حسين (ع )، شهيدى ، ص 67.
98 ـ اسراء آيه 26: حق خويشاوندان را ادا كن .
99 ـ انـفـال ، آيه 41: بدانيد كه هرگاه چيزى به غنيمت گرفتيد، خمس آن از خدا و پيامبر و خويشاوندان است .
100 ـ احـزاب ، آيـه 33: هـمـانـا خـداونـد مـى خـواهـد كـه پـليـدى را از شـمـا اهل بيت بزدايد و شما را آنچنان كه بايد پاك گرداند.
101 ـ الفـتـوح ، ج 5، ص 242 و 243. نـيـز ر.ك احـتـجـاج طـبـرسى ، ج 2، ص 306، با اندكى تفاوت ؛ امالى صدوق . ص 141؛ الملهوف ، ص 112
102 ـ تشخيص ، تصميم گيرى و افدام خواص در وقت لازم ، ص 111.
103 ـ الارشـاد، ج 2، ص 118 و 119. طـبـرى ايـن جـواب را بـه يـزيـد نـسـبت داده و نام آن شخص را محفر ذكر كرده است . (تاريخ طبرى ، ج ، ص 460)
104 ـ امالى صدوق ، ص 142.
105 ـ الملهوف 213؛ نيز ر.ك مثير الاحزان ، ص 98، با مقدارى زيادتى و تفاوت .
106 ـ مقتل الحسين (ع ) خوارزمى ، ج 2، ص 69.
107 ـ الملهوف ، ص 213؛ مثير الاحزان 99 با كمى تفاوت .
108 ـ تاريخ مدينة دمشق ، ج 69، ص 160.
109 ـ معالى السبطين ، ج 2، ص 161.
110 ـ معالى السبطين ، ص 159 ـ 160.
111 ـ بحار الانوار، ج 45، ص 200.
112 ـ مناقب ، ج 4، ص 186.
113 ـ ظـاهـرا ايـن مجلس ، همان محفلى است كه به فرمايش امام سجاد (ع ) در آن مجلس شراب آوردنـد و سـفير پادشاه روم كه از اشراف و بزرگان روم بود نيز حضور داشت . او وقتى پى بـرد كـه اين سر بريده متعلّق به پسر رسول خدا (ص ) است اعتراض كرد و سپس ‍ مسلمان شد. سـر مبارك را برداشت و به سينه ى خود چسبانيد. او را مى بوسيد و مى گريست . تا به درجه ى رفـيـع شـهـادت نـايـل گـشـت . (المـلهـوف ، ص 220، 222؛ مقتل الحسين (ع )، خوارزمى ، ج 2، ص 80)
114 ـ مناقب ، ج 4، ص 186.
115 ـ مناقب ، ج 4، ص 186؛ الفتوح ، ج 5، ص 244.
116 ـ الفتوح . همانجا.
117 ـ بـحـار الانوار، ج 45، ص 141؛ مقتل الحسين (ع )، خوارزمى ، ج 2، ص 79؛ حياة الامام الحسين (ع )، ج 3، ص 395.
118 ـ شورى ـ آيه 30؛ ترجمه : ((هرگونه مصيبتى كه به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست و [خدا] از بسيارى در مى گذرد.))
119 ـ حديد ـ آيه 22 ـ 23؛ ترجمه : ((هيچ مصيبتى نه در زمين و در نفْسهاى شما [ به شما] نرسد مگر آنكه پيش از آنكه از آن را پديد آوريم در كتابى است . اين [كار] بر خدا آسان است . تـا بـرآنـچـه از دسـت شـمـا رفـتـه انـدوهـگـيـن نشويد و به [سبب ] آنچه به شما داده شادمانى نكنيد...))
120 ـ بحار الانوار، ج 45، ص 168.
121 ـ مناقب ، ج 4، ص 186.
122 ـ الدمعة الساكبة ، ج 5، ص 147؛ نيز ر.ك معالى السبطين ، ج 2، ص 188.
123 ـ منا: موضعى است كه در مكه معظمه كه مقام بازار است و حاجيان در آنجا قربانى كنند.
124 ـ زمزم : چاهى است نزديك خانه كعبه شرفها اللّه .
125 ـ صفا: مكان بلندى است از كوه ابوقبيس ، بين آن و مسجدالحرام عرض وادى است كه راه و بازار است .
126 ـ سعى : دويدن ميان صفا و مروه .
127 ـ طواف : به طرز خاص گرد خانه كعبه گشتن .
128 ـ تلبيه : لبيك گفتن در حج ، لبيك گفتن حاجيان .
129 ـ بـراق : مـركـبـى كه حضرت رسالت پناه (ع ) در شب معراج بر آن سوار شدند و آن كلان تر از خر و فروتر از شتر بود.
130 ـ كسانى كه از جنگ صفين در صف معاويه بودند.
131 ـ كسانى كه در جنگ جمل شركت داشتند.
132 ـ مراد، اصحاب نهروان است .
133 ـ مـقـتـل خـوارزمى ، ج 2، ص 76 ـ 78؛ نيز ر.ك بحار الانوار، ج 45، ص 137 ـ 139؛ الفـتـوح ، ج 5، ص 247 ـ 249. تـرجـمـه ايـن قـسـمـت [خـطـبه امام سجاد (ع ) در شام ] از كتاب ((سرشك خوبان )) گرفته شده است .
134 ـ معالى السبطين ، ج 2، ص 181.
135 ـ سوگنامه آل محمد (ص )، ص 482.
136 ـ مقتل الحسين (ع ) ابى مخنف ، ص 198 و 200.
137 ـ الملهوف ، ص 219.
138 ـ الملهوف ، ص 224.
139 ـ حبيب السير، ج 2، ص 60.
140 ـ الملهوف ، ص 222. نيز ر.ك الفتوح ، ج 5، ص 250؛ مثير الاءحزان ، ص 104، با كـمـى تـفـاوت . در مـنـاقـب ، ج 4، ص 182 بـنـا بـه روايتى ، داستان فوق به فردى به نام ((مكحول )) نسبت داده شده است .
141 ـ نـفـس المـهـمـوم ، ص 412 و 419 و 420؛ كامل ابن اثير، ج 4، ص 87.
142 ـ الملهوف ، ص 219.
143 ـ الفتوح ، ج 5، ص 249.
144 ـ الارشاد، ج 2، ص 122. نيز ر.ك ، تاريخ طبرى ، ج 5، ص 262 با مقدارى تفاوت و زيـادتـى ديـنورى در اين باره مى نويسد: يزيد به على بن الحسين (ع ) گفت : همراه بانوان و افـراد خـود حركت كن و آنان را به مدينه ببر، يك نفر را نيز به همراه سى سوار روانه كرد و دسـتـور داد پـيـشـاپيش حركت كند و دورتر از آنان فرود آيد تا اينكه به مدينه برسند. (اخبار الطوال ، ص 260)
145 ـ الملهوف ، ص 255.
146 ـ اعيان الشيعه ، ج 4، ص 47.
147 ـ الملهوف ، ص 255.
148 ـ الدمعة الساكبة ، ج 5: ص 163.
149 ـ معالى السبطين ، ج 2، ص 208.
150 ـ الملهوف ، ص 266، 228؛ مثير الاحزان ، ص 112 به اختصار.
151 ـ الملهوف ، ص 228 ـ 230؛ نيز ر.ك مثير الاحزان ، ص 113؛ المنتخب ، ص 484.
152 ـ ناسخ التواريخ ، ج 2، ص 178.
153 ـ الدمعة الساكبة ، ج 5، ص 162.
154 ـ معالى السبطين ، ج 2، ص 210.
155 ـ بحار الانوار، ج 94، ص 142.
156 ـ بحار الانوار، ج 100، ص 266؛ الامام زين العابدين (ع )، مقرّم ، ص 42.
157 ـ بـحـار الانـوار، ج 22، ص 274، ج 44، ص 298. بـا كـمـى تفصيل .
158 ـ فضل زيارة الحسين (ع )، ص 43.
159 ـ بحار الانوار، ج 100، ص 266.
160 ـ بحار الانوار، ج 46، ص 79. مطلب فوق به امام صادق (ع ) نيز نسبت داده شده است . (مصباح المتهجد، ص 511).
161 ـ كامل الزيارات ، ص 201.
162 ـ الملهوف ، ص 233، نور العين ، ص 78، ناسخ التواريخ ، ج 2، ص 190.
163 ـ بيست سال . (كامل الزيارات ، ص 213)
164 ـ الملهوف ، ص 233. نيز ر.ك مناقب ، ج 4، ص 180، با مقدارى تفاوت .
165 ـ كامل الزيارات ، ص 213.
166 ـ مناقب ، ج 4، ص 180.
167 ـ يوسف ، آيه 84.
168 ـ كـامـل الزيـارات ، ص 350. نـيـز ر.ك . كـشـف الغـمـة ، ج 2، ص 314؛ مـقـتـل الحـسـين (ع )، خوارزمى ، ج 2، ص 142 و تاريخ مدينه دمشق ، ج 41، ص 386 با مقدارى تفاوت و كاستى .
169 ـ المحاسن ، ص 420.
170 ـ بحار الانوار، ج 46، ص 5.
171 ـ الخرائج ، ج 1، ص 255.
172 ـ بحار الانوار، ج 44، ص 298 و ج 22، ص 274.
173 ـ كامل الزيارات ، ص 214.
174 ـ بحار الانوار، ج 45، ص 23.
175 ـ معالى السبطين ، ج 1، ص 401.
176 ـ معجم الرجال ، خوئى ، ج 18، ص 101، نيز ر.ك ، بحار الانوار، ج 45، ص 365.
177 ـ محل خاكروبه و زباله .
178 ـ كشف الغمة ، ج 2، ص 324.
179 ـ تاريخ يعقوبى ، ج 2، ص 59.
180 ـ اثبات الهداة ، ج 5، ص 229.
181 ـ اصـول كـافـى ، ج 1، ص 466 و ج 6، ص 468؛ الارشاد، ج 2، ص 137؛ المقنعه ، ص 472.
182 ـ مـنـاقـب ، ج 4، ص 189؛ دلائل الامـامـة ، ص 80؛ الفـصـول المـهـمـّة ، ص 209؛ مـنـتـخـب التـواريـخ ، ص 350 بـه نقل از مصباح كفعمى .
183 ـ منتهى الآمال ، ج 2، ص 92؛ جنّات الخلود، ص 25.
184 ـ كشف الغمة ، ج 2، ص 294.
185 ـ تاريخ زندگانى امام حسين (ع )، عمادزاده ، ج 2، ص 531.
186 ـ مـنـاقـب ، ج 4، ص 227؛ دلائل الامـامـة ، ص 94. روز تـولد امام باقر (ع ) را، جمعه ، شـنبه و دوشنبه و تاريخ تولدش را سوم صفر نيز ذكر كرده اند. (جنّات الخلود، ص 26، كشف الغمه ، ج 2، ص 329؛ نور الابصار، ص 250؛ مصباح كفعمى ؛ ص 522.)
187 ـ اصـول كـافـى ، ج 1، ص 469؛ الارشـاد، ج 2، ص 158. ابـن عـنـبـه ، سال ولادت را، 59 ه‍ .ق دانسته است . (عمدة الطالب ، ص ‍ 159)
188 ـ جنّات الخلود، ص 26.
189 ـ الارشاد، ج 2، ص 157 و 159.
190 ـ مناقب ، ج 4، ص 227؛ دلائل الامامة ، ص 94.
191 ـ جنّات الخلود، ص 26.
192 ـ اصول كافى ، ج 1، ص 469؛ لباب الانساب ، ج 1، ص 379.
193 ـ مناقب ، ج 4، ص 227؛ جنّات الخلود، ص 26.
194 ـ مـنـاق