((عليه السّلام )) منقول است كه چون بطلب حاجت بيرون برويد در روبرويد كه در شب حاجت بر آورده نميشود.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:218.txt">فصل اول : در سوار شدن اسب و استر والاغ و انواع هريك  </a><a class="text" href="w:text:219.txt">فصل دوم : در آداب نگاه داشتن ورعايت حقوق چهارپايان  </a><a class="text" href="w:text:220.txt">فصل سوم : در آداب زين و لجام </a><a class="text" href="w:text:221.txt">فصل چهارم : در ادعيه و آداب سوارى</a><a class="text" href="w:text:222.txt">فصل پنجم : در آداب پياده رفتن  </a><a class="text" href="w:text:223.txt">فصل ششم : در نگاه داشتن شتر و گاو و گوسفند </a><a class="text" href="w:text:224.txt">فصل هفتم : در آداب خريدن و نگاه داشتن حيوانات </a><a class="text" href="w:text:225.txt">فصل هشتم : دربيان مجملاحوال و اقسام حيوانات </a><a class="text" href="w:text:226.txt">فصل نهم : در فضيلت تجارت كرد و طلبحلال نمودن </a><a class="text" href="w:text:227.txt">فصل دهم : دربيان آداب تجارت</a><a class="text" href="w:text:228.txt">فصل يازدهم : درفضيلت زراعت كردن ودرخت كشتن</a><a class="text" href="w:text:229.txt">فصل دوازدهم : در آداب زراعت كردن و درخت كشتن</a></body></html>فصل اول : در سوار شدن اسب و استر والاغ و انواع هريك  
ازحضرت رسول ((صلّى اللّه عليه وآله وسلم )) منقول است كه از سعادت آدمى است كه چهارپاى رهوارى داشته باشد.
ازحضرت صادق ((عليه السّلام )) منقول است كه چهار پا نگاهداريد كه زينت شماست و كارهاى شما بآن ساخته ميشود وروزيش بر خداست .
از حضرت امام محمد باقر ((عليه السّلام )) منقول است كه از بدى زندگانى است چهارپاى بد نگاه داشتن .
از حضرت صادق ((عليه السّلام )) فرمود كه هركه چهارپائى بخرد سواريش از اوست و روزيش بر خداست .
در حديث دگر فرمود كه از سعادت مؤ من است كه چهارپائى داشته باشد كه براى حوائج خود و كارسازى برادران مؤ من بر آن سوارشود.
در حديث ديگر منقول است كه آنحضرت فرمود به يونس بن يعقوب كه الاغى نگاهدار كه بارت را بردارد بدرستيكه روزيش بر خداست راوى گفت كه الاغى خريدم چون سه سال شد حساب خرج خود كردم هيچ زيده نشده بود.
در روايت ديگر منقول است كه حضرت امام موسى ((عليه السّلام )) از ابن طيفور پرسيدند كه بر چه چيز سوار ميشوى گفت بر الاغى فرمود كه بچند خريده ؟ گفت سيزده اشرفى حضرت فرمود اين اسرافست كه الاغى بخرى باين قيمت و يابوئى نخرى گفت خرج يابو بيشتر است فرمود آن كسى كه خرج الاغ را ميرساند خرج يابو را هم ميرساند مگر نمى دانى كه هركه اسب نگاه دارد و انتظار خروج ما اهل بيت بكشد و دشمن ما را بخشم آورد بنگاهداشتن آن اسب حقتعالى روزيش برساند و سينه اش را گشاده گرداند و آرزوهايش را برآورد و ياور اوست بر حوائج .
در روايت ديگر منقول است كه روزى حضرت امام موسى ((عليه السّلام )) بر استرى سوار شدند شخصى از مخالفان گفت كه اين چه چهار پاست كه سوار شده كه از پى دشمن نميتوان دواند و بر روى آن جنگ نميتوان كرد؟ حضرت فرمود كه رفعت و سرافرازى است را ندارد و مذلت الاغ را ندارد و بهترين امور وسط آنهاست .
درحديث ديگر از آنحضرت منقول است كه هركه ببندد است پدر ومادر عربى هر روز ازنامه عمل او سه گناه محو شود و يازده حسنه نوشته شود و هراسبى ببندد كه يكى از پدر و مادرش غير عربى باشند هر روز از نامه عمل او دوگناه محو شود و هفت حسنه براى او نوشته شود و هر كه يابوئى ببندد براى زينت خود و برآوردن كارهاى خود يا دفع دشمن خود هر روز يك گناه از نامه عملش محو شود و شش حسنه براى او نوشته شود.
در رويات معتبره اسز رسول خدا ((صلّى اللّه عليه وآله وسلم )) منقول است كه خير و نيكى بر پيشانى اسبان بسته است تاروز قيامت .
در حديث ديگر از حضرت امام موسى منقول است كه هركه نگاه دارد است سرخ موئى كه در پيشانيش سفيد بسيار يا كمى موبوده باشد و اگر سفيدى پيشانيش تا بينى آمده باشد و چهار دست وپايش سفيد باشد بهتر است نزد من پس خانه كه چنين است در آنخانه باشد فقر و پريشانى داخل آنخانه نميشود و مادام كه آن اسب در ملك آنشخص داخل است ظلمى در خانه او داخل نميشود.
ازحضرت امام محمد تقى ((عليه السّلام )) منقول است كه هركه از خانه خود يا خانه ديگرى بيرون آيد درآيد در اول روز و اسب آل پيشانى سفيدى را ببيند كه در دست وپايش هم سفيدى باشد در آنروز بغير خوشحالى نبيند و اگر سفيدى پيشانيش تا پائين بينى آمده باشد پس ‍ نهايت خوشحالى در آنروز اورا رو دهد و اگر پى كارى رود وچنين اسبى را ببيند آن حاجتش بر آورده ميشود.
در حديث ديگر فرمود حضرت امير المؤ منين ((عليه السّلام )) چهار اسب از يمن بهديه آوردند براى حضرت رسول ((صلّى اللّه عليه وآله وسلم )) پرسيدند كه در ميان آنها اسبى هست كه نشان سفيدى داشته باشد؟ حضرت امير المؤ منين ((عليه السّلام )) عرضكرد بلى است آل نشان دار هست آنحضرت فرمود از براى من نگاهداريد باز فرمود كه دو كهرنشان دار هست فرمود كه از براى امام حسن و امام حسين ((عليه السّلام )) نگاه داريد پس فرمود كه چهار اسب سياه يك رنگ هست فرمود كه آنرا بفروش و صرف عيال خود كن كه مباركى و ميمنت اسب در نشانهاى سفيد است و گويا در اينحديث مراد نشان سفيد دست و پاباشد.
حضرت امام موسى ((عليه السّلام )) فرمود كه درچهار پايان بودن يكرنگ كراهت دارد مگر الاغ و استر و نشانهاى سفيد در استر والاغ كراهت دارد و نشان سفيد كه پيشانى استر كراهت دارد و نشان سفيديش تابينى كشيده باشد و آنهم پرخوب نيست .
از حضرت امام محمد باقر منقول است كه بهترين چهارپايان نزد من الاغ است .
از حضرت رسول خدا ((صلّى اللّه عليه وآله وسلم )) منقول است كه ميمنت اسب در سرخ و سياه پيشانى سفيد است كه سه دست و پايش سفيد و دست راستش سفيدى نداشته باشد وازطرخان دلال چهار پا منقول است كه حضرت صادق ((عليه السّلام )) از من طلبيدند استرسياهى كه زيرشكم وميان پاهايش و دهانش سفيد باشد.
فصل دوم : در آداب نگاه داشتن ورعايت حقوق چهارپايان  
در حديث معتبر از حضرت رسول خدا ((صلّى اللّه عليه وآله وسلم )) منقول است كه چهار پا را بر صاحبش شش حق هست بايد كه ابتدا كند بعلف دادن آن چون فرود آيد وهرگاه كه به آب برسد برابر او عرض كند كه اگر خواهد بخورد وبر رويش چيزى نزند كه تسبيح پروردگار خود ميگويد و بر روى آن سواره نه ايستد مگر دروقتى كه جهاد كند در راه خدا و زياده از توانائى آن بارش نكند و تكليف رفتار آنقدر بكند كه طاقت داشته باشد.
از حضرت صادق ((عليه السّلام )) مثل اين منقول است و زياده بر اين فرمود كه برويش داغ نكند.
ازحضرت امير المؤ منين ((عليه السّلام )) منقول است كه هركه چهارپائى را در سفر ببرد وچون فرود آيد اول آنرا آب و علف بدهد پيش از آنكه خود چيزى بخورد.
حضرت رسول خدا ((صلّى اللّه عليه وآله وسلم )) فرمود كه كس بر يك چهار پا رديف نشود كه يكى از ايشان ملعونست يعنى آنكه پيش ‍ نشسته است .
در حديث ديگر منقول است كه آن حضرت شترى را ديدند كه بار بر پشت است و پايش بسته است فرمود كه صاحب اين شتر را بگوئيد كه مستعد باشد كه اين شتر با او در قيامت خصومت خواهد كرد.
در حديث معتبر منقول است كه قطار ش