ساخته شده الله گردند و در محيط خويش پياده كنند كه رسالت خويش را انجام دهند، و براى مؤ لف محترم ثقة الدين شيخ ابراهيم پيشوايى ملايرى كه در اين راه به اندازه وسع خويش زحمت كشيده اند، از خداى بزرگ پاداش خير مى طلبم .
جزاه الله عن صالح نياته و اعماله خيرا
والحمدلله اولا و آخرا
20/2/57 على مشكينى<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1535.txt">آداب مجلس </a><a class="text" href="w:text:1536.txt">آزار مسلمين </a><a class="text" href="w:text:1537.txt">آزردن پدر و مادر </a><a class="text" href="w:text:1538.txt">اجتناب از محرمات </a><a class="text" href="w:text:1539.txt">احترام به سالخوردگان </a><a class="text" href="w:text:1540.txt">احترام به مؤ من </a><a class="text" href="w:text:1541.txt">احسان به خويشان و نزديكان </a><a class="text" href="w:text:1542.txt">استدراج و مكر الهى</a><a class="text" href="w:text:1543.txt">استغفار</a><a class="text" href="w:text:1544.txt">اسلام</a><a class="text" href="w:text:1545.txt">اصرار بر گناه </a><a class="text" href="w:text:1546.txt">اصلاح روابط مسلمين </a><a class="text" href="w:text:1547.txt">اطعام مؤ منان </a><a class="text" href="w:text:1548.txt">اعتراف به تقصير </a><a class="text" href="w:text:1549.txt">اعتراف به گناه </a><a class="text" href="w:text:1550.txt">انصاف دادن </a><a class="text" href="w:text:1551.txt">ايمان</a></body></html>(1) حضرت صادق (ع ) فرمود: هيچ مجلسى نباشد كه در آن نيكان و بدكاران گرد هم اجتماع كنند و بى ياد خداى از آن برخيزند، جز اينكه در روز قيامت ، براى آنها مايه حسرت باشد.(2)
(2) امام باقر(ع ) فرمود: همان ذكر ما ذكر خداست و ذكر دشمن ما ذكر شيطان است .(3)
(3) حضرت باقر(ع ) فرمود: هر كه خواهد به پيمانه تمام مزد برد (و به كامل ترين وجهى بى كم و كاست از خدا ثواب دريافت كند) بايد هنگامى كه مى خواهد برخيزد بگويد: ((سبحان ربك العزة عما يصفون و سلام على المرسلين و الحمدلله رب العالمين )).(4)
(4) امام باقر(ع ) فرمود: در تورات تحريف نشده نوشته شده است كه همانا موسى از پروردگار پرسيد و عرض كرد: بارالها! گاهى در مجالسى حضور مى يابم كه تو را عزيزتر و والاتر از آن مى دانم كه در آن مجلسها تو را ياد كنم ؛ خداوند فرمود: اى موسى به ياد من بودن در هر حالى نيكوست .(5)
(5) حضرت صادق (ع ) فرمود: خداى عزّو جل فرموده : هر كه در ميان دسته اى از مردم مرا ياد كند، من او را در ميان دسته اى از فرشتگان ياد كنم .(6)(1) حضرت صادق (ع ) مى فرمود: خداوند فرمود: كسى كه بنده مؤ من مرا بيازارد به من اعلام جنگ داده است .(7)
(2) حضرت صادق (ع ) به نقل از رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: خداى تعالى فرموده است : كسى كه به يكى از دوستان من اهانت كند، به تحقيق خود را براى جنگ با من آماده كرده است .(8)
(3) امام صادق (ع ) فرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: خداى فرموده : آنكه بنده مؤ من مرا خوار كند آشكارا به جنگ با من برخاسته است .(9)
(4) حضرت صادق (ع ) فرمود: هر كه مؤ منى را به خاطر ندارى و فقرش ، پست و كوچك شمارد، خداوند روز قيامت او را در برابر خلايق رسوا كند. (و به زشتى شهره سازد).(10)(1) امام صادق (ع ) فرمود: كمترين آزار (به پدر و مادر) گفتن اف (به آنها)ست و اگر خدا چيزى را آسان تر و خوارتر از آن مى دانست از آنها نهى مى فرمود.(11)
(2) رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: (با پدر و مادر) نيكو رفتار باش و در بهشت جايگزين شو و اگر عاق و جفاكارى ، با آتش دوزخ بساز.(12)
(3) حضرت صادق (ع ) فرمود: هر كس به پدر و مادر خود نظر دشمنى كند، در صورتى كه آن دو به او ستم (نيز) كرده باشند، خداوند نمازش را نپذيرد.(13)
(4) رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: بپرهيزيد از آزردن پدر و مادر، زيرا بوى بهشت از مسافت هزار ساله شنيده شود، ولى عاق والدين آن را نشنود.(14)
(1) امام صادق (ع ) درباره قول خداى عزّو جل ((و براى آنكه از مقام پروردگارش ترسد دو بهشت است )) فرمود: هر كه بداند خداى عزّو جل او را مى بيند و هر چه از خير و شر مى گويد و مى كند، مى شنود (و بدان آگاه است ) و همين دانش او را از كارهاى زشت باز دارد، كسى است كه از مقام پروردگارش ترسيده و خود را از هوس باز داشته است (15).
(2) سليمان بن خالد گويد: از امام صادق (ع ) درباره اين سخن خداى عزّو جل پرسيدم : ((و ما به اعمال فاسد بى خلوص و حقيقت آنها توجه كرده و همه را باطل و نابود مى گردانيم )) (فرقان ((25)) آيه 23).
فرمود: هان به خدا سوگند! كردارهاى ايشان سفيدتر از پارچه هاى نازك مصرى بود، ولى چون به حرامى بر مى خورند، از آن دست برنمى داشتند.(16)
شرح :
مفسران قرآن ، ذيل آيه شريفه و شارحان اصول كافى ذيل اين حديث ، مطالبى مفصل راجع به احباط و تكفير و عقايد فرق اسلامى در آن باره ذكر نموده اند، كه خلاصه و عصاره آنها چنين است : مقصود از كردارهاى سفيدتر از آن پارچه ها، اعمالى مانند: مهمان نوازى ، و صله رحم و فريادرسى گرفتاران است ، كه همه آنها محبوب و مطلوب شارع است و به همين جهت ، آنها را بسيار سفيد دانسته است و مقصود از غبار پراكنده ذرات ريز و كوچكى است كه در شعاع آفتاب از روزنه اتاق ديده مى شود و كنايه از اين است كه اين كردار و اعمال پسنديده و مطلوب به واسطه عدم پرهيز از حرام ، بى اثر و نتيجه مى گردد، و اجر و ثوابى را كه خداى متعال در برابر اعمال صالح وعده فرموده است به كننده آنها عطا نمى فرمايد.
3) رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمايد: هر كه به خاطر ترس از خداى تبارك و تعالى گناهى را ترك كند، خداوند او را در روز قيامت خشنود گرداند.(17)(1) امام صادق (ع ) فرمود: احترام گذاشتن به پيرمرد بزرگوار، احترام گذاشتن به خداوند است .(18)
(2) امام صادق (ع ) فرمود: سه تن هستند كه كسى حق آنها را ناديده نگيرد، مگر منافقى كه به نفاق معروف است آن سه تن عبارتند از: كسى كه مويش را در اسلام سپيد كرده ، و آن كه قرآن را در بر دارد، و پيشواى عادل .(19)
(3) امام صادق (ع ) فرمود: احترام گذاشتن به مؤ من سفيد موى تجليل خداست .(20).
(4) امام 