ود براى ((سيد محمد(ع )))، نداد و ليكن شوهرت حالش خوب مى شود. يك مرتبه از خواب بيدار شدم و خواب را براى شوهرم تعريف كردم ،
ايشان ((نذرى براى ((حضرت اباالفضل (ع ) كرد، ناراحتى شكمش خوب شد))، چند سال گذشت از خرّمى به ده بيد منتقل شديم ، خانه بسيار بزرگى ساختيم ، وضع مالى خوبى پيدا كرديم ، نذرى را كه براى ((حضرت اباالفضل (ع ))) كرديم توسعه داديم . سالى بعضى از افراد گفتند: اين نذر سنگين است و مشكلات دارد، نذر را به مسجد بدهيد،
پول او را به مسجد داديم طولى نكشيد درد شكم عود كرد، پشيمان شديم باز نذر را در منزل عملى ساختيم ناراحتى شكم درد برطرف شد و وضع زندگى ما حالت طبيعى پيدا كرد.(139)
مرا مى خواهد آيا دستهايش ؟
كه باشم علقمه با دستهايش
چگونه نشكند پشت برادر
كه تن يك جا و يك جا دستهايش
فداى جان پر درد تو زهرا
كه مى گفتى خدايا! دستهايش
به حسرت عَرْشيان ديدند آنروز
بغل كرده خدا را دستهايش
به گردابى زنا مردىِّ اين قوم
ز پا افتاد حتّى دستهايش
ابوالفضل آن علمدار دلاور
پناه ماست فردا دستهايش (140)پنجه برنجى
يكى از دوستان كه چاپخانه دارد مى نويسد: در سال 1375 براى خريد دستگاه چاپ سه بار به ((مسكو)) سفر كردم . در سفر براى خداحافظى به محضر آية اللّه ((سيد محمد باقر موحد ابطحى )) مشرف شدم تا از راهنمائيهايشان بهره مند گردم ، ايشان ((قرآنهاى با ترجمه روسى )) بمن دادند تا به مردم آن سلمان اهدأ كنم .
يك جلد آن را به آقاى ((نيكوا اينومنيچ )) مدير كل شركت سازنده دستگاه چاپ اهدأ كردم ، در سفر بعد وقتى مرا ديد بسيار اظهار خوشبختى كرد و گفت : من و همسرم كه رئيس آموزش و پرورش است مرتب اين كتاب را مطالعه مى كنيم و نكته هاى بسيار با عظمتى را از اين كتاب درك كرديم اين ((قرآن )) براى ما بسيار قابل توجه و احترام بوده است .
اين دوست ما مى نويسد. اى كاش افراد خيرخواهى اقدام براى چاپ و نشر اين كتاب در روسيه مى نمودند.
در سفر سوّم در مسكو يك مشكل ادارى برايم پيش آمد، پيش رئيس اداره رفتم ، وقتى وارد اطاق شدم ، چشمم به چيز عجيبى افتاد، ((روى ميز رئيس ‍ يك پنجه برنجى كه روى او نوشته شده بود(علمدار ابوالفضل ) قرار داشت .))
ابتدا حدس زدم آن را بعنوان يك چيز زينتى روى ميزش گذاشته ، ولى بعد از آن سؤ ال كردم جواب داد: ((من شيعه هستم و معجزه و كرامتهاى بسيارى از آن ((حضرت ديده ام ، اين پنجه را به خاطر همين امر همراهم دارم (جانم بفدايش باد))) وقتى اطلاع از حال من و تَشَيّع و علاقه ام به ((حضرت ابوالفضل (ع ))) پيدا كرد، احترام فوق العاده بمن گذاشت و در هر مشكلى كه داشتم چنان كمكم ميكرد كه اين مختصر گنجايش شرحش را ندارد.
آرى در كشورى كه 70 سال از هر گونه تبليغ مذهبى محروم بوده است ، ائمه معصومين و اولادشان (عليهم السلام ) اين چنين براى افراد مستعد جلوه گرى مى كنند و صراط مستقيم حق را پيش رويشان مى گذارند.(141)
مدد از فيض سحر خواهم و از لطف نسيم
رسدم از گل رويت مگر اى دوست شميم ؟
گر كه فيض سحرى هم نشود يار مرا
يا شميمت ز لطافت ندهد ره به نسيم
دل شب تا به سحر ياد رخ چون قمرت
در دل خويش كنم عكس جمالت ترسيم
لب لعل تو كه سرچشمه نوشين بقاست
هست چون كوثر و رخسار تو جنّات نعيم
پور علم و ادبىّ و پدر فضل و كمال
تو ابوالفضلى و فضل است بدون تو يتيم
پدر گيتى از آوردن چون توابتر
مادر دهر هم از زادن چون تو است عقيمخريد گوسفند
مى نويسد: يكى از چوبانهاى شيرازى مى گفت : هر سال ده اوّل محرم يك زنى كه سرو رويش به مسلمانى نمى خورد، مى آمد و يك گوسفند بزرگ و چاق از من خريدارى مى كرد و از لحاظ قيمت هيچ گونه صحبتى نداشت ،
چند سال برنامه ادمه پيدا كرد اسباب كنجكاوى فراهم شد.
از او سؤ ال كردم ، جواب داد: ((گوسفند را براى عزادارى ((حضرت اباالفضل العباس (ع ) خريدارى مى كنم )) من و همسرم مسلمان نيستيم و علّت قربانى كردن گوسفند اين است كه شوهرم راننده كاميون مى باشد.
در يكى از سفرمان اتفاق ناگوارى برايش پيش آمد. ((در يكى از سرازيريهاى خطرناك ناگهان متوجه مى شود ترمز ماشينش بريده است و هيچ كارى از دستش ساخته نيست . در آن اظطراب به ذهنش خطور مى كند كه شيعيان معتقد هستند كه هر كس متوسل به ((حضرت اباالفضل بشود و كمكى از ايشان بخواهد حاجتش را برآورده خواهد نمود.
در آن حال اظطرار از آن بزگوار طلب كمك مى كند. ناگاه متوجّه مى شود كه كاميون با آن سرعت به صورت معجزه آسائى توقف نمود.))
بعد از آنكه شوهرم به منزل رسيد و قضيه را نقل كرد هر دو تصميم گرفتيم ((هر سال ايام محرم گوسفندى را جلوى دسته عزاداران ((حضرت اباالفضل العباس قربانى كنيم )) و گوشت آن را طبخ نموده و به عزاداران اطعام كنيم و خريد گوسفند براى اين كار مى باشد.(142)
السّلام اى باغبان باغ خون
السّلام اى سالك دشت جنون
اى زده از ناى دل فرياد عشق
جان پاك تو جنون آباد عشق
اى گل باغ اميرالمؤ منين
وى فروغ ديده امّالبنين
عشق و ايثار و وفا پابست تو
والقلم تفسير شد با دست تو
دشت دين را آبيارى كرده اى
لاله ها را پاسدارى كرده اى
آبروى آب ، اشك چشم توست
شور فرياد على در خشم توست
اى اميد كودكان عبّاس من
سوسن من سنبل من ياس من
كودكان احساس غربت مى كنند
ناله در ناله صدايت مى كنند
مِهْر من ماه على مير حرم
اى به صحراى شهادت ياورم (143)1- ايق خونين كربلا 83
2- همان آدرس 74
3- لاله هاى رنگارنگ 76
4- همان آدرس 75
5- لاله هاى رنگارنگ 77
6- همان آدرس 76
7- از نظر سالگرد ابى عبدالله (ع ) روز سوم شعبان و حضرت ابولفضل (ع ) روز چهارم شعبان بدنيا آمد
8- نغمه هاى ولايت صفحه 40
9- نغمه هاى ولايت ، 41 .
10- همان ، 92 .
11- شقايق خونين كربلا، 83 .
12- همان آدرس 93
13- نغمه هاى ولايت ، 43 .
14- يكى از علماء و حجج اسلام بنقل از مقتل الحسين .
15- گلهاى نبوت ، 82 .
16- معاد شناسى 7/83.
17- نغمه هاى ولايت ، 47 .
18- حضرت اباالفضل مظهر كمالات و كرامات

19- گلهاى اشك ، 86 .
20- مردان علم در ميدان عمل 7/69
21- نغمه هاى ولايت ، 47 .
22- مؤ لف
23- نغمه هاى ولايت ، 50 .
24- از دوستان مؤ لف .
25- نغمه هاى ولايت ، 51 .
26- والده مؤ لف .
27- گلواژه ، 1/107 .
28- والده مؤ لف .
29- غلام رضا رحمدل .
30- كبريت الاحمر، 428 .
31- نغمه هاى ولايت ، 51 .
32- سردار كربلا، 262 .
33- گلواژه ، 1/106 .
34- كبريت الاحمر، 167 .
35- گلواژه ، 1/107 .
36- سردار كربلا، 289 .
37- گلهاى اشك ، 87 .
38- لصديق المؤ لف .
39- گلواژه ، 107 .
40- صديق المولف .
41- گلواژه ، 1/107 .
42- صديق المؤ لف .
43- (گلواژه ، 1/109.)
44- صديق المؤ لف .
45- گلواژه ، 2/148 .
46- صديق المؤ لف .
47- گلواژه ، 2/154 .
48- صديق المؤ لّف .
49- گلشن راز، 52 .
50- شخصيّت حضرت ابوالفضل (ع ): 124 .
51- گلشن ولايت ، 125 .
52- كبريت الاحمر، 166 و شخصيت ابوالفضل (ع ) .
53- شخصيت ابوالفضل (ع )، 72 .
54- شخصيت حضرت ابوالفضل (ع )، 53 .
55- همان آدرس ، ص 55 .
56- كرامات الصالحين ، 231 .
57- شخصيت ابوالفضل (ع )، 32 .
58- كرامات الصالحين ، 286 .
59- شخصيت حضرت ابوالفضل (ع ) پشت كتاب .
60- الوقايع و الحوادث ، 3/42 .
61- الوقايع و الحوادث ، 3/40 .
62- گلواژه ، 2/149 .
63- معجزات و كرامات ، 44 پرچمدار كربلا، 94 الوقايع و الحوادث ، 3/45 شخصيت حضرت اباالفضل (ع )، 69 .
64- گلزار ثابت 74