 كريمش نظاره كنم .
و خود در مناجاتش مى فرمود: اسئلك لذة النظر الى وجهك (221).

192- تسبيح خداوند قبل از خلقت آدم

ابو سعيد خدرى گويد: در خدمت رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) نشسته بوديم ، مردى از راه رسيد و از حضرت درخواست كرد كه درباره بيان خداوند كه فرموده است : استكبرت ام كنت من العالين توضيح دهد كه اينان چه كسانى هستند كه از ملايكه مقربين برتر و والاترند؟
رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) فرمود: منظور از آنان ، من ، على ، فاطمه ، حسن و حسين مى باشيم كه در سرادق عرش بوديم و دو هزار سال پيش از آن كه خدا آدم (عليه السلام) را بيافريند، خداوند را تسبيح مى كرديم و ملايكه با تسبيح ما تسبيح مى كردند.
هنگامى كه خداوند آدم را آفريد، به ملاى كه دستور داد كه بر او سجده كنند و ماءمور به سجود نشده بودند، مگر به خاطر وجود ما. جز ابليس ‍ همه فرشتگان سجده كردند. خداوند متعال به او فرمود: ((اى ابليس ! چه چيز تو را باز داشت از اين كه بر آنچه كه من با دست قدرت خود آفريده ام ، سجده كنى ؟ آيا استكبار ورزيدى ؟ آنان در سرادق عرش نوشته شده بود. پس ما هستيم آن باب خدايى كه از آن در وارد مى شوند و هدايت يافتگان به وسيله ما هدايت مى كردند. هر كس ما را دوست داشته باشد، خداوند او را دوست داشته به بهشت خود واردش مى سازد و هر كس با ما دشمنى كند، خداوند او را دشمن داشته به آتش داخلش مى كند. و دوست ندارد ما را، مگر كسى كه از دامان پاك و پاكيزه زاده شده باشد(222).

193- قرائت قرآن و كار منزل

سلمان (ره ) گويد: داخل خانه حضرت فاطمه (سلام الله عليها) شدم ، ديدم در همان حالى كه مشغول كار خود بود و جوها را آسياب مى كرد، قرآن نيز مى خواند(223).

194- آثار تسبيح فاطمه

مردى به خدمت امام صادق (عليه السلام) رفت . حضرت با او سخن گفت . آن مرد كلام حضرت را نشنيد و از سنگينى گوشش به حضرت شكوه نمود.
حضرت به او فرمود: چرا از تسبيح فاطمه (سلام الله عليها) غافلى ؟!
آن مرد گفت : فدايت گردم ، تسبيح فاطمه چيست ؟
حضرت فرمود: سى و چهار مرتبه مرتبه الله اكبر و سى و سه مرتبه الحمد لله و سى و سه مرتبه سبحان الله مى گويى تا اين كه به صد عدد برسد و كامل گردد.
آن مرد مى گويد: پس از مدت كوتاهى كه به اين تسبيحات مداومت كردم ، سنگينى گوشم بر طرف شد(224).

195- توصيه امام زمان به تسبيحات فاطمه

حضرت آية الله مرعشى نجفى - اعلى الله مقامه - مى گويد:
در راه زيارت عسكريين (عليه السلام) (امام هادى و عسكرى ) و در جاده اى كه به امامزاده سيد محمد(عليه السلام) منتهى مى شود، راه را گم كردم و در اثر شدت تشنگى و گرسنگى از زندگى ماءيوس شده ، به حالت بى هوشى روى زمين افتادم . ناگهان چشم باز كردم ، ديدم سرم در دامن شخص بزرگوارى است . آن شخص به من آب گوارايى داد كه مانندش را در عمر خود نچشيده بودم . بعد از آن ، سفره اش را باز كرد، و در ميان آن دو يا سه عدد قرص نان بود كه از آنها نيز خوردم . آن گاه به من فرمود: اى سيد، قصد كجا را دارى ؟ گفتم : حرم مطهر سيد محمد. فرمود: اين حرم سيد محمد است . نگاه كردم ، ديدم در زير بقعه سيد محمد قرار داريم ، در حالى كه من در قاديسه گم شده بودم و مسافت زيادى بين آن جا و حرم امامزاده سيد محمد وجود دارد. در مدتى كه با آن شخص بزرگوار بودم ، بهره هاى فراوانى نصيبم شد و مرا به انجام چندين عمل سفارش كرد؛ از جمله : تلاوت قرآن كريم ... و تسبيح فاطمه زهرا (سلام الله عليها) و... ولى به ذهنم خطور نكرد اين آقا كيست ! مگر زمانى كه از نظرم غايب شد(225).

196- پرسش از پيامبر در مورد نماز

فاطمه زهرا(سلام الله عليها) از پدر بزرگوارش پرسيد: پدر جان ، يا رسول الله ! زنان و مردانى كه نسبت به نماز بى اعتنا هستند و نماز را سبك مى شمارند، چه عواقبى را در پيش دارند؟
رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) فرمود: اى فاطمه جان ! هر كسى از مردان و زنان نمازش را سبك بشمارد، خداوند او را به پانزده بلا مبتلا مى سازد: شش مورد در دنيا: سه مورد در وقت مرگ ، و سه مورد آنها در قبر و سه مورد در قيامت زمانى كه از قبر خارج شود.
الف ) اما آن شش بلايى كه در دنيا دامنگيرش مى شود:
1- خداوند بركت را از عمرش مى برد.
2- خداوند بركت را از رزقش مى برد.
3- خداوند عزوجل سيماى صالحين را از چهره اش محو مى كند.
4- هر عملى كه انجام مى دهد پاداش داده نمى شود.
5- دعايش به آسمان نمى رود.
6- بهره اى از صالحين براى او نيست .
ب ) اما آن سه بلايى كه هنگام مرگ گرفتارش خواهد شد:
1- ذليل از دنيا مى رود.
2- هنگام مرگ در حال گرسنگى خواهد بود.
3- تشنه از دنيا خواهد رفت ، اگر چه آب نهرهاى دنيا را به او بدهند.
ج ) اما آن سه بلايى كه در قبر دامنگيرش مى شود:
1- خداوند ملكى در قبر براى او مى گمارد تا او را زجر دهد.
2- قبرش براى او تنگ خواهد شد.
3- گرفتار ظلمت و تاريكى قبر خواهد شد.
د) اما آن سه بلايى كه در روز قيامت گرفتارش خواهد شد:
1- خداوند ملكى را موكل مى سازد تا او را با صورت بر زمين بكشد، در حالى كه خلايق تماشا مى كنند.
2- محاسبه اعمالش به سختى انجام مى شود.
3- خدا به نظر لطف به او نمى نگرد و براى اوست عذاب هميشگى (226).

197- حجله عبادت

امير مؤمنان على (عليه السلام) در شب ازدواج ، همسرش فاطمه زهرا(سلام الله عليها) نگران ديد و علت آن را پرسيد.
حضرت زهرا(سلام الله عليها) فرمود: در پيرامون حال و وضع خود انديشيدم و پايان عمر و منزلگاه قبر را به ياد آوردم و انتقال - از خانه پدر - به منزل خودم ، مرا به ياد ورود به قبرم انداخت ! تو را به خدا بيا تا در آغاز زندگى مشترك به نماز برخيزم و امشب را به عبادت خدا بپردازيم (227).

198- مفاهيم بلند تسبيحات فاطمه

امام صادق (عليه السلام) فرمود:
تسبيح حضرت فاطمه (سلام الله عليها) عبارت است از: منزه است صاحب جلالى كه متكبر و بزرگ است ، منزه است صاحب عزتى كه بلند مرتبه و رفيع الشاءن مى باشد، منزه است صاحب سلطتنى كه داراى فخر و قدمت مى باشد، منزه است صاحب حسن و جمال ، منزه است كسى كه به نور و سنگينى و وقار آراسته است ، منزه است كسى كه اثر و نشانه هاى پاى مورچه را روى سنگ صاف و شفاف ديده و افتادن طيور و پرندگان را روى درختان و لاله ها مى نگرد(228).

199- تسبيحى بهتر از هر خدمتكار

از على (عليه السلام) نقل شده است كه فرمود:
فاطمه زهرا(سلام الله عليها) عزيزترين عزيزان رسول خدا(صلى الله عليه و آله و سلم ) در خانه من بود.
اين بانو آن قدر با آسياب آرد كرد تا دستهايش پينه بست و آن قدر از چاه آب كشيد كه اثر آن بر سينه اش باقى مانده بود و به اندازه اى خانه را روبيد تا اين كه لباسهايش غبار آلود شد. و آن قدر زير ديگ آتش برافروخت تا لباسش كثيف و گردآلود گرديد و به همين علت به سختى و زحمت افتاد.
روزى شنيديم غلام چندى خدمت پيامبر(صلى الله عليه و آله و سلم ) آوردند، به فاطمه گفتم : وقتى خدمت پدر خود رفتى از وى خادمى را بخواه تا در كارها مددكار باشد و از اين همه رنج و محنت آسوده شوى .
پس فاطمه زهرا(سلام الله عليها) خدمت رسول خدا(صلى الله عليه و آله و سلم ) رفت ، ملاحظه كرد كه گروهى با ايشان