
12. احمدبن محمد بن أبی نصیر از امام رضا ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: پیش از اینامر،سفیانی و یمانی و مروانی و شعیب بن صالح باید ظاهر شوند پس چگونه این شخص ( یعنی محمد بن ابراهیم بن اسماعیل که معروف به ابن طباطبا است) چنین ادعا می کند؟ ( یعنی ادعای مهدویت می کند و خود را قائم آل محمد می داند)
13. ابوبصیر از امام باقر ع روایتکرده که  آن حضرت فرمود: هنگامی که آتشی را شبیه هردی رنگ زرد و سرخ بسیار بزرگ مشاهده کردید که از [جانب ] مشرق سه روزیا هفته ای سرزده است، پس چشم به راه فرج آل محمد ع داشته باشید ان شاء الله عز و جل که خداوند عزیز و حکیم است، سپس فرمود: آن صیحه که در آن ا ست] همان آوای بس بلند جبریئل ع بدین مردمان است، بعد فرمود: ندار کننده ای از آسمان به نام حضرت قائم  ع ندا سر می دهد و هر که درمشرق و مغرب است می شنود، هیچ خفته ای نمی ماند مگر اینکه بیدار می گردد،وهیچ ایستاده ای نمیماند مگر ا ین که می نشیندف و هیچ نشسته ا ی نمی ماند مگر اینکه از وحشت آن صدابر دو پای خویش برمی خیزد، پس خداوند هر که را بدان آوا عبرت پذیرد و پاسخ گوید مورد رحمت قرار دهد که آن صدای نخستین  آوای جبرئیل روح الامین ع است.
سپس فرمود: آن صدا در ماه رمضان در شب جمعه شب بیست وسوم است، پس در آن تردید نکنید، بشنویدواطاعت کنید، و در پایان روز آواز ابلیس معلون ا ست که ندا درمی دهد: بدانید که فلانی مظلومانه کشته شد، برای اینکه مردم را دچار شک و گرفتاری سازد. پس بیس افراد شک کننده سرگردان در آن روز( پدید آیند) که در آتش سرازیر خواهند شد، پسارگ درماه رمضان آوائی شنیدید در آن تردید نکنید که صدای جبرئیل است، و نشانه آن این است که او به نام قائم و ا سم پدرش  ندا سرمی د هد تا آنجا که دوشیزه در پس پرده خویش آن را بشنود و پدر وبرادر خود را بر خروج برانگیزد.
و آن حضرت فرمود: ناگزیرو بدون شک قبل از خروج قائم ع این دو صدا برخواهد خاست: صدائی از آسمان و آن آوای جبرئیل است،[به نام صاحب این امرونام پدرش]، و صدای دومین از زمین برمی خیزد، و آن آوای ابلیس لعین است که ندا می کند به نام فلانی که او مظلومانه کشته شد، و مرادش از آن ایجاد فتنه است، پس صدای نخستین را پیروی کنید و بپرهیزید از صدای دوم که بدان چارگرفتاری شوید. و فرمود: قائم ع قیام نمی کند مگر در حال ترس سخت مردم وزلزله ها و گرفتاری و بلائی که مردم را فرا می گیرد و پیش از آن طاعون و شمشیری برنده در میان عرب و اختلاف سخت بین مردم، و پراکندگی در دینشان، وپیدایش دگرگونی در وضعشان تا جائی که آرزو کننده از شدت آنچه از هاری مردم و دریدن پاره ای پاره دیگر را که مشاهده می کند،شبانه روز آرزوی موت می نماید،وخروج آن حضرت به هنگامی که خروج می کند همزمان با یأس وناامیدی مردم از دیدن فرج است، پس خوشا به حال  آنکس که او را در می یابد و از یاوران اوست، وای و وای به تمامی بر آن کس که با او دشمنی ورزد ومخالفت کند و از فرمان اوروی گرداند و از دشمنان اوباشد.
وفرمود: هنگامی که آن حضرت خروج کند با امری نوین و فرمانی جدید و طریقه ا ی نو وحکمی تازه قیام خواهد کرد،بر عرب سخت گران است، او را کاری جز کشتار( نابکاران) نباشد، و هیچ یک (د از دشمنانکه از عنادو مخالفت دست بر نمی دارند) را باقی نگذارد و در راه خدا سرزنش هیچ ملامت کننده ای او را تحت تأثیر قرار نمی دهد.
سپس فرمود : هنگامی که فلان خاندان در میان خودشان به اختلاف پرداختند، پس در آن هنگام منتظر فرج باشد، و فرج شما پدید نمی آیدمگر در اختلاف فلان خاندان،و چون آنان اختلاف نمودند پس منتظربر آمدن صیحه در ماه رمضان وخروج قائم ع باشید،همانا خداوند هر چه بخواهد انجام می دهد، وقائم خروج نمیکند و شما آنچه دوست می دارید نمی بینید تا اینکه فلان خاندان در میان خویش اختلاف کنند  پس چون چنین شود مردم درباره ایشان به طمع افتند و اختلاف کلمه روی دهد و سفیانی خروج کند.
و فرمود: ناگزیر باید فلان خاندان به حکومت دست یابند،چون به حکومت رسیدند و سپس به اختلاف پرداختند حکومت انان دپار از هم پاشیدگی و کارشان دستخوش پراکندگی گردد تا اینکه آن خراسانی وآن سفیانی بر ایشان خروج کنند، این یک از مشرق وآن دیگری از مغرب ودر رسیدن به کوفه بر یکدیگر پیشی گیرند همچون دو اسب مسابقه، این از این سوی  و آن دیگری از آن سوی تا اینکه نابودی ( انقراض) فلان خاندان به دستهای ایشان صورت گیرد، بدانید که ایشان هیچ یک از آنان را باقی نخواهد گذاشت.
سپس فرمود: خروج سفیانی ویمانی وخراسانی در یک سال ویک ماه و یک روز واقع خواهد شد با نظام و ترتیبی همچون نظام یک رشته که به بند کشیده شده هر یک از پی دیگری، و جنگ قدرت و هیبت از هر سوی فراگیر شود،وای بر کسی که با آنان دشمنی و ستز کند، در میان پرچمها راهنماتر از پرچم یمانی نباشد که ان پرچم هدایت ا ست، هیچ مسلمانی را روا نباشد که با آن پرچم مقابله نماید، پس  هرکس چنین کند او از اهل آتش است، زیرا او به سوی حقو راه مستقیم فرا می خواند.
سپس آن حضرت به من فرمود: همان از دست رفتن و سقوط حکومت فلان خاندان همانند شکستن کاسه سفالین است، و همچون مردی است که در دستش کاسه ای سفالین بوده و اومشغول راه رفتن باشد که ناگاه در حالیکه غافل است کاسه از دستش فروافتد وبشکند، پس هنگامی که فرو افتاد بگوید:آه همچون خود باخته ای پس،از دست رفتن دولت آنان چنین است که به کلی از زوال آن بی خبر باشند.
وامیرالمومنین ع بر منبر کوفه فرمود: همانا خدای عز و جل ذکره در آنچه مقدر فرموده وحکم کرده و محتوم داشته که گزیر از  آن نیست و شدنی است مقدر فرموده که بنی امیه را آشکارا با شمشیر فرو گیرد و اینکه فلان خاندان را ناگهانی دریابد.
وآن حضرت فرمود:  ناگزیر باید آسیائی به گردش در ا ید وخرد کند و چون بر محورش بر پا شدو برپایه اش استوار گردید خداوند بنده ای بی گذشت و سنگدل و از خاندانی گمنام( بی اصل و نصب)را برانگیزد که پیروزی با اوست، یارانش دارای موهای بلند و سبیل دار وسیاه جامه هایشان در بر، صاحبان پرچمهای سیاه هستند وای بر آن کس که با ایشان دشمنی ورزد  که بی قانون وملاحظه اورا بکشند، به خدا سوگند گوئی هم اکنون آنان را پیش چشم می بینم و به کردارشان می نگرم و به  آنچه را که بدکاران و ستمگران عرب از ناحیه ایشان می بینند، خداوند آنان را که مهری دردلشان نیست بر ایشان چیره گرداند، پس ایشان را در شهرهای خودشان  درکنار فرات شهرهای بیابانی وساحلی بی حساب می کشند،به سزای آنچه کرده اند ، و پرودرگار تو به بندگانش ستمکار نیست.
تفسير آيه : (158) إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَآئِرِ اللّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اءَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ اءَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ
ترجمه آيه : 
همانا صفا ومروه ، از شعائر خداست . پس هر كه حج خانه ى خدا ويا عمره به جاى آورد، مانعى ندارد كه بين صفا ومروه طواف كند. و (علاوه بر واجبات 