صادق (ع ) فرمود: از ما نيست كسى كه بزرگسال ما را احترام نكند، و به خردسال ما ترحم ننمايد.(21)فصل دوم : در وضو ساختن پيش از خواب  
از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه هر كه وضو بسازد و بر ختخواب برود، براى او حكم مسجد داشته باشد و اگر در ميان رختخواب بيادش آيد كه وضو ندارد، از لحاف تيمم كند، اگر با وضو يا تيمم بخوابد تا بياد خداست ، چنانست كه نماز ميكند.
از حضرت اميرالمؤ منين منقول است كه نخوابد مسلمانى ، در حالى كه جنب باشد ونخوابد مگر با وضو و اگر آب نيابد براى غسل و وضو، تيمم كند بخاك ، زيرا كه روح مؤ من را در وقت خواب بآسمان ميبرند و حقتعالى او را قبول مينمايد بركت بر او ميفرستد، پس اگر اجلش ‍ رسيده است او را در گنجينه هاى رحمت خود مى سپارد، اگر نرسيده است با امينان خود از ملائكه ببدن او برميگرداند.
در حديث معتبر ديگر منقول است كه روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم باصحاب خود فرمود كه كدام يك از شما تمام سال روزه ميداريد، سلمان گفت كه من ، فرمود كه كداميك از شماها شب را احيا ميكنيد، سلمان گفت كه من فرمود: كداميك از شما هر روز حتم قرآن ميكنيد، سلمان گفت كه من ، پس عمر بخشم آمد و گفت : اين مرديست از فارس ، ميخواهد برما كه از قريشيم فخر كند و دروغ ميگويد، در اكثر روزها روزه نيست و در اكثر شب خواب است و در اكثر روزش خاموش ميباشد، حضرت فرمود كه او مانند و شبيه لقمان حكيم است ، از او سؤ ال كن ، تا جوابت بگويد، عمر پرسيد، سلمان فرمود كه اما روزه سال ، من ماهى سه روز روزه ميدارم و حق تعالى ميفرمايد كه هر كه حسنه بكند ده برابر باو ثواب ميدهم ، اين برابر روزه سال ميشود با آنكه ماه شعبان را روزه ميگيرم و با ماه رمضان پيوند ميكنم ، اما بيدارى شب ، هر شب با وضو ميخوابم و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم شنيدم كه ميفرمود هر كه با وضو بخوابد، چنانست كه تمام شب رابعبادت احيا كرده باشد و ام ختم قرآن در هر سه روز، سه مرتبه قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ را ميخوانم و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم شنيدم كه بحضرت اميرالمؤ منين عليه السلام ميفرمود كه يا على مثل تو در ميان امت ، مثل قل هواللّه است ، هر كه سوره قل هواللّه را يكبار بخواند، چنانست كه ثلث قرآنرا خوانده است و هر كه دوبار بخواند، چنانست كه دو ثلث قرآن را خوانده است و هر كه سه بار بخواند، چنانست كه قرآن را ختم كرده است ، پس هر كه ترا بزبان دوست دارد ثلث ايمان در او كامل شده است و هر كه تو را بزبان و دل دوست دارد و بدست خود ترا يارى كند تمام ايمان در او كامل شده است ، يا على بحق خدواندى كه مرا براستى فرستاده است سوگند كه اگر تو را اهل زمين دوست ميداشتند چنانچه اهل آسمان تو را دوست ميدارند، خدا هيچكس را بآتش جهنم عذاب نميكرد، پس عمر ساكت شد، كه گويا سنگى بدهانش گذاشتند.
(1) امام صادق (ع ) فرمود: هر كه نزد برادر مسلمانش رود و او را گرامى دارد، همانا خدا را گرامى داشته است .(22)
(2) رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: بنده اى از امتم نيست كه نسبت به برادرش لطفى كند، جز آنكه خدا برخى از خدمتگزاران بهشت را خادمش سازد.(23)
(3) رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هر مسلمانى كه به جماعتى از مسلمين خدمتگزارى كند، خدا به شماره آنها در بهشت به او خدمتگزار دهد.(24)(1) امام رضا(ع ) فرمود: مردى كه سه سال از عمرش باقى مانده صله رحم مى كند و خدا عمرش را سى سال قرار مى دهد و خدا هر چه خواهد بكند.(25)
(2) امام باقر(ع ) فرمود: صله ارحام اعمال را پاك كند و اموال را فزونى دهد و بلا را دور گرداند و حساب را آسان كند و اجل را به تاءخير اندازد.(26)
(3) امام صادق (ع ) فرمود: صله ارحام اخلاق را نيكو، و دست را با سخاوت ، و نفس را پاكيزه ، و روزى را زياد كند و اجل را به تاءخير اندازد.(27)
(4) امام صادق (ع ) فرمود: با خويشانت رابطه داشته باش اگر چه نوشيدن آبى باشد، و بهترين صله رحم ، آزار نرسانيدن به اوست .(28)
(5) رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: چيزى كه ثوابش از همه چيز زودتر رسد، صله رحم است .(29)
(6) اميرالمؤ منين (ع ) فرمود: با ارحام خود رابطه داشته باشيد، اگر چه با سلام كردن باشد.(30)(1) از حضرت صادق (ع ) درباره گفتار خدا كه فرمايد: ((ايشان را به آهستگى و تدريج از راهى كه ندانند غافلگير كنيم .)) (اعراف ((7)) آيه 182)، سؤ ال كردم ، فرمود: آن بنده اى است كه گناهى مرتكب شود و نعمت تازه اى به او داده شود و اين نعمت او را از استغفار از آن گناه غافل و سرگرم سازد.(31)
(2) همچنين آن حضرت (ع ) فرمود: چه بسا شخصى كه به نعمت هايى كه خداوند به او داده مغرور گردد، و چه بسا كسى كه به سبب پرده پوشى خداوند بر (گناهان ) او غافلگير شود و چه بسا كسى كه به ستايش مردم فريب خورد.(32)(1) امام صادق (ع ) فرمود: بنده مؤ من چون گناه كند، خداوند او را هفت ساعت مهلت دهد، پس اگر از خدا آمرزش خواست ، چيزى بر او نوشته نشود و اگر اين ساعتها گذشت و آمرزش نخواست يك گناه بر او نوشته شود، و همانا مؤ من پس از بيست سال به ياد گناهش افتد و از خدا آمرزش خواهد و خدا گناهش را بيامرزد، و كافر همان ساعت آن را فراموش ‍ كند.(33)
(2) از معصوم روايت شده كه : براى هر چيزى دارويى است ، و داروى گناهان ، طلب آمرزش و استغفار است .(34)
(3) رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: بهترين دعا، استغفار (و آمرزش ‍ خواهى است ).(35)
(4) امام صادق (ع ) فرمود: هر گاه بنده ، بسيار استغفار كند (و از خداوند آمرزش خواهد) نامه عملش ، در حالى كه مى درخشد (به سوى خدا) بالا رود.(36)
(5) امام رضا(ع ) فرمود: مثل استغفار (و ريزش گناهان به سبب آن ) چون برگى است بر درختى كه (در فصل پاييز) بجنبد و آن برگ بريزد، و كسى كه از گناهى استغفار كند و باز آن را انجام دهد، مانند كسى است كه پروردگار خود را مسخره كند.(37)(1) امام صادق (ع ) درباره آيه ((رنگ خدايى بپذيريد!) و چه رنگى از رنگ خدايى بهتر است )) (بقره ((2)) آيه 138).(38)
فرمود: مقصود از رنگ (الهى ) همان اسلام است .
(2) امام صادق (ع ) فرمود: به وسيله اسلام ، خون شخص محفوظ ماند و امانت ادا شود و زناشويى حلال گردد؛ ولى ثواب بردن در گرو ايمان است .(39)
(شرح
: اسلام به معنى اقرار به شهادتين ، به وسيله زبان است و ايمان عقيده قلبى و رفتار عملى ، طبق موازين و مقررات اين دين شريف است .
پس كافرى كه با مسلمين مى جنگد، به محض اين كه شهادتين را بر زبان جارى كند، از لحاظ ظاهر يكى از افراد مسلمين محسوب مى شود و روا نيست كه مسلمانى به روى او شمشير بكشد، و چون امانتى به مسلمانى سپارد، بايد به او رد كند يا اگر كسى نزد او امانتى سپارد لازم است كه آن را به صاحبش برگرداند، و نيز مى تواند با زنى مسلمان ازدواج نمايد، اما ثواب و پاداشى كه خداوند در آخرت به كسى مى دهد، مربوط به ايمان و عقيده قلبى و مقررات شرعى است .(1) امام صادق (ع ) فرمود: گناه صغيره با تكرار و اصرار ورزيدن بر آن ، صغيره نماند و گناه كبيره - در صورت استغفار از آن - كبيره نباشد.(40)
(2) امام باقر(ع ) فرمود: اصرار بر گناه اين است كه كسى گناهى كند و 