.
421 آل عمران ، 96.
422 نهج البلاغه ، خطبه 192.
423 در حديث مى خوانيم : رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله هر روز، هفتاد مرتبه استغفار مى نمود، با اينكه او معصوم بود و هيچ گناهى نداشت .
424 تفسير صافى والميزان .
425 جمعه ، 2.
426 بقره ، 258.
427 انبياء، 58.
428 شعراء، 83.
429 بسيار افرادى كه اهل ايمان بودند، ولى مرتد وكافر شدند. (آمنوا ثم كفروا) نساء، 137.
430 تفسير برهان .
431 امام صادق عليه السّلام شقاق و ستيزه جويى را كفر مى داند. تفسير مجمع البيان و راهنما.
432 قصص ، 88.
433 آية اللّه جوادى ، تفسير موضوعى ، ج 5، ص 132.
434 تفسير نورالثقلين ، ج 1 ص 136.
435 همانگونه كه در روايات به كسى كه آخرت خويش را فداى دنيا كند مجنون ، و به پيروان رهبر فاسد فقير، و آن كس كه دين خود را از دست بدهد، غارت زده گفته شده است .
436 توبه ، 105.
437 احزاب ، 33.
438 نحل ، 120.
439 تفسير مجمع البيان .
440 در واژه ((لئن )) حرف لام براى جواب قسم است .
441 فتح ، 29.
442 بقره ، 159.
443 انبيا، 90.
444 تفسير نورالثقلين ، ج 1 ص 139.
445 فتح ، 2.
446 بحار، ج 22، ص 483.
447 بحار، ج 6، ص 211 و 303.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:423.txt">تفسير آيه : (151)</a><a class="text" href="w:text:424.txt">تفسير آيه : (152)</a><a class="text" href="w:text:425.txt">تفسير آيه : (153)</a><a class="text" href="w:text:426.txt">تفسير آيه : (154)</a><a class="text" href="w:text:427.txt">تفسير آيه : (155)</a><a class="text" href="w:text:428.txt">تفسير آيه : (156)</a><a class="text" href="w:text:429.txt">تفسير آيه : (157)</a><a class="text" href="w:text:430.txt">تفسير آيه : (158)</a><a class="text" href="w:text:431.txt">تفسير آيه : (159)</a><a class="text" href="w:text:432.txt">تفسير آيه : (160)</a><a class="text" href="w:text:433.txt">تفسير آيه : (161)</a><a class="text" href="w:text:434.txt">تفسير آيه : (162)</a><a class="text" href="w:text:435.txt">تفسير آيه : (163)</a><a class="text" href="w:text:436.txt">تفسير آيه : (164)</a><a class="text" href="w:text:437.txt">تفسير آيه : (165)</a><a class="text" href="w:text:438.txt">تفسير آيه : (166)</a><a class="text" href="w:text:439.txt">تفسير آيه : (167)</a><a class="text" href="w:text:440.txt">تفسير آيه : (168)</a><a class="text" href="w:text:441.txt">تفسير آيه : (169)</a><a class="text" href="w:text:442.txt">تفسير آيه : (170)</a><a class="text" href="w:text:443.txt">تفسير آيه : (171)</a><a class="text" href="w:text:444.txt">تفسير آيه : (172)</a><a class="text" href="w:text:445.txt">تفسير آيه : (173)</a><a class="text" href="w:text:446.txt">تفسير آيه : (174)</a><a class="text" href="w:text:447.txt">تفسير آيه : (175)</a><a class="text" href="w:text:448.txt">تفسير آيه : (176)</a><a class="text" href="w:text:449.txt">تفسير آيه : (177)</a><a class="text" href="w:text:450.txt">تفسير آيه : (178)</a><a class="text" href="w:text:451.txt">تفسير آيه : (179)</a><a class="text" href="w:text:452.txt">تفسير آيه : (180)</a><a class="text" href="w:text:453.txt">پاورقی</a></body></html>تفسير آيه : (151) كَمَآ اءَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولاً مِنْكُمْ يَتْلُواْ عَلَيْكُمْ ءَايَتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُونُواْ تَعْلَمُونَ
ترجمه آيه : 
همانگونه (كه براى هدايت شما) رسولى در ميان شما از نوع خودتان فرستاديم تا آيات ما را بر شما بخواند و شمارا تزكيه كند و كتاب و حكمت بياموزد و آنچه نمى توانستيد بدانيد، به شما ياد دهد.
نكته ها: 
O كلمه ((تلاوت )) از واژه ((تِلو)) به معناى پى درپى است و به خواندنى كه پى درپى ، با نظم صحيح و مناسب وبرخوردار از نوعى قداست باشد، اطلاق مى شود. كلمه ى ((تزكيه )) به معناى رشد و نمو و پاك كردن است . تعليم كتاب ، آموختن آيات و احكام آسمانى است و تعليم حكمت ، دادن تفكّر و بينش صحيح است .
O بعثت پيامبر اسلام ، نتيجه استجابت دعاى حضرت ابراهيم است كه از خداوند خواست : (وابعث فيهم رسولاً منهم يتلوا عليهم آياتك ...)(448) خدايا! در ميانشان پيامبرى مبعوث كن كه آيات ترا بر آنان بخواند. پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله نيز مى فرمود: ((انا دعوة ابى ابراهيم )) من همان استجابت دعاى پدرم ابراهيم هستم .
پيام ها: 
1 رهبرى موفق است كه از خود مردم ، در ميان مردم و هم زبان مردم باشد. (ارسلنا فيكم رسولا منكم )
2 تزكيه بر تعليم مقدّم است . (يزكّيكم و يعلّمكم )
3 آموزش دين ، محور اصلى است و آموزش هاى ديگر، در مراحل بعد از آن است . ابتدا (يعلّمكم الكتاب و الحكمة ) وپس از آن (يعلّمكم ما لم تكونوا تعلمون )
4 انسان براى شناخت بسيارى از حقايق ، نيازمند وحى است . بجاى ((ما لاتعلمون )) فرمود: (مالم تكونوا تعلمون ) تا يادآور شود كه اگر انبيا نبودند، انسان براى آگاهى از امورى همچون آينده ى خود و جهان ، راه به جايى نداشت .تفسير آيه : (152) فَاذْكُرُونِى اءَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُواْ لِى وَلاَ تَكْفُرُونِ 
ترجمه آيه : 
پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم ، و براى من شكر كنيد و كفران نورزيد.
نكته ها: 
O خداوند در برخى آيات مى فرمايد: (اذكروا نعمتى )(449) نعمت هاى مرا ياد كنيد. ولى در اين آيه مى فرمايد: (اذكرونى ) ياد خود من باشيد. و اين بخاطر درجات شناخت و معرفت مردم است . بگذريم كه ياد خداوند، زمينه ساز شكر است و لذا بر شكر مقدّم شده است . اين آيه ، نشانگر نهايت لطف خداوند به بنده است . انسانى كه جهل ، فقر، فنا و حقارت ، از ويژگى هاى اوست ، چقدر مورد لطف قرار گرفته كه خداوندِ عليم ، غنى ، باقى و عزيز به او مى گويد: مرا ياد كن تا ترا ياد كنم . مگر ياد كردن ما چه ارزشى دارد؟ مگر نه اين است كه ياد كردن ما نيز خود توفيقى از سوى اوست ؟
O ياد كردن خدا تنها با زبان نيست ، با دل و جان بايد خدا را ياد كرد. ياد خدا هنگام گناه و دست كشيدن از آن ، ياد واقعى است . و بهترين نوع ياد كردن خداوند، نماز است كه فرمود: (اقم الصلوة لِذكرى )(450)
O با اينكه شكر، يكى از مصاديق ذكر خداست ، ولى نام آن جداگانه در كنار ذكر آمده و اين نشانه ى اهميّت شكر، به عنوان مصداق بارز ذكر است .
O خداوند، با انسان داد وستد مى كند و هيچ كارى از انسان را بى بهره نمى گذارد: (اذكرونى اذكركم )، (اوفوا بعهدى اوف بعهدكم )(451)، (فافسحوا يفسح الله لكم )(452)
O امام باقرعليه السّلام در ذيل اين آيه ، يكى از مصاديق ذكر خدا را، تسبيحات حضرت زهرا شمردند كه 34 مرتبه اللّه اكبر، 33 مرتبه الحمدللّه و 33 مرتبه سبحان اللّه مى باشد.(453)
O موانع ذكر خداوند:
الف : شيطان . (انساهم ذكر اللّه )(454) شيطان ، آنها را از ياد خدا غافل كرد.
ب : تكاثر و رقابت ها. (اءلهيكم التَّكاثُر)(455) شما را افزون خواهى ، سرگرم ساخت .
ج : آرزوها و خيال . (و يُلهِهم الاَمَل )(456) آرزو، آنها را سرگرم نمود.
O اثرات ياد خدا:
# ياد نعمت هاى او، رمز معرفت و شكر اوست .
# ياد قدرت بى پايان او، رمز توكّل به اوست .
# ياد علم و آگاهى او، رمز حيا و تقواى ماست .
# ياد الطاف او، رمز محبّت به اوست .
# ياد عدالت او، رمز خوف از اوست .
# ياد امدادهاى او، رمز اميد و رجاست .
پيام ها: 
1 خداوند، به انسان شخصيّت مى بخشد ومقام انسان را تا جايى بالا مى برد كه مى فرمايد: تو ياد من باش ، تا من هم ياد تو باشم . (اذكرونى اذكركم )
2 كسانى مشمول لطف خاصّ هستند، كه همواره به ياد خدا باشند.(اذكرونى اذكركم )
3 ذكر خدا و نعمت هاى او، زمينه ى شكر و سپاس است . چنانكه غفلت از ياد خدا، مايه ى كفران است . (اذكرونى ، اشكروا لى و لاتكفرون )تفسير آيه : (153) يََّاءَيُّهَا الَّ