 است كه آن جناب فرمود كه رسول خدا (ص) فرمود هر كس بميرد و او را امامى از فرزندان من نباشد بمردن جاهليت مرده است و با اينكه مسلمان بوده او را عقاب كنند بآن اعمال كه اگر در زمان جاهليت بوده از او صادر ميشده يعنى پيغمبرى و دينى قائل نبوده پس او را عقاب كنند كه چرا مسلمان نشدى الحاصل اينكه هر كسى امامى قائل نباشد كافر است يعنى سرنگون وارد جهنم شود. (4) باسناد سابق فرمود رسول خدا (ص) فرمود من و اين يعنى على در روز قيامت مثل اين دو تا باشيم و دو انگشت مبارك خود را بهم چسبانيد و شيعيان ما با ما هستند و هر كس مظلومى از ما را اعانت كند او نيز چنين است. (5) باسناد سابق فرمود رسول خدا (ص) فرمود هر كه دوست ميدارد كه چنگ زند بدستگيره محكم و استوار چنگ زند بدوستى على و اهل بيت من. (6) باسناد سابق گويد رسول خدا (ص) فرمود ائمه (ع) از فرزند حسين (ع) باشند هر كس آنها را اطاعت كند خدا را اطاعت كرده است و هر كس آنها را نافرمانى كند نافرمانى خدا را كرده است ايشان باشند حلقه و دستگيره محكم و ايشانند وسيله بتقرب و درگاه الهى. (7) باين اسناد فرمود رسول خدا (ص) فرمود يا على تو و فرزندان تو برگزيدگان خدا باشيد از خلق (8) باسناد سابق فرمود رسول خدا (ص) فرمود من و على از يك نور آفريده‏شده‏ايم (9) باسناد سابق فرمود رسول خدا (ص) فرمود هر كس ما اهل بيت را دوست دارد
                           296
حقتعالى در روز قيامت او را محشور كند در حالتى كه ايمن باشد از عذاب (1) باسناد سابق فرمود رسول خدا بعلى فرمود يا على هر كس مرا دوست دارد در روز قيامت با پيغمبران در درجه ايشان باشد و هر كس بميرد و ترا دشمن داشته باشد باكى نيست نصرانى يا يهودى مرده است. (2) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود در اين آيه شريفه وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ مقصود سؤال از ولايت على (ع) است. (3) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) بعلى و فاطمه و حسن و حسين (ع) و عباس بن عبد- المطلب و عقيل فرمود كه من در جنگم با كسى كه با شما در جنگ باشد و در صلحم با كسى كه با شما در صلح باشد. (4) «مصنف گويد» كه ذكر عباس و عقيل در اين حديث غريب است چه من نشنيده‏ام حديثى كه اين دو نفر مذكور باشد مگر از محمد بن عمر جعابى در اين حديث. (5) باين اسناد گويد پيغمبر (ص) فرمود يا على توئى بهترين بشر و غير از كافر در تو شك نكند. (6) باين اسناد گويد على (ع) فرمود رسول خدا (ص) فرمود تو از منى و من از تو هستم. (7) باين اسناد گويد رسول خدا (ص) فرمود تزويج نكرده‏ام فاطمه را مگر آنكه خداى عز و جل مرا مامور كرد بتزويج او. (8) باين اسناد گويد پيغمبر (ص) فرمود هر كس من سيد و مولاى او هستم على سيد و مولاى او است يا على توئى كه ذمه مرا برى ميكنى و توئى جانشين من بر امت من (9) باسناد سابق گويد رسول خدا (ص) عرض كرد پروردگارا دوستى كن كسى را كه على را دوست دارد و دشمنى كن با كسى كه على را دشمنى كند و اعانت كن كسيرا كه او را اعانت كند و يارى كن كسيرا كه او را يارى كند و مخذول كن كسيرا كه او را مخذول كند و كفايت كن او و فرزندان او را و عاقبت امر آنها را ختم بخير كن و ايشان را مبارك گردان در آنچه بايشان عطا كنى و ايشان را بروح القدس مؤيد و منصور كن و بهر مكان از زمين كه روى نهند آنها را محفوظ بدار و امامت را در ايشان قرار بده و هر كسى ايشان را اطاعت كند جزاى نيكو باو عطا كن و هر كس نافرمانى آنها كند هلاكش كن‏
انك قَرِيبٌ مُجِيبٌ‏
 (10) باسناد سابق گويد پيغمبر (ص) فرمود اول كسى كه مرا متابعت كرد على بود و اول كسى كه با او مصافحه كند خداست بعد از نزول روز حق كه روز قيامت است. (11) باسناد سابق گويد كه پيغمبر (ص) فرمود قيامت قيام نكند تا آنكه قائم از ما بحق‏
                           297
قيام نكند و اين هنگامى باشد كه حقتعالى او را اذن دهد هر كس او را متابعت كند نجات يابد و هر كس از او تخلف كند خدا او را هلاك كند اى بندگان خدا برويد نزد او اگر چه از روى برف باشد زيرا كه او است خليفه خدا و جانشين من. (1) باين اسناد گويد پيغمبر (ص) دست على را گرفته و بفرمود هر كس را كه گمان رسد مرا دوست ميدارد و اين على را دوست ندارد دروغ گفته و كافر است. (2) باسناد سابق گويد رسول خدا (ص) فرمود در روز قيامت منبرهائى گرداگرد عرش گذارند از براى شيعيان من و شيعيان اهل بيت من كه در ولايت ما خلوص دارند و حقتعالى بآنها ميفرمايد اى بندگان من بيائيد بسوى من كه كرامت خود را بسوى شما منتشر كنم شما در دنيا اذيت و آزار كشيده‏ايد. (3) باسناد سابق از على (ع) روايت كرده است كه آن جناب فرمود رسول خدا (ص) فرمود يا على تو آفريده‏شده از درختى كه من آفريده شده‏ام من بيخ آن درختم و تو ساق آن درختى و حسن و حسين شاخه‏هاى آن درخت هستند و دوستان ما از برگهاى آن درختند پس كسى كه بچيزى از آن درخت بياويزد خدا او را داخل بهشت كند. (4) باسناد سابق از حسن بن على (ع) از پدر بزرگوارش روايت كرده است كه آن جناب فرمود رسول خدا (ص) فرمود يا على از انصار كسى با تو دشمنى نكند مگر آنكه اصل او يهودى باشد. (5) باسناد سابق گويد على (ع) فرمود اين سخن پيغمبر امى (ص) با من گفت كه مرا دوست ندارد مگر مؤمن و دشمن ندارد مگر منافق. (6) باسناد سابق گويد پيغمبر (ص) فرمود كسى را نميرسد در اين مسجد راه داشته باشد مگر من و على و فاطمه و حسن و حسين و كسانى كه از اهل من هستند زيرا كه ايشان از من هستند. (7) باسناد سابق گويد پيغمبر (ص) فرمود نمى‏بيند عورت مرا غير از على مگر كافر «مترجم گويد» كه شايد مراد رسول نهى نظر بفاطمه (ع) باشد چه عورت بمعنى زن است و فاطمه از زنان منسوبه بآن حضرت بود چه دختر كسى منسوب باو است و يا اينكه عورت بمعنى هر آن چيزى كه بايد از نظر پنهان داشت و از آن جمله طائفه زنانند پس معنى حديث اينست كه هر مردى غير از على بفاطمه نظر كند كافر است.
 (8) باسناد سابق از على (ع) روايت كرده است كه آن جناب فرمود رسول خدا (ص) فرمود شيعيان تو در روز قيامت وارد شوند در حالتى كه سيراب باشند و تشنه نباشند و دشمنان تو وارد شوند در حالتى كه تشنه باشند و طلب آب ميكنند و آب بآنها نميدهند. (9) باسناد سابق گويد پيغمبر (ص) فرمود بغض على كفر است و بغض بنى هاشم‏
                           298
نفاق است. (1) باسناد سابق گويد على (ع) فرمود پيغمبر (ص) بمن دعا كرد و بخداوند عرض كرد
اللهم اهد قلبه و اشرح صدره و ثبت لسانه و قه الحر و البرد.
 (2) باسناد سابق گويد على (ع) فرمود
امرت بقتال الناكثين و القاسطين و المارقين‏
 «مترجم گويد» ناكثين اهل جمل باشند زيرا كه نكث بمعنى نقض عهد باشد و اهل جمل بيعت را شكستند و با عايشه رفتند ببصره و قاسطين اهل صفين باشند زيرا كه قسط بمعنى جور است چه آنها جور كردند در حكم محقان و بر ايشان ستم كردند و مارقين خوارج باشند زيرا كه مرق بمعنى خروج است و ايشان از دين خارج شدند مثل اينكه تير از كمان خارج شود و اين تفسير از پيغمبر مسطور است.
 (3) باسناد سابق از على (ع) مرويست كه فرمود رسول خدا (ص) فرمود پناه بريد بخدا از غلبه حزن يعنى چون سختى روى دهد بخدا توجه كنيد تا آن 