ميد، خرّمشهر، مهران ، قصر شيرين و ديگر شهرها و روستاهاى اشغالى ، يكى پس از ديگرى ، آزاد شد و رزمندگان پرتوان ما، دشمن را در داخـل خـاك خـودشـان يـعـنـى جـزايـر مـجـنـون ، شـهـر فـاو و سـراسـر شـمـال عراق ، تعقيب كردند. و كار به جايى رسيد كه صدام از فرط ناكامى ، ناچار شد مـردم خـودش را بـا بـمـب شـيـمـيـايـى نـابـود كـنـد و بـعـد از هـشـت سـال جـنـگ كـه پـيـمـان ترك مخاصمه و عدم تجاوز برقرار گرديد، وجبى از خاك ايران اسـلامـى در اخـتـيـار عـراق بـاقـى نـماند و امروز براى تمامى جهان ثابت شده كه ايران اسـلامـى ، بـر حـق مـظـلوم و ((حـزب بـعـث عـراق )) مـتـجـاوز و بـر باطل بوده است .
يـزيـد هـم بـعـد از واقـعـه عـاشـوراى مـحـرم ، نـتـوانـسـت بـيـش از سـه سـال و دو مـاه دوام بـيـاورد و سـرانـجام با كوله بارى از ننگ و نفرت و بدنامى ، دنيا را ترك كرد، در حالى كه امام حسين عليه السّلام پيروز هميشه تاريخ و سربلند جهان هستى و اسـوه صـبـر ومـقـاومـت و پـايـمـردى بـراى ابد، باقى ماند و نشان داد كه :((للحق دولة وللباطل جولة )).
108ـ مختارنامه (چاپ سنگى ) زندگانى حضرت سيدالشّهداء، ج 2، ص 251 تا 266 درجلد دوم ،صفحه 266آمده است كه موقع شهادت مختار، احدى از قاتلان كربلا زنده نبود.
109ـ در منتهى الا مال ، جلد اول صفحه 477 آمده است كه چون ابن زياد ملعون كشته شـد، مـخـتـار سـر او را خـدمـت امـام سـجـاد عـليـه السـّلام فـرسـتـاد، آن حـضـرت مـشغول غذا خوردن بود؛ سجده شكر به جاى آورد و فرمود:((روزى كه ما را بر اين كافر وارد كردند غذا مى خورد، من از خداى خود درخواست كردم كه از دنيا نروم تا سر اين كافر را در مجلس ‍ غذاى خود مشاهده كنم ، همچنانكه سر پدر بزرگوارم جلو اين كافر بود و غذا مى خورد)).
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:540.txt">درباره کتاب</a><a class="text" href="w:text:541.txt">مقدمه‏</a><a class="text" href="w:text:542.txt">زندگاني حضرت زينب عليها السلام</a><a class="text" href="w:text:543.txt">ولادت‏</a><a class="text" href="w:text:544.txt">نام و کنيه‏</a><a class="text" href="w:text:545.txt">دوران کودکي</a><a class="text" href="w:text:546.txt">ازدواج با عبداللَّه بن جعفر</a><a class="text" href="w:text:547.txt">همسر حضرت زينب‏</a><a class="text" href="w:text:548.txt">داستانهايي از سخاوت عبداللَّه بن‏ جعفر</a><a class="text" href="w:text:549.txt">در کوفه‏ </a><a class="text" href="w:text:550.txt">شمّه‏اي از فضايل زينب عليها  السلام‏</a><a class="text" href="w:text:551.txt">سفر تاريخي زينب به کربلا</a><a class="text" href="w:text:552.txt">ورود زينب به کربلا و ماجراي شب و روز عاشورا</a><a class="text" href="w:text:553.txt">در شب عاشورا</a><a class="text" href="w:text:554.txt">در روز عاشورا</a><a class="text" href="w:text:555.txt">يک فراز ديگر</a><a class="text" href="w:text:556.txt">عصر عاشورا</a><a class="text" href="w:text:557.txt">روز يازدهم محرم‏</a><a class="text" href="w:text:558.txt">به ‏سوي کوفه‏</a><a class="text" href="w:text:559.txt">خطبه آتشين زينب‏</a><a class="text" href="w:text:560.txt">در مجلس پسر زياد</a><a class="text" href="w:text:561.txt">جلوگيري زينب از قتل امام عليه السلام‏</a><a class="text" href="w:text:562.txt">در شام‏</a><a class="text" href="w:text:563.txt">مسير اهل‏بيت‏ </a><a class="text" href="w:text:564.txt">در بارگاه يزيد</a><a class="text" href="w:text:565.txt">اشعار کفرآميز يزيد</a><a class="text" href="w:text:566.txt">خطبه زينب در شام‏</a><a class="text" href="w:text:567.txt">بازگشت به مدينه</a><a class="text" href="w:text:568.txt">محل دفن‏</a><a class="text" href="w:text:569.txt">فرزندان زينب عليها  السلام‏</a><a class="text" href="w:text:570.txt">پاورقی</a></body></html>اولين لعنت كننده
كعب الاحبار گفته است : اولين كسى كه بر قاتلان امام حسين عليه السلام لعنت نمود حضرت ابراهيم خليل الرحمان بود و به فرزندان خود امر كرد و از آنان عهد و پيمان گرفت كه پيوسته آنان را لعنت كنند.(653)نام کتاب : زینب عقیله بنی هاشم

نویسنده : سید هاشم رسولی محلاتی

منبع : مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتنمقدمه‏

در خانه علي بن ابي‏طالب عليه السلام از فاطمه اطهرعليها  السلام فرزند دختري به دنيا آمد که او را زينب نام نهادند، فرزندي که نه تنها زينت پدر شد، بلکه در تاريخ پرفراز و نشيب پس از پيامبرصلي الله عليه وآله توانست در بزرگترين حماسه نبرد حق عليه باطل، نقشي مهمّ و سرنوشت‏ساز داشته و پيام‏رسان انقلاب عاشورا باشد و براي هميشه تاريخ، مسلمانان را مديون فداکاري، ايثار و شهامت خويش سازد. زينب در خانه عليعليه السلام قوّت قلب پدر، انيس و مونس مادر و غمخوار برادرش حسين بن عليعليه السلام بود و در عرصه اجتماع، پيام‏رساني سترگ، سخنوري کم‏نظير، زاهدي شب‏زنده‏دار، مجاهدي نستوه و الگوي کامل زن معرّفي شده در قرآن بود. او با شجاعتي تحسين برانگيز رو در روي يزيد و درباريانش با قوّت و قدرت پيروزي حق و شکست باطل را اعلان نمود و فرمود: فَکِد کَيدَک واسْعَ سَعيَک، فواللَّه لا تَمحوا ذکرَنا، ولا تُميتُ وحيَنا... يزيد! هر حيله‏اي که داري به کار گير و هر تلاشي مي‏تواني انجام ده، سوگند به خداوند که هرگز نخواهي‏ توانست نام و ياد ما را از ذهن‏ها محو کني و يا آيين و وحي ما را از ميان برداري... اين سخنان را زن داغديده‏اي بيان داشت که يزيديان عزيزترين کسان او را با دلخراش‏ترين وضع ممکن به شهادت رسانده‏اند و خود سرپرستي زنان و کودکاني را برعهده دارد که دلهايشان داغدار و اشک‏هايشان جاري است. ديري نپاييد که پيروزي ظاهري و موقتي يزيد به سرعت سپري شد و پرچم خونرگ عاشورا به اهتزاز درآمد و انشاء اللَّه تا هميشه تاريخ نيز در اهتزاز خواهد ماند. کتابي را که در پيش رو داريد تأليف استاد فرزانه و دانشمند گرانمايه جناب حجةالاسلام والمسلمين آقاي رسولي محلاتي - دامت افاضاته - است که به شکلي محقّقانه و در عين حال فشرده و گويا، بخش‏هايي از زندگي پر درد و غم زينب کبريعليها  السلام را ترسيم فرموده‏اند. اميد آن که خوانندگان را مفيد افتد و آن بانوي مظلومه، شفيعه ما عاصيان در سراي باقي گردد.
معاونت آموزش و تحقيقات‏ بعثهزندگاني حضرت زينب عليها السلام

 در اخبار و رواياتي که علماي شيعه و سنّي نقل کرده‏اند آمده است که فاطمه عليها السلام از اميرالمؤمنين عليه السلام پنج فرزند - سه پسر و دو دختر - آورد. پسران آن حضرت حسن، حسين و محسنعليهم السلام و دختران ايشان زينب و امّ‏کلثوم بودند. محسن در حالي که هنوز جنين بود در اثر ظلم و ستم به آن مخدره معصومه سقط شد. زينب و امّ‏کلثوم دو دختر آن‏حضرت نيز پس از رحلت مادر بزرگوارشان سالياني چند زندگي کردند. امّ‏کلثوم پس از شهادت اميرالمؤمنين عليه السلام و حضرت زينب عليها السلام مدتي پس از واقعه جانگداز کربلا دار فاني را وداع گفت. زينب عليها السلام، هم از نظر سن و هم از نظر مقام و فضيلت، برتر از خواهرش ام‏کلثوم و بلکه مي‏توان گفت پس از مادرش فاطمه و جدّه‏اش خديجه شريفترين و بزرگترين زنان اسلام بوده است. زندگاني پرماجرا و سخنان پرمعنا و خطبه‏هاي بليغ و رساي او در طول مسافرت کربلا، کوفه و شام و زهد و عبادت و ساير خصال عالي او بهترين گواه اين مُدّعاست. اينک شرح 