.
2.ابوالجارود از امام باقرع روایت کرده است گوید: به آن حضرت عرض کردم : مرا دستوری فرمائید، پس فرمود: ترا به پرهیزگاری سفارش می کنم ونیز به این که خانه نشین بای و در گردهمائی و جمع این مردم شرکت و فعالیتی نکنی، واز آنان که از خاندان ماخروج می کنند دور باش که آنان چیزی به دست ندارند و به چیزی هم نائل نمی شوند، بدانکه بنی امیه را حکومتی است که مردم توان باز ستاندنش راندارند و برای اهل حق دولتی است که چون فرارسد خداوند زمامش را به هرکس ازما خاندان بخواهد می سپارد ، پس هر کس از شما آن را دریافت، نزد ما در مقام بلند خواهد بود واگر پیش از آن دولت وفات یافته باشد خداوند برایش نیکی خواسته است. بدانکه هیچ گروهی برای طرف ساختتن ستم یا عزت بخشیدن دینی قیام نمی کند مگراینکه مرگ و گرفتاری دامنگیرش می شود، تا اینکه جمعیتی به پا خیزند که با رسول خد ا ص در بدر بوده اند که کشتگان به خاک سپرده نشود و به خاک افتادگانشان از زمین برداشته نشود و زخمیان درمان نگردد، عرض کردم: آنان کیانند؟ فرمود: فرشتگان
3. ابوالجارود گوید: شنیدم امام باقرع می فرمود: کسی از ما خاندان نیست که به دفع ستمی یا فراخواندن به سوی حقی بر خیزد مگر اینکه گرفتاری دامنگیرش می شود تا آنگاه که جمعیتی که در بدر حضور  داشته قیام نماید، که کشتگانش به خاک سپرده نشود و زخمیانش درمان نگردد، عرض کردم: منظور [امام باقر ع] چه کسانی است؟ فرمود: فرشتگان
4.حارث بن عبدالله اعور همدانی گوید: امیرالمومنین ع برمنبر کوفه فرمود: چون خاطب هلاک شود و صاحب زمان روی برتابد ودلهائی باقی بماند که زیر و رو گردد[پس] پاره ایاز آنها دلهائی پر خیر و برکت وپاره ای بی خیر و برکت باشند، آروزومندان هلاک شوند واز هم گسیختگان پراکنده شوند و مومنان بر جای بمانند و چقدر اندک اندسیصد نفریا چیزی بیشترند، جماعتی به همراه ایشان خواهند جنگید که همراه رسول خدا ص در روز بد جنگدیدند، نه کشته می شوند نه می میرند.
معنی فرمایش  امیرالمومنین ع که : صاحب عصر روی گرداند مراد آنحضرت صاحب نا پیدای همین زمان ا ست که به خاطر تدبیر خداوند که واقع شده از دیدگان این مردم روی برتافته است ، سپس می فرماید: ودلهائی به جای بماند که پاره ای پرخیز وبرکت وبعضی  بی خیر وبرکت است و مراد از آن، دلهای شیعیان است که در این غیبت و سرگردانی دگرگون می شود، پس هر که از آنان بر حق پایدا رباشد( مخصب) پرخیز و برکت و هر که از حق به گمراهی و گفتارباطل گراید( مجدب)بی خیر وبرکت است، پس امیرالمومنین ع فرموده: آرزومندان هلاک گردند این نکوهش آنان است و آنان کسانی اندکه در امر خدا شتاب جوئی می کنند ودر مقام و درمقام تسلیم نیستند و این مدت را طولانی می پندارند پس قبل از آنکه فرجی ببینندمی میرند آنگاه خداوند از اهل صبر  وتسلیم کسی را که بخواهد به جای می گذاردتا به مرتبه شایسته اش برساند وآنان مومنان و افرادی با اخلاص  اند و تعدادشان اندک است که آن حضرت شماره آنان را سیصد نفر و افرادی با اخلاص اند و تعداد شان اندک است که آنحضرت شماره آنان مومنان و افرادی با اخلاص اند وتعداشان اندک است که آن حضرت شماره آنان را سیصد نفر و یا بیشتر فرموده است، افرادی که بواسطه نیروی ایمان ودرستی یقینشان خداودن برای یاری ولی خود و جنگیدن با دشمن خویش به  آنان اهلیت عطا فرموده است، و آنان همانگونه که در روایت آمده، به هنگام مستقر شدن آن حضرت درمقر حکومتی  خود وسرآمدن جنگ، نمایندگان وحکمرانان منصوب از طرف آن حضرت در روی زمین خواهند بود. سپس امیرالمومنین عیله السلام فرمود: به همراه آنان جماعتی می جنگند که همراه رسول خدا صدر بدر جنگیده اند نه کشته می شوند و نه می میرند منظور او این است که خدای عز وجل این سیصد و چند نفر اصحاب خالص حضرت قائم علیه السلام را به وسیله فرشتگان روز بدر یاری می فرماید و آنان نیروی رزمی آن حضرت اند، خداوند مارا از کسانی قرار دهد  که اهلیت یاری دینش را در رکاب ولیش به  انان عطا فرموده،ودر این مورد با ما چنان رفتار کند که او را سزا است.
5. ابوالمرهف گوید: امام صادق ع فرمود: محاضیر( اسبان تندرو در مسابقه) هلاک شدند، گوید : عرض کردم محاضیر چیست>؟ فرمود: همان شتابجویان( که خواستار شتاب و زودتر فرارسیدن امر خدا از موعد مقرر آن شدند) و مقربون ( کسانی که قائلند فرج نزدیک است) نجات یافتند، وقلعه بر پی ها و میخ هایش استوار ماند،خانه های خود را باشید ( فعالیتهای سیاسی نکنید  و بی طرف بمانید) که غبار فتنه ب  زیان کسی است که آن را برانگیزد، هیچگاه آنان را برای شما گرفتاری و مصیبتی تدارک نمی بینند مگر اینکه خداوند مشغولیتی برای آنان پیش می آورد، مگر کسی که خود متعرض ایشان شود( خود خویشتن را دم تیغ آنان دهد)
6. ابوبکر حضر می گوید: من و أبان بر ا مام صادق ع وارد شدیم واین مقارن با زمانی بود که پرچمهای سیاه در خراسان ظهور کرده بود، عرض کردیم: نظرشما چیست؟ آن حضرت فرمود: در خانه  های خود بنشینید ، هر گاه دیدید ما بر مردی گرد آمده ایم شما نیز با سلاح به یاری ما برخیزید( به سوی ما بشتابید)
7. علیبن اسباط بواسطه یکی از یارانش از  امام صادق ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: زبانهایتان را نگاه دارید و  در خانه های خود بنشینید که هرگز کاری که مخصوص شما باشد دامنگیرتان نشود بلکه همگانی باشد و همواره زیدیه سپر بلای شما باشند.
8.عبدالرحمن بن کثیر گوید: روزی خدمت امام صادق ع بودم ومهزم اسدین نیزنزد آن حضرت بود وگفت : خداوند مرا فدایت کند این امر[که منتظرش هستید] کی واقع خواهد  شد که [بر ما] بسیار به درازا کشید، پس آن حضرت فرمود: [ای مهزم] آرزومندان خطا کردند و شتابجویان هلاک شدند و آنان که در مقام تسلیم اند نجات یافتند و به سوی ما باز خواهند گشت.
9.عبدالرحمن بن کثیر از امام صادق ع روایت کرده درباره این آیه که می فرماید: امر خداوند به زودیفرا می رسد در آمدنش شتاب نکنید آن حضرت فرمود: آن امرما  است، خدای عز و جل امر فرموده  که در مورد آن شتاب نشود تا آنکه [خداوند] او را با سه [لشکر] یاری فرماید که عبارتند از: فرشتگان،مومنان و هراس،وخروج آن حضرت همانند هجرت رسول خدا ص  استو این برابر فرمایش خدای تعالی است که : همچنان که پروردگارت تو را به حق و راستی از خانه ات به در آورد.
10- صالح بن میثم و بحیی بن سابق از امام باقر ع روایت کرده اند که آن حضرت فرمود: اصحاب محاضیر (تندروان) هلاک شدند و مقربون (که فرج را نزدیک می شمارند) نجات یافتند و قلعه بر میخها و پی های استوارش پابرجا ماند، همانا پس از اندوه و تنگدلی گشایشی شگرف خواهد بود.
11-ابوخالد کابلی گوید: علی بن الحسین ع فرمود: دوست می داشتم رهایم می گذاشتند (ازاد بودم) با مردم سه کلمه سخن می گفتم سپس خداوند هر گونه اراده می فرمود درباره من رفتار می کرد اما عهدی با خدا بسته ایم که صبر پیشه کنیم و بعد این آیه را تلاوت فرمود: «ولتعلمن نباه بعد حین» ( و خبر آن را پس از مدتی البته خواهید دانست) ونیز کلام