ن كربلاص 8
41-3- زندگانى فاطمه زهرا و زينب ، ص 14.
42-حضرت زينب پيام رسان شهيدان كربلا ص ‍ 28 و 29.
43-زينب كبرى ، ص 193
44-فاطمه زهرا (س ) شادمانى دل پيامبر ص ‍ 862.
45-2- زينب كبرى ، ص 143
46-زينب كبرى ، ص 194
47-فروغ تابان كوثر، ص 74 - 76.
48-سيماى حضرت زينب ص 114 - 116
49-بحارالانوار، ج 45، ص 183
50-نقدى زينب كبرى ، ص 18 و 19
51-2- چهره درخشان قمر بنى هاشم ، ص 104.
52-3- سيماى حضرت زينب ، ص 82.
53-اين القاب را از كتاب ((زينب كبرى )) تاليف نقدى و ((الخصائص الزينبيه )) تاءليف جزائرى و ((الانوار القدسية )) ديوان آية الله غرورى اصفهانى و ((عقيلة الوحى )) تاءليف سيد شرف الدين )) مى توانيد به دست آوريد.
54-اصول كافى ، ج 1 ص 458؛ تحليل سيره فاطمه ص 170
55-2- سيماى زينب كبرى ، ص 44.
56-كامل الزيارات ص 798 - 800
57-2- زينب كبرى ص 22.
58-سفينة البحار، ج 2 ص 339؛ طبرسى ، ج 1 ص 414.
59-2- بطله كربلا، ص 43.
60-3- نهج البلاغه فيض ، خ 193؛ ص 651.
61-4- سيماى زينب كبرى ، ص 45.
62-عقيله بنى هاشم ، ص 12.
63-فاطمه زهرا(س ) شادمانى دل پيامبر ص ‍ 853.
64-1- عقيله بنى هاشم ص 13 و 14.
65-2- زينب كبرى ، ص 142.
66-رياحين الشريعه ج 3 ص 74
67-2- انوار البهيه ص 83.
68-اخصائص الزينبيه ، ص 178 و 179.
69-رياحين الشريعه ، ج 3، ص 78
70-2- لهوف سيد بن طاووس ، ص 90
71-مقتل الشمس ، ص 124
72-عقيل بنى هاشم ، ص 17 و 18
73-سلام مرا به حبيب برسانيد. (فرسان الهيجاء؛ ج 1، ص 92)
74-2- سيماى زينب كبرى ، ص 89
75-3- سيماى زينب كبرى ، ص 116
76-كبريت الاحمر، ص 479.
77-(ع ) كبريت الاحمر، ص 479
78-كتاب الارشاد ص 440
79-2- مقتل الحسين ، مقرم ، ص 266.
80-عقيله بنى هاشم ص 20
81-ارشاد، ج 2 ص 5)) - 97
82-اكليل المصائب فى مصائب الاطايب ص ‍ 245 و 246.
83-1- زينب كبرى ، ص 222 و 223.
84-2- زينب كبرى ، ص 223
85-الخصائص الزينبيه ، ص 164
86-معالى السبطين ، ج 2 ص 26
87-سوگنامه آل محمد، ص 342 و 343.
88-زينب كبرى ص 220
89-2- همان منبع ، ص 230
90-زينب كبرى ، ص 231
91-سوگنامه آل محمد، ص 344.
92-عقيله بين هاشم ، ص 28 و 29.
93-معالى السبطين ، ج 2 ص 22.
94- زينب كبرى (س ) عقيله بنى هاشم ، ص ‍ 107 و 178.
95-عقيله بنى هاشم ، ص 30 و 31
96-كتاب الارشاد، ص 466 و 467.
97-لهوف ص 143.
98-سوگنامه آل محمد، ص 390 و 391.
99-كتاب الارشاد، ص 465.
100-كبرت الاحمر، ص 162.
101-الحوادث و الوقايع ، ج 3 ص 23.
102-كتاب الارشاد، ص 459
103-الحوادث و الوقايع ، ج 3 ص 23.
104-معالى السبطين ج 1 ص 415
105- ترجمه ارشاد مفيد ج 2 ص 110.
106-سوگنامه آل محمد ص 280
107-لهوف ص 137
108-الخصائص الزينبيه ، ص 296.
109-رياض القدس ، ج 2 ص 237
110-سوگنامه آل محمد، ص 288 و 289.
111-تذكرة الشهدا ء ص 156 و 157.
112-سوگنامه آل محمد، ص 291 و 292.
113-زينب كبرى ، ص 237.
114-2- عقيله بنى هاشم ، ص 34 و 35.
115-زينب كبرى ، ص 233 و 234.
116-2- مصائب المعصومين مطابق نقل الوقايع و الحوادث ، ج 3 ص 237.
117-سوگنامه آل محمد، ص 379
118-2- طراز المذهب ، ج 1 ص 253.
119-3- سيماى حضرت زينب ص 119.
120-سوگنامه آل محمد، 381.
121-2- معالى السبطين ، ج 2 ص 8
122-بحار الانوار، ج 45، ص 58 و 59
123-سوگنامه آل محمد، ص 391.
124-2- معالى السبطين ، ج 2، ص 55
125-فاطمه زهرا (س ) شادمانى دل پيامبر، ص ‍ 62
126-فاطمه زهرا (س ) شادمانى دل پيامبر، ص ‍ 866
127-لهوف ، ص 153
128-سرگذشت جانسوز حضرت رقيه (س ) ص ‍ 27.
129-حياة الامام الحسين (ع ) ج 3 ص 300
130-بحارالانوار، جلد 45، ص 58؛ نفس المهموم ، ص 386.
131-شيفتگان حضرت مهدى (عج ) ج 1 ص ‍ 145.
132-كامل الزيارات ص 807و 808
133-ره توشه راهيان نور، ص 263.
134-زينب كبرى ص 210 و 211.
135-2- عقيله بنى هاشم ، ص 38 و 39.
136-1-.خصائص زينبيه جزايرى ص 120
137-1-.زينب كبرى ، ص 159 و 160.
138-سخن گفتن امام حسين (ع ) در يكصد و بيست محل ، ص 52.
139-چهره درخشان قمر بنى هاشم ص 87و88
140-زينب عقيله بنى هاشم ، ص 91- 93
141-ره توشه راهيان نور، ص 265 - 266.
142-ره توشه راهيان نور، ص 266 و 267.
143-كتاب الارشاد ص 473.
144- كتاب الارشاد، ص 472.
145-سوره آل عمران ، آيه 187
146-سوره آل عمران آيه 169
147-ره توشه راهيان نور، ص 267 - 269.
148-2- زينب كبرى ، ص 240.
149-سوره شعرا، آيه 227
150-2- تذكرة الشهداء، ملاحبيب كاشانى ، ص ‍ 417.
151-كتاب الارشاد ص 479.
152-2- پيام آور كربلا ص 149.
153-يعنى اى بچه زاده ابوسفيان ، كه نيايم پيغمبر، شما را آزاد كرد.
154-2- پيام آور كربلاص 186.
155-عقيله بنى هاشم ، 49.
156-2- لهوف ، ص 197.
157-1- ناسخ التواريخ ص 531.
158-2- داستان غم انگيز حضرت رقيه ص 37 - 39.
159-زينب عقيله بنى هاشم ، ص 89و90
160-ستاره درخشان شام ، ص 166 و 167.
161-رياحين الشريعة ج 3 ص 188.
162-رياحين الشريعة ، ج 3 ص 191.
163-رياحين الشريعة ج 3 ص 191
164-داستان غم انگيز حضرت رقيه ص 40
165-مرقات الايقان ص 51.
166-رياض القدس ، ج 2 ص 237.
167-2- پيام آور كربلا ص 189.
168-2- حضرت رقيه ، على فلسى ، ص 47.
169-فروغ تابان كوثر، ص 211 و 212.
170-سرشك خن ، ص 139.
171-رياحين الشريعه ج 3 ص 204.
172-فروغ تابان كوثر، ص 277 و 278.
173-ناسخ التواريخ ص 507
174-اقتباس از مقتل ابومخنف ص 206.
175-پيام آور كربلا، ص 190 تا 192.
176-حضرت رقيه دختر امام حسين ص 47.
177-ناسخ التواريخ ص 507
178-داستان غم انگيز حضرت رقيه ص 64 و 65.
179-رياض القدس ج 2 ص 323
180-منتخب التواريخ ص 229.
181-عقيله بنى هاشم ، ص 41 و 42
182-الوقايع و الحوادث ج 5، ص 81
183-مرقاة الايقان ، ص 52.
184-چهره درخشان قمر بنى هاشم ص 101 و 102
185-عقيله بنى هاشم ص 57 و 58
186-1- چهره دخشان قمر بنى هاشم ص 103 و 104.
187-براى توضيح و تحقيق بيشتر، مراجع شود به كتاب شريف ((مراقد اهل بيت در شام )) تاءليف حجة الاسلام و المسلمين آقاى سيد احمد فهرى امام جمعه محترم دمشق .
188-1- خصائص الزينبيه ، ص 211 و 212
189-سيماى زينب كبرى ، ص 143.
190-زينب كبرى ، ص 4.
191-رياحين الشريعه ، ج 3 ص 151 و 152.
192-اقتباس از الطراز از المذهب
193-ناسخ التواريخ ، ج 2 ص 558.
194-رياحين الشريعة ج 3 ص 163 و 164
195-داستانهاى شگفت شهيد دستغيب ص 52.
196-تحفة الذاكرين و اسرار و الشهاة ، ص 75.
197-سوگنامه آل محمد، ص 377 و 378.
198-داستانهاى شگفت آية الله دستغيب ص 168
199-كرامات الحسينية ، ص 55 - 57.
200-رياحين الشريعه ج 3 ص 160
201-1- زندگانى فاطمه زهرا و زينب (س ) ص ‍ 16
202-فروغ تابان كوثر ص 263
203- شب هاى مكه ابطحى ، ص 155
204-اين كرامت را خانم مرضيه نقل كرده است .شب عاشورا
حضرت امام زين العابدين عليه السلام كه در اين سفر همراه پدر بود، مى فرمايد: هنگامى كه شب عاشورا فرارسيد، پدرم ياران خود را جمع كرد و براى آنها سخن گفت . با اين كه من بيمار بودم نزديك وى رفتم تا گفتار وى را بشنوم كه شنيدم كه با ياران خود چنين مى گفت : راستى كه من اصحابى باوفاتر و بهتر از اصحاب خود و خويشانى نكوكارتر و مهربانتر از خويشان خود نمى شناسم . خدا همه شما را جزاى خير دهد. گمان مى كنم كه روز نبرد ما با اين سپاه رسيده ، من به همه اجازه رفتن دادم و آزاد گذاشتم . همگى بدون من و مزاحمتى راه خود را در پيش گيريد و از اين تاريكى شب استفاده كنيد.
همين كه خطبه سيدالشهداء عليه السلام پايان يافت ، ياران و برادران و فرزندان و برادرزادگان آن حضرت و پسران عبدالله بن جعفر و پيش از همه ايشان ، حضرت قمر بنى هاشم عباس بن اءميرالمؤ منين عليهماالسلام لم نفعل ذلك لنبقى بعدك لا اءرانا الله ذلك ابدا؛ نخواهيم رفت چرا برويم براى اينكه بعد از تو زنده بمانيم ، خدا چنان روزى را نياورد كه تو كشته شوى و ما زنده بمانى .
آنگاه امام عليه السلام رو به فرزندان عقيل عليه السلام كرد و فرمود: 