جای گریه کردن

قد قامت غوغای دیگر ماند و زینب

دست علی از آستینش شد نمایان

روح شجاعت های حیدر ماند و زینب

هنگامه ای دیگر به پا شد کربلا را

اوج تعهّد حفظ سنگر ماند و زینب

تکمیل نهضت در بیانش جلوه گر شد

وقتی پیام خون رهبر ماند و زینب

 

شاعر: عبدالعلی صادقیمن و داغ غمی سنگین چهل روز

چه ها بر من گذشته این چهل روز

چهل روز است هجران من و تو

که هر روزش مرا چندین چهل روز

مرا جز ضربه های تازیانه

نداده هیچ کس تسکین چهل روز

اسارت، طعن دشمن، تهمت دوست

نصیب عترت یاسین چهل روز

در این غم خوب می دانی که باید

چه رنجی برده باشم این چهل روز

تو و رأسی پر از خاکستر و زخم

من و پیشانی خونین چهل روز

من و بغضی چهل ساله که بی تو

شکسته در گلویم این چهل روز

 

شاعر: محسن احمد زادهبهترین روز من و شیرین ترین روز تو بود

بهترین روز خدا روی زمین، روز تو بود

آسمان در بهت و حیرت بود، با چشمان باز

دید غوغایی - ندیده اینچنین - روز تو بود

چند از شیران بیشه در نبرد و روبهان -

در پس آب روان هم در کمین، روز تو بود

تیر می بارید هر سو تیغ می آمد فرود

سجده در خون گلو، از روی زین، روز تو بود

از عطش شد شعله ور لب های عطشان خیام

از شرار کینه های قاسطین، روز تو بود

دیده در چشم فرات آتش به جان آب کرد

آب، فریادش برآمد - آفرین، روز تو بود

آه زان لحظه که شِبه روی پیغمبر به خون

سروِ قد، رعنای لیلای حزین، روز تو بود

آخرین سرباز - ای سردار بی لشکر - علی -

اصغرت نوشید تیر آخرین، روز تو بود

مُزد قرآن خواندنت گو بوسه ی شمشیر بود

بوسه هایی خون فشان از روی کین، روز تو بود

روز آغاز چگونه زیستن در زندگی

آخرین درس کلاس آخرین روز تو بود

 

شاعر: مرتضی تاجیکبگو بگو چه دیده ای، که زار و قد خمیده ای

تو ای شکسته دل مگر،چقدر داغ دیده ای؟

سپید گشته موی تو، چه خسته است رو ی تو

فلک گواه می دهد، که دردها کشیده ای

چه بوده راز این سفر، که اینچنین شکسته سر

گشوده ای تو بال و پر، به این مکان رسیده ای؟

صدای اکبر حسین، چه کرد بادلت بگو

که بعد رفتنش چنین، دل از جهان بریده ای؟

زداغ قاسم حسن، فتاده ای به بحر غم

عروس دل شکسته و جوان دل بریده ای

کدام گوشه ی دلت، بسوخت زآتشی که زد

ز تیر کین حرمله، به طفل نو رسیده ای؟

هنوز هم به علقمه، امیدوار مانده ای؟

مگر حسین خویش را، تو قد کمان ندیده ای؟

تو دیده ای به چشم جان، حسین را به خون تپان

به لحظه ی شهادتش،چو قلب او تپیده ای

در اضطراب و واهمه، تو ای عزیز فاطمه

برای حفظ کودکان ،چه زخم ها چشیده ای

بگو چه شد در آن زمان، که آن گروه ناکسان

زدند تازیانه بر، دختر داغ دیده ای؟

اگر چه قصه ی تو را، به گوش جان شنیده ام

نگفته ای چه حرفها ز دشمنان شنیده ای؟

اگر چه داغ دیده ای، اگر چه قد خمیده ای

ولی پس از غروب غم، تو معنی سپیده ای

 

شاعر: سیده زینب حسینیخطبه حضرت در روز عاشورا در مذمّت اهل كوفه، تبرّي جستن از مذلّت و نفرين بر كوفيان
ابن‌ طاووس‌ خطبه‌ غرّاء زير را از حضرت‌ سيّدالشّهداء عليه‌ السّلام‌ در روز عاشورا روايت‌ كرده‌ است‌. بدين‌ مضمون‌ كه‌:

قالَ الرّاوي‌: وَرَكِبَ أصْحابُ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ لَعَنَهُمُ اللَهُ، فَبَعَثَ الْحُسَيْنُ عليه‌السلام بُرَيْرَ بْنَ خُضَيْرٍ فَوَعَظَهُمْ فَلَمْ يَسْتَمِعوا، وَذَكَّرَهُمْ فَلَمْ يَنْتَفِعوا.

فَرَكِبَ الْحُسَيْنُ عليه‌السلام ناقَتَهُ ـ وَقيلَ فَرَسَهُ ـ فَاسْتَنْصَتَهُمْ فَأنْصَتوا. فَحَمِدَاللَهَ، وَ أثْنَي‌ عَلَيْهِ، وَذَكَرَهُ بِما هُوَ أهْلُهُ، وَ صَلَّي‌ عَلَي‌ مُحَمَّدٍ وَ عَلَي‌الْمَلَ´ئِكَه وَالاْنْبِيَآءِ وَالرُّسُلِ، وَأبْلَغَ في‌ الْمَقالِ؛ ثُمَّ قالَ:

تَبًّا لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَه وَتَرَحـًا! حِينَ اسْتَصْرَخْتُمُونَا وَالِهِينَ، فَأَصْرَخْنَاكُمْ مُوجِفِينَ؛ سَلَلْتُمْ عَلَيْنَا سَيْفًَا لَنَا فِي‌ أَيْمَانِكُمْ! وَحَشَشْتُمْ عَلَيْنَا نَارًا اقْتَدَحْنَاهَا عَلَي‌ عَدُوِّنَا وَعَدُوِّكُمْ! فَأَصْبَحْتُمْ إلْبـًا لاِعْدَآئِكُمْ عَلَي‌ أَوْلِيَآئِكُمْ بِغَيْرِ عَدْلٍ أَفْشَوْهُ فِيكُمْ، وَ لاَ أَمَلٍ أَصْبَحَ لَكُمْ فِيهِمْ! فَهَلاَّ ـ لَكُمُ الْوَيْلاَتُ ـ تَرَكْتُمُونَا؛ وَ السَّيْفُ مَشِيمٌ، وَ الْجَأْشُ طَامِنٌ، وَ الرَّأْيُ لَمَّا يُسْتَحْصَفْ!؟ وَ لكِنْ أَسْرَعْتُمْ إلَيْهَا كَطَيْرَه الدَّبَي‌! وَتَدَاعَيْتُمْ إلَيْهَا كَتَهَافُتِ الْفَرَاشِ! فَسُحْقـًا لَكُمْ يَا عَبِيدَ الاْمَّه! وَشُذَّاذَ الاْحْزَابِ! وَنَبَذَه الْكِتَابِ! وَمُحَرِّفِي‌ الْكَلِمِ! وَ عُصْبَه الاْثَامِ! وَنَفَثَه الشَّيْطَانِ! وَمُطْفِـِي‌ السُّنَنِ! أَهَ´ؤُلاَ´ءِ تَعْضُدُونَ؟! وَعَنَّا تَتَخَاذَلُونَ؟! أَجَلْ وَاللَهِ غَدْرٌ فِيكُمْ قَدِيمٌ! وَشَجَتْ إلَيْهِ أُصُولُكُم‌! وَتَأَزَّرَتْ عَلَيْهِ فُرُوعُكُم‌! فَكُنْتُمْ أَخْبَثَ ثَمَرٍ شَجـًا لِلنَّاظِرِ! وَأُكْلَه لِلْغَاصِبِ! أَلاَ وَإنَّ الدَّعِيَّ ابْنَ الدَّعِيِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ: بَيْنَ السِّلَّه وَالذِّلَّه؛ وَهَيْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّه. يَأْبَي‌ اللَهُ ذَلِكَ لَنَا وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ، وَحُجُورٌ طَابَتْ وَطَهُرَتْ، وَأُنُوفٌ حَمِيَّه، وَنُفُوسٌ أَبِيَّه؛ مِنْ أَنْ نُؤْثِرَ طَاعَه اللِئَامِ عَلَي‌ مَصَارعِ الْكِرَامِ. أَلاَ وَإنِّي‌ زَاحِفٌ بِهَذِهِ الاْسْرَه مَعَ قِلَّه الْعَدَدِ، وَخَذْلَه النَّاصِرِ. ثُمَّ أَوْصَلَ كَلاَمَهُ بِأَبْيَاتِ فَرْوَه بْنِ مُسَيْكٍ الْمُرَادِيِّ:

فَإنْ نَهْزِمْ فَهَزَّامُونَ قِدْمـًا
وَ إنْ نُغْلَبْ فَغَيْرُ مُغَلَّبِينَا (1)

وَ مَا إنْ طِبُّنَا جُبْنٌ وَلَكِنْ
مَنَايَانَا وَدَوْلَه ءَاخَرِينَا (2)

إذَا مَا الْمَوْتُ رَفَّعَ عَنْ أُنَاسٍ
كَلاَكِلَهُ، أَنَاخَ بِـَاخَرِينَا (3)

فَأفْنَي‌ ذَلِكُمْ سُرَوَآءَ قَوْمِي‌
كَمَا أَفْنَي‌ الْقُرُونَ الاْوَّلِينَا (4)

فَلَوْ خَلَدَ الْمُلُوكُ إذًا خَلَدْنَا
وَ لَوْ بَقِيَ الْكِرَامُ إذًا بَقِينَا (5)

فَقُلْ لِلشَّامِتِينَ بِنَا أَفِيقُوا
سَيَلْقَي‌ الشَّامِتُونَ كَمَا لَقِينَا (6)

ثُمَّ أَيْمُ اللَهِ! لاَ تَلْبَثُونَ بَعْدَهَا إلاَّ كَرَيْثما يُرْكَبُ الْفَرَسُ، حَتَّي‌ تَدُورَ بِكُمْ دَوْرَ الرَّحَي‌! وَتَقْلَقَ بِكُمْ قَلَقَ الْمِحْوَرِ! عَهْدٌ عَهِدَهُ إلَيَّ أَبِي‌ عَنْ جَدِّي‌؛ فَأَجْمِعُو´ا أَمْرَكُمْ وَشُرَكَآءَكُمْ ثُمَّ لاَ يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّه ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَلاَ تُنظِرُونِ! إِنِّي‌ تَوَكَّلْتُ عَلَي‌ اللَهِ رَبِّي‌ وَرَبِّكُم‌ مَّا مِن‌ دَآبَّه إِلاَّ هُوَ ءَاخِذٌ بِنَاصِيَتِهَآ إنَّ رَبِّي‌ عَلَي‌' صِرَ'طٍ مُّسْتَقِيمٍ.

اللَهُمَّ احْبِسْ عَنْهُمْ قَطْرَ السَّمَآءِ! وَابْعَثْ عَلَيـْ