را ملاقات كند در حالى كه قرار دادى و سندى با خداوند دارد كه او را داخل بهشت گرداند، ولى اگر مواظبت اوقات آن نشد چنين سندى ندارد، چنانچه پروردگار بخواهد او را مى بخشد و اگر بخواهد عذاب و توبيخ كند.
(ثواب الاعمال ، ص 70)
 627 - زائر پروردگار
قال على - عليه السلام -:
المنتظر وقت الصلاة بعد العصر، زائر الله و حق على الله - عز و جل - ان يكرم زائره و يعطيه ما ساءل ؛ 
هركس كه منتظر وقت نماز بعد از عصر است ، زائر پروردگار مى باشد و بر عهده خداوند عزيز و جليل است كه زائر خود را گرامى بدارد و به او هرچه را خواهد عطا فرمايد.
(الخصال باب الثلاثه ، حديث 127. جامع احاديث الشيعه ، ج 4، ص ‍ 78)
 628 - وقت نماز، بهترين اوقات 
قال الصادق - عليه السلام -:
ساعات الليل اثنتا عشرة ساعة و ساعات النهار اثنتا عشرة ساعة ، و افضل ساعات الليل و النهار اوقات الصلوات ، ثم قال - عليه السلام -: انه اذا زالت الشمس فتحت ابواب السماء و هبت الرياح و نظر الله الى خلقه ، لاحب ان يصعدلى عند ذلك الى السماء عمل صالح ، ثم قال : عليكم بالدعاء فى ادبار الصلوات فانه مستجاب ؛ 
ساعتهاى شب دوازده ساعت است وساعتهاى روز دوازده ساعت است ، و بهترين ساعتها وقتهاى نماز است ، سپس فرمود: آن گاه كه خورشيد ميل كرد (ظهر شد) درهاى آسمان باز مى شود، بادها مى وزد، خداوند به مخلوقاتش ‍ نظر مى كند. من دوست دارم در اين وقت براى من عمل نيكى بالا برود، سپس فرمود: بر شما باد كه بعد از نمازها دعا كنيد، زيرا آن پذيرفته است .
(اصول وافى ، ج 2، ص 87)
 629 - پيامبر (ص ) و نماز اول وقت 
عن عائشة قالت :
كان رسول الله - صلى الله عليه وآله - يحدثنا و نحدثه فاذا حضرت الصلوة فكانه لم يعرفنا و لم نعرفه اشتغالا بعظمة الله ؛ 
پيامبر خدا (ص ) با ما و ما با او سخن مى گفتيم ، چون هنگام وقت نماز مى رسيد پيامبر خدا (ص ) به سبب توجه به عظمت حق تعالى ، چنان بود كه گويى ما را نشناخته و ما او را نمى شناسيم .
(محجة البيضاء، ج 1، ص 350)
 630 - جاذبه نماز
قال على - عليه السلام -:
كان رسول الله - صلى الله عليه وآله - لايوثر على الصلوات عشاء و لاغيره و كان اذا دخل وقتها كانه لايعرف اهلا و لاجميعا؛ 
رسول خدا (ص ) هيچ چيز را نه شام و نه غير آن را، بر نماز مقدم نمى داشت ؛ هرگاه وقت نماز فرا مى رسيد، رسول خدا (ص ) ديگر نه خانواده مى شناخت و نه دوست .
(سنن نبوى ، ص 14)
 631 - موقعيت وقت نماز
عن على - عليه السلام - قال :
حافظوا على الصلوات الخمس فى اوقاتها فانها من الله عز و جل بمكان ؛ 
از على (ع ) نقل شده كه فرمود: بر نمازهاى پنجگانه در وقتهايش محافظت كنيد، زيرا آن از خداوند عز و جل در موقعيتى است .
(بحارالانوار، ج 77، ص 392)
 632 - نماز امام رضا (ع ) در اول وقت 
عن ابراهيم بن موسى القزاز قال : خرج الرضا - عليه السلام -:
يستقبل بعض الطالبيين و جاء وقت الصلوة فمال الى قصر هناك فنزل تحت صخرة فقال : اذن فقلت منتظر يلحق بنا اصحابنا، فقال : غفران الله لك لاتوخرن صلوة عن اول وقتها الى اخر وقتها من غير علة ، عليك ابدا باول الوقت فاذنت و صلينا ؛ 
قزاز مى گويد: امام رضا (ع ) به عنوان استقبال بعضى از طالبين خارج شد، وقت نماز فرا رسيد حضرت امام با ياران به سوى قصرى كه در آن حوالى بود رفتند و در كنار سنگ بزرگى فرود آمدند و دستور داد تا اذان بگويند راوى مى گويد عرض كردم : منتظر ملحق شدن بعضى از ياران هستيم كه بيايند. حضرت فرمود: خداتو را بيامرزد، بدون عذر نماز را از اول وقت به تاخير نينداز، بر تو باد هميشه نماز را در اول آن به جا آورى .
(مستدرك الوسائل ، ج 1، ص 185) در گفتار امیرالمومنین علیه السلام که می فرماید: هر کس در  راه قدم برداشت به آب رسید و هر که به بیراهه رفت دچار سرگردانی شد بیانی نجات بخش است بذرای کسی که در آب اندیشه کند وراهنمائی است برای توسل وآویختن به آئین وروش پیشوایان دین، وعالم بازدارنده وهشداردهنده ای است از اینکه آدمی به سبب روگرداندن و بریدن از راه  امامان در وادی سرگردانی بیفتد و با تمایل به راست و چپ از راه منحرف شود، و از گوش فرادادن به سخن بافنی افتراگویان و فریب خوردگان در دین که سخنشان همچون گردی پخش شده در فضا و سرابی خشک و نابود است. برحذر می دارد چنانکه خدای عزّ و جلّ می فرماید: ... آیا مردم گمان می کنند با گفتن ایمان آوردیم بدون اینکه مورد آزمایش قرار گیرند رها یم شوند در حالیکه آنان که قبل از ایشان بودند آزمایش کرده ایم، آری خداوند آنان را که راست می گویند و نیز دروغگویان را حتماً خواهد شناخت. و نیز از پیامبر صلی ا لله علیه و آله روایت شده است که فرمود: مبادا با کسانی که در دین خود فریب خورده اند مباحثه و حدل کنید زیرا او تا زمانیش به پایان برسد بر برهان پوسیده خود که از دیگران بدو می رسد باقی  است و چون زمانش سپر شد شعله گناهانش او را در بر گرفته و خواهد سوزانید. این حدیث را ابومحمد غفاری از حضرت صادق علیه السلام و او از طریق پدرانش علیهم السلام روایت می کند که رسول خدا صلی الله علیهو آله فرمود : وحدیث را ذکر می کند.
من در این کتاب آنچه را که خداوند توفیق جمع آوری آ«را عنایت فرمود از احادیثی که بزرگان از امیرالمومنین و پیشوایان علیهم السلام راجع به غیبت ومسائل دیگری که به آنچه در این خصوص روایت شده مربوط می شود مطابق آنچه نزد من موجود بود گردآوری کرده ام. زیرا همه آنچه در ا ین باره برای من نقل شده در دسترسم نبود چون از من دور است و حافظه ایم همه آ «ها را از بر ندارد و آنچه مردم در این خصوص روایت کرده اند. بیشتر و گسترده تر از مقداری است که برای من روایت کرده اند و روایات من به نسبت آنها ناچیز و کمتر است.من ا ین روایات را به چند باب تقسیم نموده و نخستین باب را شروع کرده ام با ذکر آن روایت در مورد نگهداری سرّ آل محمد علیهم ا لسلام از دسترس بیگانگان و آراستگی به آداب اولیاء خدا در پوشانیدن آنچه که مخفی داشتنش را دستور داده اند از دشمنان دین و ناصبیان مخالف و سایر گروه های بدعتگزار و شکّ کنندگان ومعتزله که فضائل و برتری امیرالمومنین علیه السلام را در نمی کنند و آنها که تقدیم مأموم را برامام وناقص را برکامل جایز می شمرند برخلاف فرمایش خداوند آنجا که می فرماید آیا کسی که به سوی حق هدایت می کند سزاوار است مورد پیروی قرار گیرد یا کسی که خود راه یافته نیست مگر  اینکه هدایت شود؟  پس شما را چه می شود؟ چگونه حکم می کنید؟ وهم با اندیشه های گمراه کننده وکوردلی خودشان خود را اینچنین کرده اند همانگونه که خدای تعالی می فرماید: همانا چشمان ظاهر کور نیست بلکه چشمان بصیرتکور است، کوری، ندیدن چشمان مادی نیست بلکه نابینائی دلهاست که در سینه ها می طپد آنانکه برتری و فضل ائمه طاهرین و پیشوائی آنان را انکار می کنند، بواسطه دشمنی ولجاجتی که با اهل بیت در اثر تیره روزی و نگون بختی با جانشان آمیخته، با این وجود که از جانب خدای تعالی حجت برآنان تمام شده و می فرماید: همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و از هم جدا نشوید و نیز از جانب رسول خدا ص