ر اين كه بعد از اين كه ریيس جمهور به مباركى ان شاء اللَّه تعيين شد، هركس باشد، ديگران قهر نكنند و عقب بنشينند. كشور، كشور خود شماست. ریيس جمهور باشيد، كشور است. پاسبان باشيد، كشور است. طلبه مثل من‏ باشيد، كشور خود شماست. بعد از اين كه ریيس جمهور تعيين شد همه اعانت كنيد از او.
همه وارد بشويد در كار و اعانت كنيد از او كنار ننشينيد. قهر نكنيد و رشد خودتان را نشان بدهيد به دنيا كه شما رشيد هستيد، و شما مى‏توانيد كه يك مملكتى را با هم اداره بكنيد.وقتى كه بنا شد يكى ریيس جمهور شد، ديگرى هم يك كار ديگر. ديگرى هم يك كار ديگر. و كارها را به سلامتى انجام بدهيد.(7)
از همه قشرها، از همه ملت مى‏خواهم كه آداب اسلامى را در انتخابات حفظ كنند
لكن من از همه قشرها، از همه ملت مى‏خواهم كه آداب اسلامى خودشان را نسبت به همه امور، خصوصاً در انتخابات حفظ كنند. و مبادا خيال كنند كه مبارزات انتخاباتى عبارت از اين است كه به ديگران بد بگويند و كارشكنى بكنند.
البته دعوت به انتخاب اشخاص مانع ندارد، لكن توجه داشته باشند كه همان‏طور كه در انتخاب ریيس جمهور، به آن سلامت و به آن آرامش و به آن خوبى گذشت -كه نمونه بود در ايران- من اميد آن دارم كه در اين انتخابات هم به همان‏طور بگذرد. و همه با هم برادروار در يك مقصد باشيم. در يك مقصد باشيد. و خداوند را شاهد بدانيد، و ناظر بدانيد، و نهضت را لكه‏دار نكنيد. دشمن ها درصددند كه خرده گيرى كنند. و من اميدوارم كه خداوند همه شما را تأييد كند. و همه با سلامت اين انتخابات را هم بگذرانيد و بعد را هم همين‏طور.(8)مثلًا انتخابات مجلس كه يك مرحله‏اش گذشته است، و مرحله بعدش هم بعد ان شاء اللَّه مى‏شود، اين انتخابات يك انتخابات آرامى بود. آن طورى كه به من گزارش دادند انتخابات به‏طور آرامش تحقق پيدا كرد. حالا اگر بعضي ها در انتخابات شكست‏ خوردند نبايد اينها كه قصد خدمت داشتند منتها در مجلس حالا دستشان از آن كوتاه شده است، نبايد يكسره ملت را به باد انتقاد بكشند. اگر شما شكست خورديد، نبايد بگوييد ملت ايران همه‏شان خلاف كرده‏اند. چطور يك ملت مسْلمى، در يك امر حياتى كه با اين آرامش و خوبى انجام داده است، اينها خيانتكار باشند؟ يك ملت كه خيانتكار نمى‏تواند باشد. اشخاص بايد آداب اسلامى را حفظ كنند. به مجرد اين كه يكى مى‏خواهد وكيل بشود، و فرض كنيد كه دوست من است مى‏خواهد وكيل بشود، يا از گروه من است مى‏خواهد وكيل بشود و ملت او را وكيل نكردند، نبايد يكدفعه قلم ها را بردارند و بر ضد اصل انتخابات چيز بنويسند، حمله كنند به اصل انتخابات.
شكايتى دارند، خوب شكايتشان را رسيدگى مى‏كنند. هياهو درست كردن، جز اين كه دامن زدن به اين است كه خيانتكارها راهشان باز بشود، چيز ديگرى نيست .اگر شما خدمتگزار به كشور هستيد، در مجلس يكجور خدمت مى‏توانيد بكنيد، در خارج از مجلس هم يكجور خدمت ديگر. مگر همه اهالى ايران توى مجلس مى‏روند؟ خوب در مجلس هم يك عده معدودى هستند. اگر غرضى در كار نيست و مى‏خواهيد خدمت بكنيد، حالا مى‏بينيد كه شما رأى نداشته‏ايد، شما در خارج مجلس خدمت بكنيد. تأييد كنيد اين مجلس را.
اين طور نباشد كه منعكس كنيد در خارج كه خير، مملكت ايران يك مملكتى است كه انتخاباتش كذا شد. اين حرف غلطى است. اين حرف غلط را اينقدر نزنيد. براى خاطر خدا توجه داشته باشيد كه يك مجلس شورا كه مجلس شوراى اسلامى است و مى‏خواهد براى ايران خدمت كند و بايد قوه داشته باشد، تنها مركزى است كه تمام قوا بايد تبع آن باشند، شما بخواهيد براى اينكه شما وكيل نشده‏ايد در كجا، هياهو كنيد كه انتخابات انتخابات كذا بوده؛ اين حرف خلاف اسلام است. شكايت اگر هست، شكايت پذيرفته است. و مقاماتى كه بايد شكايت ها را بپذيرند، مى‏پذيرند. اما هياهو كردن و فرياد زدن و انتقاد بيجا كردن، اين برخلاف دستورات اسلام است. (9)الآن هم مأيوس نيستند، آنها كه نگذارند اين ریيس جمهور كه، مردم خودشان بايد تعيين كنند، نگذارند تعيين بشود. 124 نفر بيايند و داوطلب بشوند براى ریيس جمهور، معلوم است معنايش چيست. 124 نفرى كه مردم اكثرشان را نمى‏شناسند. شايد ده تاشان را بيشتر مردم نشناسند. تويشان اشخاصى كه بى‏عقل هم هست، مى‏گويند هست. من نمى‏دانم، اما مى‏گويند اشخاص منحرف هم هست. اين براى چى. صد و بيست و چند نفر كانديدا، واقعاً اينها اعتقادشان است؟ احتمال اين را مى‏دهند كه پيش ببرند؟ احتمال مى‏دهند كه يك جمعيت زيادى به آنها رأى بدهد نه، مى‏خواهند اخلال كنند. اخلال است. اين خود اخلال است. يك مملكتى، صد و چند نفرى رییس جمهور مى‏خواهند بشوند. صد و چند نفر آدمى كه بعضي هاشان مثل اينكه مثلًا، بار فروشند. يك همچو مسایلى تو آن هست. من نمى‏دانم. درست نمى‏شناسم من.
اين خودش يك نحوه اخلالى است كه در يك كشورى، صد و بيست و چند نفر، اينها داوطلب بشوند، براى اينكه مى‏خواهم ریيس جمهور بشوم و بعد هم خواهيد ديد كه در اين مثلًا تبليغاتى كه بايد بكنند، خواهيد ديد كه چه گروه هايى تبليغات مى‏كنند.
نه از باب اين كه برسند به ریيس جمهور. از باب اين كه نگذارند ریيس جمهورى پيدا بشود، و لااقل اخلال كنند به اندازه‏اى كه منعكس كنند در خارج كه اينها يك همچو جمعيتى، ايران يك همچو كشورى هست. صد و بيست و چند نفر مى‏خواهند ریيس جمهور بشوند و همه هم به جان هم ريختند و بعد هم خواهيد ديد كه اينها چه بساطى سر هم درمى‏آورند. اينها همه اخلالگرى هست، و ما از اين مسایل، شايد اكثر جوان هاى ما از اين مسایل غافل باشند. و بعد خدا مى‏داند كه در قضيه مجلس شورا چه خواهد شد.
و مانده آن كه بدتر از همه است براى اين كه، حدود مثلًا فرض كنيد، 200 نفر مى‏خواهد وكيل بشود. اين شايد چندين هزار نفر خودشان را منتخب كنند. ریيس [جمهور بشوند]، مى‏خواهند نگذارند يك مطلبى بشود. يك وقت اين بود كه -يك اشخاصى- ما مواجه با يك اشخاصى بوديم كه اينها واقعاً راه را، راه ما را راه صحيح نمى‏دانستند. خودشان يك راه صحيحى داشتند. خوب، يك چيزى بود. مى‏نشستند صحبت مى‏كردند كه اين راه درست است يا آن درست. يك وقت اين است كه قضيه اين نيست.
قضيه اين است كه اينها از يك نقطه مى‏ترسند و آن اسلام است و از يك جمعيت مى‏ترسند. آنهايى كه به اسلام اعتقاد دارند، آنهايى كه در راه اسلام فعاليت مى‏كنند. اين سيلى كه اين ابرقدرت ها از ايران خوردند، از اول عمرشان تا حالا نخورده بودند اين سيلى را.(10)بايد يك دولت مستقرى با همت شماها، با همت ملت، يك انتخابات صحيحى بشود با همت ملت، ملت مى‏شناسند افراد صالح را. لازم نيست كه حالا يك چند سال هم ما درسشان بدهيم. نخير، خودشان مى‏فهمند. اين ملت چيز مى‏فهمد، مى‏فهمد كى آدم صالح است كى آدم ناصالح.
البته گاهى هم يك كسى خودش را جا مى‏زند، اما اين گاهى است. هر كسى در هر شهرى كه هست، طول اين بيست، سى سالى كه همراه با اين مردم بوده مى‏داند كه اينها كدام يكى‏شان از ريشه‏هاى 