یم؟ ( تا از من فرزندی به هم نرسد) پس رسول خدا ص به او فرمود : خداوند از آنچه شدنی است فارغ گردیده است ( یعنی قضای الهی چنین رفته است)
2. عبدالله بن عباس گوید: رسول خدا ص به پدرم فرمود: ای عباس وای بر ذریه من از دستفرزندان تو و وای بر فرزندان تو از دست تبار من، عباس عرض کرد: ای رسول خدا آیا از زنان دوری نکنم؟ یا شاید گفت: ایا خودرا مقطوع ا لنسل نسازم؟ رسول خدا ص فرمود: همانا علم خدای عز و جل بر آن جاری شده و امور به دست اوست، واین ارم درباره فرزندان من واقع خواهدشد.
3. اصبغ بن نباتۀ از  امیرالمومنین روایت کراده که آن حضرت فرمود: پس از یک صد وپنجاه سال شما را فرمانروایانی کافر، امینانی( به ظاهر ) که خیانت پیشه اند وبازرسانی که خود فاسق ا ند خواهد بود، در نتیجه بازرگانان بسیار وسودها اندک می شود، ربا رواج می یابد و زنازادگان فراوان می گردند و زناکاری  زیاد می شود و معارف دین ناشناخته می ماند، و هلالها معظم می گردد و زنان به زنان بسنده می کنند و مردان به مردان. ( مترجم گوید مقصوداز تعظم الاهلۀ را ندانستم و به ظاهرش ترجمه نموده وپاره ای اهله را جمع هلال به معنی غلام زیبا روگرفته ان و العلم عندالله)
مردی از امیرالمومنینیع نقل می کند که: هنگامی که آن حضرت این حدیث را بیان می کرد مردی برخاسته گفت: یا امیرالمومنین در چنان دورانی ما چه کنیم؟ آن حضرت فرمود: بگریزید، بگریزید که پیوسته عدل خداونید بر این امت سایه گسترده است مادام که علمانی دینی به سوی فرمانروایان نگروند و مادام که همچنان نیکوکاران، زشتکاران را باز می دارند، پس اگر چنین نکنند وآن گاه از زشتگاران اظهار تنفر کنند ( یا استغفار) و گویند: لااله الا الله ( یعنی اگر نهی از منکر و امر به معروف را رها کنند و از فاسقان تنفر جویند و یا استغفار کنند و لااله الا الله گویند) خداوند در عرش خویش فرماید: دروغ می گوئید و آن کلمه را از سر راستی واخلاص نمی گوئید.
4. ابوصادق از امیرالمومنین ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: دولت بنی عباس به آسانی و بدون اینکه مشکلی در آ باشد صورت می¬گیرد،اگر ترک و دیلم و سند و هند و بربر و طیلسان علیه آنان با هم گرد آیند نیز نمی توانند آن را از قدرت بر کنار کنند وپیوسته د رنعمت وکامکاری حکومت خویش به سر خواهند برد تا اینکه طرفداران وکارکنان دولتی ایشان از آنان کناره جوئی کنند وخداوند برآنان (علجی) یعنی گبر بی دینی را چیره گرداند اوازهمانجا خروج می کند که حکومت ایشان از آنجا آغاز شده ، بر هیچ شهری نمی گذرد مگر آن را سرنگون می سازد، و هیچ نعمتی نمی ماندن مگر اینکه آن را از بین می برد،وای بر کسی که با او به ستیز برخیزدف پس پیوسته اینچنین خواهد بود تا به پیروزی رسد و پیروزیش را به مردی از خاندان من بسپارد، که به حق سخن گوید و بدان عمل کند.
ابوعلی ( محمد بن همام بن سهیل) گوید: اهل لغت می گویند علج به معنی کافر است. و باز کسی است که خشن باشد، و باز به معنی فرومایه، و نیز به معنی کسی است که در کارش جدی و سختگیر باشد. و امیرالمومنین علی بن ابی طالب ع به دو نفر که نزد او بودند فرمود: شما از دین خود به کفر روز می آورید، و آن دو نفر از عرب بودند. 
5. محمدبن مسلم از امام صادق ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: همانا پیش از قیام قائم ع نشانه هائی خواهد بود از جمله: آزمایش (به گرفتاری) از جانب خدای تعالی برای بندگان با ایمان، عرض کردمک آن آزمایش چیست؟ فرمود: همان فرمایش خدای عز وجل است که و لنبلونکم بشیء من ا لخوف والجوع و نقص من الاموال و  الانفس- الخ: و حتماً شما را به چیزی( به اندکی) از ترس و گرسنگی وکاهش در مالها و جانها( عمرها) وفرزندان خواهیم آزمود و بردباران را بشارت ده آن حضرت فرمود: حتماً شما راخواهیم آزمود یعنی مومنان را به چیزی از ترس از پادشاهان فلان خاندان در پایان سلطنتشان وگرسنگی با گرانی نرخهایشان و کاستی در مالها منظور خراب شدن بازرگانی و کم شدن رشد و سود در آن، و جانها حضرت(درباره آن) فرمود: یعنی مرگ زود رس و میوه ها کم شدن باروری آنچهکاشته می شود وکمبود برکت میوه ها و محصولات مراد است، وبردباران را بشارت ده بدان هنگام به خروج قائم ع سپس به من فرمود: ای محمد این تأویل آن است، همانا خدای عز و جل می فرماید: و تأویل آن را جز خدا و پایداری در علم کسی نمی داند.
6. ابوبصیر گوید: امام صادق ع فرمود: ناگزیر باید پیش از آمدن قائم ع سالی باشد که مردم در آن سال گرسنه بمانند وآنان را ترسی سخت از کشتار وکاهش در مالها و کم شدن عمرها و محصولات فراگیرد که  این در کتاب خداوند بسیار آشکار است سپس ا ین آیه را تلاوت فرمود: و شما را حتماً به چیزی از ترس و گرسنگی وکاهش در اموال و جانها و میوه ها خواهیم آزمود و بردباران را بشارت ده.
7. جابر جعفی گوید: از  امام باق ع سئوال کردم از معنی فرمایش خدای تعالی و ما شما را حتماً خواهیم آزمود به چیزی از ترس و گرسنگی تا آخر آیه پس آن حضرت فرمود : ای جابر آن دارای معنی خاص و معنی عام است، واما وجه خاص از گرسنگی در کوفه است که خداوند آن را به دشمنان آل محمد در شام واقع می وشد که ترس و گرسنگی که [هرگز] نظیر آن گریبانگیرشان نشده آنان را فرا می گیرد، واما گرسنگی قبل از قیام قائم ع روی می دهد و ترس پس از قیام قائم ع واقع می شود.
8. داود دجاجی از امام  باقر ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: از امیرالمومنین ع سئوال شد درباره فرمایش خدای تعالی: واختلف الاحزاب من بینهم( و گروه های مردم در میان خود اختلاف کردند) فرمود: از پدید آمدن سه چیزی منتظر فرج باشید: گفته شده: ای امیرالمومنین آنها کدامند؟ پس فرمود: اختلاف اهل شام درمیان خود وپرچمهای سیاه از خراسان، و وحشتی در ماه رمضان،پرسیده شد:وحشت در ماه رمضان چیست؟ فرمود: مرگ نشنیده اید فرمایش خدای عز و جل را در قرآن ان نشأ ننزل علیهم من السماء آیۀ الخ : ( اگر ما بخواهیم از آن آسمان آتی بر ایشان فروفرستیم که گردنهای ایشان برای آن خاضع و ذلیل گردد) آن همان نشانه ای است که دوشیزگان پردگی را از پس پرده هایشان بیرون کشد و خفه را بیدا و بیدار را به وحشت می افکند.
9. عمر بن حنظله از  امام صادق ع روایت  کرده که آن حضرت فرمود: قائم را پنج نشانه است: [پیدایش] سفیانی، و یمانی، وصیحیهای از آسمان، و کشته شدن نفس زکیه و فرورفتن زمین در بیداء (دشت)
10. داود بن سرحان از امام صادق ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: سالی که درآن صیحه رخ می دهد پیش از ان در ماه رجب نشانه ای است، عرض کردم: آن کدام است؟ فرمود: چهره ای درما بر دمد ودستی بیرون آید.
11. عبدالله بن سنان از امام صادق ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: وقوع نداء از امور حتمی  است، و سفیانی از امور حتمی است و یمانی از امور حتمی است و کشته شدن نفس زکیه از امر حتمی، وکف دستی که از افق آسمان بیرون می اید از امور حتمی است، و اضافه فرمود: ونیز وحشتی در ماه رمضان که خفته را بیدار گرداند و شخص بیدار را به وحشت افکند و دوشیزگان پردگی رااز پس پرده هایشان بیرون کند.