 التواريخ ، ص 298؛ تاريخ زندگانى امام حسين (ع )، عماد زاده ، ج 2، ص ‍ 183؛ عاشورا چه روزيست ، ص 289.
604 ـ انساب الاشراف ، ج 3، ص 214.
605 ـ انساب الاشراف ، ج 3، ص 193. اين قضيه ، با كمى تفاوت درباره ى امام سجاد (ع ) (بـحـار الانـوار، ج 45، ص 262) و عـمـروبـن حـسـيـن (ع ) (اخـبـار الطـوال ، ص 261، اعـيـان الشـيـعـه ، ج 1، ص 617) نـيـز نقل شده است . (ر.ك : عمروبن حسين )
606 ـ جمهرة انساب العرب ، ص 39.
607 ـ منتخب التواريخ ، ص 298.
608 ـ تـنـقـيـح المـقـال ، ج 3، ص 260؛ ابـصـارالعـين ، ص 117 مركز الدرسات الاسلامية لحرس الثورة ؛ اعيان الشيعه ، ج 1، ص 612. زاره ، روستاى بزرگى در بحرين مى باشد. (معجم البلدان ، ج 3، ص 126)
609 ـ تاريخ طبرى ، ج 5، ص 454؛ كامل ابن اثير، ج 4، ص 80.
610 ـ مـعـالى السـبـطين ، ج 2، ص 231؛ وسيلة الدارين ، ص 426؛ تاريخ زندگانى امام حـسـيـن (ع )، عـمـاد زاده ، ج 2، ص 225. ولى در گـزارش ديگر آمده است : امام حسين (ع ) پيش از آنـكه از كشته شدن مسلم بن عقيل با خبر شود عبداللّه بن يقطر را به كوفه فرستاد و در آنجا به دستور عبيداللّه بن زياد به شهادت رسيد. (انساب الاشراف ، ج 3، ص 168)
611 ـ تاريخ زندگانى امام حسين (ع )، ج 2، ص 225.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:818.txt">درباره کتاب</a><a class="text" href="w:text:819.txt">پيشگفتار </a><a class="text" href="w:text:820.txt">شهدای 1 الی 10</a><a class="text" href="w:text:821.txt">شهدای 11 الی 20</a><a class="text" href="w:text:822.txt">شهدای 21 الی 30</a><a class="text" href="w:text:823.txt">شهدای 31 الی 40</a><a class="text" href="w:text:824.txt">شهدای 41 الی 50</a><a class="text" href="w:text:825.txt">شهدای 51 الی 60</a><a class="text" href="w:text:826.txt">شهدای 61 الی 70</a><a class="text" href="w:text:827.txt">شهدای 71 الی 80</a><a class="text" href="w:text:828.txt">شهدای 81 الی 90</a><a class="text" href="w:text:829.txt">شهدای 91 الی 100</a><a class="text" href="w:text:830.txt">شهدای 101 الی 115</a></body></html>نام کتاب : شهداى كربلا

نویسنده : حجت الاسلام محمد باقر روشندل

منبع : مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتنپيشگفتار 
با فرارسيدن ماه محرم ، جا دارد از فداكارى هاى سيدالشهدا عليه السلام و قربانى هايى كه در راه نهضت او بويژه در عاشوراى محرم 61 هجرى پيش ‍ آمد بهره بردارى بشود تا چراغى فرا راه بشريت بالعموم و ملت مسلمان ايران بالخصوص باشد، و به ما بياموزد تا از دين خود محافظت نموده و در برابر جريانها و افكار انحرافى ايستادگى كرده و ثابت قدم باشيم آنچنان كه حسين بن على عليه السلام و اصحاب برگزيده اش بخاطر دين و مقدساتشان در مقابل ارتش سهمگين يزيد بن معاويه ثابت قدم ايستادند.
مجموعه اى كه در معرض ديد شماست ، ويژه نامه اى است كه توسط معاونت فرهنگى سازمان عقيدتى سياسى و به منظور معرفى شهداى نهضت خونينن حسينى به چاپ رسيده است . از متن كتاب نيز تعداد 10 سوال تهيه كه شرايط شركت در مسابقه مى توانند طبق شرايط مذكور پاسخنامه را تكميل و ارسال نمايند. ضمنا كتيبه هاى شهدا در 81 قطعه و با ابعاد 35*50 به صورت تمام رنگى جهت نصب درحسينيه ها، مساجد و مكانهاى عمومى توسط سازمان عقيدتى سياسى ارتش چاپ شده است . علاقه مندان به دريافت آنها به دريافت آنها به اطلاعيه پشت جلد همين كتابچه رجوع نمايند.
قبل از مطالعه اشاره به نكات زير ضرورى است .
1 گرچه بعضى عدد شهداى كربلا را منحصر در 72 تن مى دانند (البته اين عدد، افراد شاخص و نام آور را تشكيل مى دهند) اما محققان بيش از اين عدد را ذكر نكرده اند.
2 عدد 115 تن از تحقيق مرحوم سماوى (ره ) در كتاب معروف ابصار العين فى انصار الحسين (ترجمه عقيقى بخشايشى ) استفاده گرديده است .
3 بعضى ديگر از منابع و ماخذ استفاده شده :
الف وقعه الطف لابى مخنف
(تحقيق : از محمد هادى يوسفى )
ب - قصه كربلا (تحقيق از: على نظرى منفرد)
ج فرهنگنامه عاشورا (تحقيق از جواد محدثى )
د چهره حقيقى قيام حسينى ...
( تحقيق از عبدالكريم قزوينى )
معاونت فرهنگى سازمانى عقيدتى سياسىمسير اهل‏بيت‏

باري خاندان بزرگوار پيغمبرصلي الله عليه وآله را به‏سوي شام حرکت دادند. مسيري که براي بردن آنها از کوفه تا شام انتخاب کرده بودند دوازده شهر يا قصبه و قريه بود که برخي نام آنها را به اين شرح نوشته‏اند: تکريت، لينا، جهينه، موصل، سينور، حماه، معرّه نعمان، کفر طاب، حمص، بعلبک، دير راهب و حرّان.

برخي ديگر از اين مناطق نيز نام برده‏اند: قادسيه، حرار، عروه، ارض صلينا، وادي نخله، ارمينا، کحيل، تل عفة، جبل سنجار، عين‏الورد، دعوات، قنّسرين و حلب. که جمعاً بيست و پنج منزل و جايگاه مي‏شود و برخي هم تا چهل مکان نام برده‏اند که در بيشتر اين شهرها يا قصبات وقتي مأموران پسرزيادو همراهان وارد مي‏شدند و مردم با آگاهي از ماجرا و وضع اسيران همراهشان ، و آنها را مي‏شناختند ، با عکس‏العمل شديد و تنفر و انزجار اهالي و ساکنان روبه‏رو مي‏شدند و بريزيد و کشندگان امامعليه السلام نفرين و لعنت مي‏فرستادند. حتّي در برخي از جاها برخوردهايي هم ميان آنان و مأموران رخ مي‏داد، در چند جا نيز آنها را به‏شهرها و قصبه‏ها راه ندادند. در کتابهاي معتبر تاريخي از بانوي بزرگوار ما حضرت زينب عليها  السلام ، در طول اين راه سخني و يا خطبه‏اي نقل نشده است. البته در پاره‏اي از نقلهاي غير معتبر آمده است که آن مکرمه در قادسيه چند شعر به‏صورت مرثيه خوانده است مانند: ماتَتْ رِجالي وَ أَفْنَي الدَّهْرُ ساداتي‏ وَزادَني حَسَراتٍ بَعْدَ لَوْعاتي‏ يُسَيِّروُنا عَلَي الاَقْتابِ عارِيَةً کَأنَّنا بَيْنَهُم بَعْضَ الغْنَيماتِ‏ عَزَّ عَلَيْکَ رَسُولَ‏اللَّهِ ماصَنَعُوا بِأَهْلِ بَيْتِکَ يا نُورَالبَرِيّاتِ‏ يزيد سرمست و مغرور و دارودسته او که شهادت‏ امامعليه السلام و ياران او را پيروزي بزرگي براي خود مي‏پنداشتند براي ورود خاندان آن‏حضرت به‏صورت اسيران جنگي جشن و چراغاني مفصلي ترتيب داده بودند و هرگوشه شهر را به نحوي آيين بسته و دسته‏هاي خواننده و نوازنده را در نقاط مختلف شهر مستقر ساخته و به شادي و پايکوبي واداشته بودند. از سهل بن سعد ساعدي نقل شده است که مي‏گويد آن‏روز من از شام مي‏گذشتم و مي‏خواستم به بيت‏المقدس بروم. با مشاهده آن منظره متحير شدم و هرچه فکر کردم که اين چه عيدي است که مردم اين‏گونه شادي مي‏کنند ومن از آن بي اطلاعم متوجه نشدم تا آنکه با جمعي روبه‏رو شدم که با هم گفت وگو مي‏کردند. از آنها پرسيدم: - آيا شما عيدي داريد که من نمي‏دانم؟! گفتند: اي پيرمرد! مثل اينکه در اين شهر غريب هستي؟ گفتم: من سهل بن‏سعد هستم که افتخار درک محضر رسول‏خدا محمدصلي الله عليه وآله را داشته و آن‏حضرت را ديده‏ام‏ گفتند: اي سهل! عجيب‏است که از آسمان خون نمي‏بارد و زمين اهل خود را فرونمي‏برد! پرسيدم: براي چه؟ مگر چه‏شده است؟ گفتند: اين سر حسين بن‏علي است که براي يزيد مي‏آورند...، تا آخر حديث. از کامل بهايي نقل شده است که خاندان پيغمبر را سه روز در خارج شهر شام نگه‏داشتند تا شهر را چراغان و زينت کنند، در اين سه روز شام را به نحوي بي سابقه تزيين‏ کردند آنگاه گروه بس