چنين مفاسد طلاق و بى همسرى ، فوق درك بشر است . (واللّه يعلم وانتم لا تعلمون )تفسير آيه : (233) وَالْوَ لِدَاتُ يُرْضِعْنَ اءَوْلَدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اءَرَادَ اءَنْ يُتِمَّ الْرَّضَاعَةَ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لاَتُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلا وُسْعَهَا لاَ تُضَآرَّ وَلِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلاَ مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ اءَرَادَا فِصَالاً عَنْ تَرَاضٍ مِنْهُمَا وَ تَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا وَإِنْ اءَرَدْتُمْ اءَنْ تَسْتَرْضِعُوَّاْ اءَوْلاَدَكُمْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُمْ مَا ءَاتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَاتَّقُوا اللّهَ وَاعْلَمُوَّاْ اءَنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
ترجمه آيه : 
مادرانى كه مى خواهند دوران شيردهى را كامل سازند، دو سال تمام فرزندانشان را شير دهند. و خوراك وپوشاك اين مادران ، به وجهى نيكو بر عهده (پدر و) صاحب فرزند است . هيچ كس جز به قدر توانش مكلف نمى شود. هيچ مادرى به خاطر فرزندش ونيز هيچ پدرى به خاطر فرزندش ‍ نبايد دچار ضرر شود. و (اگر پدر نباشد، هزينه خوراك و پوشاك مادر) بر عهده وارث اوست . و اگر پدر و مادر با توافق و مشورت يكديگر بخواهند كودك را (زودتر از دو سال ) از شير بازگيرند، گناهى بر آنها نيست . واگر (به جهت عدم توانايى يا عدم موافقت مادر) خواستيد دايه اى براى فرزندانتان بگيريد، گناهى بر شما نيست ، به شرط اينكه آنچه را به وجهى پسنديده قرار گذاشته ايد بپردازيد. و از خدا پروا داشته و بدانيد خدا به آنچه انجام مى دهيد بيناست .
نكته ها: 
O در مورد پدر و مادر و فرزند، در اين آيه كلمات ((اءب )) و ((اُمّ)) نيامده ، بلكه ((والد)) و ((والده )) آمده است . زيرا كلمات ((اءب )) و((امّ)) شامل عمو، معلّم و پدر زن مى شود. همانگونه كه زنان پيامبرصلّى اللّه عليه و آله امّهات مؤ منين هستند، نه والدات آنها.
O چون آيات قبل مربوط به طلاق و جدايى زن و شوهر از يكديگر بود، لازم است تكليف كودكان و نوزادان نيز روشن شود، تا آنان فداى اختلافات پدر و مادر نشوند. توجّه به عواطف مادر، اهميّت شير مادر، مقدار نياز طبيعى نوزاد به شير و مدّت آن ، در اين آيه مطرح شده است .
پيام ها: 
1 اسلام ، دينى جامع است . حتّى براى تغذيه مناسب نوزاد با شير مادر، برنامه دارد. (والوالدات يرضعن )
2 حتّى مادرِ طلاق داده شده ، در شير دادن نوزادش بر سايرين اولويّت دارد. (والوالدات يرضعن )
3 مدّت شير دادن كامل دو سال است . (حولين كاملين )
4 بايد حقوق مالى و مادّى مادر و دآيه در برابر شير دادن فرزند پرداخت شود.(وعلى المولود له رزقهن و كسوتهن ... اذا سلّمتم ما آتيتم )
5 مقدار خرجى بايد بر اساس عرفِ شناخته شده و به قدر توانايى باشد. (بالمعروف لا تكلّف نفس الاّ وسعها)
6 تكليف ، براساس قدرت وبه اندازه ى توانايى انسان است . (لا تكلّف نفس الاّ وسعها)
7 فرزند نبايد اسباب ضرر به والدين شود. (لا تضارّ والدة بولدها)
8 بايد زندگى مادر در دوران شيردهى تاءمين شود، هرچند پدر فرزند از دنيا رفته باشد. (وعلى الوارث مثل ذلك )
9 از شير گرفتن كودك ، نياز به مشورت وتوافق والدين دارد. (و ان ارادا فصالا عن تراض منهما و تشاور)
10 زن و شوهر درباره امور نوزاد بايد مشورت كنند. (تشاور)
11 در شير دادن ، اوّل مادر بعد دايه . (والوالدات يرضعن ... ان اردتم اءن تسترضعوا اولادكم )
12 رعايت تقوا در تغذيه كودكان ، بر عهده والدين است . (...واتقوا اللّه )آنچه در مورد سپاه خشم که اصحاب قائم ع هستند رسیده و شمار و چگونگی آنان و آنچه بدان گرفتارمی شوند
1.جابر گوید: شخصی که مسیب بن نجبه را دیده بود برای من بازگو کرده گفت: مردی  به همراه مرد دیگری که ابن السوداء نامیده می شد نزد امیرالمومنین ع آمده به آن حضرت گفت: ای امیرمومنان این مرد به خدا و رسول او دروغ می بندد و شما را بر آن شاهد می گیرد، پس  امیرالمومنین ع فرمود: او خیلی عریض و طویل سخن گفته است( بدین جهت پنداشته ای که ناصواب می گوید) حال چه می گوید: گفت: از سپاه خشم سخن می گوید: فرمود: این مرد را رها کن، ایشان گروهی هستند که در آخر الزمان می آیند، جداجدا مانند پاره های ابر پائیزی ( که به هم می پیوندد) از هر قبیله یک مرد، دو مرد، سه مرد، پدید می آیند تا شمارشان به نفر نفر می رسد، بدان خدا سوگند که من فرمانده ایشان و نام او،و محل فرودآمدنشان را می شناسم، سپس برخاست در حالیکه یم فرمود: باقر، باقر، باقر، بعد فرمود: اومردی از فرزندان من است که حدیث را بنحو خاصی خواهد شکافت.
2.احنف بن قیس گوید: درمورد کاری که برایم پیش آمده بود نزد علی ع رفتم، ابن کواء و شبث بن ربعی آمدند و از آن حضرت اجازه شرفیابی خواستند، پس علی ع به من فرمود: چنانچه مایلی به آن دو اجازه بدن چون تو پیش از ایشان برای کار آمده ای( حق تقدم با توست) گوید: عرض کردم: ای امیرمومنان به آن دو اجازه ورود دهید، هنگامی که ایشان داخل شدند آن حضرت فرمود: چه چیز شما را واداشت که در حروراء بر من خروج کنید؟ گفتند: ما دوست داشتیم که از [سپاه] خشم باشیم، فرمود: ای وای بر شما! مگر در حکومت من خشمی هم وجود دارد؟ یا مرگ غضبی خواهده بود تا گرفتاری چنین و چنان روی دهد؟ سپس همچون پاره ای ابر پائیزی از قبیله ها مابین یک و دووس سه و چهار و پنج وشش وهفت و هشت و نه و ده نفر گرد هم آیند.
3. مفضل بن عمر گوید: امام صادق ع فرمود: هنگامی که به امام اجازه (ظهور) داده می شود خدا را به نام عبرانیش می خواند سیصد و سیزده نفر یاران آن حضرت برای او ع گرد آورده می شوند وهمچون پاره پاره ابر پائیزی اند، آنان پرچمدارانند، بعضی از ایشان شبانه از بسترش ناپدید می گردد و بامداد در مکه است، و  پاره ای از ایشان در روز دیده میشود که در میان ابر می رود و نام خودش ونام پدرش و مشخصاتش و نسبش شناخته شده است، عرض کردم: فدایت گردم: کدام یک از ایشان از نظر ایمان برتر است؟ فرمود: همان که در روز میان ابر می رود. و  ایشانند آن ناپدید شوندگان و این آیه درمورد آنان نازل شده: هر کجا باشید خداوند شما را جملگی می آورد.
4. ابوخالد کابلی از  امام سجاد یا از امام باقر ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: ناپدید شوندگان گروهی هستند که از بسترهایشان گم می شوند و صبح در مکه خواهند بود، واین است فرمایش خدای عز و جل: هر کجا باشید خداوند همگی شما را باز می آورد وایشان یاران حضرت قائم ع می باشند.
5. أبان بن تغلب گوید: درمکه خدمت امام صادق ع در مسجدی بودم، وان حضرت در حالی که دست مرا گرفته بود، به من فرمود: ای أبان در آینده نزدیک خداوند سیصد وسیزده نفر را در همین مسجد گرد می آورد، و اهل مکه می دانند که پدرانشان واجدادشان هنور آفریده نشده اند، آنان شمشیرها به میان بسته اند، بر هر شمشیری اسم آن مرد ونام پدرش و مشخصاتش و نسبش نوشته شده است، پس ( آن حضرت) ندا کننده ای را دستور می دهد و او آواز می دهد: انی همان 