ث فاطمه دخت والاگهر حضرت سيد الشهدا (عليه السلام ) بوده اند، اندكى توضيح مى دهيم :
1- فاطمه زهرا (سلام الله عليها) دختر گرامى رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم )، همسر على بن ابى طالب (عليه السلام ) و مادر امام حسن و امام حسين (عليه السلام ) خود بانوى معصوم و دانشمند و راوى حديث مورد اعتماد بوده ، پرورش يافته مكتب مكتب وحى و نبوت است ، كه روز جمعه بيستم جمادى الثانى ، پنج سال پس از بعثت رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) در مكه از دامن خديجه كبرى (سلام الله عليها) چشم به جهان گشود، و هفتاد و پنج روز پس از رحلت پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم )، سوم جمادى الثانى سال يازدهم هجرت ، حدود 18 سالگى در مدينه چشم از جهان فرو بست ، و در قبرستان ((بقيع )) به آغوش خاك آرميد.(271)
2- حسين بن على (عليه السلام ) پدر فاطمه سوم شعبان سال چهارم هجرت در مدينه ، از دامن فاطمه زهرا (سلام الله عليها) چشم به جهان گشوده ، و روز دهم محرم سال 61 هجرى ، به 57 سالگى در راه دفاع از اسلام و مبارزه با خلافت غاصب امويان ، در بيابان كربلا شربت شهادت نوشيد، و در همان سرزمين مدفون گرديد.(272)
3- زين العابدين (عليه السلام ) سيد سجاد، امام چهارم ما، و برادر فاطمه در نيمه جمادى الاول سال 38 هجرى در مدينه از دامن ((شهربانو)) بانوى ايرانى به دنيا آمد، پس از 34 سال امامت ، به وسيله ((وليدبن عبدالملك مروان )) مسموم گرديد و 25 محرم سال 95 هجرى در 57 سالگى شهيد شد، و در قبرستان ((بقيع )) مدينه ، در جوار مرقد عموى خود، امام حسن بن على (عليه السلام ) به خاك آرميد.(273)
4- زينب كبرى (سلام الله عليها) دختر بزرگ امام على (عليه السلام ) بانوى قهرمان و دانشمند ديگرى است ، كه فاطمه دخت سيد الشهدا (عليه السلام ) از او حديث روايت كرده است .
زينب (سلام الله عليها) پنجم جمادى الاولى سال پنجم هجرت ، در مدينه از دامن فاطمه زهرا (سلام الله عليها) چشم به دنيا گشود، و پس از گذراندن يك زندگى 57 ساله پر ماجرا و آميخته با مبارزه و جهاد به همراه برادر خود حسين بن على (عليه السلام )، سرانجام چهاردهم ماه رجب سال 62 هجرت ، در ((مصر)) يا ((مدينه )) زندگى را بدرود گفت ، و در مصر يا قبرستان ((بقيع )) مدينه ، به آغوش خاك آرميد.(274)
5- بلال بن رباح ، معروف به ابو عبدالله ، صحابى مخلص و موذن رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) بود، كه در مكه از مادرى به نام ((حمامه )) اهل حبشه چشم به دنيا گشود، در همه جا همراه رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) بود، در جنگهاى : بدر، احد، خندق و همه جنگهاى پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) حضور داشت ، پس از وفات رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) به خاطر به رسميت نشناختن خلفاى موجود، براى هيچ يك اذان نگفت ، بدين جهت او را به ((شام )) تبعيد كردند و فقط وقتى براى زيارت قبر پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) به ((مدينه )) آمد، يكبار به در خواست حضرت فاطمه (سلام الله عليها) اذان ناتمامى گفت و به شام بازگشت و سرانجام در سال هيجدهم يا بيستم هجرى ، در 63 سالگى بر اثر بيمارى طاعون از دنيا رفت و در ((باب الصغير)) دمشق به خاك خفت .(275)
6- عبدالله فرزند عباس بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف مكى هاشمى ، پسر عموى پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) و امام على (عليه السلام )، از روزگارى كه مسلمانان در ((شعب ابوطالب )) در محاصره دشمنان كافر قرار داشتند، از مادرى به نام ((لبابه كبرى )) متولد شد، آن گاه كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) رحلت كرد، عبدالله سيزده ساله بود، اما در اثر استعداد سرشار و كوشش فراوان ، در شعر و علم فقه و تفسير قرآن ، به مقام بلندى دست يافت ، تا جايى كه او را ((قلم امت )) و ((درياى علم )) مى ناميدند. ((ليث بن سليم )) گفته است : من هفتاد نفر از اصحاب پيغمبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) را مشاهده كردم ، كه هرگاه درباره يك مسئله مهم دينى اختلاف نظر پيدا مى كردند، براى حل آن به ((عبدالله بن عباس )) مراجعه مى نمودند.(276)
عبدالله ، از ياران مخلص و مطيع امام على (عليه السلام ) محسوب مى شد، در كنار آن حضرت در جنگ ((جمل )) شركت داشت ، و در ((جنگ صفين )) هم از فرماندهان على (عليه السلام ) به حساب مى آمد. افراد زيادى از عبدالله حديث روايت كرده اند، كه فاطمه دختر امام حسين (عليه السلام ) هم از آن جمله مى باشد.
عبدالله ، بين سالهاى 70 - 68 هجرى به سن حدود 83 سالگى در ((طائف )) از دنيا رفت ، محمد بن حنفيه فرزند امام على (عليه السلام ) بر او نماز خواند، و در همان ((طائف )) مدفون گرديد.(277)
7- اسماء دختر عميس ، بانوى دانشمند و مجاهدى بود كه فاطمه دختر سيد الشهدا (عليه السلام ) از او حديث روايت نموده است .
اسماء از بانوان آگاه و ممتازى است ، كه در اوايل بعثت پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) در خانه ((ارقم )) كه مركز فعاليت رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) بود، به حضور آن حضرت رسيد و به اسلام ايمان آورد. او به همراه شوهر خود ((جعفر بن ابى طالب )) برادر امام على (عليه السلام ) در اثر آزار دشمنان اسلام ، به خاطر حفظ ايمان و عقيده خود، به همراه تعداد ديگرى از مسلمانان از مكه به ((حبشه )) هجرت كرد، مدت سيزده سال در آن سرزمين اقامت اجبارى گزيد و در سال ششم هجرت به مدينه منتقل شد. شوهر اسماء ((جعفر بن ابى طالب )) در جنگ ((موته )) شهيد شد، بعد او به ازدواج عبدالله ، معروف به ((ابوبكر)) در آمد و سپس با امام على (عليه السلام ) ازدواج كرد، و فرزندى زاييد كه ((يحيى )) ناميده شد.
اسماء علم و دانش فراوانى داشت ، حدود شصت حديث از پيغمبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) روايت كرده ، و رجال شناسان او را بانوى مومن و مورد اعتماد شمرده اند، وى خدمتگزار و محرم اسرار حضرت فاطمه زهرا (سلام الله عليها) بوده و به خاندان پيغمبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) خدمات زيادى نموده است .(278)
8- عايشه معروف به ((ام عبدالله )) دختر عبدالله بن عثمان ، مشهور به ابوبكر بن ابى قحافه و همسر رسول گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم )، از بانوان سرشناس تاريخ اسلام است ، خود راوى احاديث فراوانى درباره عظمت امام على (عليه السلام ) و فاطمه زهرا (سلام الله عليها) است ، و فاطمه دخت حضرت سيد الشهدا (عليه السلام ) نيز از او حديث روايت نموده است .(279)
عايشه ساليانى با پيغمبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) زندگى كرد، امام على (عليه السلام ) را هم خوب مى شناخت ، اما متاءسفانه پس از رحلت پيامبر عالى قدر اسلام (صلى الله عليه و آله و سلم )، او تحت تاءثير تبليغات افراد فرصت طلبى قرار گرفت ، و در سال 36 هجرى به عنوان خونخواهى ((عثمان بن عفان )) جنگ ((جمل )) را عليه على بن ابى طالب (عليه السلام ) به راه انداخت ، كه به اعتراف ((طبرى )) از هر دو سپاه ده هزار نفر(280) و به قول ((يعقوبى )) حدود سى هزار مسلمان از هر دو طرف كشته شدند!(281)
عايشه ، چهار سال بعد از بعثت پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) در مكه بدنيا آمد، نه سال داشت كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) با وى ازدواج كرد در هفدهم ماه رمضان سال 57 يا 58 