حمد (ص) قرار بده حقتعالى باو وحى فرستاد كه اى موسى تو اين فيض را درك نميكنى. (6) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود چون مرا بآسمان گردش ميدادند در آسمان سيم مردى را ديدم كه نشسته بود و يك پاى او در مشرق بود و پاى ديگرش در مغرب و لوحى در دست او بود بآن نظر ميكرد و سرش را حركت ميداد من بجبرئيل گفتم اين كيست گفت ملك الموت است. (7) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود كه حقتعالى براق را از براى من مسخر گردانيد و آن رونده از رونده‏هاى بهشتى بود نه كوتاه بود و نه دراز و اگر خدا او را اذن ميداد دنيا و آخرت را يك گام ميكرد و براق نيكوترين رونده‏ها بود در رنگ (8) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود كه چون روز قيامت شود خداوند بملك الموت ميفرمايد اى ملك الموت بعزت و جلال و ارتفاع خودم قسم در مرتبه بلند خودم كه هر آينه ترا طعم مرگ مى‏چشانم چنان كه تو ببندگان من مرگ را چشانيدى. (9) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود كه چون آيه شريفه إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ نازل شد عرض كردم پروردگارا آيا خلايق همه بميرند و انبياء باقى مانند اين آيه شريفه نازل شد كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ «مترجم گويد» شايد مقصود از انبياء فرشتگانى باشند كه از براى پيغمبر وحى مى‏آوردند چنان كه در بعضى از كتب در مكان انبياء ملائكه روايت شده است و محتمل است كه مقصود مردن ارواح‏
                           271
باشد بعد از قطع تعلق آنها از ابدان چه خطبه امير المؤمنين (ع) در نهج البلاغه بر آن دلالت دارد. (1) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود اختيار كنيد و ترجيح دهيد بهشت را بر جهنم و اعمال خود را باطل نكنيد پس برو در جهنم افكنده شويد و ابد الدهر در آن مخلد باشيد. (2) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود حقتعالى مرا بدوستى چهار نفر مأمور فرمود على (ع) و سلمان و مقداد بن اسود و ابى ذر. (3) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود بال مرغى در هوا حركت نكند مگر آنكه ما بآن دانا باشيم. (4) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود چون روز قيامت شود منادى ندا كند اى گروه خلايق بپوشانيد چشمهاى خود را تا اينكه فاطمه دختر محمد (ص) بگذرد. (5) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود حسن و حسين دو سيد جوانان اهل بهشتند و پدر آنها بهتر است از آنها. (6) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود چون روز قيامت شود خدا تجلى كند بر بنده مؤمن خود و او را بر هر يك از گناهان مطلع سازد پس از آن او را بيامرزد و هيچ فرشته مقربى و پيغمبر مرسلى بر گناه او مطلع نشود و هر چه را كه ناخوش دارد كسى بر آن مطلع شود ستر كند پس از آن بعمل قبيح او بفرمايد عمل نيكو شويد (7) «مصنف گويد» كه مقصود از تجلى كردن خدا بر بنده آنست كه علامتى از علامات خود را بر او ظاهر كند كه بدان سبب بداند كه خطاب‏كننده او خداست. (8) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود هر كسى كه طلب كند ذلت مؤمنى را و او را ذليل شمار دو بچشم حقارت باو نظر كند بجهت فقر و تهى دستى او حقتعالى در روز قيامت او را آشكارا گرداند و رسوايش كند. (9) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود كه حقتعالى از هر كسى حساب كشد مگر كسى كه باو شرك آورده چه او را فرمايد بى‏حسابش داخل جهنم كنند. (10) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود نبوده است و نخواهد بود تا روز قيامت مؤمن مگر آنكه از براى او همسايه بود كه او را اذيت ميكرد. (11) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود كه حقتعالى هر گناهى را بيامرزد مگر گناه كسيرا كه دين بدعت كند يا اينكه اجرت اجيرى را غصب كند و ندهد يا مردى كه آزادى را بفروشد و طوق بندگى در گردنش نهد. (12) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود مقصود از قول حقتعالى يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ اينست كه از هر قومى خوانده شود امام زمان آنها و كتاب خدا و سنت پيغمبر ايشان يعنى روز قيامت هر قومى را از امام و كتاب و سنت پيغمبر زمان خودش‏

                           272
سؤال كنند. (1) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود كه مؤمن در آسمان معروف است و او را فرشتگان مى‏شناسند مثل اينكه مراد اهل و ولدش را مى‏شناسد و مؤمن در نزد خدا گرامى‏تر است از فرشته مقرب. (2) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود كسى كه در حق مرد مؤمنى يا زن مؤمنه بگويد آنچه نكرده است يا اينكه بگويد آنچه را كه در او نيست حقتعالى او را بر تلى از آتش نگاهدارد تا اينكه بيرون رود از آنچه در حق او گفته است. (3) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود جبرئيل از جانب خداى جليل نزد من آمد و گفت پروردگار من ترا سلام ميرساند و ميفرمايد اى محمد بشارت بده ببهشت مؤمنانى را كه مرتكب اعمال صالحه ميشوند و بتو و اهل بيت ايمان آوردند و مى‏آورند كه مر ايشان را نزد من پاداش نيكو باشد و بزودى آنها را داخل بهشت ميكنم. (4) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود حرام است بهشت بر كسى كه بر اهل بيت من ستم كند و بر كسى كه با ايشان مقاتله كند و بر كسى كه دشمنان ايشان را يارى كند و ايشان را ناسزا گويند اينها باشند كسانى كه در آخرت آنها را بهره و نصيبى نيست و حقتعالى با ايشان در روز قيامت سخن نگويد و بسوى ايشان نظر نفرمايد و ايشان را پاك و پاكيزه نكند از گناهان و عذاب دردناك آنها را باشد. (5) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود طفل خود را شير ندهيد از زن احمق و زنى كه چشمش ضعيف الرؤيه باشد و در غالب آب بريزد زيرا كه شير تاثير ميكند و سرايت ميكند در طفل. (6) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود كه در هنگام غذا خوردن آنچه از ريزه‏هاى غذا بريزد مهرهاى حور العين است يعنى اگر شخصى آنها را بخورد در عوض خداوند عالم حور العين باو عطا فرمايد. (7) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود كسى كه نيكو كند مسأله خود را او را حسنه مسأله خود باشد. (8) باين اسناد گويد رسول خدا فرمود چون تريد كاسه را بخوريد از اطراف و جوانب آن بخوريد كه بركت در روى كاسه است يعنى از زير آن بيرون نياوريد. (9) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود خوب نان خورشى است سركه و هر اهل خانه كه سركه نزد ايشان باشد محتاج نشوند. (10) باين اسناد گويد رسول خدا عرض كرد پروردگارا مبارك گردان از براى امت هر عملى را كه روز پنج شنبه و روز شنبه بآن عمل سبقت ميگيرند «مترجم گويد» كه اين حديث شريف دلالت دارد بر فضيلت روز پنجشنبه و روز شنبه. (11) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود استعمال كنيد روغن بنفشه را چه آن در
                           273
تابستان سرد و در زمستان گرم است. (1) باين اسناد گويد توحيد نصف دين است يعنى اثبات كردن و معتقد بودن بيگانگى حقتعالى و فرمود فرود آوريد رزقهاى خود را بصدقه دادن. (2) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود بايد از تو صادر شود عملى كه نزد عقل و شرع نيكو باشد خواه نسبت بكسى كه اهل آن عمل باشد يعنى استحقاق اين عمل و احسان داشته باشد يا غير اهل اين عمل باشد و مستحق اين احسان نباشد پس اگر بدرك فيض احسان بمستحق احسان نرسى لا اقل تو از اهل احسان خواهى بود. (3) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود رأس عقل 