سازد و تردید و ناباوری را برطرف می کند از کسی که خدای تعالی برای او نکوئی خواسته و او را به پیمودن راه حق موفق ساخته، و خود نیز راهی برای ورود ابلیس به وسیله گوش کردن به مزخرفات بیهوده گویان و یاوه سرایان و فتنه فریب خوردگان بر قلب خویشتن قرار نداده است.
و درمیان تمامی کسانی که از شیعه بار دانش به  دوش دارند وآن را از پیشوایان خود علیهم السلام نقل می کنند، اختلافی در این نیست که کتاب سلیم بن قیس هلالی متنی است از بزرگترین کتابهای متون که اهل علم آن را از ناقلان حدیث اهل بیت علیم السلام روایت کرده اند و قدیمی ترین آنها است زیرا همه آنچه این متن حاوی آن است منحصراً از رسول خدا صلی الله و علیه و آله و امیرالمومنین علیه السلام و مقداد و سلمان فارسی و ابوذر و معاصرینشان که در این خط بوده اند یعنی از کسانی که رسول خدا صلیا الله و علیه و آله و امیرالمومنین علیه السلام را دیده و از آن دو حدیث شنیده اند، نقل شده است، و آن کتاب از اصولی  است که شیعه به آن مراجعه می کند[کتب مرجع] و بر آن تکیه و اعتماد می نماید وما پاره ای از آنچه کتاب شامل آن است و غیر آن را از بیان چگونگی امامان دوازده گانه به وسیله رسول خدا صلی الله و راهنمائیش به آنها و خاطر نشان ساختن ویادکردن مکرر او از تعداد آنان گفته آن حضرت که فرمود: همانا امامان از فرزندان حسین نه نفرند که نهمین آنها قائمشان و ظاهر ایشان وباطن ایشان و برترینشان است در این کتاب آورده ایم که آن احادیث هر عذر و بهانه ای را قطع و هر شبهه ای را برطرف می سازد و ادعای هر باطل گو و مزخرفات هر بدعت گذار و گمراهی هر فریبکار را رد می کند و دلیل روشنی باست بر درستی امر این عده از امامان که برای هیچیک از آنان که ادعاهای نادرست و ناحق می کنند- کسانی که خود را به شیعه می بندند[بیگانگان] و شیعه از آنان به دو راست- چنین دلیلی فراهم نمی آید که بر درستی دعواها و نظرات خود مانند آن را بیاورند
و نه در هيچ يك از كتب اصول نيز كه شيعه به آن مراجعه مي كند و روايات صحيحء آن را نمي يابد. و الحمد لله رب العالمين
فصل نهم : در فضيلت ذكر خدا در مجالس كردن 
از حضرت رسول ص منقول است كه : مبادرت كنيد به سوى باغهاى بهشت پرسيدند كه كدام است باغهاى بهشت فرمود كه حلقه ها و مجمعهاى كه ياد خدا در آن كنند و حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام فرمود كه در همه جا خدا را ياد كنيد كه او با شما است .
در حديث معتبر منقول است كه : حضرت رسول ص از هيچ مجلسى برنمى خواستند هرچند اندكى نشسته باشند تا آنكه بيست و پنج مرتبه استغفار مى كردند.
در احاديث معتبره منقول است كه از رسول خدا ص كه ياد كننده خدا در ميان غافلان مانند كسى است كه جهاد كند در راه خاد در هنگام گريختن ديگران و چنين كسى ثواب او بهشت است .
در حديث صحيح از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : هر مجلسى كه در آن جمع شود نيكوكاران و بدكاران و برخيزند و ياد خدا در آن مجلس نكرده باشند آن مجلس در قيامت باعث حسرت و ندامت ايشان خواهد بود.
از حضرت رسول ص منقول است كه : هر گروهى كه در مجلسى جمع شوند و در آن مجلس ياد خدا نكنند و صلوات بر پيغمبر خود نفرستند آن مجلس حسرت و وبالست بر ايشان در روز قيامت .
در حديث صحيح از حضرت امام محمد باقر عليه السلام منقول است كه : نوشته است در توراتى كه تغيير نيافته است كه حضرت موسى عليه السلام از پروردگار خود سئوال كرد كه خداوندا مجلسى چند بر من مى گذرد كه تو را عزيزتر و جليل تر مى دانم از آنكه تو را در آن مجلس ياد كنم حقتعالى در جواب فرمود كه يا موسى نام من بردن و ياد كردن در همه حال نيكوست .
از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : حق تعالى فرمود اى فرزند آدم مرا ياد كن در مجمع مردم تا تو را ياد كنم در مجمعى كه بهتر از مجمع تو باشد.
در حديث ديگر فرمود كه حقتعالى مى فرمايد كه هر كه مرا ياد كند در ميان مجمعى از مؤ منان من او را ياد كنم در مجمع ملائكه .
از حضرت امام محمد باقر عليه السلام منقول است كه : هر كه خواهد در قيامت ثواب كامل بيابد در وقتى كه مى خواهد كه برخيزد از مجلس ‍ بگويد سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا يَصِفوُنَ وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلينَ وَالْحَمْدُلِلّهِ رَبِّ الْعالَمين .
در حديث ديگر منقول است كه : اين كفاره گناهان آن مجلس است .
موضوع ترك حيوانى در چهل روز يا بيشتر، از رياضات ساده و معمولى صوفيان است كه در ميان بسيارى از آنها رايج مى باشد. اين موضوع نيز برخلاف دستورات اسلامى است، زيرا روايات متعددى از پيغمبر اسلام(صلى الله عليه وآله) و على(عليه السلام) و ساير امامان عليهم السلام در مذمت اين عمل نقل شده است.

مرحوم شيخ حر عاملى در جلد سوم كتاب «وسائل الشيعة» كه از منابع معروف حديث ما است، ده حديث از معصومين(عليهم السلام) به اين مضمون نقل كرده است: «من ترك اللحم اربعين صباحا ساء خلقه»:«كسى كه چهل روز گوشت نخورد اخلاق او بد مى شود» و در چند حديث دستور داده شده كه در گوش چنين شخصى اذان بگوييد (شايد منظور اين است كه چون اين شخص از دستورات اسلام دور افتاده بايد روح ايمان را در او با اذان تجديد كنيد) و در يكى از آنها دارد كه چنين شخصى حتما قرض كند و گوشت بخورد و خدا قرض او را ادا مى كند!

از نظر طبى و بهداشتى هم ترك گوشت حيوانى در يك مدت طولانى، زيانهاى مسلمى دارد، همان طور كه افراط در خوردن گوشت هم بسيار زيان بخش است، بديهى است وقتى انسان انحراف جسمى و مزاجى پيدا كند آثارش در اخلاق و افكار او آشكار مى كردد، شايد اخبار مزبور هم اشاره به اين موضوع باشد.

بنابراين ترك حيوانى در چهل روز يا بيشتر، نه تنها انسان را به خدا نزديك نمى كند بلكه آثار سوئى در اخلاق و  اختلالاتى در مزاج و سلامت روح و جسم توليد مى نمايد.ما همه معتقديم كه اسلام يك دين اجتماعى و جهانى است كه بر پايه واقعيات زندگى و تكامل حقيقى انسان و پاره كردن پرده هاى خرافات و موهومات بنا شده است، روشن است چنين دينى با رياضاتى كه نمونه اش در بالا ذكر شد مبارزه مى كند، يك نمونه روشن از طرز گفتار و رفتار پيشوايان بزرگ اسلام همان است كه در نهج البلاغه مولى اميرمؤمنان على(عليه السلام) آمده است و با دقت در آن معلوم مى شود كه تفاوت ميان اين تعليمات با تعليمات صوفيان، تفاوت از زمين تا آسمان است. (1)

على(عليه السلام) در بصره به عيادت «علاء بن زياد حارثى» كه از دوستان و ارادتمندانش بود رفته بود، در ضمن گفتگوها «علاء بن زياد» عرض كرد: اى امير مؤمنان شكايت برادرم «عاصم بن زياد» را به شما عرض مى كنم.

فرمود: «مگر چه شده؟»

عرض كرد: عبايى بر خود پوشيده و از دنيا كناره گيرى كرده.

فرمود: «فوراً او را بياوريد».

همين كه «عاصم بن زياد» آمد، حضرت رو به او كرده و فرمود:

«اى دشمن جان خود! شيطان عقلت را ربوده، تو به زن و فرزند خود چرا رحم نكردى؟ گمان مى كنى خداوند نعمتهاى پاكيزه را بر تو حرام كرده است؟ تو در پيشگاه خدا كوچك تر از اين هستى»!

عاصم عرض كرد: اى ام