هُمْ فِى سَبِيلِ اللّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اءَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِى كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ وَاللّهُ يُضَعِفُ لِمَنْ يَشَآءُ وَ اللّهُ وَ سِعٌ عَلِيمٌ
ترجمه آيه : 
مثل كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى كنند، همانند بذرى است كه هفت خوشه بروياند و در هر خوشه يكصد دانه باشد و خداوند آنرا براى هر كس بخواهد (و شايستگى داشته باشد،) دو يا چند برابر مى كند و خدا (از نظر قدرت و رحمت ) وسيع و (به همه چيز) داناست .
نكته ها: 
O سفارش به انفاق و منع از اسراف و تبذير، بهترين راه براى حلّ اختلافات طبقاتى است . همچنان كه پيدايش و گسترش ربا، زمينه ساز و بوجود آورنده ى طبقات است . لذا در قرآن آيات لزوم اتفاق و تحريم ربا در كنار هم آمده است .(739)
O هر دانه اى ، در هر زمينى ، هفت خوشه كه در هر خوشه صد دانه باشد نمى روياند، بلكه بايد دانه ، سالم و زمين ، مستعد و زمان ، مناسب و حفاظت ، كامل باشد. همچنين انفاق مال حلال ، با قصد قربت ، بدون منّت و با شيوه ى نيكو آن همه آثار خواهد داشت .
پيام ها: 
1 انفاق ، تنها پاداش اخروى ندارد، بلكه سبب رشد وتكامل وجودى خود انسان مى گردد. (مثل الذين ينفقون )
2 ستايش قرآن از كسانى است كه انفاق سيره ى هميشگى آنان باشد. (ينفقون ) فعل مضارع دلالت بر استمرار دارد.
3 انفاق ، زمانى ارزشمند است كه در راه خدا باشد. در اسلام اقتصاد از اخلاق جدا نيست . (فى سبيل اللّه )
4 استفاده از مثال هاى طبيعى ، هرگز كهنه نمى شود و براى همه مردم در هر سن و شرايطى كه باشند قابل فهم است . تشبيه مال به بذر و تشبيه آثار انفاق به خوشه هاى متعدّد پر دانه . (كمثل حبّة انبتت سبع سنابل )
5 تشويق و وعده ى پاداش ، قوى ترين عامل حركت است . پاداش هفتصد برابر. (واللّه يضاعف )
6 لطف خداوند، محدوديّت ندارد. (واللّه يضاعف ... واللّه واسعٌ عليم )
7 اگر انفاق مال ، تا هفتصد برابر قابليّت رشد و نموّ دارد؛ (كمثل حبّة انبتت سبع سنابل فى كلّ سنبلة ماءة حبّة ) پس حساب كسانى كه در راه خدا جان خود را انفاق مى كنند چه مى تواند باشد؟! (واللّه واسعٌ عليم )آنچه درباره  سن امام قائم ع آمده ا ست، و آنچه از روایات راجع به زمانی که امر امامت به آن حضرت واگذار می شود رسیده است
1. ابوالجاجرود از  امام باقر ع روایت کرده که شنیده است آن حرت می فرماید: آن امر(منتظر) درکم سن ترین ما و گمنام ترین ما است. 
باز از طریق دگیری از ابی الجارود، از امام باقر ع همانند حدیث گذشته نقل شده است.
2.ابوبصیر گوید: به یکی از آن دو امام صادق یا امام باقر ع عرض کردم: آیا می شود این ا مر به کسی که به حد بلوغ نرسیده است برسد؟ فرمود: در آینده نزدیک خواهد شد، عرض کردم: در این صورت چه خواهد کرد، فرمود: ( امام سابق) برای او علم و کتابهائی به ارث می نهد واو را به خودش وانمی گذارد.
3. ابوالجاجرود گوید: امام باقر ع به من فرمود: این امر نخواهد شد مرگ در گمنامترین ما و جوانترین ما.
4. اسحاق بن صباح از امام رضا ع روایت کرده که آن حضرت فرمود: همان این (امر) به زودی به کسی خواهد رسید که برای ا و حمل است( یعنی محتاج است که او را با خود حمل کنند مراد کودکی است) ( و ممکن است حمل تصحیف خمل باشد ومراد فراموش شدگی است).
ای گروه شیعه خداوند شما را مورد رحمت قراردهد بنگرید به آنچه از راستگویان ع درباره سن قائم ع رسیده وگفته ایشان که به هنگام رسیدن امر امامت به آن حضرت کم سال ترین امامان و جوان ترین آنان است و اینکه به هیچ یک از امامان پیش از اوامر امامت درسنی همانند او داده نشده است. و نیزبنگرید به فرمایش آنان: وگمنام ترین ما که با گمنام یآن حضرت به غایب بودن شخص او و پنهان بودن او از نظرها اشاره می کنند، و وقتی روایات بطور متصل و متواتر در مورد اینگونه چیزهاپیش از پیدایش آنها آمده ف و حدوث این حوادث را پیش از بوجود آ مدن آنه خبر داده، وسپس آشکارا مشاهده شدن و پدید آمدن آن پیش بینی ها را تحقق بخشیده است،لازم م یگرددکه شک ها از کسی که خداوند دلش را گشوده ونور بخشیده وهدایتش فرموته و دیده او را روشنی عطا کرده بر طرف گردد. سپاس خدای را که هر کدام از بندگانش را که بخواهدبه سبب تسلم آنان به امر ا و و امر اولیائش ویقین  آنان به حقانیت همه آنچه گفته شات به رحمت خویش اختصاص میدهد ونیز به ا طمینان آنان به حقانیت همه آنچه گفته است به رحمت خویش اختصاص می دهد و نیز به اطمینان آنان به حق بودن هر آنچه امامان ع گفته اند بدون تردید وشک در آنها، زیرا که خدای عز و جل مقام حجت های خود را بالا برده و مقام دیگران را فرو آورده است مبادا بر ایشان بیگانگاه باشند، و پاداش تسلیم شدن به آنان و بازگشتن به سوی ایشان راهدایت وثواب قرار داده و کیفر شک و تردید در گفته های ایشان را کوری و عذاب دردناک مقرر فرموده و تنها از خداوند ثواب را بر آنچه که بدان منت گذاشته ای می خواهیم ، ونیز بیشتر ساختن آنچه را که مرحمت فرموده  و نیکونگری درآنچه به سوی آن رهبری فرموده است خواستاریم که ما به واسطه او و برای او هستیم. 
تفسير آيه : (262) الَّذِينَ يُنْفِقُونَ اءَمْوَ لَهُمْ فِى سَبِيلِ اللّهِ ثُمَّ لاَ يُتْبِعُونَ مَا اءَنْفَقُواْ مَنّاً وَ لاَ اءَذَىً لَهُمْ اءَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاَ هُمْ يَحْزَنُونَ
ترجمه آيه : 
كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى كنند و سپس به دنبال آنچه انفاق كرده اند، منّت نمى گذارند و آزارى نمى رسانند، پاداش آنها برايشان نزد پروردگارشان (محفوظ) است و نه ترسى دارند و نه غمگين مى شوند.
نكته ها: 
O هدف اسلام از انفاق ، تنها سير كردن شكم فقرا نيست ، بلكه اين كار زيبا بايد بدست افراد خوب ، يا شيوه خوب و همراه با اهداف خوبى باشد.
O گاهى انسان گامى براى خدا بر مى دارد و كارى را به نيكى شروع مى كند، ولى به خاطر عوارضى از قبيل غرور يا منّت يا توقّع و يا امثال آن ارزش كار را از بين مى برد. با منّت ، اثر انفاق از بين مى رود، چون هدف از انفاق تطهير روح از بخل است ، ولى نتيجه ى منّت ، آلوده شدن روح مى باشد. منّت گذار، يا در صدد بزرگ كردن خود و تحقير ديگران است و يا مى خواهد نظر مردم را به خود جلب كند كه در هر صورت از اخلاص بدور است . مگر خداوند به خاطر همه ى نعمت هايى كه به ما داده بر ما منّت گذاشته تا ما با بخشيدن جزئى از آن بر خلق او منّت بگذاريم .
در مجمع البيان حديثى روايت شده است كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمودند: خداوند در قيامت به منّت گذاران ، نگاه لطف آميز نمى كند.
پيام ها: 
1 شروع نيكو كافى نيست ، اتمام نيكو هم شرط است . (ينفقون ... ثمّ لايُتبِعون ... منّا)
2 اسلام حافظ شخصيّت محرومان وفقراست و كوبيدن شخصيّت فقرا از طريق منّت را سبب باطل شدن عمل مى داند. (لا يتبعون ... منّا و لا اذىً)
3 اعمال انسان ، در يكديگر تاءثير دارند، يعنى يك عمل مى تواند عمل ديگر را خنثى كند. انفاق براى درمان فقر است ، ولى منّت گذارى آنرا مايه ى درد فقرا مى گرداند. (ينفقون ... لا يتبعون ..